ആദ്യനോട്ടം

1990ല്‍ പു­റ­ത്തു­വ­ന്ന ചി­ത്ര­മാ­ണ് അ­പ­രാ­ഹ്നം­. നക്സ­ലൈ­റ്റ് പ്ര­സ്ഥാ­ന­ത്തെ­യും അതി­ന്റെ രാ­ഷ്ട്രീ­യ­ത്തെ­യും അട­യാ­ള­പ്പെ­ടു­ത്തു­ന്ന മല­യാ­ള­ത്തി­ലെ രാ­ഷ്ട്രീ­യ­സി­നി­മ­ക­ളു­ടെ ഒരു സവി­ശേ­ഷ­ധാ­ര­യി­ലെ ഏറെ ശ്ര­ദ്ധേ­യ­മായ ചി­ത്രം. അതി­നു­ശേ­ഷം തല­പ്പാ­വു പോ­ലെ ചില ചി­ത്ര­ങ്ങ­ളു­ണ്ടാ­യി­ട്ടു­ണ്ടെ­ങ്കി­ലും നക്സ­ലൈ­റ്റ് പ്ര­സ്ഥാ­ന­ത്തി­ന്റെ അപ­ച­യം അതില്‍ പ്ര­വര്‍­ത്തി­ക്കു­ക­യും അത്ത­രം പ്ര­വര്‍­ത്ത­ന­ങ്ങ­ളില്‍­നി­ന്ന് നേ­രി­ട്ടു­ള്ള ഇട­പെ­ടല്‍ അവ­സാ­നി­പ്പി­ച്ചി­ട്ടും ഭൌ­തി­ക­വും രാ­ഷ്ട്രീ­യ­വു­മായ യൌ­വ്വ­ന­മ­വ­സാ­നി­ക്കാ­തി­രി­ക്കെ, ആത്മ­സം­ഘര്‍­ഷ­മ­നു­ഭ­വി­ക്കു­ക­യും ചെ­യ്ത ഒരു തല­മു­റ­യു­ടെ വി­ഷാ­ദ­ഭ­രി­ത­മായ ഹം­സ­ഗാ­ന­ത്തി­ന്റെ ചി­ത്ര­വും കൂ­ടി­യാ­ണ് അപ­രാ­ഹ്നം.

­ലോ­കം ഏറ്റ­വും ആദ­രി­ച്ചി­ട്ടു­ള്ള ഇന്ത്യന്‍ ചല­ച്ചി­ത്ര­കാ­ര­നാ­ണ് ­സ­ത്യ­ജി­ത് റേ­. അദ്ദേ­ഹ­ത്തി­ന്റെ സൃ­ഷ്ടി­ക­ളില്‍ ഏറ്റ­വും പ്ര­ധാ­ന­വും പ്ര­ശ­സ്ത­വു­മാ­യ­ത് അപു ട്രി­ല­ജി എന്നു­കൂ­ടി അറി­യ­പ്പെ­ടു­ന്ന മൂ­ന്നു ചല­ച്ചി­ത്ര­ങ്ങ­ളാ­ണ്. ­പാ­ഥേര്‍ പാ­ഞ്ജ­ലി­, അ­പ­രാ­ജി­തൊ­, അപൂര്‍ സന്‍­സാര്‍ എന്നി­വ­യാ­ണ­വ. അദ്ദേ­ഹ­ത്തി­ന്റെ ആദ്യ­ചി­ത്ര­മാ­ണു പാ­ഥേര്‍ പാ­ഞ്ജ­ലി. രണ്ടാം ചി­ത്രം അപ­രാ­ജി­തൊ­യും മൂ­ന്നാം ചി­ത്രം പര­സ് പഥ­റും നാ­ലാം­ചി­ത്രം ജല്‍­സാ­ഘ­റു­മാ­ണ്. അഞ്ചാ­മ­ത്തെ ചി­ത്ര­മാ­യി­ട്ടാ­ണ് അദ്ദേ­ഹം പാ­ഥേര്‍ പാ­ഞ്ജ­ലി­യു­ടെ മൂ­ന്നാം­ഭാ­ഗ­മായ അ­പുര്‍ സന്‍­സാര്‍ ചി­ത്രീ­ക­രി­ക്കു­ന്ന­ത്.

