ആന് രാജ്ഞി ഒരു ചെറിയ എടാകൂടത്തില് പെട്ടിരിക്കുന്നു. പോയകാലത്തെ ഈ സ്വേച്ഛാധിപതി ഒരു ഉപരോധത്തില് പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. തൊട്ടുപുറകില് സെന്റ് പോള്സ് കഥീഡ്രലിലേയ്ക്ക് തികഞ്ഞ അച്ചടക്കത്തോടെ വരിവരിയായി നീങ്ങുന്ന വിനോദസഞ്ചാരികളായിരുന്നു അവരുടെ പതിവുകാഴ്ച. അതിപ്പൊ മാറി, യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡത്തിനു കുറുകെ നാലു ഭാഗത്തുനിന്നും പ്രവഹിച്ച് കുത്തിയിരുപ്പ് നടത്തുന്ന യുവാക്കള് എന്നായിരിക്കുന്നു.
ഇത് "ഒക്ക്യുപൈ ലണ്ടന്" മൂവ്മെന്റാണ്. ന്യുയോര്ക്കിലെ "ഒക്ക്യുപൈ വോള്സ്റ്റ്രീറ്റ്" മൂവ്മെന്റില് നിന്ന് പ്രചോദനമുള്ക്കൊണ്ട് ലോകമെമ്പാടും പടര്ന്നുപന്തലിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗം. സ്പെയ്നിലാരംഭിച്ച indignados (അപമാനിക്കപ്പെട്ടവര് / അന്യായപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവര്) മൂവ്മെന്റിനോടൊപ്പം ലോക ഐക്യദാര്ഢ്യ ദിനമായ ഒക്ടോബര് 15നാണ് ഉപരോധം തുടങ്ങുന്നത്.
അതിനും കൃത്യം അഞ്ച് മാസം മുമ്പ് മേയ് 15നാണ് indignados മൂവ്മെന്റ് ആരംഭിക്കുന്നത്. മാഡ്രിഡിലെ ഒരു ജാഥയില് തുടങ്ങി അത് പതുക്കെ ഒരു പ്രതിഷേധ തമ്പടിക്കലായി ആഴ്ചകളോളം നഗര ഹൃദയമായ Peurta del Sol ല് കുടികൊണ്ടു. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയുടെ സമയത്ത് ജനം അനുഭവിച്ച കടുത്ത അവഗണനയ്ക്കും വിദ്യാഭ്യാസ-പൊതുജനാരോഗ്യ പദ്ധതികളിലെ വെട്ടിച്ചുരുക്കലുകള്ക്കും വര്ദ്ധിച്ചുവരുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയ്ക്കും കോര്പ്പറേറ്റ് അത്യാഗ്രഹത്തിനും എതിരെയായിരുന്നു ആ പ്രതിഷേധം. സെന്റ് പോള്സിലെ ഒരു ബാനറില് അത് ഇങ്ങനെ പ്രതിഫലിച്ചു: “ഇത് അന്യായമാണ്”
അത് അങ്ങനെയിരിക്കെ പൊടുന്നനെ സംഭവിച്ച ഒരു കുത്തിയിരുപ്പ് സമരമായിരുന്നോ? ശരിക്കും അല്ല. ആഴ്ചകള്ക്ക് മുമ്പ് tory ഗവണ്മെന്റിന്റെ പുതിയ National Health Services (NHS) ബില്ലിനെതിരെയുള്ള യോഗത്തോടനുബന്ധിച്ച് അവര് ഒരു പൊതുസഭ ചേര്ന്നിരുന്നു എന്ന് പ്രതിഷേധക്കാര് എന്നോട് പറഞ്ഞു. യുകെയുടെ പൊതുജനാരോഗ്യപദ്ധതിച്ചെലവുകള് ഭീമമായി വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുക എന്ന ഗവണ്മെന്റ് നയമാണ് NHS ബില്ലിന്റേത്. അന്നു മുതല് അവര് virtual ആയി എല്ലാ ദിവസവും ഒത്തുചേരാറുണ്ടായിരുന്നു.
