രാഷ്ട്രീയം

കങ്കാണിക്കുളങ്ങരയിലെ മനുഷ്യക്കമ്പം

Special Arrangement — Fri, 03 May 2013 17:01:09 +0000

പത്താം ക്ലാസ് പാസായിട്ടില്ലാത്ത ആണുങ്ങൾക്ക് എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് കഴിഞ്ഞ പെൺകുട്ടികളെ ശക്തികുളങ്ങരയിൽ കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കാറുണ്ട്. അൻപതുലക്ഷം രൂപയും നൂറുപവൻ സ്വർണ്ണവും ഇന്നോവ കാറുമാണ് ഈ അടുത്തിടെ ഇങ്ങനൊരു കല്യാണത്തിന് സ്ത്രീധനം കൊടുത്തത്. പയ്യന് ജോലിയുണ്ട് - ഗൾഫിൽ കമ്പനി നടത്തുകയാണ്. എന്താണ് കമ്പനി എന്നു ചോദിച്ചാൽ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി എന്നാവും ഉത്തരം.

യു.എ.ഇ.യിലെ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും നടത്തുന്നത് കൊല്ലംകാരാണ്. അതിൽത്തന്നെ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ശക്തികുളങ്ങരക്കാരും. ശക്തികുളങ്ങരയിലെ മിക്ക വീടുകളിലും നിന്ന് ഒരാളെങ്കിലും ലേബർ സപ്ലൈ നടത്തുന്നു; അതിൽത്തന്നെ ചില കുടുംബങ്ങളിൽ അപ്പനും മക്കൾക്കും വെവ്വേറെ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളുണ്ട്. പലരും സ്കൂൾ പഠനമോ കോളെജ് വിദ്യാഭ്യാസമോ പൂർത്തിയാക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഗൾഫിലെത്തി ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി തുടങ്ങുന്നു. ശക്തികുളങ്ങരയിൽ സ്ഥലം വാങ്ങാൻ കിട്ടാൻ പ്രയാസമാണ്. ഒന്നാമതേ ശക്തികുളങ്ങരക്കാരല്ലാത്തവർക്ക് വിൽക്കാറില്ല; രണ്ടാമത് - മിക്ക സ്ഥലവും വാങ്ങിയിട്ടിരിക്കുന്നത് ലേബർ സപ്ലൈ നടത്തുന്നവരാണ്.

ലേബർ സപ്ലൈയുടെ ബിസിനസ് മോഡൽ എങ്ങനെയാണെന്നു നോക്കാം. യു.എ.ഇ.യിൽ ഒരു കമ്പനി നടത്തണമെങ്കിൽ ലിമിറ്റഡ് ലയബിലിറ്റി കോണ്ട്രാക്ട് (എൽ.എൽ.സി), സർവ്വീസ് കോണ്ട്രാക്റ്റ് എന്നിങ്ങനെ പ്രധാനമായും രണ്ട് വിധത്തിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാം. എൽ.എൽ.സി. ആണെങ്കിൽ ഭൂരിപക്ഷം (51% ഉടമസ്ഥതയും ഒരു യു.എ.ഇ. പൗരന്റേതാവും, ലാഭവും നഷ്ടവും മുതല്‍മുടക്കും എൽ.എൽ.സി. കമ്പനിയുടെ ഉടമയും യു.എ.ഇ. പൗരനും വീതിക്കണം. സർവ്വീസ് കോണ്ട്രാക്റ്റ് ആണെങ്കിൽ ലാഭമോ നഷ്ടമോ വീതിക്കണ്ട, വർഷാവർഷം ഒരു നിശ്ചിത തുകയും തൊഴിലാളികൾക്കുള്ള സ്പോൺസർഷിപ്പ് ഫീസും കൊടുത്താൽ മതി.

[blurb:1:right] യു.എ.ഇ.യിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങി തൊഴിലാളികളെ കൊണ്ടുവരുന്നതിന് എന്ത് ബിസിനസാണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്ന് കാണിക്കണം. (ഇലക്ട്രിക്കൽ വർക്കോ മെക്കാനിക്കൽ വർക്കോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ആകാം, ഇങ്ങനെയുള്ള ജോലിയുടെ ലൈസൻസും തൊഴിൽ കോണ്ട്രാക്ടും കാണിക്കണം). തൊഴിലാളികളെ താമസിപ്പിക്കാനുള്ള ഇടം ഉണ്ടെന്ന് കാണിക്കണം. ഇതോടെ (പരിശോധനകൾ കഴിഞ്ഞ്) വിസ അനുവദിച്ചുകിട്ടും.

ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ വിസയ്ക്ക് 7500 ദിർഹം (ഇപ്പോൾ ഏകദേശം ഒരുലക്ഷത്തി പതിനായിരം രൂപ) ചെലവുണ്ട്. ഇതിൽ 3500 ദിർഹം വിസ ഫീസും 4000 ഡെപ്പോസിറ്റുമാണ് - ഡെപ്പോസിറ്റ് തൊഴിലാളി തിരികെപ്പോകുമ്പോൾ തിരിച്ചുകിട്ടും.

എന്നാൽ ഏകദേശം എല്ലാ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളും ചെയ്യുന്നത് തൊഴിലാളിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും ഗൾഫ് വിസയ്ക്കായി ഒരുലക്ഷം രൂപ വാങ്ങിക്കലാണ്. ചിലർ തുക നാട്ടിൽ നിന്നും വാങ്ങിയിട്ട് തൊഴിലാളിയെ കൊണ്ടുവരും; മറ്റുചിലർ ആദ്യം തുക വാങ്ങാതെ മാസാമാസം ശമ്പളത്തിൽ നിന്നും പിടിക്കും. രണ്ട് വർഷമാണ് വിസയുടെ കാലാവധി - വിസ തീരുന്നതോടെ വീണ്ടും വിസ വേണമെങ്കിൽ തൊഴിലാളി ഒരുലക്ഷം രൂപ കൊടുക്കണം.

തൊഴിലാളിയും ലേബർ സപ്ലൈ നടത്തുന്ന കമ്പനിയും തമ്മിൽ യു.എ.ഇ. നിയമപ്രകാരം ഒരു തൊഴിൽ കരാറിൽ ഏർപ്പെടണം. അതിൽ ശമ്പളമായി കാണിക്കുന്ന തുക അറുന്നൂറോ അറുന്നൂറ്റമ്പതോ ദിർഹം ആകും. (8500 - 9500 രൂപ). തൊഴിലാളിയെ കൊണ്ടുവന്നാൽ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികൾ ചെയ്യുന്നത് അവരെ തൊഴിലാളികളെ ആവശ്യമുള്ള കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനികൾക്ക് വാടകയ്ക്കു കൊടുക്കലാണ്. മണിക്കൂറിന് 5 ദിർഹം ആയിരിക്കും വേതനം; ഒരു ഇലക്ട്രീഷ്യന് മണിക്കൂറിന് 10 ദിർഹവും.

മണിക്കൂറിന് 5 ദിർഹം ശമ്പളം കിട്ടുന്നയാൾ ദിവസം 12 മണിക്കൂർ വീതം മാസം 300 മണിക്കൂർ ജോലിചെയ്യുന്നു. (മിക്കവരും വെള്ളിയാഴ്ച്ച ജോലി ചെയ്യാറില്ല), ഇങ്ങനെ മാസം 1500 ദിർഹം (ഏകദേശം 20,000 രൂപ) വരുമാനം സമ്പാദിക്കുന്നു. ഇതിൽ 350 - 400 ദിർഹം ലേബർ ക്യാമ്പിലെ താമസത്തിനും വാടകയ്ക്കുമായി കൊടുക്കണം. 1100 ദിർഹം മാസം വരുമാനം കിട്ടിയാൽപ്പോലും രണ്ട് കൊല്ലത്തെ സമ്പാദ്യം 26,000 ദിർഹം (ഇന്നത്തെ നിരക്കിൽ 3,80,000 രൂപ) ആണ്, ഇതിൽ നിന്നും വിസയ്ക്ക് ഒരുലക്ഷം കൊടുക്കണം. അതായത് ഒരു ഐഡിയൽ സാഹചര്യത്തിൽ ലോ സ്കിൽഡ് ലേബററിനു സമ്പാദിക്കാൻ (നാട്ടിലേയ്ക്ക് അയക്കാൻ) പറ്റുന്നത് മാസം 11,000 - 12,000 രൂപയോളം ആണ്. ഒരു സ്കിൽഡ് ലേബററിന് മാസം ഏകദേശം 25,000 - 30,000 രൂപയും. ദിവസം 12 മണിക്കൂർ ജോലി 6 ദിവസം ചെയ്തിട്ടാണ് ഈ കൂലി എന്ന് ഓർക്കണം.

[blurb:2:left] ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി തൊഴിൽ കണ്ടെത്തിയില്ലെങ്കിൽ (അവർക്ക് കോണ്ട്രാക്റ്റ് ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ) തൊഴിലാളിക്ക് കോണ്ട്രാക്റ്റിലുള്ള മിനിമം വേതനമായ 600 ദിർഹം - 650 ദിർഹം കൊടുത്താൽ മതി. ഇതുകൊണ്ട് തൊഴിലാളിയുടെ ചെലവുകൾ നടക്കില്ല. ഇതിനു പകരം ഇവരെ മറ്റ് ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളിലേയ്ക്ക് മറിച്ചുകൊടുക്കും. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ മണിക്കൂറിന് 5 ദിർഹം എന്നതിനു പകരം 4 ദിർഹമായിരിക്കും പുതിയ കമ്പനി തൊഴിലാളിക്ക് കൊടുക്കുക; ഒരു ദിർഹം തൊഴിലാളിയെ കൊണ്ടുവന്ന കമ്പനിക്ക് കൊടുക്കും. (എന്നാൽപ്പോലും വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതിനെക്കാളും തൊഴിൽ ചെയ്ത് കാശയക്കാൻ തൊഴിലാളി താല്പര്യപ്പെടും, നാട്ടിലേയ്ക്ക് എല്ലാ മാസവും ഒരു നിശ്ചിത തുക അയച്ചില്ലെങ്കിൽ നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ താളം തെറ്റും).

ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികൾ ഒരു തൊഴിലാളിയെ കൊണ്ടുവന്നാൽ ആദ്യം ചെയ്യുന്നത് അവന്റെ പാസ്പോർട്ട് വാങ്ങിവയ്ക്കലാണ്. യു.എ.ഇ. നിയമപ്രകാരവും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമപ്രകാരവും ഒരാളുടെ പാസ്പോർട്ട് മറ്റൊരാൾ കൈവശം വയ്ക്കുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാണ്, പക്ഷേ ഏകദേശം എല്ലാ കമ്പനികളും തന്നെ പാസ്പോർട്ട് വാങ്ങി വയ്ക്കുന്നു. പിന്നീട് തൊഴിലാളിക്ക് യു.എ.ഇ. തൊഴിൽ വകുപ്പിൽ നിന്നും ലേബർ കാർഡ് ലഭിക്കുമ്പോൾ അതും തൊഴിലുടമ വാങ്ങിവെക്കും.

എന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ട് തൊഴിലാളിക്ക് നാട്ടിൽപ്പോകണം എന്നിരിക്കട്ടെ, പോകാൻ പറ്റില്ല, കാര്യം പാസ്പോർട്ടില്ല. ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനിക്ക് എതിരായി പരാതി കൊടുക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ പല ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളും നീ പാസ്പോർട്ടും രേഖകളും ഇല്ലാതെ എന്തു ചെയ്യാനാണ് എന്ന്, നീ ജയിലിലാകും എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തും. (യു.എ.ഇ. ലേബർ കോർട്ടുകളിൽ തൊഴിലാളികൾ ചൂഷണത്തിന് എതിരെ കൊടുക്കുന്ന പരാതികളിൽ ഒട്ടുമിക്കതും തൊഴിലാളിക്ക് അനുകൂലമായാണ് വിധി വരാറുള്ളത്, പക്ഷേ ലേബർ കോർട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിൽ നിന്നും ലേബർ സപ്ലൈ ഉടമസ്ഥർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി വിലക്കും).

ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി നടത്തുന്നയാൾക്ക് കോണ്ട്രാക്റ്റ് അനുസരിച്ചാണ് പണം ലഭിക്കുന്നത്. (ഉദാ: 100 തൊഴിലാളികളെ 2 മാസത്തേയ്ക്ക് നൽകുന്നതിനുള്ള മൊത്തക്കൂലി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കെട്ടിടം പണി പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുള്ള കൂലി). ശക്തികുളങ്ങരയിൽ നിന്നുള്ള പലരും ചെയ്യുന്നത് ആദ്യമേ ഈ തുകയും പിന്നെ യു.എ.ഇ.യിലെ ബാങ്കുകളിൽ നിന്നും കിട്ടാവുന്നത്രയും ലോണും എടുത്ത് നാട്ടില്‍ സ്ഥലം വാങ്ങിയിടും. എന്നിട്ട് തൊഴിലാളിക്ക് ശമ്പളം കൊടുക്കാൻ സമയമാകുമ്പോൾ കൈമലർത്തും. കാശ് പിന്നെത്തരാം എന്നു പറയും. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ആറുമാസവും നാല് മാസവും മറ്റും ശമ്പളം കിട്ടാതെ തൊഴിലാളികൾ കിടന്ന് നരകിക്കുന്നത് സ്ഥിരം വാർത്തയായിരുന്നു. മൂന്നുദിവസമായി തൊഴിലാളികൾ പട്ടിണിയിലാണ് എന്നുകേട്ട് ഞാനും ഭാര്യയും കൂടി കുറെ പലചരക്കുസാമഗ്രികൾ വാങ്ങി ലേബർ ക്യാമ്പിൽ പോയിട്ടുണ്ട്, ഇവർക്കു കൊടുക്കാനുള്ള ശമ്പളവും എടുത്ത് മലയാളിയായ മുതലാളി നാടുവിട്ടു; ഇപ്പോൾ ലേബർ ക്യാമ്പിൽ കറണ്ടില്ല, വെള്ളമില്ല, നാൽപ്പത്തഞ്ച് ഡിഗ്രി ചൂട് സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ രാത്രി അടുത്തുള്ള മൈതാനത്ത് പോയിക്കിടന്ന് ഉറങ്ങും എന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞത്.

ഇങ്ങനെയുള്ള ചൂഷണങ്ങൾ തടയാൻ യു.എ.ഇ. സർക്കാർ വേജ് പ്രൊട്ടക്ഷൻ സിസ്റ്റം നടപ്പിലാക്കി. ഇതനുസരിച്ച് ഓരോ തൊഴിലാളിക്കും ഒരു ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് / കാഷ് അക്കൗണ്ട് വേണം. ഓരോ തൊഴിലാളിക്കും ഒരു കാഷ് കാർഡ് കാണും. ഈ കാഷ് കാർഡ് ഉപയോഗിച്ച് തൊഴിലാളിക്ക് യു.എ.ഇ. എക്സ്ചേഞ്ച് / ആലുക്കാസ് എക്സ്ചേഞ്ച് പോലുള്ള ഏതെങ്കിലും മണി എക്സ്ചേഞ്ചിൽ നിന്നും കാശെടുക്കാം. എല്ലാ മാസവും 20-ആം തിയ്യതി തൊഴിലാളിയുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് കാശെത്തണം. ഇത് സർക്കാർ ഇലക്ട്രോണിക്ക് ആയി നിരീക്ഷിക്കും. 25-ആം തിയ്യതിയോടെ കാശെത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഈ വിസകൾ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്ന സ്വദേശി പൗരന് പിന്നെ ഒരു വിസയും സ്പോൺസർ ചെയ്യാനോ ഉള്ള വിസകൾ പുതുക്കാനോ പറ്റില്ല. അതോടെ സ്വദേശി പൗരൻ ലേബർ സപ്ലൈ ഉടമയായ മലയാളിയെ വിളിച്ച് ബഹളമുണ്ടാക്കും, അങ്ങനെ കൂടിപ്പോയാൽ പത്തു ദിവസത്തിനകം കാശെത്തും.

ഈ സമ്പ്രദായത്തെയും തകർക്കാൻ ശക്തികുളങ്ങരക്കാർ വഴി കണ്ടുപിടിച്ചു. (ശക്തികുളങ്ങരക്കാരോടാണോ കളി!). തൊഴിലാളിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അവന്റെ കാഷ് കാർഡും പാസ്‌വേഡും ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി വാങ്ങിക്കും. അവന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് നിയമപ്രകാരം മാസാമാസം കാശിടും, എന്നിട്ട് അവന്റെ പാസ്‌വേഡ് കുത്തി അതിൽ നിന്നും ലേബർ സപ്ലൈ മുതലാളി തന്നെ കാശെടുക്കും. എങ്ങനെയുണ്ട് വിദ്യ?

