കോഡൈക്കനാലില്‍

­കോ­ട­മ­ഞ്ഞി­നെ­ത്തേ­ടി­യാ­ണു നി­ങ്ങള്‍­ക്കു പേ­കേ­ണ്ട­തെ­ങ്കില്‍ അതി­ന്റെ വി­ലാ­സം പറ­ഞ്ഞു­ത­രാം, തമി­ഴ്‌­നാ­ട്ടി­ലെ കൊ­ഡൈ­ക്ക­നാല്‍. ഏതു സീ­സ­ണി­ലും കോ­ട­മ­ഞ്ഞി­റ­ങ്ങു­ന്ന സു­ന്ദ­ര­മായ കൊ­ടൈ­ക്ക­നാല്‍ ­മ­ല­നി­ര­കള്‍. ­കൊ­ഡൈ­ക്ക­നാല്‍ സത്യ­ത്തില്‍ പരി­ച­യ­പ്പെ­ടു­ത്തേ­ണ്ട ഒരു ടൂ­റി­സ്റ്റു സ്‌­പോ­ട്ട­ല്ല. മല­യാ­ളി­കള്‍ തങ്ങ­ളു­ടെ വി­ദ്യാ­ഭ്യാ­സ­കാ­ല­ത്തു ടൂ­റു­പോ­കു­ന്ന പ്ര­ധാ­ന­സ്ഥ­ല­ങ്ങ­ളി­ലൊ­ന്നാ­യ­തു­കൊ­ണ്ടു­ത­ന്നെ അത്‌ എല്ലാ­വര്‍­ക്കും അത്ര­മേല്‍ പരി­ചി­തം തന്നെ. പക്ഷേ, ഈയ­ടു­ത്ത­കാ­ല­ത്തു കൊ­ടൈ­ക്ക­നാ­ലി­ലേ­ക്ക്‌ ഒരി­ക്കല്‍­ക്കൂ­ടി പോ­യ­പ്പോ­ഴാ­ണ്‌ മന­സ്സി­ലാ­യ­ത്‌, ഏതോ ശക്തി ഈ സ്ഥ­ല­ത്തേ­ക്ക്‌ വീ­ണ്ടും വീ­ണ്ടും നമ്മെ ക്ഷ­ണി­ച്ച്‌, ഒട്ടു കട­ത്തി­പ്പ­റ­ഞ്ഞാല്‍ ആവാ­ഹി­ച്ചു­ത­ന്നെ കൊ­ണ്ടു­വ­രു­ന്നു­ണ്ട്‌.

ആ­ലോ­ചി­ച്ചെ­ടു­ത്ത­പ്പോള്‍ വി­സ്‌­മ­യം നി­റ­ഞ്ഞ ഒരു മന്ദ­ഹാ­സം വന്നു. ആ പി­ടി­ച്ചു­വ­ലി­ക്കല്‍­ശ­ക്തി മറ്റൊ­ന്നു­മ­ല്ല; നമ്മു­ടെ ഓര്‍മ തന്നെ­യാ­ണ്‌. സ്‌­കൂള്‍ കോ ളേ­ജു­കാ­ല­ത്തെ വര­വി­ന്റെ മധു­ര­നൊ­സ്റ്റാള്‍­ജി­യ­യാ­ണ്‌ നമ്മെ കൊ­ടൈ­ക്ക­നാ­ലി­ലേ­ക്ക്‌ വീ­ണ്ടും വീ­ണ്ടും വരു­ത്തു­ന്ന­ത്‌. ഈ കൂ­റ്റന്‍ മല­നി­ര­ക­ളി­ലേ­ക്ക്‌ വലി­ച്ചു­ക­യ­റ്റു­ന്ന­ത്‌.