അതേ സമയം, സാമ്പത്തിക മേഖലയെ അല്ലെങ്കില് ബാങ്കേഴ്സിനെ പ്രീണിപ്പിക്കാന് ഭരണകൂടം "റാന്" മൂളുകയുംകൂടിയായപ്പോള് രോഷം പതിന്മടങ്ങായി. ഊഹക്കച്ചവടത്തില് അഭിരമിച്ചിരുന്ന സ്വകാര്യ ബാങ്കുകളെ ഗവണ്മെന്റുകള് "ജാമ്യത്തിലെടുത്തപ്പോള്" ക്ഷേമപദ്ധതികളിലെ വന് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകളും ജോലി നഷ്ടപ്പെടലും മൂലം അതിന്റെ വലിയ ഭാരം താങ്ങിയത് സാധാരണക്കാരാണ്. 2009ല് പ്രക്ഷോഭകരുയര്ത്തിയ കുറ്റാരോപണം അര്ത്ഥവത്താണ്: "Privatise Profits, Socialise Losses" (ലാഭം സ്വകാര്യവത്കരിക്കുക, നഷ്ടം സാമൂഹ്യവത്കരിക്കുക)! NHS ബില്ലിനെതിരെ യുകെയില് നടന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളില് പലതിലും ബാങ്കര്മാര്ക്കെതിരെയുള്ള രോഷം പ്രകടമാണ്. കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച westminister bridge ല് നടന്ന പ്രക്ഷോഭത്തില് ഒരു പ്ലക്കാര്ഡ് ഇങ്ങനെ: “ഗവണ്മെന്റ് ജനങ്ങള്ക്കുള്ളതാണ്. ബാങ്കുകള്ക്കല്ല”. വേറൊന്ന് ഇങ്ങനെ കലി തുള്ളി: "എപ്പോഴായിരുന്നു ബാങ്കിന്റെ പ്രസവം?" ഒരു NHS ഡോക്ടറെ റാഡിക്കല് പത്രങ്ങള് ഇങ്ങനെ ഉദ്ധരിച്ചു: "സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥയെ തച്ചുടച്ച അതേ ശക്തികള് ഇപ്പോള് ആരോഗ്യമേഖല കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാന് വരിനില്ക്കുന്നു".
നവംബര് 30ന് രാജ്യവ്യാപകമായ ഒരു പണിമുടക്കിന് ട്രേഡ് യൂണിയനുകള് ആഹ്വാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പണിമുടക്കിനെ ശരിവയ്ക്കുന്ന തീരുമാനത്തിലെത്താന് യൂണിയനുകളില് വോട്ടിനിടലും നടക്കുന്നു. പൊതുമേഖലാ യൂണിയനായ unison 11 ലക്ഷം ബാലറ്റുകള് തൊഴിലാളികള്ക്കുവേണ്ടി തുറന്നതായിരുന്നു ആഴ്ചയിലെ പ്രധാന വാര്ത്ത. Unison അംഗങ്ങള് തദ്ദേശഭരണ സ്ഥാപനങ്ങള്, NHS ആശുപത്രികള്, ജല പരിസ്ഥിതി ഗതാഗത വകുപ്പുകള് തുടങ്ങിയിടത്തായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു. “Socialist Worker” എന്ന ഉല്പതിഷ്ണ വാര്ത്താപത്രിക തൊഴിലാളികളോട് ഇത്തരത്തില് ആഹ്വാനം ചെയ്തു:
"തൊഴിലാളികള് അധികജോലി ചെയ്യുകയും, അധിക പണം കൊടുക്കുകയും, ഒടുവില് വളരെ കുറച്ച് പെന്ഷന് വാങ്ങുകയും ചെയ്യണമെന്നാണ് ഗവണ്മെന്റ് ആവശ്യം. പലപ്പോഴും പെന്ഷന് സംഭാവനകള് 50% ത്തോളം കുതിച്ചുയരും. ചില തൊഴിലാളികള് 67 വയസ്സുവരെ ജോലി ചെയ്യണമെന്ന് നിഷ്കര്ഷിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇപ്പോഴത്തെ ശരാശരി കൌണ്സില് വര്ക്കര് പെന്ഷന് £4,200 ആണെന്നിരിക്കിലും, ഏറ്റവുമൊടുവില് അവര്ക്ക് അതിലും എത്രയോ കുറവാണ് കിട്ടുക.