[blurb:3:right] എന്നാൽപ്പോലും ഭൂരിപക്ഷം തൊഴിൽ ചൂഷണങ്ങളെയും തടയാൻ യു.എ.ഇ.യുടെ ഇലക്ട്രോണിക് വേജ് പ്രൊട്ടക്ഷൻ സിസ്റ്റം കൊണ്ട് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. തൊഴിലാളിക്ക് സമയാസമയം കാശ് കിട്ടുന്നോ എന്ന് സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ നേരിട്ട് മോണിറ്റർ ചെയ്യുന്നു.

ഒന്നാമതേ നട്ടെല്ലൊടിക്കുന്ന പണി, നാട്ടിൽ നൂറുകൂട്ടം ചെലവുകൾ - ഈ കാശെത്തിയിട്ടുവേണം നാട്ടിൽ ഫീസ് മുതൽ ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബിൽ വരെ അടയ്ക്കാന്‍. പണിചെയ്ത് ഒടിഞ്ഞു തളർന്നു വരുന്ന തൊഴിലാളി ശമ്പളം വൈകുമ്പോൾ സപ്ലൈ കമ്പനിയുടെ ഓഫീസിൽ ചെന്ന് തട്ടിക്കയറും. ഇവരെ പിടിച്ച് മുറിക്കകത്തിട്ട് ഇടിക്കുന്ന ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളുണ്ട്. പലരും മൂന്നും നാലും മാസം ശമ്പളം കിട്ടാതെ ബഹളം വയ്ക്കുകയോ പിന്നെ പണിക്കുപോകാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ നാട്ടിലെ ഗുണ്ടകളെക്കൊണ്ട് തൊഴിലാളിയുടെ വീട്ടിൽച്ചെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തും. അതോടെ തൊഴിലാളി മനസുതകർന്ന് ജോലി തുടരും.

പലപ്പൊഴും ലേബർ ക്യാമ്പിലെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ വളരെ മോശമായിരിക്കും. യു.എ.ഇ. നിയമപ്രകാരം ലേബർ ക്യാമ്പിലെ ഒരു മുറിയിൽ 8 പേർക്കുവരെ താമസിക്കാം, മുറിക്ക് എ.സി, ഓരോ എട്ടുപേർക്കും രണ്ട് കക്കൂസ്, ഒരു കുളിമുറി, തുണി അലക്കാനുള്ള സ്ഥലം, എന്നിങ്ങനെ വേണം എന്നാണ് നിയമം. അടിക്കടി യു.എ.ഇ. ലേബർ ഇൻസ്പെക്ടർമാരുടെ പരിശോധനകളും ഉണ്ട്. പരിശോധനയിൽ ഫെയിലായാൽ ലേബർ ക്യാമ്പ് ഉടമസ്ഥർ വലിയ ഫൈനടയ്ക്കണം. എന്നാൽ ലേബർ ക്യാമ്പുകളുടെ പരിപാലനത്തിൽ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളുടെ മുതലാളികൾ നിഷ്കർഷ കാണിക്കാറില്ല. പലപ്പൊഴും രാത്രി കുടിച്ചിട്ട് മദ്യക്കുപ്പി ടോയ്ലറ്റിന് അകത്ത് വീണ് പൊട്ടിയിട്ടും മറ്റും സെപ്റ്റിക്ക് പൈപ്പ് ബ്ലോക്കാകും, ഇത്രയും പേരുടെ ശൗച സാഹചര്യങ്ങൾ നശിക്കും.

(എല്ലാ ലേബർ ക്യാമ്പുകളും ഇങ്ങനെയാണെന്നല്ല, നല്ലരീതിയിൽ നടത്തുന്ന ലേബർ ക്യാമ്പുകളും ഉണ്ട്; സർക്കാർ നിയമങ്ങളും പരിശോധനകളും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ കുറെയൊക്കെ മനുഷ്യർക്കു താമസിക്കാൻ പറ്റുന്നതാക്കിയിട്ടുണ്ട്.)

ലേബർ ക്യാമ്പുകളിൽ മദ്യം സപ്ലൈ ചെയ്യാനായി അനധികൃതമായ ലോബികൾ തന്നെയുണ്ട്. പത്ത് ദിർഹത്തിന് ഒരു കുപ്പി റം കിട്ടുന്ന ഏക സ്ഥലം ലേബർ ക്യാമ്പായിരിക്കും. തൊഴിലാളികൾ തന്നെ പരസ്പരം (3 ദിർഹത്തിനും മറ്റും) മുടിവെട്ടിക്കൊടുക്കും.

ലേബറേഴ്സിനെ തൊഴിൽ സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയും തിരികെ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്ന ബസ്സുകളിൽ ഒട്ടുമിക്കതിനും എ.സി. ഇല്ല. തൊഴിൽ സ്ഥലത്തുനിന്നും തിരിച്ചുവരുന്ന ബസ്സുകളിൽ തൊഴിലാളികളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണം കൊണ്ട് അകത്തുകയറാൻ പറ്റില്ലെന്നാണ് ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനി നടത്തുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞത്.

ശക്തികുളങ്ങരക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വെറുതേ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസവും കോളെജ് വിദ്യാഭ്യാസവും മറ്റും പൂർത്തിയാക്കി സമയം കളയാതെതന്നെ ഗൾഫിൽ 30,000 ദിർഹത്തിനു മേൽ (നാലരലക്ഷം രൂപയ്ക്കു മേൽ) മാസം തോറും സമ്പാദിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു വ്യവസായമാണ് ലേബർ സപ്ലൈ. എഞ്ചിനിയറിങ്ങും മറ്റും പഠിച്ച ചെറുപ്പക്കാർ തന്നെ എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് ജോലികൾക്കു പോകാതെ ഗൾഫിൽ വന്ന് ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികൾ തുടങ്ങുന്നു. തൊണ്ണൂറു ശതമാനം ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികളും ഒരുതരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരുതരത്തിൽ തൊഴിലാളികളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു.

[blurb:4:left] രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും വിസ എടുക്കുമ്പോൾ മുൻപ് കൊടുത്ത 4500 ദിർഹം ഡെപ്പോസിറ്റ് തൊഴിലുടമയ്ക്ക് സർക്കാരിൽ നിന്നും തിരിച്ചുകിട്ടും. എങ്കിലും മിക്ക കമ്പനികളും വീണ്ടും വിസ കൊടുക്കാൻ ഒരുലക്ഷം തന്നെ തൊഴിലാളിയുടെ പക്കൽ നിന്ന് വാങ്ങും. എന്നാൽ മിടുക്കനായ തൊഴിലാളിയാണെങ്കിൽ പകുതിക്കാശ് വാങ്ങുന്നവരും വീണ്ടും വിസ കൊടുക്കാൻ ഒരു കാശും വാങ്ങാത്തവരും ഉണ്ട്. (ഒരു മിടുക്കനായ ഇലക്ട്രീഷന്റെ മറവിൽ അധികം പണിയറിയാത്ത പത്ത് ഇലക്ട്രീഷൻമാരെയും കോണ്ട്രാക്റ്റിൽ സപ്ലൈ ചെയ്യാം).

യു.എ.ഇ. സർക്കാർ തൊഴിലാളികൾക്കുള്ള കാശ് കൊടുത്തു തീർക്കാതെ ലേബർ സപ്ലൈ മുതലാളിയെ തിരിച്ചു പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ആദ്യമേ കാശെടുത്തു മറിച്ച് നാട്ടിൽ സ്ഥലവും മറ്റും വാങ്ങുന്ന മുതലാളി സമയത്തിന് കാശു കിട്ടാതാവുന്നതോടെ നാട്ടിൽ നിന്നും ഹവാലയായി പണം എത്തിച്ച് എങ്ങനെയും കുടിശ്ശിക തീർക്കാൻ നോക്കും. നാട്ടിൽ സ്ഥലം വാങ്ങിയാൽ അടുത്തതായി മുതലാളി ചെയ്യുന്നത് കൂറ്റൻ ആഡംബരവീടുവെയ്ക്കലാണ്. ഒടുവിൽ പണമില്ലാതെ കുടുങ്ങുമ്പോൾ കോടികൾ ചെലവാക്കിയ വീട് പകുതിയും അതിൽത്താഴെയും വിലയ്ക്ക് വിൽക്കുന്നതും ശക്തികുളങ്ങരയിലെ കാഴ്ച്ചയാണ്.

നാട്ടിൽ ദിവസം 600 മുതൽ 1000 രൂപ വരെ സമ്പാദിക്കുന്നവരാണ് (ഉദാ: ശക്തികുളങ്ങരയിൽ മീൻ ലേലം ചെയ്യുന്നയാൾക്ക് ദിവസം 1000 രൂപ ഉണ്ടാക്കാം) ഒരുലക്ഷം രൂപ ബ്ലേഡിൽ നിന്നും മറ്റും എടുത്ത് വിസ വാങ്ങി ലേബററായി എത്തുന്നത് എന്നത് മറ്റൊരു വിരോധാഭാസം. ഗൾഫിൽ കക്കൂസുകഴുകുന്ന പണിയായിരിക്കും, എന്നാലും നാട്ടിലെ മൈക്കാട്ടുപണിയെക്കാളും തെങ്ങുകയറുന്നതിനെക്കാളും ഗ്ലാമറുള്ള അവസ്ഥയാണ് ഗൾഫുകാരനാവുക.

ഇതിനിടയിലും ഒരേ തൊഴിലാളി തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഒരേ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനിയുടെ അടുത്തേയ്ക്കു തന്നെ തിരികെപ്പോകുന്നു, എട്ടും പത്തും ഇരുപതും വർഷം ഗൾഫിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ നാട്ടിലെ കുടുംബം പുലർത്തുന്നു. ഈയിടെ ഒരു തൊഴിലാളി ലേബർ സപ്ലൈ നടത്തുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ അടുത്ത് അവധി ചോദിച്ചത് മകളുടെ മെഡിക്കൽ സീറ്റ് അഡ്മിഷന് ഫീസുകെട്ടാൻ നാട്ടിൽപ്പോകാനാണ് - പേമെന്റ് സീറ്റിൽ തന്നെ മകളെ എം.ബി.ബി.എസ്. കോഴ്സിനു വിടാൻ ഗൾഫ് ജീവിതം കൊണ്ട് അയാൾക്കു പറ്റുന്നു.

ശക്തികുളങ്ങരക്കാർ 20 വർഷം മുതൽക്കേ ലേബർ സപ്ലൈ കമ്പനികൾ തുടങ്ങി, ഒരു കുടുംബം പെട്ടെന്ന് പണക്കാരാവുന്നതു കണ്ട് മറ്റ് കുടുംബങ്ങളും ഇതേ ബിസിനസ് തുടങ്ങിയതാവും, ഇപ്പോൾ ശക്തികുളങ്ങരക്കാരുടെ (പ്രധാനമായും പുരുഷന്മാരുടെ, ചില സ്ത്രീകളുടെയും) പ്രധാന വ്യവസായമാണ് ലേബർ സപ്ലൈ.

News Quotes

ഹ്യൂമന്‍ അവേഴ്സ് കണക്കാക്കി മനുഷ്യാധ്വാനം വാടകയ്ക്കു നല്‍കുകയാണ് ലേബര്‍ സപ്ലൈ കമ്പനികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനരീതി. പണിസമയം നിജപ്പെടുത്താത്തതുകൊണ്ടുതന്നെ, ദിവസം 12 മണിക്കൂറോളം പണിയെടുത്താണ് തൊഴിലാളി നാട്ടിലേക്കയ്ക്കാന്‍ പണം കണ്ടെത്തുന്നത്. ജോലിക്കും വിനോദത്തിനും വിശ്രമത്തിനുമായി എട്ടുമണിക്കൂര്‍ വീതം വിഭജിച്ച മെയ്ദിന മുദ്രാവാക്യമെവിടെ, ഗള്‍ഫിലെ പണിസാഹചര്യമെവിടെ?

പണിയുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും മിനിമം വേതനം നല്‍കണം. വിസ കൊടുത്ത ലേബര്‍ സപ്ലൈ കമ്പനിക്കു വര്‍ക്‍ കോണ്‍ട്രാക്റ്റ് കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ പണിക്കാരെ മറ്റുകമ്പനികള്‍ക്കു് മറിച്ചുകൊടുക്കും. ഫലം, തൊഴിലാളിക്കു ലഭിക്കുന്ന കൂലിയില്‍ അഞ്ചിലൊന്നുകുറയും. ലേബര്‍ കമ്പനിക്കു നഷ്ടമില്ലതാനും.

തൊഴിലാളിയുടെ പാസ്പോര്‍ട്ടും ലേബര്‍ കാര്‍ഡും നിയമവിരുദ്ധമായി കൈവശം വച്ചാണ് ലേബര്‍ കമ്പനികള്‍ തൊഴിലാളികളെ വരുതിയില്‍ നിര്‍ത്തുന്നത്. ലേബര്‍ കോടതിയില്‍ പോകുന്നതില്‍ നിന്നും തൊഴിലാളിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി തടയാനുള്ള വടിയാണിത്.

യുഎഇ കൊണ്ടുവന്ന വേജ് പ്രൊട്ടക്ഷന്‍ സിസ്റ്റത്തെ മറികടക്കാന്‍ തൊഴിലാളിയുടെ ക്യാഷ് കാര്‍ഡും പാസ്‍വേഡും കൈവശപ്പെടുത്തുന്ന ലേബര്‍ സപ്ലൈക്കാരുമുണ്ട്. ശമ്പളദിവസം അക്കൌണ്ടില്‍ കാശെത്തുമെങ്കിലും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അതില്‍ നിന്നു പണം പിന്‍വലിക്കുന്നതും കങ്കാണിമാരാവും. തൊഴില്‍ ചൂഷണത്തിനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ബിരുദം കേരളത്തിലെ ആശുപത്രി/പള്ളിക്കൂട വ്യവസായികളില്‍ നിന്നാവും ഇവര്‍ കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക!

for representational purpose only

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Special Arrangement

മോഡിത്വവും വ്യവസായവും തമ്മിലെന്ത്?

പുലരി — Sun, 17 Mar 2013 15:23:23 +0000

പ്രധാനമന്ത്രിപദം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഗുജറാത്ത് മുഖ്യൻ നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ പബ്ലിക് റിലേഷൻ / പ്രമോഷൻ പരിപാടികൾ ഗുജറാത്ത് വിട്ട് ഇങ്ങു കൊച്ചുകേരളത്തിൽ വരെ സാന്നിദ്ധ്യം അറിയിക്കുകയാണ്. ഗുജറാത്ത് വികസനമോഡലും ക്രമസമാധാനവും സംബന്ധിച്ച പ്രൊപ്പഗാന്‍ഡയ്ക്കു് ഒരുകാലത്തു കേരളവികസനമോഡലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നതിലേറെ ഇടം മാദ്ധ്യമങ്ങളിലടക്കം ലഭിക്കുന്നു. ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യയിലൂടെ കുപ്രസിദ്ധനായ നരേന്ദ്ര മോഡി എന്ന ഹിന്ദുത്വ നേതാവിനെ പരമ്പരാഗതമായി പിന്തുണക്കുന്നവരല്ല ഇവിടെ മോഡീ ഭരണത്തെ കുറിച്ച് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്; മറിച്ച് മോഡി ഭരണത്തിന്റെ തിക്തഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട സമൂഹത്തിൽ നിന്നാണ് മോഡി ഭരണത്തെ കുറിച്ച് വാചാലരാകുന്ന പുതിയ പ്രമോട്ടർമാർ എത്തുന്നത്.

മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി യുവജനനേതാവായി വളർന്നു പിന്നീട് കോൺഗ്രസിലേക്ക് ചേക്കേറിയ കണ്ണൂർ എം എൽ എ അബ്ദുള്ളക്കുട്ടിയാണ് ഗുജറാത്തിലെ വികസനത്തെ കുറിച്ചു വാചാലനായ ആദ്യ വ്യക്തി. വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ ആ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ഒരാൾ കൂടി കടന്നുവരുന്നു. ലീഗിലെ തീപ്പൊരി പ്രാസംഗികനും, ‘തീവ്രവാദ വിരുദ്ധ(?)’ നേതാവും അഴീക്കോട് എം എൽ എയുമായ കെ എം ഷാജിയാണ് ഗുജറാത്തിനെപ്പറ്റിയുള്ള ‘പുതിയ അറിവുകൾ’ ലീഗ് അണികൾക്കും കേരള സമൂഹത്തിനും പകരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു.