­മ­ല­ഞ്ചെ­രി­വു­ക­ളു­ടെ വടി­വി­ല്ലാ­ത്ത പാ­റ­മു­ഖ­ങ്ങള്‍ തി­രി­വു­ക­ളില്‍ നമു­ക്കു­നേ­രേ പല്ലി­ളി­ച്ച­ടു­ക്കു­ക­യും ഭയ­പ്പെ­ടു­ത്തു­ക­യും മറു­വ­ള­വു­ക­ളില്‍ അവ പി­ന്നി­ലേ­ക്ക്‌ വലി­ഞ്ഞു മറ­യു­ക­യും വീ­ണ്ടു­മൊ­രു നെ­ടു­വ­ള­വു തി­രി­ഞ്ഞു­വ­രു­മ്പോള്‍ കൂ­ടു­തല്‍ ഭീ­ഷ­ണ­മാ­യി പരു­ക്കന്‍ ഭാ­വ­ത്തോ­ടെ, ഊക്കില്‍ നമ്മു­ടെ നേ­രേ ആര്‍­ത്ത­ല­ച്ച­ടു­ക്കു­ക­യും ചെ­യ്യു­ന്നു. അവ­യ്‌­ക്കി­ട­യില്‍ പച്ച­പ്പി­ന്റെ പ്ര­ശാ­ന്ത­ഭാ­വ­ങ്ങള്‍, നേര്‍­ത്ത നീര്‍­ച്ചോ­ല­ക­ളു­ടെ വെ­ള്ളി­വെ­ളി­ച്ച­ങ്ങള്‍, പച്ച­ക­ളു­ടെ അക­ത്തേ­ക്കു­നീ­ളു­ന്ന കാ­ഴ്‌­ച­മ­റ­വു­ക­ളു­ടെ കാ­ളി­മ­കള്‍, ഉയര്‍­ച്ച­താ­ഴ്‌­ച­ക­ളു­ടെ വി­ഹ്വ­ല­ദര്‍­ശ­ന­ങ്ങള്‍.

എ­ത്ര തി­ര­ക്കു­ണ്ടാ­യാ­ലും അവ­ന­വ­ന്റേ­താ­യി വീ­ണു­കി­ട്ടു­ന്ന ഒരു ശാ­ന്ത­ത, ഇണ­യോ­ടൊ­പ്പ­മാ­ണു സഞ്ചാ­ര­മെ­ങ്കില്‍, ആ പ്രേ­മ­ജോ­ഡി­കള്‍­ക്കു മാ­ത്ര­മാ­യി സക­ല­രും അറി­ഞ്ഞ­രു­ളു­ന്ന സ്വ­കാ­ര്യ­ത, ഏകാ­കി­യെ­ങ്കില്‍ വി­ഷാ­ദാര്‍­ദ്ര­മ­ന്ദ­സ്‌­മി­ത­വു­മാ­യി അല­ഞ്ഞു­തി­രി­യാ­നു­ള്ള സൗ­ക­ര്യം, കൂ­ട്ട­ത്തോ­ട്ടെ­യാ­ണു വര­വെ­ങ്കില്‍ കൂ­ലം­കു­ത്തി­യൊ­ഴു­കാ­നു­ള്ള വി­സ്‌­താ­രം­... എല്ലാം കൊ­ടൈ­ക്ക­നാ­ലി­നെ വ്യ­ത്യ­സ്‌­ത­മാ­ക്കു­ന്നു­.