നവംബര് 30 ഇതിനുമപ്പുറത്തേക്കാണ്. അത്, ബാങ്കര്മാരുടെ പ്രതിസന്ധിയുടെ വില തൊഴിലാളിവര്ഗത്തിന്മേല് ചുമത്തുന്ന ടോറി പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചാണ്. NHSനേയും ക്ഷേമരാഷ്ട്രത്തേയും തകര്ക്കാനുള്ള അവരുടെ നീക്കങ്ങള് ചെറുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്. ഓരോ വെട്ടിച്ചുരുക്കലും എതിര്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്.
ടോറികളെ തടഞ്ഞുനിര്ത്താനുതകിയേക്കാവുന്ന ആദ്യ അലയൊലിയാവാം, നവംബര് 30. പക്ഷേ അതിനാദ്യം ബാലറ്റില് “Yes” എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. നിങ്ങളാല് കഴിയുന്ന വിധം നിങ്ങളുടെ ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലെ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ടുകൂടി അങ്ങനെ ചെയ്യാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും.”
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നടന്ന വടക്കന് അയര്ലാന്ഡിലെ NHS തൊഴിലാളികളുടെ പണിമുടക്ക് നവംബര് 30 എന്തായിരിക്കുമെന്നതിന്റെ സൂചന നല്കി. റിപ്പാര്ട്ടുകളനുസരിച്ച് 700 ലധികം നഴ്സുമാര് ബെല്ഫാസ്റ്റില് നടന്ന ഒരു ഹോസ്പിറ്റല് പിക്കറ്റിങ്ങില് അണിചേര്ന്നു. യൂണിയന് നേതാക്കള് വരെ ഈ പങ്കാളിത്തത്തിനെപ്പറ്റി അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഒരാള് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "കുറെ വര്ഷങ്ങളോ ഒരുപക്ഷെ, പതിറ്റാണ്ടുകളോ ആയി ഞങ്ങള്ക്കൊരു പണിമുടക്കുണ്ടായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്കെല്ലാവര്ക്കും കുറച്ച് അങ്കലാപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവസാനം ഞങ്ങള് ആശുപത്രി മുഴുവന് സ്തംഭിപ്പിച്ചു."
അപ്പൊപ്പിന്നെ ഉപരോധത്തെ 'പൊടുന്നനെ സംഭവിച്ചത്' എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. രാജ്യത്തെ വികാരം മുഴുവനായും ചെലവുചുരുക്കലിനും സാമ്പത്തിക നയങ്ങള്ക്കുമെതിരാണ്. ട്രേഡ് യൂണിയനുകള് ഇനിയും അണിചേര്ന്നിട്ടില്ലെന്നിരിക്കിലും, ഈ വികാരം സെന്റ് പോള്സ് ഉപരോധത്തിന്റെ വിജയത്തിലേയ്ക്ക് കാര്യമായ സംഭാവന നല്കിയിട്ടുണ്ട്.