ഷാജിയുടെ പുതിയ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ പ്രധാനമായത് ഇവയാണ്:

മോഡി ഹിന്ദുവല്ല
കലാപം നടത്തിയത് സംഘപരിവാർ ലക്ഷ്യത്തിനല്ല; മറിച്ച് വ്യാവസായിക ലക്ഷ്യത്തിനാണ്.
ഗുജറാത്തിൽ എല്ലായിടത്തും അംബരചുംബികളായ മിനാരങ്ങളോടു കൂടിയ മുസ്ലിം പള്ളികൾ കാണുന്നു
ഗുജറാത്തിലെ വികസനം രാജ്യത്തെ മറ്റേതൊരു സംസ്ഥാനത്ത് നടന്ന വികസനത്തെയും കവച്ചുവയ്ക്കുന്നതാണ്. ‌

വാർത്ത വിവാദമായപ്പോൾ നിഷേധവുമായി ഷാജി രംഗത്തു വന്നെങ്കിലും ഷാജി പറഞ്ഞ പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഷ്യത്തിൽ ചാനലുകൾ വഴിയും സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക് സൈറ്റുകൾ വഴിയും പ്രചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മുസ്ലിം ലീഗ് നേതാവ് മോഡിക്ക് വേണ്ടി രംഗത്ത് എന്ന തലക്കെട്ടോടെ ഷാജിയുടെ പ്രസംഗങ്ങൾ സംഘപരിവാർ പ്രവർത്തകരും വ്യാപകമായി പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഗുജറാത്തിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം

ലീഗ് നേതാവ് ഷാജിക്ക് ഈ വിഷയത്തിലുള്ള പ്രത്യേക താല്പര്യത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപെ കൊട്ടിഗ്ഘോഷിക്കുന്ന ഗുജറാത്ത് മോഡൽ എന്താണെന്നു പരിശോധിക്കാം. ഇവർ പ്രചരിപ്പിക്കും പോലെ തേനും പാലും ഒഴുകുന്ന മാതൃകാ ഭരണം ആണോ ഗുജറാത്തിൽ നടക്കുന്നതു?

രാജ്യാന്തര നിലവാരത്തിലുള്ള രാജവീഥികൾ, മറ്റു അടിസ്ഥാന സൌകര്യങ്ങൾ, ആരോഗ്യകരമായ വ്യാവസായിക അന്തരീക്ഷം, ഗുജറാത്തിന്റെ ആഭ്യന്തരോത്പാദനത്തിലും ആളോഹരി വരുമാനത്തിലും മോഡിഭരണകാലത്ത് ഉണ്ടായ വർദ്ധന, ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യ ചരിത്രമാണ്, വർത്തമാനകാല ഗുജറാത്ത് ശാന്തമാണ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ന്യായീകരണങ്ങള്‍, മുസ്ലിംകൾ വരെ മോദിയെ പിന്തുണക്കുന്നു എന്നിവയൊക്കെ വിവിധ കണക്കുകളും ചിത്രങ്ങളും വാർത്തകളും നിരത്തി മോഡീ സ്തുതിപാഠകര്‍ സമർത്ഥിക്കുന്നു. ഇതിൽ പല കാര്യങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യമാണുതാനും.

മോഡി എന്ന ഭരണാധികാരിയേക്കാൾ ഗുജറാത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുൻപു മുതൽ നിലനിൽക്കുന്ന വ്യാവസായിക അന്തരീക്ഷമാണ് ഇതില്‍ പ്രധാന ഘടകം എന്നു് വർഷങ്ങളോളം ഗുജറാത്തിൽ മോഡിക്ക് കീഴിൽ ഏഡിജിപി ആയി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ച റിട്ടയേഡ് എഡിജിപി ആർ ബി ശ്രീകുമാർ പറയുന്നു. ശ്രീകുമാറിന്റെ തന്നെ വാക്കുകള്‍ :

“ഇപ്പോഴത്തെ വികസന ചിത്രം ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്. ഗുജറാത്തിനു അതിന്റേതായ വികസനചരിത്രം ഉണ്ട്. ഗുജറാത്തിലെ വ്യാവസായിക അനുകൂല അന്തരീക്ഷം ഈ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ്. മാത്രമല്ല അതു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മുൻപും വ്യാവസായിക കേന്ദ്രം എന്ന നിലയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട സംസ്ഥാനമാണ്. അതിന്റെ തുടർച്ച മാത്രമാണ് മോഡീ ഭരണകാലത്തും നടന്നത്. ഇവിടെ മോഡി എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക വികസനം കൊണ്ടുവന്നു എന്നതു തീർത്തും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കൽ മാത്രമാണ്. മുൻമുഖ്യമന്ത്രി മാധവ് സിംഗ് സോളങ്കിയുടെ ഭരണകാലത്ത് ഉണ്ടായ വികസനം പോലും മോഡി ഭരണകാലത്ത് ഉണ്ടായിട്ടില്ല” ‌

അസമമായ വികസനം, അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന നാട്ടുമ്പുറം

സമൂഹത്തിന്റെ കീഴ്‌ത്തട്ടിനെ അവഗണിച്ച് മൂലധന ശക്തികൾക്ക് അനുയോജ്യമായ മുഖം മിനുക്കൽ മാത്രമാണ് ഗുജറാത്തിൽ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന വികസന മാമാങ്കം എന്നു പറയുന്നതു ഗുജറാത്തിലെ പ്രശസ്ത സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകയും നർത്തകിയുമായ മല്ലികാ സാരാഭായ് ആണ്. റോഡുകൾ നന്നാക്കി, ബസ് സർവീസ് സ്വകാര്യവൽക്കരിച്ചു, കെട്ടിട സമുച്ചയങ്ങൾ വന്നു, വ്യവസായങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു ഇതൊക്കെ ശരിയാണ്. അതേസമയം മറുവശത്ത് വെള്ളവും വൈദ്യുതിയും സഞ്ചാര സംവിധാനങ്ങളും എത്തിനോക്കാത്ത നൂറുകണക്കിനു ഗ്രാമങ്ങൾ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ. നർമ്മദ നദിയുടെ 94 ശതമാനവും ലഭ്യമാകുന്നത് കുത്തക വ്യവാസായികൾക്കാണ്. ആറു ശതമാനം ലഭിക്കുന്ന കർഷകർക്കാകട്ടെ അതു തങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള വൈദ്യുതി പോലും ലഭ്യമല്ല ഗുജറാത്തിൽ. പാവപ്പെട്ടവർക്കു നേരെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് മൂലധന ശക്തികളുടെ അഭീഷ്ടത്തിനും താല്പര്യത്തിനും ഒത്ത് ഭരണം നടത്തുകയാണ് മോഡി എന്നും മല്ലിക സാരാഭായ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഗുജറാത്തിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ സോമാലിയയേക്കാൾ പരിതാപകരമായ അന്തരീക്ഷമാണുള്ളതെന്നു പറയുന്നത് റിട്ടയേഡ് സുപ്രീം കോടതി ജസ്റ്റിസ് മാർക്കുണ്ടേയ കഡ്ജു ആണ്.

കര്‍ഷകദാരിദ്ര്യവും ആരോഗ്യനിലയും

2008ലെ ഹംഗര്‍ ഇന്‍ഡക്സില്‍ 17 വലിയ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ 13ാമതാണ് ഗുജറാത്തിന്റെ സ്ഥാനം. ഒറീസപോലും ഗുജറാത്തിന് മുകളിലാണ്. ഝാര്‍ഖണ്ഡ്, ബിഹാര്‍ , മധ്യപ്രദേശ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഗുജറാത്തിനു പിന്നിലുള്ളത്. എത്യോപ്യയിലെ പട്ടിണിയ്ക്ക് സമാനമാണ് ഗുജറാത്തിലെയും സ്ഥാനം. 31.8% ജനങ്ങള്‍ സമ്പൂര്‍ണ ദാരിദ്ര്യത്തിലാണ്. ദാരിദ്ര്യനിലയുയരുമ്പോള്‍ കാര്‍ഷിക മേഖലയില്‍ ഇടിവാണ് ഗുജറാത്തില്‍ . കാര്‍ഷികോത്പാദനം 2003-2004 വര്‍ഷങ്ങളില്‍ 65.71 ലക്ഷം ടണ്ണായിരുന്നപ്പോള്‍ 2004-50ല്‍ 51.53 ലക്ഷം ടണ്ണായി താഴ്‍ന്നു. 2005ലെ നാഷണല്‍ സാംപിള്‍ സര്‍വ്വേ റിപോര്‍ട്ട് പ്രകാരം 40 ശതമാനം കര്‍ഷകരാണ് കാര്‍ഷികമേഖല വിട്ട് മറ്റു ജോലി തേടിപ്പോയത്. 2007ല്‍ മോഡി നിയമസഭയില്‍ പറഞ്ഞ കണക്കുപ്രകാരം 148 കര്‍ഷകരാണ് കുറഞ്ഞമാസത്തിനിടെ ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്. ഒരു ഭാഗത്ത് വൈദ്യുതി മറ്റുസംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുമ്പോള്‍ വൈദ്യുതീകരിക്കാത്ത ഗ്രാമങ്ങളേറെയുണ്ട്. ‌

ദാരിദ്ര്യം മൂലമുണ്ടാകുന്ന അനീമിയാ നിരക്ക് ഉയര്‍ന്നതാണ് ഗുജറാത്തില്‍. 2006ലെ നാഷണല്‍ ഫാമിലി ഹെല്‍ത്ത് സര്‍വ്വേ പ്രകാരം 1999ല്‍ 46.3 ശതമാനമായിരുന്നു സ്ത്രീകളുടെ അനീമിയാ നിരക്ക് 2004ല്‍ 55.5 ശതമാനമായി ഉയര്‍ന്നു. കുട്ടികളിലിത് 74.5 ശതമാനത്തില്‍ നിന്ന് 80.1 ശതമാനമായി. വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്ത് സമ്മേളനങ്ങളും ബഹളങ്ങളുമില്ലാതെ തന്നെ ഛത്തീസ്ഗഡ് ഗുജറാത്തിനേക്കാള്‍, 3,61,909 കോടിയുടെയും ഒഡിസ 2,99,175 കോടിയുടെയും നിക്ഷേപമാണ് സ്വന്തമാക്കിയത്.

അഴിമതിരാഹിത്യം എന്ന പച്ചക്കള്ളം

ഈ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമാണ് അഴിമതിയെക്കുറിച്ചുള്ള യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളും മോഡി സര്‍ക്കാറിനെ മൂടി നില്ക്കുന്നത്. സുജലം സഫലം പദ്ധതിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തിയത് 1700 കോടിയുടെ അഴിമതിയാണ്. മഹാത്മാഗാന്ധി ദേശീയ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടായത് 109 കോടിയുടെ അഴിമതി. ഫിഷറീസ് അഴിമതി 600 കോടിയുടേത്. സര്‍ക്കാറിലെ മിക്കവകുപ്പുകള്‍ക്കെതിരേയും അഴിമതിയാരോപണമുണ്ട്. 2005 മുതല്‍ ലോകായുക്ത ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ ഗവര്‍ണര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാറിനെ മറികടന്ന് ലോകായുക്തയെ നിയോഗിക്കേണ്ടി വന്നു. സാധാരണക്കാരുടെ നിരവധി ഭൂമി മോഡി സുഹൃത്തുക്കളായ വ്യവസായികള്‍ക്ക് പകുത്തു നല്കി. 21 ലക്ഷം കര്‍ഷകരാണ് അവരുടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുത്തതിന് നഷ്ടപരിഹാരം കാത്തു കഴിയുന്നത്.

ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സാമ്പത്തികനില

വംശഹത്യയ്ക്കു ശേഷമുള്ള ഗുജറാത്തില്‍ ഷാ ആലം ഉള്‍പ്പടെയുള്ള അഭയാര്‍ത്ഥിക്യാംപുകള്‍ അടച്ചുപൂട്ടിക്കൊണ്ടായിരുന്നു മോഡിയുടെ ‘വികസനരഥയാത്രയ്ക്ക്‘ തുടക്കം. നഗരങ്ങളിലെ ഇരകള്‍ അതോടെ നഗരത്തിന്റെ മാലിന്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം പുറമ്പോക്കിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു. അഭയാര്‍ത്ഥി ക്യാംപുകളെക്കാള്‍ മോശമായ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഇപ്പോഴും മുസ്ലീംകള്‍ അവിടെ കഴിഞ്ഞു പോരുന്നത്.

വംശഹത്യ കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണെങ്കിലും അതിനെ ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും അതിജീവിച്ചത് ചെറിയൊരു വിഭാഗം വരുന്ന മുസ്ലിംകച്ചവടക്കാരാണ്. സംസ്ഥാനത്തിനോ രാജ്യത്തിനു തന്നെയോ പുറത്തായിരുന്നു അവരുടെ ഇടപാടുകാരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും. എന്നാല്‍ വ്യവസായ സൗഹൃദ ഗുജറാത്തില്‍ ഈ മുസ്ലിംവ്യവസായികള്‍ക്ക് സ്ഥാനമില്ല. ഇവരുടെ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാറിന്റെ സൗഹൃദപദ്ധതിയുടെ ഏഴയലത്തു പോലും വരില്ല. ഇതിനിടെയാണ് ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ദരിദ്രമുസ്ലിംകള്‍ സാമ്പത്തികമായി തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ നിലയില്‍ കഴിയുന്നത്.

ജൂഹുപുരയിലെ വ്യവസായികളുടെ ഉദാഹരണം തന്നെയെടുക്കുക. മറ്റു നഗരങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്ന മുസ്ലിംകളെല്ലാം കുടുംബത്തെയും കൂട്ടി ജുഹുപുരയിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. കച്ചവടങ്ങള്‍ മുസ്ലിംഗല്ലികളില്‍ മാത്രമായൊതുങ്ങി. സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ബോര്‍ഡുകളില്‍ നിന്ന് മുസ്ലിംപേരുകള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി. ഭൂരിപക്ഷ ഹിന്ദുക്കളുടെ സാമ്പത്തിക ബഹിഷ്ക്കരണം മാത്രമായിരുന്നില്ല ഇതിനു കാരണം. സര്‍ക്കാര്‍തന്നെ മുസ്ലിംവ്യവസായികള്‍ക്ക് വളരാനാവാത്തവിധം സങ്കീര്‍ണതകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

മുസ്ലിംകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസപുരോഗതിയ്ക്കായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സംഘടനകള്‍ അടുത്തകാലത്തായി സ്വയംതൊഴില്‍ കണ്ടെത്താന്‍ യുവാക്കളെ സഹായിക്കുന്ന പദ്ധതികള്‍ ആവിഷ്ക്കരിച്ചു തുടങ്ങിയെന്നതാണ് സമീപകാലത്ത് ഗുജറാത്തിലുണ്ടായ ഒരു മാറ്റം. സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയില്‍ നിന്ന് 2000 മുതല്‍ തന്നെ അവര്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത് തിരിച്ചറിഞ്ഞായിരുന്നു ഇത്.

വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അഭാവം

പ്രമുഖ സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ അബുസാലിഹ് ശരീഫിന്റെ പഠനം കാണുക. പട്ടിണിയില്‍ ഒറീസയ്ക്കും ബിഹാറിനുമൊപ്പമാണ് ഗുജറാത്ത് മുസ്ലിംകളുടെ സ്ഥാനം. ഒരിക്കല്‍ വജ്ര, തുണിവ്യാപാര മേഖലയില്‍ മുന്നില്‍ നിന്നിരുന്ന മുസ്ലിംകള്‍ ഏറെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു. അയല്ക്കാരനായ ഉന്നതജാതി ഹിന്ദുവിനെക്കാള്‍ എട്ടിരട്ടിയാണ് മുസ്ലിംകളുടെ ദാരിദ്ര്യം. 12 ശതമാനം മുസ്ലിംകള്‍ക്കും ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുണ്ടെങ്കിലും ലോണ്‍ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് 2.6 ശതമാനം മുസ്ലിംകള്‍ക്ക് മാത്രം. 75 ശതമാനം മുസ്ലിംകുട്ടികള്‍ മാത്രമാണ് സ്കൂളില്‍പ്പോകുന്നത്. ഇവരില്‍ സ്കൂള്‍പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നത് 26 ശതമാനം മാത്രം. 79 ശതമാനം ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ സ്കൂളില്‍പ്പോകുമ്പോള്‍ അവരില്‍ 41 ശതമാനത്തിന് സ്കൂള്‍പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍കഴിയുന്നുണ്ട്.