­പ­ച്ച­ജീ­വ­നോ­ടെ നമ്മെ­നോ­ക്കി­യി­രി­ക്കു­ന്ന പച്ച­ക്ക­റി­കള്‍, വേ­രും തണ്ടും നി­റു­ത്തി­ക്കൊ­ണ്ടു­ത­ന്നെ പറി­ച്ചെ­ടു­ത്തി­രി­ക്കു­ന്ന കാ­ര­റ്റ്‌, മു­യ­ലു കാര്‍­ന്നെ­ടു­ക്കു­ന്ന­തു­പോ­ലെ കരു­മു­രാ കടി­ച്ചു­തി­ന്നാം. എന്തി­നും കു­ളിര്‍­മ­യാ­ണ്‌. നി­താ­ന്ത­മായ കു­ളിര്‍­മ. കഴി­ക്കു­ന്ന­തും കു­ടി­ക്കു­ന്ന­തു­മെ­ല്ലാം അന്ന­നാ­ള­ത്തെ തണു­പ്പി­ച്ചു­കൊ­ണ്ടാ­ണി­റ­ങ്ങു­ന്ന­ത്‌. കാ­ര­റ്റി­നു­പു­റ­മേ, പാ­വ­പ്പെ­ട്ട­വ­രു­ടെ ആപ്പിള്‍ എന്നു പേര്‍­കൊ­ണ്ട സബര്‍­ജി­ല്ലും ധാ­രാ­ളം. പോ­കു­ന്ന വഴി­യില്‍ മര­ങ്ങ­ളില്‍, ചി­ല്ല­ക­ളും ഇല­ക­ളും മറ­ച്ചു­കൊ­ണ്ടു സബര്‍­ജില്‍ കാ­യ്‌­ചു­നില്‍­ക്കു­ന്ന കൗ­തു­കം കാ­ണാം­.

­റോ­ക്ക്‌ ഗാര്‍­ഡന്‍ ഒരു വി­സ്‌­മ­യ­ക­ര­മായ കാ­ഴ്‌ച തന്നെ­യാ­ണ്‌ ഏതൊ­രു യാ­ത്രാ­പ്രി­യ­നും നല്‌­കു­ന്ന­ത്‌. അവി­ടെ നി­ന്ന്‌ അല്‌­പം മാ­ത്രം അക­ലെ­യെ­ങ്കി­ലും ദുര്‍­ഗ­മ­മായ കൂ­റ്റന്‍ പാ­റ­നി­ര­ക­ളു­ടെ ഉയര്‍­ച്ച­യും മറു­വ­ശ­ത്ത്‌ അഗാ­ധ­ത­യും ഒരു­മി­ച്ചു കാ­ണു­മ്പോള്‍ മനു­ഷ്യന്‍ അവ­ന്റെ നി­സ്സാ­ര­ത­യെ­പ്പ­റ്റി­യും നി­സ്സ­ഹാ­യ­ത­യെ­പ്പ­റ്റി­യു­മൊ­ക്കെ ചി­ല­നേ­ര­മോര്‍­ത്ത്‌, അഹ­ങ്കാ­രം വെ­ടി­ഞ്ഞു വി­നീ­ത­നാ­യി­പ്പോ­കാ­തി­രി­ക്കി­ല്ല. എന്നാല്‍, കാ­ഴ്‌­ച­യൊ­ന്നു­തി­രി­ക്കു­മ്പോള്‍ അതാ നില്‍­ക്കു­ന്നു, അവ­രെ പു­റ­ത്തേ­റ്റി­ക്കു­തി­ക്കാന്‍ കു­തി­ര­കള്‍. നല്ല ലക്ഷ­ണ­മൊ­ത്ത കൂ­റ്റന്‍ കു­തി­ര­മേ­ലേ­റി­ക്കു­തി­ക്കു­മ്പോള്‍ നി­സ്സാ­രത മനം­വി­ട്ട്‌ അവന്‍ വീ­ണ്ടും അഹ­ങ്കാ­രം തി­രി­ച്ചു­പി­ടി­ക്കു­ന്നു­.

­റോ­ക്ക്‌ ഗാര്‍­ഡ­നി­ലെ കരിം­പാ­റ­ക്കു­ന്നി­ന്മേല്‍ കോ­ട­യു­ടെ മറ­വില്‍ കാ­ണാ­യി­വ­രു­ന്ന കു­രി­ശു­രൂ­പം കാ­ണു­ന്ന­വര്‍ ബ്ര­സീ­ലി­ലെ കല്‍­മ­ല­യി­ലെ കൂ­റ്റന്‍ കു­രി­ശു­രൂ­പ­ത്തെ ഓര്‍­ക്കാ­തെ­യി­രി­ക്കി­ല്ല. മനു­ഷ്യ­ന്റെ ദൈ­വ­ഭ­യം അവ­നെ എവി­ടെ­യൊ­ക്കെ­ച്ചെ­ന്നെ­ത്തി­ക്കു­ക­യി­ല്ല എന്നും വി­സ്‌­മ­യ­മ­ന­സ്സോ­ടെ അവന്‍ ചി­ന്തി­ക്കാ­തി­രി­ക്കി­ല്ല.