അവര് ചെറുപ്പമായിരുന്നു. എന്നാല് പ്രായം കൂടിയവരും തങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കൊട്ടിയറിയിച്ചു. സ്ഖലിതകാലത്തെ തൊഴിലാളികളായിരുന്ന അവര് കഴുത്തില് തൂക്കിയ പ്ലക്കാര്ഡുകളുമായി വീല് ചെയറുകളിലെത്തി പ്രതിഷേധം അറിയിച്ചു. ജൂലിയന് അസാഞ്ചെ വന്ന് പ്രക്ഷോഭകരോട് സംസാരിച്ചു. കഥീഡ്രല് സ്ക്വയറിലേയ്ക്ക് കടക്കുമ്പോള്ത്തന്നെ കാണുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ബാനര് “മുതലാളിത്തം പ്രതിസന്ധിയാണ്” എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ശനിയാഴ്ച രാവിലെയായപ്പോഴേയ്ക്കും പോലീസിന്റെ ലക്ഷ്യം അവരുമായി എണ്ണത്തില് മത്സരിച്ച് ജയിക്കുക എന്നാണെന്ന് തോന്നി. കഥീഡ്രല് അവര് വളഞ്ഞു. ആളുകള് കഥീഡ്രല് സ്ക്വയറിലേയ്ക്ക് കടക്കുന്നത് തടയാന് അവരുടെ കാറുകളും വാനുകളും ബമ്പര് ബമ്പറിനോട് ചേര്ത്ത് നിര്ത്തിയിട്ടു. വാഹനങ്ങള് വഴിതിരിച്ച് വിട്ട് സ്ഥലം പൂട്ടിക്കെട്ടി. കൈ കോര്ത്ത് പിടിച്ച് പോലീസുകാര് “ഹൈവേ ക്ലിയര് ചെയ്യ്” എന്ന് അലറിയും കഥീഡ്രലിന് ചുറ്റുമുള്ള റോഡില് നിന്ന് ആള്ക്കാരെ തള്ളിനീക്കിയും അവിടെ നിറഞ്ഞു. പുറകില് കൂടുകളുള്ള കൂടുതല് പോലീസ് വാനുകള് വന്നിറങ്ങി. അതില് നിന്ന് പട്ടികള് കുരച്ചു. രാത്രി പതിനൊന്നായപ്പോഴേയ്ക്കും പുറത്തുനിന്നൊരാള്ക്ക് അതിനുള്ളില് പ്രവേശിക്കുക അസാധ്യമായിരുന്നു. പടികളിലോ സുരക്ഷാ വലയത്തിനുള്ളിലോ നില്ക്കാനേ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവിടെയായിരുന്നു ഞാനുണ്ടായിരുന്നത്. കാഴ്ചക്കാര് പോലീസിനെ കൂക്കിവിളിച്ചു. പ്രായം കൂടിയ ഒരാള് കാര്ക്കിച്ചു തുപ്പി അവരോട് ആക്രോശിച്ചു: "ഞങ്ങളെ അതൊന്ന് കാണാന് പോലും അനുവദിക്കില്ലേ? ഇതാണോ നിങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യം? നാണമില്ലേ നിങ്ങള്ക്ക്!" പാതിരാവോടടുത്ത് ഒരു പോലീസുകാരന് എന്നോട് കഥീഡ്രല് പടികളില് കുറഞ്ഞത് 2000 പേരുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞായറാഴ്ച രാവിലെ അവസ്ഥ മാറി. ആള്ക്കൂട്ടം ചുരുങ്ങിയതായി എനിക്കു തോന്നി. പക്ഷെ വൈകുന്നേരത്തോടെ കൂടുതല് പേര് വന്നുതുടങ്ങി. പോലീസും കുറവായിരുന്നു. അതിന്റെ കാരണം സെന്റ് പോള്സ് കഥീഡ്രലിന്റെ കാനോന് ചാന്സിലര് Giles Fraser ഉം സമരക്കാരും തമ്മില് നടന്ന വളരെ പ്രചാരം ലഭിച്ച സംഭാഷണമാണത്രെ. "നിങ്ങള്ക്ക് പ്രതിഷേധിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്" കാനോന് അവരോട് പറഞ്ഞു. Huffington Post സംഭാഷണം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത് ഇങ്ങനെ: "എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് ഞാന് കണ്ടതാണ്. ഇവിടെയിപ്പോഴുള്ളത്രയും പൊലീസിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നും മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാനവരോട് പിന്മാറാന് ആവശ്യപ്പെടുകയും