ഗുജറാത്തിലെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം ബിഹാറിനെക്കാള്‍ താഴെയാണെന്ന് മുംബൈയിലെ പ്രധാം എന്ന സന്നദ്ധസംഘടന നടത്തിയ വിദ്യാഭ്യാസം സംബന്ധിച്ച പഠനം പറയുന്നു. സാമൂഹ്യവികസനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബജറ്റ് അലോട്ട്മെന്റില്‍ രാജ്യത്തെ വലിയ 18 സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ 17ാമതാണ് ഗുജറാത്തിന്റെ സ്ഥാനം. ഗല്ലിവത്കരണത്തോടൊപ്പം മാനസിക പാര്‍ശ്വവത്കരണവും ഗുജറാത്തില്‍ ശക്തമാണെന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ട് പറയുന്നു. ‌

വൈബ്രന്റ് ലൈ

ഇതിനിടയിലാണ് വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്തെന്ന ഞൊടുക്കു വിദ്യയുമായി മോഡി നല്ലപിള്ള കളിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. 106161 കോടിയുടെ നിക്ഷേപം ലഭിച്ചുവെന്ന് മോഡി അവകാശപ്പെട്ട 2005ലെ വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്ത് പരിപാടിയില്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ലഭിച്ചത് 74019 (63%) കോടിയുടെ പദ്ധതി മാത്രം. ഇതില്‍ നടപ്പായത് 24998 കോടിയുടെ (23.52%) പദ്ധതി. 2007ല്‍ ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ ഒപ്പിട്ട 363 ധാരണാപത്രങ്ങള്‍ പ്രകാരം 461835 കോടിയുടെ പദ്ധതിയ്ക്ക് നിക്ഷേപമായെന്നായിരുന്നു മോഡിയുടെ അവകാശവാദം. എന്നാല്‍ നിക്ഷേപവാഗ്ദാനം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ 451835 കോടിയായിരുന്നു. ഇതില്‍ 264575 കോടിയുടെ നിക്ഷേപമായെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ അവകാശപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വ്യവസായ കമ്മീഷണറുടെ രേഖകള്‍ പ്രകാരം ഇത് 122400.66 കോടി മാത്രമായിരുന്നു. 2003,2005,2007 വര്‍ഷങ്ങളിലായി നടന്ന നിക്ഷേപ വാഗ്ദാനങ്ങളില്‍ നടപ്പായത് 20.28% ശതമാനം മാത്രം പദ്ധതികളായിരുന്നു.

കൊട്ടിഗ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന മോഡീ വികസനത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ചില സൂചനകൾ മാത്രമാണ് ഇതു. ഇത്തരം വിശകലനങ്ങൾ ദിനേനയെന്നോണം പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ വികസനം എന്നാൽ പൊട്ടിപ്പൊളിയാത്ത രാജവീഥികളും അംബരചുംബികളായ കെട്ടിടങ്ങളും ആണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഗുജറാത്ത് മോഡൽ വികസനം തികച്ചും മാതൃക തന്നെ. അതിനപ്പുറം വികസനമെന്നാൽ ജനതയുടെ ജീവിതനിലവാരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങൾ ആണെന്ന അടിസ്ഥാന വികസന നയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗുജറാത്തിനെ വിലയിരുത്തിയാൽ ഗുജറാത്തിന്റെ സ്ഥാനം ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങൾക്കൊപ്പവും ആണെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നു. ഈ മറുപുറം മൂടിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് മോഡിയുടെ പ്രമോട്ടർമാർ ഗുജറാത്ത് മോഡലിനെ കുറിച്ചും, മോഡിയുടെ വികസന നയത്തെ കുറിച്ചും വാചാലരാകുന്നതു.

ഭയത്തിന്റെ കരിമ്പടം പുതച്ച ശാന്തി

മറ്റൊന്നു ഗുജറാത്തിലെ ക്രമസമാധാനമാണ്. ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിനു ശേഷം സംസ്ഥാനത്ത് ശാന്തിയും സമാധാനവും കളിയാടുന്നുവെന്ന പ്രചാരകന്മാരുടെ വാദത്തെ ഖണ്ഡിക്കുന്നത് മുൻ എഡിജിപി ആർ ബി ശ്രീകുമാർ തന്നെയാണ്. ഗുജറാത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ ജീവനെ ഭയന്നു സകലതും കടിച്ചമർത്തി കഴിയാൻ നിർബന്ധിതരായിരിക്കുകയാണ്. ഭയത്തിന്റെ മേലെ കെട്ടിപ്പടുത്ത ശാന്തിയാണ് ഇപ്പോൾ ഗുജറാത്തിൽ പുറമെ കാണുന്നതു. ഇതു ആരോഗ്യകരമല്ല, ശാശത്വവുമല്ല എന്നു റിട്ടയേഡ് എഡിജിപി പറയുന്നു.

മോഡിയുടെയും കുത്തക വ്യവാസായികളുടെയും ബിസിനസ് താല്പര്യം മാത്രമാണ് ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിനു കാരണമായത് എന്ന കെ എം ഷാജിയുടെ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തവും ശ്രീകുമാറിന്റെ വാദങ്ങളിൽ അപ്രസക്തമാകുന്നു. ഗോദ്ര ട്രെയിൻ ദുരന്തത്തിനു പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഹൈന്ദവരെ അനുവദിക്കണമെന്നു പോലീസ് ഉഗ്യോഗസ്ഥരോട് നേരിട്ടു തന്നെ മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയ്ക്ക് നരേന്ദ്രമോഡി ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതായി ശ്രീകുമാർ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിയതിന്റെ പേരിലാണ് സഞ്ജീവ് ഭട്ട് എന്ന പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ മോഡി ഭരണകൂടം പീഡിപ്പിക്കുന്നതു.

ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടയും മൂലധനതാത്പര്യവും കൈകോര്‍ക്കുമ്പോള്‍

ബ്രാഹ്മണിക് ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടയും മൂലധനശക്തികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എക്കാലത്തും സുദൃഢമായിരുന്നു. രണ്ട് ശക്തികളുടെയും താല്പര്യങ്ങളും സമാനമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയിൽ ഉത്തരേന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിൽ നടന്ന, കലാപങ്ങൾ എന്ന ഓമനപ്പേരിട്ട, മുസ്ലിം കൂട്ടക്കൊലകൾക്കും സാമ്പത്തിക ഉന്മൂലനത്തിനും തെരഞ്ഞെടുത്ത പ്രദേശങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതകൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഈ വസ്തുത ബോധ്യപ്പെടും. തുകൽ വ്യവസായത്തിനും, പൂട്ടു വ്യവസായത്തിനും, കരകൌശല മേഖലകളിലും മുസ്ലിംകൾ പ്രാഗത്ഭ്യം തെളിയിച്ച, സ്വയം പര്യാപ്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ പ്രത്യേകം തെരഞ്ഞെടുത്തുകൊണ്ടാണ് ഈ കലാപങ്ങൾ ഒക്കെയും നടന്നതു. മുസ്ലിംകളെ മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് അകറ്റുക, സാമ്പത്തികമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുക. വ്യാവസായിക, തൊഴിൽ രംഗത്തുള്ള വളർന്നുവരുന്ന സ്വാധീനം ഇല്ലാതാക്കുക എന്ന ബഹുമുഖ ലക്ഷ്യത്തോടെ ഹിന്ദുത്വ- മൂലധന കൂട്ടുകെട്ടു ഒത്തൊരുമിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ കലാപങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയതും, ന്യൂനപക്ഷഹത്യ നടത്തിയതും.

തമിഴ്‍നാട്ടിൽ കുപ്രസിദ്ധമായ കോയമ്പത്തൂർ കലാപത്തിലും ഹിന്ദുത്വശക്തികള്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടതും കോയമ്പത്തൂരിലെ സജീവമായ മുസ്ലിം വ്യാപാര സമുച്ചയങ്ങൾ ആണെന്നതു യാദൃശ്ചികമാകില്ല. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ തന്നെ അതിപ്രശസ്തമായ ടെക്‍സ്റ്റയില്‍സ് ശൃംഖല പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കുവാനും ആ വ്യാപാരത്തെ കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്നു കെട്ടുകെട്ടിക്കുവാനും ആ കലാപം അവർ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. കേരളത്തിലേക്ക് വന്നാൽ കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഇരുവിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ടവർ തമ്മിലുള്ള ചെറിയ സംഘർഷത്തിന്റെ മറവിൽ ഹിന്ദുത്വർ തീയിട്ടു നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതു കേരളത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഫർണ്ണീച്ചർ ഷോപ്പ് ആണെന്നതും കൂട്ടിവായിക്കുക. മാത്രമല്ല പെരുമ്പാവൂരിൽ അമ്പലപ്പറമ്പിൽ ഗോഹത്യ നടന്നു എന്ന് പ്രചാരണം നടത്തി ടൌണിലെ മുസ്ലിം കടകൾ കൊള്ളയടിച്ചതും ഈ ഹിന്ദുത്വ വ്യാവസായിക കൂട്ടുകെട്ട് തന്നെയാണ്.

ഭൂതകാലത്തും വർത്തമാനകാലത്തും ഈ ശക്തികൾ പരസ്പരം സഹകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നതു. ഇതിൽ ഒന്നിനെ താലോടി മറ്റൊന്നിനെ മാത്രം അപരാധികൾ ആക്കുന്നത് ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയം എന്തെന്നു അറിയാത്തതിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമാണ്. മോഡിയുടെ ഹിന്ദുത്വ താല്പര്യം അല്ല വ്യവസായികളുടെ ബിസിനസ് താല്പര്യമാണ് ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യക്ക് കാരണമായതെന്ന ഷാജിയുടെ പ്രചാരണത്തിന്റെ കാരണവും ഈ രാഷ്ട്രീയ അജ്ഞത തന്നെ.

അവിശ്വാസിയായ മോഡി

അഴീക്കോട് എം എൽ എ ഷാജിയുടെ മറ്റൊരു പ്രചാരണം മോഡിയുടെ ഹിന്ദു ബാന്ധവം ആണ്. മോഡി ഹിന്ദു അല്ല എന്നാണ് ഷാജി പറയുന്നതു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മോഡിക്ക് ഹിന്ദുത്വ താല്പര്യവും ഇല്ല എന്നു ഷാജി പറയുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഹിന്ദു-ഹിന്ദുത്വ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ ബഹുമാന്യ എംഎൽഎക്ക് സാധിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണമാണ് ഈ വിശേഷണം.

ഹിന്ദുമതവും ഹിന്ദുത്വവും വേറെവേറെ തന്നെയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്ന ബഹുദൈവ വിശ്വാസികളായ, വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിലും ഈ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ ജനത ആണ് ഹിന്ദുക്കൾ എന്ന പേരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് കാലം മുതൽ അറിയപ്പെടുന്നതു. അതേ സമയം പരമതവിദ്വേഷം അടിസ്ഥാന ആശയമായി സ്വീകരിച്ച ബ്രാഹ്മണിക് – ചാതുർവർണ്യ ലക്ഷ്യത്തിനായി തൊള്ളായിരത്തി ഇരുപതുകളിൽ സംഘടനാ രൂപം കൊണ്ട തീവ്രദേശീയതയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ആശയത്തെയാണ് ‘ഹിന്ദുത്വ’ എന്നു പറയുന്നതു.

‘ഹിന്ദുത്വ’ ആശയത്തിന്റെ വക്താവാകാൻ ഹിന്ദുമത വിശ്വാസി ആകണമെന്നില്ല. ഹിന്ദുത്വ ആചാര്യനായ സവർക്കർ നാസ്തികൻ ആയിരുന്നു. നാസ്തികന്മാരായ ഒരുപാടു പേർ ഇപ്പോഴും ഹിന്ദുത്വ സംഘടനകളുമായി സഹകരിക്കുന്നു. ഹൈന്ദവ ആചാരങ്ങളോ വിശ്വാസങ്ങളോ ഈ ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ ഭാഗവുമല്ല. ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനു ഈ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അവർ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാകാം. അതിനപ്പുറം ഹൈന്ദവ സംസ്കാരവുമായോ ഹൈന്ദവ ജനതയുമായോ ഹിന്ദുത്വ ആശയത്തിനു ഒരു ബന്ധവും ഇല്ല. ഇവിടെ മോഡി വിശ്വാസി അല്ലെന്നു ഷാജി പറയുമ്പോൾ, ബിസിനസ് താല്പര്യം മാത്രമാണ് വംശഹത്യക്ക് കാരണമെന്നു പറയുമ്പോൾ ഷാജി അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പരമതവിദ്വേഷം അടിസ്ഥാന ആശയമാക്കിയ ‘ഹിന്ദുത്വത്തെ’ ആണെന്നു ഓർമ്മപ്പെടുത്തേണ്ടി വരുന്നു.

സംഘത്തോടു മൃദുസമീപനം

മുസ്ലിം ലീഗിലെ യുവതുർക്കി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കെ എം ഷാജി സ്വന്തം നിലപാടുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിയാണ്. ലീഗിനുള്ളിലെ തീവ്രവാദവിരുദ്ധ ചേരിയുടെ സ്വയം പ്രഖ്യാപിത നേതാവായി ഷാജി മാറുമ്പോൾ അറിയാതെ പോലും സംഘപരിവാരത്തെ വിമർശിക്കാൻ ഷാജി സമയം ചെലവാക്കാറില്ല എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. മാത്രമല്ല തീവ്രവാദം ആരോപിച്ചു മുസ്ലിം സംഘടനകളെ പടിക്കു പുറത്തു നിർത്താൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ഷാജി കെ പി ശശികല എന്ന തീപ്പൊരി സംഘപരിവാര പ്രാസംഗിക ഉൾപ്പെടുന്ന ഹിന്ദുത്വ വേദികളുമായി സഹകരിക്കാൻ വിമുഖത കാണിക്കുന്നില്ല എന്നതു ഇവിടെ കൂട്ടിവായിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കേരളത്തിലെ ലീഗിനുള്ളിൽ, ലീഗ് വേദികളിൽ മോഡിയും ഗുജറാത്ത് വികസനവും ഒരു വിഷയമല്ലാതിരിക്കെ മോഡിയുടെ ഭരണ നൈപുണ്യത്തെ കുറിച്ചും, മോഡി ഭരണകാലത്ത് ഗുജറാത്തിൽ നടന്ന വികസനത്തെ കുറിച്ചും, മോഡിയുടെ മതഭക്തിയെ കുറിച്ചുമൊക്കെ ലീഗ് അണികൾക്ക് രാഷ്ട്രീയ പാഠം നൽകുന്നതു മാറിയ സാഹചര്യത്തിൽ തീർത്തും നിഷ്‌കളങ്കമായി വിലയിരുത്താൻ സാധിക്കില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് മൂലധന വ്യവസായ ലോകത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ മോഡിയെ പ്രധാനമന്ത്രിപദത്തിൽ അവരോധിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ വ്യാവസായിക ലോകം പണമിറക്കി കളിക്കുമ്പോൾ മുസ്ലിം ലീഗിനുള്ളിൽ നിന്നു പോലും മോഡിയെ കുറിച്ചു സംസാരിക്കാൻ ആളുണ്ടാകുന്നു എന്നതു സംശയാസ്പദമായി മാത്രമേ വീക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കൂ; വിശേഷിച്ചും, ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിദ്യാഭ്യാസവും ലഭിക്കാത്ത ലീഗണികളെ എങ്ങോട്ടും വഴിതിരിച്ചുവിടാൻ എളുപ്പമാണെന്നിരിക്കെ...

മോഡിയെ ഓര്‍ക്കേണ്ടത്

മോഡി ഹിറ്റ്‌ലറെ പോലെ ആണെന്നു പറയുന്നത് പ്രശസ്ത ചലച്ചിത്ര താരം നന്ദിതാ ദാസ് ആണ്. ജർമ്മനിയിൽ ഹിറ്റ്‌ലറിന്റെ കാലത്താണ് ഏറ്റവും നല്ല രാജവീഥികൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതു. ജർമ്മനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ല ആശുപത്രികളും ലഭ്യമായത് ഹിറ്റ്‍ലറിന്റെ കാലത്തായിരുന്നു. ഹിറ്റ്‍ലർ സംഗീതാസ്വാദകനും, സസ്യഭുക്കും, മദ്യവിരോധിയും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ജർമ്മൻകാർ ഹിറ്റ്‍ലരെ ഓർക്കുന്നതു ഈ പേരിലല്ല. മോഡിയും സ്മരിക്കപ്പെടേണ്ടതു ഗുജറാത്തിലെ ഉപരിതല വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ അല്ല. അതിനു ശ്രമിക്കുന്നവരെ അങ്ങിനെ അല്ല എന്നു ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ട കടമ സമൂഹത്തിനുണ്ട്. അവർ ജനപ്രതിനിധി ആണെങ്കിൽ വിശേഷിച്ചും.