ഇ­വി­ടെ വരു­ന്ന­വര്‍ മി­ക്ക­വാ­റും എല്ലാ­വ­രും തന്നെ ചെ­യ്യു­ന്ന രണ്ടു­കാ­ര്യ­ങ്ങ­ളാ­ണ്‌, ലേ­യ്‌­ക്കി­നു ചു­റ്റും ഒന്നു­ര­ണ്ടു ചു­റ്റു സൈ­ക്കി­ളോ­ട്ട­വും ലേ­യ്‌­ക്കില്‍ ഒരു നൗ­കാ­പ്ര­യാ­ണ­വും. രണ്ടി­നും ഏതു­നേ­ര­ത്തും സ്വാ­ഗ­തം. കു­തി­ര­ക­ളും സൈ­ക്കി­ളു­ക­ളും ചെ­റു­നൗ­ക­ക­ളും നി­ങ്ങ­ളെ കാ­ത്തി­രി­ക്കു­ക­യാ­ണ്‌. എത്ര­യോ സി­നി­മ­ക­ളില്‍, ഹി­ന്ദി­യും മല­യാ­ള­വും തമി­ഴു­മൊ­ക്കെ­യായ സി­നി­മ­ക­ളില്‍, നാം കണ്‍­കു­ളിര്‍­ക്കെ­ക്ക­ണ്ട ഇട­ങ്ങള്‍. ഇവി­ടെ സൈ­ക്കി­ളോ­ട്ടു­മ്പോള്‍, ബോ­ട്ടു ചവി­ട്ടു­മ്പോള്‍ ഒക്കെ നാ­മ­റി­യാ­തെ മമ്മൂ­ട്ടി­യോ മോ­ഹന്‍­ലാ­ലോ രജ­നീ­കാ­ന്തോ കമ­ലോ ശോ­ഭ­ന­യോ ബച്ച­നോ ഉര്‍­വ­ശി­യോ മഞ്‌­ജു വാ­ര്യ­രോ ഒക്കെ ആയി­പ്പോ­കു­ന്നെ­ങ്കില്‍ ആരെ കു­റ്റം പറ­യാ­നൊ­ക്കും­.

­കൊ­ടൈ­ക്ക­നാ­ലി­ന്റെ മു­ദ്ര­യാ­ണ്‌ ആത്മ­ഹ­ത്യാ­മു­ന­മ്പ്‌. അഭൗ­മ­വും അനു­പ­മ­വു­മായ കാ­ഴ്‌­ച. മനു­ഷ്യ­ന്റെ ജീ­വി­തം സങ്ക­ട­നിര്‍­ഭ­ര­വും വി­ഷാ­ദ­ഭ­രി­ത­വു­മാ­ണ­ല്ലോ സ്വാ­ഭാ­വി­ക­മാ­യും. അതി­നു പു­റ­മേ, അദ്വി­തീ­യ­സൗ­ന്ദ­ര്യ­ത്തി­ന്റെ ആകര്‍­ഷ­ണ­വ­ല­യം കാ­ട്ടി മാ­ടി­വി­ളി­ക്കു­ന്ന ഈ മു­ന­മ്പി­ന്റെ പക്ക­ത്തി­ലെ­ത്തി­യാല്‍ ചി­ല­പ്പോള്‍ ചില വൈ­കാ­രി­കാ­വേ­ഗ­ക്കാര്‍ ഓര്‍­ക്കാ­തെ എടു­ത്തു­ചാ­ടി­യെ­ന്നി­രി­ക്കും. താ­ഴ്‌­ച­യു­ടെ താ­രു­ണ്യം അത്ര­യ്‌­ക്ക്‌ വശ്യ­മാ­ണ്‌. അഗാ­ധ­ത­യു­ടെ വി­ളി മര­ണ­ത്തി­ന്റേ­താ­യി­രി­ക്കാം; പക്ഷേ, അതു മാ­സ്‌­മ­രി­ക­വും അനി­രോ­ധ്യ­വു­മാ­ണ്‌.
­മൃ­ത്യു­വി­ന്റെ ആ താ­ഴ്‌­വ­ര­യു­ടെ അദൃ­ശ്യ­മായ മറു­ക­ര­യി­ലേ­ക്കു­ള്ള പാത എപ്പോ­ഴും കോട കയ­റി­യി­റ­ങ്ങി തെ­ളി­ഞ്ഞു­മാ­ഞ്ഞു­കൊ­ണ്ടി­രി­ക്കു­ന്ന­ത്‌ അവി­സ്‌­മ­ര­ണ­മീ­യ­മായ കാ­ഴ്‌­ച­യെ­ന്നേ പറ­യാ­നാ­വൂ­.