അവരത് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോള് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. അന്തരീക്ഷവും ശാന്തമാണ്." ഞായറാഴ്ച വൈകിട്ട് പടികളില് നിന്ന് ഒരാള് ഇങ്ങനെ ശബ്ദമുയര്ത്തിക്കേട്ടു: "നമ്മള് പിന്മാറാന് പോകുന്നില്ല. ചര്ച്ച് ഓഫ് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചാണ് നമ്മളെത്തിയിട്ടുള്ളത്." "അതെ, നമ്മള് ദൈവമക്കളാണ്" എന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയില് നിന്നുള്ള 'അലറക്കം' ആരവത്തോടെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ഒരു സ്വഭാവം അക്രമരാഹിത്യമാണ്. ആകപ്പാടെയുണ്ടായ അക്രമം ഒരാള് പോലീസിനു നേരെ കുപ്പിയെറിഞ്ഞതാണ്. അയാളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പടികളില് നിന്ന് ഒരു സമരഭടന് പറഞ്ഞു: "അക്രമമില്ലാതെ പ്രതിഷേധിക്കാന് പറ്റുമെന്ന് ഞങ്ങള്ക്ക് ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കണം. ഈ സമരത്തെ ശക്തിയുപയോഗിച്ച് അടിച്ചമര്ത്താന് ശ്രമിക്കുന്ന ഈ ഭരണകൂടത്തിനുള്ള മറുപടി ഇതാവണം. അതുകൊണ്ട് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുക. ലജ്ജാവഹമായ ഒരു പ്രവര്ത്തിയുമുണ്ടാകുന്നില്ലെന്നുറപ്പുവരുത്തണം." മറ്റൊരാള്ക്ക് കഥീഡ്രലിനോടുള്ള കൃതജ്ഞതയായിരുന്നു. "ഇതൊരാരാധനാലയമാണ്. നമ്മളെ ഇവിടെ ഇരിക്കാന് സമ്മതിക്കുന്നതിന് ദേവാലയത്തോട് നന്ദി പറയണം. സ്ഥലം വൃത്തികേടാക്കരുത്. ചവറ്റുകൊട്ടയും ടോയ്ലറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നുറപ്പുവരുത്തുക."
ഞാന് കഥീഡ്രലിന്റെ വശങ്ങളില് പോയി നോക്കി. അവിടെ എല്ലാത്തിനും വേറെവേറെ ചവറ്റുകൊട്ടകളുണ്ടായിരുന്നു. അതുമിതുമിടാനൊന്ന്, കാനുകള്ക്ക് വേറൊന്ന്, ഉച്ഛിഷ്ടമുപേക്ഷിക്കാന് വേറെയും. അവിടെ ഒരു മാലിന്യകമ്മിറ്റി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കഥീഡ്രല് അവര് നിരന്തരം വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു തട്ടുപൊളിപ്പന് അടുക്കളയുമുണ്ടായിരുന്നു വശങ്ങളില്. അതിന്റെ മുന്വശത്തെ പ്ലക്കാര്ഡില് ഇങ്ങനെയെഴുതിയിരുന്നു. "വച്ചുണ്ണാനറിയാമെങ്കില് വേണ്ടതെടുത്ത് കഴിച്ചോളൂ :)". വേറൊരു പ്ലക്കാര്ഡില് "പുകവലി പാടില്ല" എന്നെഴുതിയിരുന്നു.
"സ്നേഹം" "സമാധാനം" എന്നതൊക്കെ പോസ്റ്ററുകളില് ആവര്ത്തിച്ചുവരുന്ന ആശയങ്ങളാണ്. പോസ്റ്ററുകളായ പോസ്റ്ററുകളിലൊക്കെ REVOLUTION എന്നത് R[EVOL]UTION എന്നോ R[LOVE]UTION എന്നോ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. ഒരു ചാത്തന്കോലത്തില് എഴുതിയിരുന്നത് "സ്നേഹത്തിന്റെ അധികാരം അധികാരത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുമ്പോള് ലോകം സമാധാനമറിയും" എന്നാണ്. ആന് രാജ്ഞിയുടെ നേരെ ചുവട്ടില് ഒരു പോസ്റ്റര് ചോദിക്കുന്നു: "പാവങ്ങളെ പോറ്റാന് നമുക്കാവില്ല; പക്ഷെ യുദ്ധങ്ങള്ക്ക് പണമിറക്കാം?"