പി കെ നൌഫല്‍

കെ എം ഷാജി

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

പുലരി

വോട്ടവകാശമല്ല, പ്രവാസിക്കു വേണ്ടത് ജനപ്രതിനിധികളെ

Dilip N Nampi — Fri, 08 Mar 2013 17:55:42 +0000

“വരുവാനാരുമില്ലപോകാനും
ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക്
സഹിക്കണം ഭൂമിതന്‍ ചൂടും ചൂരും”

കുഴൂർ വിത്സൺ

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യ സമ്പ്രദായമുള്ള രാജ്യമാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യ. ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആന്തരികമായ എല്ലാ കുറവുകളെയും ഉൾക്കൊണ്ടാലും അത് വളരെ വലുതും കടന്നുപോയ50-60 വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് വളർന്ന് ശക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമാണ്. ജനങ്ങൾക്ക് ജനാധിപത്യത്തിൽ അടിയുറച്ച വിശ്വാസമുണ്ട്. ഭരണകൂടങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതും ഇല്ലാതാകുന്നതുമൊക്കെ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിൽ നിത്യകാഴ്ചകളാണ്. ഒരു ശക്തമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പു കമ്മീഷനും, അവർ തയ്യാറാക്കുന്ന വോട്ടർപട്ടികയും ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ആണ് ഇന്ന്. ഈ വോട്ടർ പട്ടികയിൽ ഇല്ലാതെ പോകുന്ന ഏതാണ്ട് 4.5 മില്യൺ വരുന്ന ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങൾ എങ്ങനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാം എന്നതാണ് ഇവിടെ വിഷയം.

ഇന്ത്യയുടെ പരമ്പരാഗത സുഹൃദ് രാജ്യങ്ങളായ അറബ് ജിസിസി രാജ്യങ്ങളിൽ ഇന്ന് ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരിൽ 60 ശതമാനവും വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും തൊഴിൽ തേടി എത്തിയവരാണ്. ഖത്തറിന്റെ ജനസംഖ്യയുടെ 86.5% വും പ്രവാസികൾ ആണ്. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രവാസികൾ ആവസിക്കുന്ന രാജ്യം എന്ന റെക്കോഡും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഖത്തറിന് അർഹമാണ്. മറ്റു ജിസിസി രാജ്യങ്ങളുടെ കണക്ക് എടുത്താൽ യു.എ.ഇ യുടെ 70%, കുവൈറ്റിൽ 68.8%, ബഹ്രൈനിൽ 39.1%, ഒമാനിൽ 28.4% സൌദി അറേബ്യയിൽ 28.8% എന്നിങ്ങനെയാണ് പ്രവാസി ജനതയുടെ കണക്കുകൾ ശതമാനത്തിൽ.

[blurb:1:right] ഏതാണ്ട് 4.5 മില്യൺ ഇന്ത്യക്കാരാണ് നിരവധി ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളിലായി ദശകങ്ങളായി വസിക്കുന്നത്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിന്റെ ഭൂപടം എടുത്താൽ അതിലെ പലരാജ്യങ്ങളുടെയും മൊത്തം ജനസംഖ്യയേക്കാൾ വലുതാണ് പ്രവാസി ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ വലുപ്പം. ഇന്ന് ലോകത്ത് പലമാറ്റങ്ങൾക്കും ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയ്ക്കും ശക്തിപകരുന്നത് ഇന്റർനെറ്റും സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്കുമാണ്. സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്കിലെ ഫെയ്സ്ബുക്കിന്റെ അംഗസംഖ്യ ഏതാണ്ട് 1 ബില്യൺ ആണ്. എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഫെയ്സ്ബുക്കിനു ഒരു terra firma (ഉറപ്പുള്ള ഭൂമി) അടിസ്ഥാനമായി നല്കിയാൽ ജനസംഖ്യയിൽ ലോകത്തിലെ 3ആമത്തെ രാജ്യമായിരിക്കും ഫെയ്സ്ബുക്ക്. അറബ് വസന്തത്തിൽ ഈ ഭൂമിയില്ലാത്ത ലോകത്തുനിന്നും ഫെയ്സ്ബുക്ക് അംഗങ്ങൾ നടത്തിയ ഇടപെടലുകൾ ശക്തമായിരുന്നു. പുത്തൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പിറവിയുടെ വേദനയും കണ്ണുനീരും ലോകത്തെമുഴുവൻ കീഴടക്കിയതാണ്. അപ്പോൾ ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യത്തിന്റെ പൌരന്മാർ ആയിട്ടും ജനാധിപത്യപരമായ അവകാശങ്ങൾ ഒക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാരുടെ സ്ഥിതി എന്താണ്? പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാർക്ക് വേണ്ടത് വോട്ടവകാശമാണോ അതൊ തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധി ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിൽ ഉണ്ടാകുന്നതൊ?

70കളിലെയും80കളിലെയും പ്രവാസത്തിന്റെ രീതികൾ ഒക്കെ ഇന്ന് ജിസിസി രാജ്യങ്ങളിൽ മാറി. 90% ബ്ലൂകോളർ തൊഴിലാളികളിൽ നിന്നും ഈ ജനസംഖ്യ വളർന്ന് ഏതാണ്ട് 35% വരുന്ന ഇന്ത്യൻ പ്രവാസികൾ ഇന്ന് വൈറ്റ്കോളർ ജോലിചെയ്യുന്നവരും അതിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം പ്രവാസജീവിതം നയിക്കുന്നവരുമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും സംസ്ഥാനത്തൊ, പഞ്ചായത്തിലൊ വോട്ടവകാശം കിട്ടിയിട്ട് ഈ പൌരന്മാർക്ക് എന്തു നേട്ടമാണുള്ളത്?

അവരുടെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങളുടെയും പ്രതിസന്ധികളൂടെയും ശബ്ദമാണ് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഓരോ നിയമനിർമ്മാണ സഭകളിലും ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങികേൾക്കേണ്ടത്. അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ, ആവലാതികൾ, പ്രവാസികൾക്ക് ആവശ്യമായ നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ, നിയമഭേദഗതികൾ എന്നിവയൊക്കെയാണ് അവർക്ക് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തോടു സംസാരിക്കുവാനും ആവശ്യപ്പെടുവാനും ഉള്ളത്. പ്രവാസത്തിലുള്ളവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ പല ആവശ്യങ്ങൾക്ക് നെട്ടോട്ടം ഓടേണ്ട അവസ്ഥ ഇല്ലാതാകുവാൻ, ഏതെങ്കിലും ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നാൽ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടീ ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളിലെ ജനപ്രതിനിധികളോടും ഭരണകൂടത്തോടും സംസാരിക്കുവാൻ അധികാ‍രവും അവകാശവും ഉള്ള തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രവാസി പ്രതിനിധി.

[blurb:2:left] ഒരു കാലത്തു കേരളത്തിൽ നിന്നും മനുഷ്യർ ഇന്ത്യയിലെ പലസംസ്ഥാനങ്ങളിലും ആണ് തൊഴിൽ അന്വേഷിച്ച് പോയിരുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ പ്രമുഖ പട്ടണങ്ങളിലും ഇന്ന് പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുന്ന മലയാളികൾ ഉണ്ട്. ഇവർക്ക് ഒക്കെ അതാതു സ്ഥലത്തുതന്നെ വോട്ടവകാശവും ഉണ്ട്. താഴെ നിരവധി ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളിലെയും അതിന്റെ അയൽ രാജ്യങ്ങളിലെയും പ്രവാസി ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ കണക്കുകൾ ഉണ്ട്.

3.3 കോടി ജനസംഖ്യയുള്ള കേരളത്തിലെ 20 ലോക്സഭാ നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ ജനസംഖ്യാനുപാതികമായി ഉള്ളതാണ്. ഏതാണ്ട് 15ലക്ഷം ആളുകൾ ചേരുന്ന ഒരു പാർലമെന്ററി നിയോജകമണ്ഡലം. എന്നു പറഞ്ഞാൽ ജിസിസി രാജ്യങ്ങളിലെ 4.5 കോടി വരുന്ന ജനസമൂഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിൽ കുറഞ്ഞത് 25 ആളുകളെ എങ്കിലും പുതുതായിവേണ്ടിവരും. ഈ ജനതക്കുവേണ്ടത് നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും പഞ്ചായത്തിൽ വോട്ടവകാശം അല്ല. മറിച്ച് തങ്ങൾ പ്രവാ‍സത്തിൽ ആയിരിക്കുന്ന നാട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങളും പരാതികളും ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റില്‍ ഉന്നയിക്കുവാനും അതിനു പരിഹാരം കാണുവാനും തങ്ങളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് തങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അംഗങ്ങളെയാണ് അവർക്കു വേണ്ടത്.

ഓരോ ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളിലെയും ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ കണക്കുകൾ എടുത്ത് അവർക്ക് പ്രവാസ നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളും അതിനു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രതിനിധികളും ആണ് ആവശ്യം.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മൂന്നാമത്തെ രാജ്യം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ഫെയ്സ്ബുക്കിന് സ്വന്തമായി ഭൂമിയൊ രാജ്യമൊ ഇല്ല പക്ഷെ ഇന്ന് ലോകത്ത് വരുന്ന രാഷ്ട്രീയമാറ്റങ്ങൾക്ക് ഫെയ്സ്ബുക്കിന്റെ ഭൂമിക വലിയ പങ്കാണു വഹിക്കുന്നത്. പ്രവാസി മലയാളിയും പ്രവാസി ഇന്ത്യക്കാരനും ഇതിൽ നിന്നും എങ്ങനെയാണു വ്യത്യസ്തനാവുന്നത്. പിറന്ന നാടും മണ്ണും അവനും അന്യമാണ്. പക്ഷെ നാടിന്റെ മാറ്റങ്ങളിലും വളർച്ചയിലും അവന്റെ പങ്ക് മറ്റ് ആരെക്കാളും നിർണ്ണായകവും, പ്രധാനവുമാണ്. പ്രവാസിയുടെ അദ്ധ്വാനവും വിയർപ്പും ഓരോ തുള്ളിച്ചോരയും വീടിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും പിറന്ന നാടിന്റെയും ക്ഷേമത്തിനും നന്മക്കും അഭിവൃത്തിക്കുമായി അഹോരാത്രം ചൊരിയുന്നതാണ്. നാടിന്റെ വികസനത്തിന് പ്രവാസി നല്കുന്ന പങ്ക് എണ്ണിപ്പറയുവാൻ കഴിയുന്നത് അല്ല. തന്റെ പ്രവാസജീവിതം കൊണ്ട് നാടിന്റെ ക്ഷേമവും നന്മയും മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രവാസിക്ക് വോട്ടവകാശം കൊണ്ട് എന്താണ് നേട്ടം? തന്റെ പ്രവാസ ജീവിതം തന്നെ വീടിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ക്ഷേമത്തിനു സമർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ നാടിന്റെ നന്മക്ക് തന്നെതന്നെ ബലിയാഗമായി അർപ്പിക്കുന്ന പ്രവാസിക്ക് വോട്ടവകാശം എന്നുപറയുന്നത് തന്റെ നാട്ടിലെ പഞ്ചായത്തിലെ ക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളി ആകുവാൻ ആണോ നാം നല്കേണ്ടത്?

[blurb:3:right] ജനാധിപത്യപ്രക്രിയയിൽ ഓരോ വ്യക്തിയും തങ്ങളുടെ വോട്ടവകാശം വിനിയോഗിക്കുന്നത് തങ്ങളെക്കൂടെ നിയമനിർമ്മാണ സഭകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ മറ്റൊരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ ആണ്. പ്രവാസിക്കു വോട്ടവകാശം എന്നുപറയുമ്പോൾ എന്തെ തനിക്കുകൂടെ ഒരു പ്രതിനിധി ഇന്ത്യയുടെ നിയമ നിർമ്മാണ സഭയിൽ വരുന്നതിനു അവകാശം ഇല്ലാതെ പോകുന്നു? ഓരോ ജി.സി.സി പ്രവാസിയും ജന്മം കൊണ്ടും ജീവിതം കൊണ്ടും ഇന്ത്യക്കാരനായി ജീവിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു. അവൻ പ്രവാസത്തിൽ ആയിരിക്കുന്ന നാട്ടിൽ അവന്റെ അവകാശങ്ങളെയും അവശ്യങ്ങളെയും ഇന്ത്യൻ നിയമനിർമ്മാണസഭയിൽ മറ്റ് എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാർക്കും അവകാശപ്പെട്ടതുപോലെ അവനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ ആണ് അവർക്ക് വോട്ടവകാശം വേണ്ടത്.

അതിന് ആവശ്യം കേവലം വോട്ട് അവകാശം മാത്രം അല്ല. ജിസിസി രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രവാസികളെ terra firma ഇല്ലാത്ത ഇന്ത്യക്കാരായി അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ജീവിക്കുന്ന നാടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ പ്രവാസ നാട്ടിൽ നിന്നും ആരെയും ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ അവകാശം നല്കി തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ഭാഗമായി ഓരോ പ്രവാസിയെയും മാറ്റുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഇന്ന് നിലവിലുള്ള പാർലമെന്റിൽ ഓരോ 15 ലക്ഷം ഇന്ത്യക്കാരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ ഒരു എം.പി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നു എങ്കിൽ ജി.സി.സി പ്രവാസികളെയും അതെ മാനദണ്ഡമുപയോഗിച്ച് അവർ ജീവിക്കുന്ന ജിസിസി പ്രദേശങ്ങളെ തരം തിരിച്ച് അവർക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളെ പാർലമെന്റിൽ എത്തിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി : അതാണ് ആവശ്യം.

ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിൽ തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികൾ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ശബ്ദിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഓരോ പ്രവാസിയുടെയും ഉള്ളിൽ ജന്മനാട് തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിനും വിയർപ്പിനും പ്രതിഫലമായി അവഗണന മാത്രം നല്കുന്നു എന്ന വിചാരം മാറുവാനും തങ്ങൾകൂടെ പങ്കാളികളായ ഒരു ജനാധിപത്യപ്രക്രിയായാണ് ഇന്ത്യയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന് അഭിമാനത്തോടുകൂടെ പറയുവാനും പ്രവാസിക്കു കഴിയൂ. ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റിൽ പ്രവാസികൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികൾ പ്രവാസികൾക്കുവേണ്ടി ശബ്ദമുയർത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തെപറ്റിയുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ പൂർണ്ണമാവൂ. ഓരോ ഇന്ത്യൻ പൌരനും തങ്ങളുടെ മണ്ണിനുപുറത്തും അവഗണിക്കപ്പെടില്ല എന്ന പൂർണ്ണമായ ഉറപ്പാണ് ഭരണകൂടം ഈ പ്രതിനിധികളിലൂടെ അവർക്കു നല്കുന്നത്.

വോട്ടവകാശം അല്ല പ്രവാസിക്കു വേണ്ടത്, മറിച്ച് പ്രവാസികൾക്കുവേണ്ടി പ്രവാസികളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രവാസികളുടെ പ്രതിനിധി. ജനാധിപത്യത്തെ അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിക്കുവാൻ അതിനു കൂടുതൽ അർഥവും വ്യാപ്തിയും നല്കുവാൻ ഇതു നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ!

ദിലിപ് എന്‍ നമ്പി

News Quotes

ഖത്തറിന്റെ ജനസംഖ്യയുടെ 86.5% വും പ്രവാസികൾ ആണ്. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രവാസികൾ ആവസിക്കുന്ന രാജ്യം എന്ന റെക്കോഡും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഖത്തറിന് അർഹമാണ്. മറ്റു ജിസിസി രാജ്യങ്ങളുടെ കണക്ക് എടുത്താൽ യു.എ.ഇ യുടെ 70%, കുവൈറ്റിൽ 68.8%, ബഹ്രൈനിൽ 39.1%, ഒമാനിൽ 28.4% സൌദി അറേബ്യയിൽ 28.8% എന്നിങ്ങനെയാണ് പ്രവാസി ജനതയുടെ കണക്കുകൾ ശതമാനത്തിൽ.

ഏതാണ്ട് 4.5 മില്യൺ ഇന്ത്യക്കാരാണ് നിരവധി ജി.സി.സി രാജ്യങ്ങളിലായി ദശകങ്ങളായി വസിക്കുന്നത്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിന്റെ ഭൂപടം എടുത്താൽ അതിലെ പലരാജ്യങ്ങളുടെയും മൊത്തം ജനസംഖ്യയേക്കാൾ വലുതാണ് പ്രവാസി ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ വലുപ്പം.

ഈ ജനതക്കുവേണ്ടത് നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും പഞ്ചായത്തിൽ വോട്ടവകാശം അല്ല. മറിച്ച് തങ്ങൾ പ്രവാ‍സത്തിൽ ആയിരിക്കുന്ന നാട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങളും പരാതികളും ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റില്‍ ഉന്നയിക്കുവാനും അതിനു പരിഹാരം കാണുവാനും തങ്ങളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് തങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അംഗങ്ങളെയാണ് അവർക്കു വേണ്ടത്.