അ­ങ്ങീ­ല­ക്ക്* മര­ങ്ങള്‍. വേ­രും വേ­രി­ന­ടി­യി­ലെ മണ്ണും നഷ്ട­പ്പെ­ട്ടാ­ലും, മൃ­ത­കോ­ശ­ങ്ങ­ളില്‍ നി­ന്ന് പോ­ലും മു­ള­ച്ചു പൊ­ന്തു­ന്ന ഭ്രാ­ന്ത­മായ ജൈ­വിക പൈ­തൃ­ക­ത്തി­ന്റെ കാ­വല്‍­ക്കാര്‍. വേ­രു­പ­ട­ല­ങ്ങള്‍­ക്കി­ട­യില്‍ മണ്ണി­നൊ­പ്പം, സഹ­സ്രാ­ബ്ദ­ങ്ങ­ളു­ടെ ഓര്‍­മ്മ­കള്‍ അട­ക്കി­പ്പി­ടി­ക്കു­ന്ന­വര്‍. അഗ്നി­യെ അതി­ജീ­വി­ക്കു­ന്ന വി­ത്തു­കള്‍. ഏതു കൂ­ട്ട­ത്തി­ലും കൂ­ട­പ്പി­റ­പ്പി­നെ തി­രി­ച്ച­റി­യു­ന്ന­വര്‍.

അ­തി­ജീ­വ­ന­ത്തി­ന്റെ യു­ദ്ധ­പാ­ഠ­ങ്ങ­ളില്‍ എവി­ടെ­യാ­ണ് അങ്ങീ­ല­ക്കു­ക­ളെ വാ­യി­ച്ച­ത് എന്നോര്‍­മ­യി­ല്ല. കത്തി­ച്ചാ­മ്പ­ലായ മര­ക്കൂ­ട്ട­ങ്ങള്‍­ക്കി­ട­യില്‍ അമര്‍­ച്ച ചെ­യ്യാ­നാ­വാ­ത്തൊ­രു ജൈ­വ­ബി­ന്ദു­വാ­യി അവ­ശേ­ഷി­ക്കു­ന്ന അങ്ങീ­ല­ക്ക് വേ­രു­ക­ളെ ഓര്‍­മ്മി­പ്പി­ക്കു­ക­യാ­ണ് പ്ര­ശ­സ്ത ഈ­ഴം­ കവി ഡോ­ക്ടര്‍ ആര്‍ ചേ­ര­ന്റെ "നി­ങ്ങള്‍­ക്ക് മു­ഖം­തി­രി­ച്ചു പോ­വാ­നാ­വി­ല്ല" എന്ന സമാ­ഹാ­രം.

­ജീ­വി­ത­മെ­ഴു­ത്തി­ന്റെ എഴു­ത്തു­കാ­ര­നാ­യാ­ണ്‌ ഇപ്പോള്‍ താഹ മാ­ടാ­യി അറി­യ­പ്പെ­ടു­ന്ന­ത്‌. വഴി­യോ­ര­ങ്ങ­ളി­ലും ചാ­ള­ക­ളി­ലും നു­ര­ച്ചു­പൊ­ന്തു­ന്ന മു­ഷി­ഞ്ഞ ജീ­വി­ത­ങ്ങള്‍­മു­തല്‍ സത്യന്‍ അന്തി­ക്കാ­ടി­നെ­പ്പോ­ലു­ള്ള സി­നി­മാ­പ്പ­ള­പ­ള­പ്പില്‍ മു­ങ്ങിയ ജീ­വി­ത­ങ്ങള്‍ വരെ താ­ഹ­യു­ടെ എഴു­ത്തി­ന്റെ വി­റ­കാ­കു­ന്നു. സത്യന്‍ അന്തി­ക്കാ­ടി­നെ­പ്പ­റ്റി എഴു­തു­മ്പോള്‍ അദ്ദേ­ഹ­ത്തി­ലൂ­ടെ സി­നി­മ­യു­ടെ ലോ­ക­ത്തേ­ക്കു­വ­ന്ന ജീ­വി­ത­ങ്ങ­ളെ­പ്പ­റ്റി­യാ­ണെ­ഴു­ത്ത്‌. അതു­കൊ­ണ്ടു­ത­ന്നെ അത്‌ അന്തി­ക്കാ­ടെ­ന്ന ഗ്രാ­മ­ത്തി­ന്റെ ഹൃ­ദ­യ­മാ­കു­ന്നു. മാ­മു­ക്കോ­യ­യു­ടെ ജീ­വി­ത­മെ­ഴു­തു­മ്പോള്‍ അത്‌ കോ­ഴി­ക്കോ­ടി­ന്റെ പ്രാ­ന്ത­ച­രി­ത്ര­മാ­കു­ന്നു, വര്‍­ത്ത­മാ­ന­മാ­കു­ന്നു­.