­കോ­ക്കേ­ഴ്‌­സ്‌ വാ­ക്കി­ലൂ­ടെ­യു­ള്ള നട­പ്പ്‌ പ്ര­സ­ന്ന­ത­യും ഊഷ്‌­മ­ള­ത­യും പക­രു­ന്ന അനു­ഭ­വ­മാ­ണ്‌. നട­ന്ന­ത്തു­ന്ന പാ­ത­യ­വ­സാ­ന­ത്തി­ലെ കരി­ങ്ക­ല്ലില്‍ പടു­ത്ത പള്ളി­യി­ലെ നി­ശ്ശ­ബ്‌­ദ­ത­യും ശാ­ന്ത­ത­യും അതി­നേ­ക്കാള്‍ പഴ­ക്ക­മേ­റിയ മനു­ഷ്യ­ന്റെ കപ്പ­ലോ­ട്ട­ങ്ങ­ളു­ടെ ചരി­ത്ര­രേഖ കൂ­ടി­യാ­കു­ന്നു­.

­കാ­ഴ്‌­ച­കള്‍ ഒരി­ക്ക­ലും വി­ശ­ദീ­ക­രി­ക്ക­പ്പെ­ടേ­ണ്ട­വ­യ­ല്ല. അവ­യൊ­രി­ക്ക­ലും കേ­ട്ട­റി­യേ­ണ്ട­വ­യു­മ­ല്ല. കണ്ട­റി­യേ­ണ്ട കാ­ഴ്‌­ച­ക­ളി­ലേ­ക്ക്‌ ഒന്നു പ്ര­ചോ­ദി­പ്പി­ക്കാന്‍ ഇത്ര­യും പറ­ഞ്ഞെ­ന്നു­മാ­ത്രം. കൊ­ടൈ­ക്ക­നാല്‍ പല­വ­ട്ടം കണ്ട­വ­രോ­ടു പറ­യേ­ണ്ട­തി­ല്ല. കാ­ര­ണം, അവ­രെ ഇനി­യും ഈ കോ­ട­മ­ഞ്ഞിന്‍ മല­മു­ടി­കള്‍ വി­ളി­ച്ചു­വ­രു­ത്തി­ക്കൊ­ണ്ടേ­യി­രി­ക്കും. കാ­ണാ­ത്ത­വര്‍ ഒരി­ക്കല്‍ ഒന്നു പു­റ­പ്പെ­ട്ടു­നോ­ക്കൂ. പി­ന്നെ, നി­ങ്ങള്‍ വീ­ണ്ടും വരിക തന്നെ ചെ­യ്യും; ഗൃ­ഹാ­തു­ര­നായ തീര്‍­ത്ഥാ­ട­ക­നെ­പ്പോ­ലെ­.

അന്‍­വര്‍ അബ്ദു­ള്ള

0 Comments

Post new comment

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
7 + 3 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.
To prevent automated spam submissions leave this field empty.
feedback