ജിസിസി രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയപതാകകള്‍

ദേശാന്തരം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Dilip N Nampi

യുദ്ധക്കൊതിയരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്

Stanly Johny — Fri, 18 Jan 2013 07:29:41 +0000

ഒടുവില്‍ പ്രധാന മന്ത്രിയും സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിര്‍ത്തി സംഘര്‍ഷത്തിനിടെ രണ്ടു ഇന്ത്യന്‍ പട്ടാളക്കാര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട് സ്ഥിതിഗതികള്‍ വഷളായി ഒരാഴ്ചയ്ക്കു ശേഷം ഇനി പാക്കിസ്ഥാനുമായി കാര്യങ്ങള്‍ പഴയ പടി തുടരാനാവില്ലെന്നാണ് പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍‌മോഹന്‍ സിംഗ് ദില്ലിയില്‍ വച്ച് ജനുവരി 15ന് പറഞ്ഞത്. ഇതോടെ താത്കാലികമായെങ്കിലും ഇന്ത്യാ-പാക് ബന്ധത്തിന് വരുംനാളുകളില്‍ കാര്യമായ ക്ഷതമേല്‍ക്കുമെന്നുറപ്പായി. കഴിഞ്ഞ സെപ്തംബറില്‍ പാക്കിസ്ഥാനുമായി ഒപ്പു വച്ച വീസ കരാര്‍ നടപ്പില്‍ വരുത്തുന്നത് ഇന്ത്യ വൈകിക്കുന്നതും, ഇന്ത്യയിലേക്കെത്തിയ പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഹോക്കി കളിക്കാരെ കളിക്കാനനുവദിക്കാതെ തിരിച്ചയച്ചതും ഇതിനോടു ചേര്‍ത്തു വായിക്കാവുന്നതാണ്. ഒപ്പം, വ്യോമസേനാ മേധാവിയും, കരസേനാ മേധാവിയും, ഉത്തരമേഖല ജനറലുമുള്‍പ്പെടെയുള്ള സൈനിക നേതാക്കളുടെ യുദ്ധവെറി നിറഞ്ഞ പ്രസ്താവനകളും, ഒരു തലക്കു പകരം പത്തു പാക്കിസ്ഥാനി തലകള്‍ കൊണ്ടു വരണമെന്ന പ്രതിപക്ഷനേതാവിന്റെ ആവശ്യവും കൂടെയായപ്പോള്‍ ചിത്രം പൂര്‍ണമായി.

[blurb:1:right] ജനുവരി 8ന് പാക് പട്ടാളക്കാര്‍ കാശ്‌മീരിലെ നിയന്ത്രണ രേഖ നുഴഞ്ഞു കയറി പൂഞ്ച് ജില്ലയിലെ ഒരു ഇന്ത്യ മിലിട്ടറി പോസ്റ്റ് ആക്രമിച്ച് രണ്ടു ജവാന്മാരെ കൊലപ്പെടുത്തിയ വാര്‍ത്ത ഇന്ത്യന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടിയതോടെയാണ് പുതിയ സംഭവവികാസങ്ങളുടെ തുടക്കം. പാക്കിസ്ഥാന്‍ തുടര്‍ച്ചയായി വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാര്‍ ലംഘിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ഇന്ത്യ 'ശക്തമായി തിരിച്ചടിക്കണ'മെന്നുമുള്ള നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ പല ഭാഗത്തു നിന്നും വന്നു. പ്രസ്തുത സംഭവം ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സമാധാന പ്രക്രിയയെ ബാധിക്കരുത് എന്ന വിദേശകാര്യ മന്ത്രി സല്‍മാന്‍ ഖൂര്‍ഷിദിന്റെ പ്രസ്താവന മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ മനോഹരമായി മുക്കി. ഖൂര്‍ഷിദിന്റെ പ്രസ്താവനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ ശക്തമായ ഒരു നിലപാട് എടുക്കാനോ, പ്രതിസന്ധി കൈവിട്ടു പോകുന്നതു തടയാനോ സര്‍ക്കാരും തയ്യാറായില്ല. പകരം സംസാരിച്ചത് മിലിട്ടറി ജനറല്‍മാരായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ പ്രധാന മന്ത്രി സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ അത് സാധൂകരിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രിയെയല്ല, മറിച്ച് പട്ടാള മേധാവികളെയായിരുന്നു.

ആരാണ് ഉത്തരവാദി

ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധിക്ക് ആരാണ് ഉത്തരവാദി എന്ന ചോദ്യത്തിന് എന്നെങ്കിലും ഉത്തരം കിട്ടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഇന്ത്യന്‍ പട്ടാള നേതാക്കളും, ദേശീയ മാദ്ധ്യമങ്ങളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ ശക്തമായി പാക്കിസ്ഥാനെ പഴി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാര്‍ ലംഘനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യക്കും ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടെന്നാണ് റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ജനുവരി 10ന് 'ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രം ഒന്നാം പേജില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു വാര്‍ത്തയനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞ സെപ്തംബര്‍ മാസം മുതല്‍ ഇന്ത്യ കരാര്‍ വ്യവസ്ഥകള്‍ ലംഘിച്ചു കൊണ്ട് നിയന്ത്രണ രേഖയ്ക്കടുത്ത് നിരീക്ഷണ ബങ്കറുകള്‍ പണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതേ തുടര്‍ന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധി ആരംഭിക്കുന്നതു തന്നെ. 'ഹിന്ദു'വിന് പ്രതിരോധ മന്ത്രാലയം അടുത്ത ദിവസം അയച്ച മറുപടി കത്തില്‍ ബങ്കര്‍ നിര്‍മാണം നിഷേധിക്കുന്നില്ല എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. പിന്നീട് നടന്ന പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ കരസേനാ മേധാവി ബിക്രം സിംഗും ഇതു നിഷേധിക്കുകയുണ്ടായില്ല.

[blurb:2:left] ജനുവരി 15ന് മാദ്ധ്യമങ്ങളോടു സംസാരിച്ച ഉത്തര മേഖലാ കമാന്‍ഡിംഗ് ജനറല്‍ പര്‍ണായിക് പറഞ്ഞത് ഇന്ത്യ അതിര്‍ത്തിയിലെ ഒരു കെട്ടിടത്തെ നിരീക്ഷണ പോസ്റ്റായി മാറ്റിയിരുന്നുവെന്നും, സൈനിക നീക്കങ്ങള്‍ക്കായി ട്രെഞ്ചുകള്‍ കുഴിച്ചിരുന്നുവെന്നുമാണ്. ഇതേ തുടര്‍ന്ന് പലപ്പോഴും വെടിവെപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. ജനുവരി 6ന് ഇന്ത്യന്‍ പട്ടാളക്കാര്‍ ഒരു പാക്കിസ്ഥാനി സൈനികനെ കൊലപ്പെടുത്തിയെന്ന് ഇസ്ലാമബാദ് അവകാശപ്പെടുന്നു. ജനുവരി 8നാണ് ഇന്ത്യന്‍ സൈനികര്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നത്. രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം ഒരു പാക്കിസ്ഥാനി സൈനികന്‍ കൂടി കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നും റിപ്പോര്‍ട്ടുകളുണ്ട്. അതായത്, അതിര്‍ത്തിയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സംഘര്‍ഷം ഒരു ജനുവരി 8ന് പൊട്ടിമുളച്ചതല്ല. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും മാസങ്ങളായി തുടര്‍ന്നു വരുന്നതാണ്. അതിലാകട്ടെ, ഇരു രാജ്യങ്ങള്‍ക്കും ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടു താനും.

സംഘര്‍ഷം നിയന്ത്രണ രേഖയ്ക്കിരുപുറവുമാണെന്നത് കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം, 2013 ഇന്ത്യാ-പാക്‍ വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാറിന്റെ പത്താം വര്‍ഷമാണ്. 2003 നവംബറില്‍ ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മില്‍ വെടിനിര്‍ത്തല്‍ സമ്മതിച്ചതിനു ശേഷം ചെറുതും വലുതുമായ ലംഘനങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കരാറിനു കാര്യമായ വെല്ലുവിളി മുംബൈ ആക്രമണ കാലത്തു പോലും ഉയര്‍ന്നിരുന്നില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവവികാസങ്ങളും അവയുടെ പ്രാദേശിക പ്രാധാന്യത്തിലാണ് വിശകലനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത്. പക്ഷേ, മാദ്ധ്യമങ്ങളുടേയും, സൈനിക മേധാവികളുടേയും അമിതമായ ഇടപെടലും, അതിനുള്ള സര്‍ക്കാരിന്റെ നിശബ്ദമായ പിന്തുണയും, പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ യുദ്ധവെറിയുമെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഇതിനെ ഒരു രാജ്യരക്ഷാ പ്രശ്നമായി ഉയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയും പാക്കിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള അതിര്‍ത്തി 3,323 കിലോമീറ്റര്‍ നീളം വരും. അതില്‍ ഇരുകാശ്‌മീരുകളേയും വേര്‍തിരിക്കുന്ന നിയന്ത്രണ രേഖ 740 കിലോമീറ്റര്‍ നീളത്തില്‍ കിടക്കുന്നു. ഇതില്‍ തന്നെ ഏതാനും പോക്കറ്റുകളില്‍ മാത്രമാണ് ഇപ്പോള്‍ സംഘര്‍ഷം നിലനില്‍ക്കുന്നത് - പ്രധാനമായും ഉരി, പൂഞ്ച് മേഖലകളില്‍. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രാദേശിക ഘടകങ്ങളാണ് ഇപ്പോഴത്തെ കുഴപ്പത്തിനു കാരണമെന്ന് (ജനുവരി 14ലെ പത്രസമ്മേളനത്തില്‍) കരസേനാ മേധാവി ജനറല്‍ ബിക്രം സിംഗു പോലും പറഞ്ഞത്. ഇത്തരത്തില്‍ പരസ്പരമുള്ള വെടിവെപ്പ് നടക്കുന്നതും ആദ്യമായല്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷം തന്നെ എഴുപത്തിയഞ്ചോളം വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാര്‍ ലംഘനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സൈനിക വൃത്തങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നയതന്ത്ര ബന്ധം

[blurb:3:right] 2008 നവംബറിലെ മുംബൈ ആക്രമണത്തിനു ശേഷം ഉലഞ്ഞു പോയ നയതന്ത്ര ബന്ധത്തില്‍ കാര്യമായ പുരോഗതിയുണ്ടായ വര്‍ഷമായിരുന്നു 2012. ഇന്ത്യയുമായി മെച്ചപ്പെട്ട ബന്ധം വേണമെന്ന ആഗ്രഹം പാക്കിസ്ഥാനിലെ സിവിലിയന്‍ നേതൃത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അതിനായി കാര്യമായ നടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം രണ്ടു തവണ പ്രധാനമന്ത്രി മന്മോഹന്‍ സിംഗ് പാക്‍ പ്രസിഡന്റ് ആസിഫ് അലി സര്‍ദാരിയുമായി നേരില്‍ കണ്ട് ചര്‍ച്ച നടത്തിയിരുന്നു. ഏപ്രില്‍ മാസം സര്‍ദാരിയുടെ അജ്മീര്‍ സന്ദര്‍ശനത്തിനിടെ ഇന്ത്യയില്‍ വച്ചും, ആഗസ്റ്റില്‍ ചേരിചേരാ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഉച്ചകോടി നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഇറേനിയന്‍ തലസ്ഥാനമായ തെഹ്റാനില്‍ വച്ചും.

തെഹ്റാന്‍ ഉച്ചകോടിക്കു ശേഷം ഇന്ത്യയിലേക്കു മടങ്ങവേ മന്‍‌മോഹന്‍ പറഞ്ഞത് ഇന്ത്യയും പാക്കിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തില്‍ വെല്ലുവിളികളുണ്ടെങ്കിലും, നിലവില്‍ ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്നും, അവയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുമെന്നുമാണ്. സര്‍ദാരിയുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്തെന്നും, സര്‍ ക്രീക്കിനെ പറ്റിയുള്ള തര്‍ക്കം പരിഹരിക്കാനാവുമെന്നും പ്രധാനമന്ത്രി പ്രത്യാശ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു (റാന്‍ ഓഫ് കച്ചിലെ 96 കിലോമീറ്റര്‍ നീളത്തില്‍ കിടക്കുന്ന ഒരു വാട്ടര്‍ സ്ട്രിപ്പാണ് സര്‍ ക്രീക്ക്). അതിനു ശേഷം സാര്‍ക്‍ രാജ്യങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തര മന്ത്രിമാരുടെ സമ്മേളനത്തിനിടയില്‍ സുശീല്‍ കുമാര്‍ ഷിന്‍ഡേയുമായി ചര്‍ച്ച നടത്തിയ പാക്‍ ഇന്റീരിയര്‍ മിനിസ്റ്റര്‍ റഹ്മാന്‍ മല്ലിക് സര്‍ ക്രീക്കിനെ പറ്റി പ്രധാന മന്ത്രി മന്മോഹന്‍ സിംഗ് നടത്തിയ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് ഇരു രാജ്യങ്ങളും അതിര്‍ത്തിക്ക് അപ്പുറവുമിപ്പുറവുമുള്ള ജനങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, വ്യാപാര ബന്ധവും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി വീസ നിയമങ്ങള്‍ ഉദാരവത്കരിക്കാനും തീരുമാനിച്ചു.

മന്മോഹന്‍ സിംഗ് പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുമെന്നും, സര്‍ ക്രീക്ക് തര്‍ക്കം പരിഹരിക്കാന്‍ വേണ്ട നടപടികളെടുക്കുമെന്നും, അതു ഇന്ത്യാ-പാക് ബന്ധത്തില്‍ പുത്തനുണര്‍വുണ്ടാക്കുമെന്നും പരക്കെ പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള നടപടികള്‍ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മില്‍ ബന്ധം മെച്ചപ്പെട്ടു വരുന്നു എന്ന പ്രതീതിയാണ് പൊതുവേ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് നിയന്ത്രണ രേഖയിലെ വെടിവപ്പ് മൊത്തം സമാധാന പ്രക്രിയയെ തന്നെ അപകടത്തിലാക്കുന്ന തലത്തിലേക്കു വളരുന്നത്.

ദേശീയ താത്പര്യം

ഇവിടെ എന്താണ് ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയതാത്പര്യം? പാക്കിസ്ഥാനുമായുള്ള പ്രതിസന്ധി കൂടുതല്‍ മൂര്‍ച്ഛിക്കുന്നതാണോ, അതോ ഇന്ത്യ അതിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പാക്കിസ്ഥാന്‍ നയം - തന്ത്രപരമായ നിയന്ത്രണം (strategic restraint) - തുടരുന്നതാണോ? പാക്കിസ്ഥാന്റെ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കു നോക്കിയാല്‍ ആ രാജ്യത്തെ സിവിലിയന്‍ നേതൃത്വവും, പട്ടാളവും ഒരുപോലെ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്നുണ്ടെന്നു കാണാം. സിവിലിയന്‍ നേതൃത്വം അഴിമതിയാരോപണങ്ങളില്‍ മുങ്ങി കുളിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. പ്രസിഡന്റിനെതിരെ ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങളുണ്ട്. രണ്ടു പ്രധാന മന്ത്രിമാര്‍ക്ക് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഇടപെടലിനെ തുടര്‍ന്ന് രാജി വക്കേണ്ടി വന്നു. രാജ്യത്തിനകത്ത് തീവ്രവാദാക്രമണങ്ങള്‍ പെരുകുന്നു. പടിഞ്ഞാറന്‍ പാക്കിസ്ഥാന്‍ ഇന്നു താലിബാന്റെ ശക്തികേന്ദ്രമാണ്. മറുഭാഗത്ത് ഒസാമ ബിന്‍ ലാദനെ അമേരിക്ക പട്ടാളനഗരമായ അബോട്ടാബാദില്‍ വച്ച് കൊലപ്പെടുത്തിയത് പാക്‍ സൈന്യത്തിന്റെ ശേഷിയെ തന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറന്‍ പാക്കിസ്ഥാനില്‍ അമേരിക്കന്‍ മനുഷ്യരഹിത വിമാനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന ആക്രമണങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഒരു ചെറുവിരല്‍ പോലുമനക്കാന്‍ പാക്‍ സൈന്യത്തെ കൊണ്ടാവുന്നില്ല. താലിബാനുമായുള്ള സൈന്യത്തിന്റെ ബന്ധം ഇന്നും വിവാദമാണ്.