മൂന്നാമത്തെ ആവര്ത്തിതാശയം "ക്ഷോഭ"മാണ്; ഗവണ്മെന്റിനും ബാങ്കര്മാര്ക്കും എതിരാണ് ക്ഷോഭം. പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ പ്രധാന മുദ്രാവാക്യം "ഞങ്ങളാണ് 99%" എന്നാണ്. ബാങ്കുകളും ഗവണ്മെന്റുകളും കോര്പ്പറേഷനുകളും നടത്തുന്ന ഒരു ശതമാനത്തിനെതിരെ വച്ചളന്നതാണിത്. പല പ്ലക്കാര്ഡുകളിലും ബാനറുകളിലും "ഞാന് 99% ത്തില് ഒരാളാണ്" എന്നും "യഥാര്ത്ഥ കൊള്ളക്കാര് ബാങ്കര്മാരാണ്" എന്നും എഴുതിയിരുന്നു. വേറൊന്നില് ഇങ്ങനെയെഴുതിയിരുന്നു: "ഞങ്ങള് 99% മാണ്. ഞങ്ങള്ക്കിട്ടു പണ്ണ്, ഞങ്ങള് അസംതൃപ്തിയും സംഘടിതപ്രതിരോധവും പെറ്റുകൂട്ടാം." പിന്നെയുമൊന്നില് "അധികാരികളല്ല സത്യം, സത്യമാണ് അധികാരം" എന്നെഴുതിയിരുന്നു. ഒരു ടെന്റിനു മുന്നിലെ ബാനര് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: "ഞങ്ങള്ക്ക് രതി ആവശ്യമില്ല, ഭരണകൂടം ഞങ്ങളെ പണ്ണുന്നു"
ഞായറാഴ്ച രാത്രിയോടെ ടെന്റുകളുടെ എണ്ണം പലമടങ്ങ് കൂടിയിരുന്നു. ആളുകള് കസേരയൊക്കെ കൊണ്ടുവന്ന് പുറത്തിട്ടിരുന്ന് വായിക്കുകയോ ചര്ച്ച ചെയ്യുകയോ ചെയ്തു. ഒരാള് “A Radical Reader” വായിച്ചപ്പോള് വേറൊരാള് “The Jewish Question” വായിച്ചു. വേറെയും കുറെപേര് അപ്പോള് തുറന്ന ഒരു താത്കാലിക ലൈബ്രറിയില് നിന്ന് പുസ്തകങ്ങളെടുത്ത് വായിക്കുന്നു.
ഒടുവില് ആ കീറാമുട്ടി ചോദ്യം: ഈ "സമരം" എത്ര കണ്ട് സ്ഥായിയാണ്? ഈയടുത്തകാലത്തെ പല സമരങ്ങളുടെയും അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില് ഇതിനുത്തരം നല്കുക സാഹസമാണ്. ഇതൊരു വലിയ, ഏറെക്കാലം നീണ്ട് നില്ക്കുന്ന ഒരു കുത്തിയിരുപ്പായി വളര്ന്ന് എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയേക്കാം. ഇനി അതല്ല, ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കൊണ്ട് ഇത് പാടേ നശിച്ച് പോകാനും മതി. ഞാന് ചുറ്റും നടന്ന് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചു : ഇതാരാണ് നയിക്കുന്നത്? ആ ചോദ്യം എന്നെ ഒരേഴ് കമ്പ്യൂട്ടറുള്ള ഒരു ടെന്റില് എത്തിച്ചു. അതാണത്രെ ഓഫീസ്. പക്ഷെ പിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി അവിടെ പല ഗ്രൂപ്പുകളുമുണ്ട് എന്ന്. പലര്ക്കും അന്യോന്യം അറിയുകകൂടിയില്ല. അവര് പതിവായി "തന്ത്രം" രൂപീകരിക്കാന് യോഗങ്ങള് കൂടാറുണ്ട്. പിറ്റേ ദിവസം കൂടുതല് ആള്ക്കാരെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരാമെന്നും ഉപരോധം ഉടനേതന്നെ അവസാനിക്കാതിരിക്കാന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നുമൊക്കെ അവര് ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