[blurb:4:left] ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യയുമായി പ്രതിസന്ധി മൂര്‍ച്ഛിക്കുന്നതു തന്നെയായിരിക്കും പാക്‍ പട്ടാളത്തിനു സൗകര്യപ്രദം. തങ്ങള്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ട വിശ്വാസ്യതയും ജനപ്രീതിയും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ഇന്ത്യാ-പാക്‍ സംഘര്‍ഷത്തെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പട്ടാളത്തിനു കഴിയും. അതായത്, ഇന്ത്യ അതിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ നയതന്ത്ര-കേന്ദ്രിത പാക്‍ നയത്തില്‍ നിന്നും 'അടിക്കു തിരിച്ചടി' എന്ന വൈകാരിക പ്രകടനത്തിലേക്ക് ചുവടു മാറ്റുകയാണെങ്കില്‍ അതു ആത്യന്തികമായി പാക്‍ പട്ടാളത്തിന്റെ ഇന്ത്യാ കേന്ദ്രിത നയത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയേ ഉള്ളൂ. അങ്ങിനെയൊരു കെണി ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധിയില്‍ മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ നേതാക്കളുടെ ഇതുവരെയുള്ള പ്രസ്താവനകളും പ്രതികരണങ്ങളും നോക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ ആ കെണിയിലേക്ക് സ്വയം നടന്നടുക്കുകയാണ് എന്നേ കാണാന്‍ പറ്റൂ. പാക്കിസ്ഥാനിലെ സിവിലിയന്‍ നേതൃത്വം മുന്‍പത്തെക്കാളും ദുര്‍ബലമാണ് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം കൂടി പരിഗണിക്കുമ്പോഴേ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതിഗതികളുടെ ഗൗരവം പൂര്‍ണമായും മനസിലാക്കാന്‍ പറ്റൂ.

അടിക്കു തിരിച്ചടി നയത്തിന് എന്തെങ്കിലും ഫലമുണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റുമോ? ശക്തമായ സൈനിക ബലമുള്ള, ആണവായുധമുള്ള, സാമ്പ്രദായികേതര യുദ്ധനൈപുണ്യമുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രമാണ് പാക്കിസ്ഥാന്‍. അതില്‍ അവസാനം പറഞ്ഞതാണ് ഇന്ത്യക്കെതിരെയുള്ള പാക്കിസ്ഥാന്റെ തുറുപ്പു ചീട്ട്. സാമ്പ്രദായിക യുദ്ധങ്ങളില്‍ ഇന്ത്യന്‍ പട്ടാളത്തിന് കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് മേല്‍ക്കോയ്മയുണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നതു ശരിയാണ്. പക്ഷേ, നുഴഞ്ഞു കയറ്റവും, അതിര്‍ത്തി പ്രശ്നങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കാന്‍ കരുത്തിന്റെ ഭാഷ ഇന്ത്യയെ ഒട്ടും തന്നെ സഹായിച്ചിട്ടില്ല. 1980കളുടെ അവസാനം മുതല്‍ ഒരു പതിറ്റാണ്ട് കാശ്മീര്‍ കുരുതിക്കളം തന്നെയായിരുന്നു. 2002ല്‍, പാര്‍ലമെന്റ് ആക്രമണത്തിനുള്ള മറുപടി എന്ന പേരില്‍, വാജ്പേയി സര്‍ക്കാര്‍ ആരംഭിച്ച ഓപ്പറേഷന്‍ പരാക്രമയ്ക്കു വേണ്ടി ഇന്ത്യ പൊടിച്ചത് 21,000 കോടി രൂപയും നഷ്ടപ്പെട്ടത് 1800ഓളം പട്ടാളക്കാരുടെ ജീവനുമാണ്. അതിര്‍ത്തി കടന്നുള്ള വെടിവെപ്പില്‍ അന്നു കൊല്ലപ്പെട്ട ഗ്രാമീണരുടെ എണ്ണം വേറെയും. മറിച്ച് 2003ല്‍ വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാര്‍ നിലവില്‍ വന്നതിനു ശേഷം, ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാല്‍, അതിര്‍ത്തിയില്‍ പൊതുവേ സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു കാണാം. സമീപകാലത്ത് ഇന്ത്യാ-പാക്‍ ബന്ധത്തിലുണ്ടായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നേട്ടങ്ങളിലൊന്നുമാണ് ഈ വെടിനിര്‍ത്തല്‍. അതിനു പകരം പഴയ കുരുതിക്കളത്തിലേക്കു തിരിച്ചു പോണമെന്നാണോ രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ പേരില്‍ യുദ്ധപ്രസംഗം നടത്തുന്നവര്‍ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്?

പ്രതിസന്ധി മൂര്‍ച്ഛിക്കുന്നത് ഒരു കാരണവശാലും തങ്ങളുടെ ദേശീയതാത്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് എതിരല്ല എന്ന ബോധ്യമാണ് ഇന്ത്യന്‍ പ്രതികരണത്തിലുണ്ടാവേണ്ടത്. ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവത്തെ ഒരു പ്രാദേശിക പ്രതിസന്ധിയായി കണ്ട് ആ തലത്തില്‍ തന്നെ അതിനെ പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കണം. നിലവില്‍ ഫീല്‍ഡ് ജനറല്‍ തലത്തിലും, ബ്രിഗേഡിയര്‍ തലത്തിലും ചര്‍ച്ചയ്ക്കുള്ള സംവിധാനങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ എന്നിട്ടും, വെടിനിര്‍ത്തലിന് വെല്ലുവിളികളുയരുന്നു എന്നത് കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധയോടെ ഇതിനെ സമീപിക്കണം എന്ന സൂചനയാണ് തരുന്നത്.

യുദ്ധം ഏതു വിഡ്ഢിക്കും ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ജോര്‍ജ് ബുഷിനു വരെ. എന്നാല്‍ നയതന്ത്ര പരിഹാരങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുക എളുപ്പമല്ല. ഭാവനാ സമ്പന്നമായ നയതന്ത്ര ഇടപെടലാണ് ഇന്ത്യ നടത്തേണ്ടത്. ഇത് ഏതാനും പട്ടാളക്കാരുടെ ജീവന്റെ മാത്രം വിഷയമല്ല, നൂറ്റിനാല്പതോളം കോടി ജനങ്ങളുടെ വിഷയമാണ്.

സ്റ്റാന്‍ലി ജോണി

News Quotes

ജനുവരി 10ന് 'ദ ഹിന്ദു' ദിനപ്പത്രം ഒന്നാം പേജില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു വാര്‍ത്തയനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞ സെപ്തംബര്‍ മാസം മുതല്‍ ഇന്ത്യ കരാര്‍ വ്യവസ്ഥകള്‍ ലംഘിച്ചു കൊണ്ട് നിയന്ത്രണ രേഖയ്ക്കടുത്ത് നിരീക്ഷണ ബങ്കറുകള്‍ പണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതേ തുടര്‍ന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിസന്ധി ആരംഭിക്കുന്നതു തന്നെ.

തങ്ങള്‍ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ട വിശ്വാസ്യതയും ജനപ്രീതിയും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ഇന്ത്യാ-പാക്‍ സംഘര്‍ഷത്തെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പട്ടാളത്തിനു കഴിയും. അതായത്, ഇന്ത്യ അതിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ നയതന്ത്ര-കേന്ദ്രിത പാക്‍ നയത്തില്‍ നിന്നും 'അടിക്കു തിരിച്ചടി' എന്ന വൈകാരിക പ്രകടനത്തിലേക്ക് ചുവടു മാറ്റുകയാണെങ്കില്‍ അതു ആത്യന്തികമായി പാക്‍ പട്ടാളത്തിന്റെ ഇന്ത്യാ കേന്ദ്രിത നയത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയേ ഉള്ളൂ.

വാജ്പേയി സര്‍ക്കാര്‍ ആരംഭിച്ച ഓപ്പറേഷന്‍ പരാക്രമയ്ക്കു വേണ്ടി ഇന്ത്യ പൊടിച്ചത് 21,000 കോടി രൂപയും നഷ്ടപ്പെട്ടത് 1800ഓളം പട്ടാളക്കാരുടെ ജീവനുമാണ്. അതിര്‍ത്തി കടന്നുള്ള വെടിവെപ്പില്‍ അന്നു കൊല്ലപ്പെട്ട ഗ്രാമീണരുടെ എണ്ണം വേറെയും. മറിച്ച് 2003ല്‍ വെടിനിര്‍ത്തല്‍ കരാര്‍ നിലവില്‍ വന്നതിനു ശേഷം, ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയാല്‍, അതിര്‍ത്തിയില്‍ പൊതുവേ സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു പകരം പഴയ കുരുതിക്കളത്തിലേക്കു തിരിച്ചു പോണമെന്നാണോ രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ പേരില്‍ യുദ്ധപ്രസംഗം നടത്തുന്നവര്‍ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്?

for representative purpose only

ദേശീയം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Stanly Johny

കേരളത്തില്‍ മിച്ചഭൂമി ഇല്ലാതായതെങ്ങിനെ?

R. Ramakumar — Thu, 17 Jan 2013 11:17:42 +0000

സി പി എമ്മിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ബഹുജനങ്ങളെ അണിനിരത്തി ആരംഭിച്ച ഐതിഹാസികമായ ഭൂസമരം ആവശ്യങ്ങളോട് ഭരണകൂടം അനുകൂലമായി പ്രതികരിച്ചതിനെ തുടര്‍ന്ന് താത്ക്കാലികമായി നിര്‍ത്തിവച്ചിരിക്കയാണല്ലോ. 1970-കളിലെ മിച്ചഭൂമി സമരത്തിനു ശേഷം ഒറ്റപ്പെട്ട ഭൂസമരങ്ങള്‍ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്ര വലിയ ഒരു ഭൂസമരം കേരളം കണ്ടിട്ടില്ല. ഈ സമരത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയും അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസവും എന്നും ഭൂസ്വാമിമാരെ 'സ്വാമി'മാരായി മാത്രം കണ്ടു ശീലമുള്ള ഇന്നത്തെ ഭരണവര്‍ഗത്തിനെ ഞെട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവരുടെ പ്രതികരണങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഒപ്പം തന്നെ, സി പി എമ്മിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞു മാത്രം ശീലമുള്ള അനുഭവഹീനരായ മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിനാകട്ടെ ആകെക്കൂടി വെപ്രാളവും മോഹഭംഗവും. ഇവരില്‍ മഞ്ഞപ്പിത്തം പോലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു-വിരുദ്ധത കൊണ്ട് നടക്കുന്നവരുണ്ട്; സ്വത്വവാദത്തിന്റെ ധര്‍മോപദേശകരുണ്ട്‌; നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടു കൂടിയവരെങ്കിലും വഴിപിഴച്ചു പോയവരുണ്ട്. ഇവരെല്ലാം കൂടി ചേര്‍ന്ന് ഈ ഭൂസമരത്തെ ഇകഴ്ത്താന്‍ ആവേശം കൊള്ളുകയാണ്.

ഇവരുടെ പലവിധ ആരോപണങ്ങള്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ കാണുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഒന്നാമതായി, സി പി എമ്മിന് ഒരു കാലത്തും ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തോട് ആത്മാര്‍ഥത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ഇന്ന് പറയുന്നതെല്ലാം "ഭൂപരിഷ്കരണത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ വസ്തുതകള്‍ മൂടിവച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രചാരണങ്ങള്‍" ആണ്. രണ്ടാമതായി, വലതുപക്ഷം ഭൂനിയമങ്ങളില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ത്തപ്പോഴൊക്കെ ഇടതുപക്ഷം കയ്യുംകെട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു; പിന്നീട് ഭരണത്തില്‍ വന്നപ്പോഴൊന്നും അത് തിരുത്താന്‍ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള പലവിധമായ ആരോപണങ്ങള്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റു-വിരുദ്ധത എന്ന ഒറ്റ വികാരത്തില്‍ നിന്നും രൂപം കൊള്ളുമ്പോള്‍ പൊതുമണ്ഡലത്തിനു കൈമോശം വരുന്നത് ചരിത്രബോധവും, അതില്‍ നിന്നുമുണ്ടാവേണ്ട സത്യത്തോടും വസ്തുതകളോടുമുള്ള അടിസ്ഥാന ബഹുമാനവുമാണ്. സത്യവും വസ്തുതകളും കൂടുതല്‍ ശക്തിയായി ജനങ്ങളോട് പറയുക എന്ന ഒറ്റ വഴിയേ ഇതിനു പോംവഴിയായുള്ളൂ.

ആധുനിക കേരളത്തിനു് അടിത്തറ

ആധുനിക കേരളത്തിനു് അടിത്തറ പാകിയത്‌ ഭൂപരിഷ്ക്കരണമായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറില്‍ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്ത് തന്നെ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ നടപടികള്‍ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. 1885-ലെ പട്ടം പ്രഖ്യാപനവും 1896-ലെ ജന്മി-കുടിയാന്‍ നിയമവും ജന്മിമാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും പാട്ടഭൂമിയില്‍ കുടിയാന്റെ അവകാശം ഉറപ്പിക്കാനുമുള്ള നടപടികളായിരുന്നു. അതേ പോലെ, കൊച്ചിയില്‍ 1914-ലെയും 1938-ലെയും കുടിയാന്‍ നിയമങ്ങള്‍, 1943-ലെ വെറുംപാട്ടക്കാരന്‍ നിയമം എന്നിവ മുഖ്യമായും പാട്ടഭൂമിയില്‍ കുടിയാന്റെ അവകാശം ഉറപ്പിക്കാനായിരുന്നു.

[blurb:1:right] ഈ നിയമങ്ങളിലൊന്നിലും കൃഷിഭൂമി കൈവശം വെക്കുന്നതിനു പരിധിയോ, ഭൂരഹിത കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളിക്ക് ഭൂമി നല്‍കുന്ന വിഷയമോ കടന്നു വന്നിരുന്നേയില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ, തിരുവിതാംകൂറിലോ കൊച്ചിയിലോ വന്‍കിട ഭൂസ്വാമിമാരുടെ സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ മേല്‍ക്കോയ്‌മയെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്താന്‍ ഈ നിയമങ്ങള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. മലബാറിലാകട്ടെ, കാണക്കാര്‍ക്ക് അനുകൂലമായ ഒരു നിയമം 1930-ല്‍ വന്നതൊഴിച്ചാല്‍ വെറുംപാട്ടക്കാരുടെ വിഷയം തന്നെ പൂര്‍ണമായും അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1950-ല്‍ പോലും മലബാറിലെ ജന്മിത്തം അതിന്റെ എല്ലാ ഭീകരതയിലും നിലനിന്നിരുന്നു.

ഇ എം എസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ 1940-കളിലെ കേരള സമൂഹത്തെ 'ജാതി-ജന്മി-നാടുവാഴി സമൂഹം' എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. ഭൂമിക്കു മേലുള്ള ഒരു ചെറിയ വിഭാഗത്തിന്റെ ആധിപത്യം ഒരു സാമ്പത്തിക വിഷയം മാത്രമല്ല എന്നാണു ഇ എം എസ് വിലയിരുത്തിയത്. സാമ്പത്തിക രംഗത്ത് ജന്മിയുടെയും ഭൂപ്രമാണിയുടെയും, സാമൂഹ്യ രംഗത്ത് സവര്‍ണരുടെയും, രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് നാടുവാഴികളുടെയും ആധിപത്യമായിരുന്നു അന്നത്തെ കേരള സമൂഹത്തിന്റെ സവിശേഷത. ഈ ആധിപത്യങ്ങളുടെ ഭൌതിക അടിത്തറ ഭൂമിക്കു മേലുള്ള ആധിപത്യം തന്നെയായിരുന്നു.

സമഗ്രമായ ഭൂപരിഷ്കരണം വഴിയല്ലാതെ, ഭൂമിയുടെ പുനര്‍വിതരണത്തിലൂടെയല്ലാതെ, നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലെ ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരണം അസാധ്യമാണ് എന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടി ആരംഭം മുതല്‍ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ഈ തിരിച്ചറിവ് തന്നെയായിരുന്നു 1957-ല്‍ പ്രഥമ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ ആ സര്‍ക്കാരിന് മാര്‍ഗദര്‍ശി. കേരളത്തില്‍ മുഴുവനായി ഐകരൂപ്യമുള്ള ഒരു ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം കൊണ്ട് വന്നു നടപ്പില്‍ വരുത്തേണ്ട കടമ ആ സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്തു.

ഒന്നാം ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാര്‍

1957 ഏപ്രില്‍ അഞ്ചാം തീയതി അധികാരത്തില്‍ വന്ന ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാര്‍ ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധത വ്യക്തമാക്കി ഏപ്രില്‍ പതിനൊന്നിന്നു തന്നെ ഒരു ഓര്‍ഡിനന്‍സു പുറപ്പെടുവിച്ചു. അന്‍പതുകളുടെ ആദ്യം മുതല്‍ തന്നെ ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തിന്റെ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ കേട്ട് ഭയന്ന ജന്മിമാര്‍ നിസ്സാര ന്യായങ്ങള്‍ നിരത്തി കുടിയാന്മാരെ ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ഒഴിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഈ ഒഴിപ്പിക്കലുകള്‍ അടിയന്തിരമായി തടയുക എന്നതായിരുന്നു ഓര്‍ഡിനന്‍സിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം. കേരളപ്പിറവി ദിനം മുതല്‍ മുന്‍കാല പ്രാബല്യത്തോട് കൂടിയാണ് ഈ ഓര്‍ഡിനന്‍സു് ഒഴിപ്പിക്കലുകള്‍ തടഞ്ഞത്. ഈ ഓര്‍ഡിനന്‍സു് 1957-ല്‍ തന്നെ Kerala Stay of Eviction Proceedings Act ആക്കി പാസാക്കുകയും ചെയ്തു. തുടര്‍ന്ന്, സമഗ്രമായ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ നിയമം പാസാക്കാനുള്ള നടപടികളും ചര്‍ച്ചകളും ആരംഭിച്ചു.