അവിടെ പുസ്തകങ്ങള് വില്ക്കുന്ന Hughes എന്ന മുതിര്ന്ന ഒരു ട്രേഡ് യൂണിയനിസ്റ്റ് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇതില് പങ്കെടുക്കുന്നവരില് ഭൂരിഭാഗം പേരും അരാചകവാദത്തിന്റെ അരികുകളില് നില്ക്കുന്നവരാണെന്നാണ് (fringe anarchists). അവരില് പലര്ക്കുമാകട്ടെ അരാജകവാദത്തിന്റെ അര്ത്ഥം പോലുമറിയില്ല എന്നും. "നിങ്ങള് സമരസംഘടനാപ്രവര്ത്തനം നടത്തണം, ഇവര്ക്ക് അക്കാര്യം ബോധ്യമാവുകയും വേണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തൊഴിലാളിയൂണിയനുകളുമായി കഴിവതുംവേഗം ബന്ധപ്പെടാനും പ്രക്ഷോഭം പടര്ത്താനും ഈ അരാചകസംഘങ്ങള് തയ്യാറാവുന്നതിന് അനുസരിച്ചിരിക്കും, പ്രക്ഷോഭവിജയം എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്ഷം. "ഗവണ്മെന്റിന് ഇതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു കുലുക്കവുമില്ല. ഈ കുത്തിയിരുപ്പ് അവര് കാര്യമാക്കുന്നില്ല. ഗവണ്മെന്റിലെയോ അധികാരത്തിലുള്ളവരുടെയോ ഇടയില് ഒന്നിനെയും ഇത് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പക്ഷെ തൊഴിലാളികള്ക്കിടയില് പുകയുന്ന അമര്ഷത്തോടൊപ്പം ഈ ഗ്രൂപ്പുകള് ചേരുകയാണെങ്കില് അത് സംഭവിക്കും," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ വാരാന്ത്യത്തില് ലണ്ടനില് Rebellious Media Conference ല് നോം ചോംസ്കി പറഞ്ഞതിനോട് ഏറെക്കുറെ സമാനമാണ്, Hughes ന്റെ വാദങ്ങള് . Wall Street പ്രതിഷേധത്തെക്കുറിച്ചും ഈജിപ്ത്, ടുണീഷ്യ പ്രതിഷേധത്തെക്കുറിച്ചും ചോംസ്കി പറഞ്ഞു: “തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങള് ഗൌരവമായി ഈ സമരങ്ങളില് പങ്കെടുക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇവ യഥാര്ത്ഥത്തില് ശ്രദ്ധയാകര്ഷിക്കാന് തുടങ്ങിയത്. ഇപ്പോള് തന്നെ നയനാഭിരാമമായ ഈ സമരങ്ങള് യഥാര്ത്ഥ വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് ഇത് അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.”
"അത് നടക്കുമോ?" ഞാന് Hughes നോട് ചോദിച്ചു. എനിക്ക് ഒരു അര്ത്ഥഗംഭീരമായ നോട്ടം തന്ന് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാള് പറഞ്ഞു: "നമുക്ക് നോക്കാം".
അതെ, നമുക്ക് നോക്കാം...
ഒക്ക്യുപൈ ലണ്ടന് സമരത്തിന്റെ കൂടുതല് ചിത്രങ്ങള് ഇവിടെ. ചിത്രത്തില് ക്ലിക് ചെയ്ത് വലുതായി കാണാം.
ആര് രാമകുമാര്
(ടാറ്റ ഇന്സ്റ്റിട്യൂട്ട് ഓഫ് സോഷ്യല് സയന്സസ് ഫാക്കല്റ്റിയാണ് ലേഖകന്)
പരിഭാഷ: അഖില ഹെന്റി
(കോഴിക്കോട് പ്രൊവിഡന്സ് കോളജില് ബിരുദവിദ്യാര്ത്ഥിനി)
ചിത്രങ്ങളുടെ അവകാശം ലേഖകനില് നിക്ഷിപ്തം
___________________________________________
From the sides of "Occupy London" by R. Ramakumar is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License. Based on a work at ramakumarr.blogspot.com.