ദീര്‍ഘമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കൊടുവില്‍ 1957 ഡിസംബര്‍ മാസത്തില്‍ Kerala Agrarian Relations Bill, 1957 നിയമസഭയില്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. 1957 നവംബര്‍ മാസം കെ. ആര്‍. ഗൌരിയമ്മ ബില്ലിന്റെ നാല് അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങള്‍ ലിസ്റ്റു ചെയ്തത് ഇങ്ങിനെ:

മര്യാദപ്പാട്ടം;
സ്ഥിരാവകാശം;
ഭൂപരിധി നിര്‍ണ്ണയം;
കുടിയാന് ഭൂമി വിലക്ക് വാങ്ങാനുള്ള അവകാശം. ‌

ഒപ്പം,

ഭൂമിയില്‍ മധ്യവര്‍ത്തികളെയും പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളെയും റദ്ദു ചെയ്യുക,
കുടിയാന്മ സമ്പ്രദായം കാലക്രമേണ ഇല്ലാതാക്കുക, ‌
കുടികിടപ്പുകാര്‍ക്കു കുടികിടപ്പ് ഭൂമിയില്‍ അവകാശം നല്‍കുക, ‌
ഭൂബോര്‍ഡു രൂപീകരിക്കുക,
അഞ്ച് ഏക്കറില്‍ താഴെയുള്ളവര്‍ക്ക് പാട്ടബാക്കി ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്റെ റദ്ദുചെയ്യല്‍

എന്നിവയും ബില്ലിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.

പ്ലാന്റേഷനുകളെ (തോട്ടങ്ങളെ) ഭൂപരിധി നിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കി നിര്‍ത്തിയിരുന്നു. കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് നല്‍കിയ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ-മാര്‍ഗരേഖ അനുസരിച്ചായിരുന്നു ഈ ഒഴിവാക്കല്‍. പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കാത്ത ബില്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകരിക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ലായിരുന്നു. 1950-കളിലെ ദേശീയ വികസന കൌണ്‍സില്‍ യോഗങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ കേന്ദ്ര പ്ളാനിങ്ങ് മന്ത്രിയായിരുന്ന ഗുല്‍സാരിലാല്‍ നന്ദ ഇത് സംശയങ്ങളില്ലാത്ത വിധം സംസ്ഥാനങ്ങളോട് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒപ്പം, അന്ന് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരു തൊഴിലാളി വിഭാഗം പ്ലാന്റേഷനുകളില്‍ പണിയെടുത്തിരുന്നു. പ്ലാന്റേഷനുകളെ വെട്ടി മുറിച്ചാല്‍ ഇവരുടെ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നതിനെ കുറിച്ചു വലിയ ഭീതികളും നിലനിന്നിരുന്നു.

ബില്ലിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധമാണ് ജന്മിമാരും, കോണ്‍ഗ്രസ്സും പി എസ് പിയും പോലെയുള്ള അവരുടെ സുഹൃദ്-പാര്‍ട്ടികളും അഴിച്ചു വിട്ടത്. നിയമസഭയ്ക്ക് അകത്തും പുറത്തും വലിയ സമരങ്ങളും ബഹളങ്ങളും ഉണ്ടായി. ഉദാഹരണത്തിന്, കൈവശഭൂമിക്കു പരിധി നിര്‍ണയിക്കേണ്ടത് വിസ്തീര്‍ണം നോക്കിയല്ല, മറിച്ചു ഭൂമിയില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന അറ്റാദായം നോക്കി വേണം എന്നായിരുന്നു കെ പി സി സി പ്രസിഡന്റ്‌ കെ എ ദാമോദരമേനോന്റെ വിചിത്രമായ ആവശ്യം. ബില്‍ പരിഗണിച്ച സെലെക്റ്റ് കമ്മിറ്റിയില്‍ ഈ ആവശ്യമുന്നയിച്ചു കോണ്‍ഗ്രസ് അംഗങ്ങള്‍ ഭിന്നാഭിപ്രായ കുറിപ്പും നല്‍കി.

ബില്ലിനെ പറ്റി പിഎസ്‌പി നേതാവ് പി എസ് നടരാജ പിള്ള പ്രസ്താവിച്ചത് ഇങ്ങിനെ:

"കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്ല് ഭൂമിയെ വീണ്ടും തുണ്ടുതുണ്ടാക്കും; ഉത്പാദനത്തിന്റെ സന്ധി ബന്ധങ്ങളെ അത് തകര്‍ത്ത് കളയും".

കോണ്‍ഗ്രസ്സും പിഎസ്‌പിയും മാത്രമല്ല പ്രതിഷേധവുമായെത്തിയത്. 'ദീപിക'യും 'മാതൃഭൂമി'യുമടക്കമുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റു-വിരുദ്ധ പത്രങ്ങളും രംഗത്തെത്തി. കോണ്‍ഗ്രസ്സു നേതാക്കള്‍ നടത്തിയിരുന്ന 'മാതൃഭൂമി' പത്രം 1958 ജനുവരി 25-ന് ഒരു എഡിറ്റോറിയല്‍ എഴുതി; അതില്‍ പറഞ്ഞതിങ്ങിനെ:

"കേരള കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്‍ ഇപ്പോള്‍ പൊതുജനാഭിപ്രായത്തിനു സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. നാനാതരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ 'മാതൃഭൂമി'യില്‍ വന്നു കഴിഞ്ഞു. ബില്ലിനെ സംബന്ധിച്ചു രണ്ടു മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ബില്‍ അത്ര വിപ്ളവകരമൊന്നുമല്ല. അത് പ്രയോഗത്തില്‍ ഗുണത്തെക്കാളേറെ ദോഷം ചെയ്തേക്കാനിടയുണ്ടെന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം വേണമെങ്കില്‍ അതിനെ വിപ്ളവകരം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം. കമ്യൂണിസ്റ്റുകളും അവരുടെ പ്രചാരവേലക്കാരും പറയും പോലെ അത്ര വമ്പന്‍ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഇതിലില്ല...പീറ്ററെ കൊള്ള ചെയ്തു പോളിന് കൊടുക്കുക എന്നുള്ള തത്വം മാത്രം അംഗീകരിക്കുന്നത് നാട്ടിന്റെ പൊതുക്ഷേമത്തിന് ഗുണകരമായിരിക്കുകയില്ല..."

എതിര്‍പ്പുകളൊക്കെ മറികടന്നു്, 1959 ജൂണിലാണ് ഒടുവില്‍ നിയമസഭയ്ക്ക് ബില്‍ പാസാക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അപ്പോഴേക്കും കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്ലിനും വിദ്യാഭ്യാസ നിയമത്തിനും എതിരെ വലതുപക്ഷം വിമോചന സമരം അഴിച്ചുവിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്‍ പാസാക്കി രണ്ടു മാസത്തിനകം, 1959 ജൂലൈ 31-ന്, ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാര്‍ പിരിച്ചു വിടപ്പെട്ടു. പാസായ ബില്ലിന് രാഷ്ട്രപതി അംഗീകാരം നല്‍കുന്നതിനും മുമ്പായിരുന്നു ഈ ജനാധിപത്യ ധ്വംസനം.

ആറു മാസത്തെ രാഷ്ട്രപതി ഭരണത്തിനു ശേഷം 1960 ഫെബ്രുവരിയില്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്നത് കോണ്‍ഗ്രസ്-പി എസ് പി മുന്നണി; മുഖ്യമന്ത്രി പട്ടം താണുപിള്ള. 1959-ല്‍ പാസായതും, എന്നാല്‍ രാഷ്ട്രപതി അംഗീകാരം നല്‍കാത്തതിനാല്‍ ലാപ്സായി പോയതുമായ ബില്ലിന് പകരം ഈ മുന്നണി നിയമസഭയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചത് അങ്ങേയറ്റം വെള്ളം ചേര്‍ത്ത ഒരു പുതിയ ബില്ലായിരുന്നു. ഫെബ്രുവരി 1961-ല്‍ പാസാക്കിയെടുത്ത ഈ നിയമത്തിന്റെ പേര് The Kerala Agrarian Relations Act (KARA), 1960.

വെള്ളം ചേര്‍ത്ത ഈ ബില്ലിനെയും ജന്മിമാരും ഭൂവുടമകളും വെറുതെ വിട്ടില്ല. അവരതിനെ കോടതിയില്‍ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഭരണഘടനയനുസരിച്ച് സ്വകാര്യ സ്വത്തിനു മേല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ മൌലികമായ അവകാശങ്ങളുണ്ടെന്നും, ഈ അവകാശങ്ങളുടെ ലംഘനം ആണ് ഭൂപരിഷ്കാര നിയമം എന്നുമായിരുന്നു വാദം. ഈ വാദം അംഗീകരിച്ച കോടതി പ്രസ്തുത നിയമത്തെ ഭരണഘടനയ്ക്ക് നിയമോല്ലാഘിയായി (ultra vires) പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു കേരളത്തിലെ ഭൂപരിഷ്കരണത്തെ അട്ടിമറിക്കുന്നതില്‍ വലതുപക്ഷ ശക്തികള്‍ക്കൊപ്പം കോടതികളുടെ പങ്കു്.

അങ്ങിനെയാണ് 1964-ലെ Kerala Land Reforms Act രൂപപ്പെടുന്നത്. വെറുതെ ഉണ്ടായതല്ല 1964-ലെ നിയമം. കമ്യൂണിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടിയും 1962-ല്‍ രൂപീകരിച്ച ഫാദര്‍ വടക്കന്റെ കര്‍ഷക തൊഴിലാളി പാര്‍ട്ടിയും ചേര്‍ന്ന് നടത്തിയ വലിയ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ പുതിയ നിയമം കൊണ്ട് വരാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു ആര്‍ ശങ്കറിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുണ്ടായിരുന്ന സര്‍ക്കാര്‍. കോടതികളുടെ പ്രതികൂല വിധികളില്‍ നിന്നും സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഭരണഘടനയുടെ ഒമ്പതാം ഷെഡ്യൂളില്‍ പെടുത്തിയാണ് ഈ നിയമത്തെ പാസാക്കിയെടുത്തത്.

വെള്ളം ചേര്‍ത്ത 1964-ലെ നിയമം

1964-ലെ Kerala Land Reforms Act-ഉം 1959-ലെ Kerala Agrarian Relations Bill-ഉം തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നാമതായി, കേരളപ്പിറവി ദിനം മുതലുള്ള എല്ലാ ഒഴിപ്പിക്കലുകളും തടഞ്ഞ 1959-ലെ ബില്ലിലെ ഉപവാക്യം 1964-ലെ ബില്ലില്‍ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റി. ആയിരക്കണക്കിന് ഒഴിപ്പിക്കലുകള്‍ അങ്ങിനെ നിയമവിധേയമായി മാറി. രണ്ടാമതായി, ഒരു കുടുംബത്തിനു 25 ഏക്കര്‍ ഭൂപരിധിയായിരുന്നു 1959-ല്‍ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് എങ്കില്‍, 1964-ലെ ബില്ലില്‍ അത് ഒരു കുടുംബത്തിനു 36 ഏക്കര്‍ എന്നാക്കി ഉയര്‍ത്തി. മൂന്നാമതായി, ചില പ്രത്യേക വിളകള്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമികളെ 1964-ല്‍ പുതിയതായി ഭൂപരിധി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കിയെടുത്തു. ഉദാഹരണത്തിന്, പത്തു ഏക്കറില്‍ കൂടുതലായ ഭൂമിയില്‍ കശുമാവ് കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, അഞ്ചു ഏക്കറില്‍ കൂടുതലായ ഭൂമിയില്‍ തെങ്ങോ കുരുമുളകോ മാത്രമായി ഒറ്റവിളയായി കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, കുട്ടനാട്ടില്‍ കായലുകളില്‍ നിന്ന് കൃഷിക്കായി വീണ്ടെടുത്ത ഈര്‍പ്പനിലങ്ങള്‍ ആണെങ്കില്‍... ഇങ്ങിനെ പോയി നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ നിന്നും ഭൂവുടമകള്‍ക്ക് ഒഴിവാക്കി കൊടുത്ത കൃഷിഭൂമികളുടെ തരങ്ങള്‍. നാലാമതായി, ഒരു ചെറുകിട കൃഷിക്കാരനെ 1959-ലെ നിയമം നിര്‍വചിച്ചിരുന്നത് 5 ഏക്കറില്‍ കുറഞ്ഞ ഭൂമിയുള്ള കുടുംബം എന്നായിരുന്നു. 1964-ലെ നിയമത്തില്‍ ഇത് 24 ഏക്കര്‍ എന്നാക്കി ഉയര്‍ത്തി.

ഇത്തരം മാറ്റങ്ങള്‍ മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ടത് സര്‍ക്കാരിന് ഏറ്റെടുത്തു വിതരണം ചെയ്യാമായിരുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമിയാണ്. ഇത് മാത്രമല്ല, 1959-നും 1964-നും ഇടയ്ക്കു കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മിച്ചഭൂമിയില്‍ ഒട്ടുമുക്കാലും ജന്മിമാരും വന്‍കിട ഭൂവുടമകളും സ്വന്തക്കാര്‍ക്കും ഇഷ്ടക്കാര്‍ക്കും കൈമാറ്റി കൊടുത്ത് സംരക്ഷിച്ചു. 1966-ല്‍ നടത്തപ്പെട്ട സംസ്ഥാനതല ഭൂപരിഷ്കരണ സര്‍വേ ഫലങ്ങള്‍ എടുത്തു നോക്കിയാല്‍ ഈ കൈമാറ്റങ്ങളുടെ ഒരു ഏകദേശ തോത് വ്യക്തമാകും.

1957-നും 1966-നും ഇടയ്ക്കു 2.2 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമിയിലാണ് ജന്മിമാര്‍ ഉടമസ്ഥാവകാശം കൈമാറ്റം ചെയ്തത്. ഇതില്‍, 66 ശതമാനം വിറ്റതും, 33 ശതമാനം ഇഷ്ടദാനം നല്‍കപ്പെട്ടതും ആയിരുന്നു. മാത്രമല്ല, ഈ ഭൂമിയുടെ ഏകദേശം 25 ശതമാനം കുടിയാന്മാരുണ്ടായിരുന്ന ഭൂമിയായിരുന്നു. ഇഷ്ടദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഭൂമിയുടെ 76 ശതമാനവും തിരുവിതാംകൂറിലായിരുന്നു.
1957-നും 1966-നും ഇടയ്ക്കു തന്നെ, കൈവശാവകാശം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടത് 1.9 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമിയില്‍. ഇത്തരത്തിലുള്ള കൈമാറ്റത്തിന്റെ 85 ശതമാനവും കുടിയാന്‍-അവകാശങ്ങളുടെ കൈമാറ്റമായിരുന്നു. അതായത്, ഒന്നുകില്‍ കുടിയാന്‍ തന്റെ അവകാശം തിരിച്ചു ജന്മിക്കു മടക്കി കൊടുത്തു, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കുടിയാനില്‍ നിന്ന് മറ്റൊരു കുടിയാനിലേക്ക് (ഈ പുതിയ "കുടിയാന്‍" ജന്മിയുടെ സ്വന്തക്കാരനോ സുഹൃത്തോ ആവും) കൈവശാവകാശം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. രണ്ടായാലും, ജന്മിയുടെ ഭീഷണിക്ക് വഴങ്ങിയെന്നു വ്യക്തം.

1957-ല്‍ എത്ര ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമിയായുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് പലവിധത്തില്‍ കണക്കാക്കാം. പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഭൂപരിധിക്കുള്ളില്‍ നിര്‍ത്തിയാല്‍ 17.5 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമി മിച്ചഭൂമിയായുണ്ട് എന്നായിരുന്നു 1957-ലെ കണക്കു്. പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഒഴിവാക്കിയാല്‍ ഏകദേശം 7.5 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി 1957-ല്‍ കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നതായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ 1964-ല്‍ Kerala Land Reforms Act അവതരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അന്നത്തെ റവന്യൂ മന്ത്രി നല്‍കിയ കണക്കനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ മിച്ചഭൂമി 1.2 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ മാത്രം! ഏഴു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ 6 ലക്ഷത്തോളം ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി നഷ്ടമായി എന്നര്‍ത്ഥം. മിച്ചഭൂമി വിതരണത്തിലെ ചരിത്രപരമായ പരാജയം ഇവിടെ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്നു. ഉത്തരവാദി കോണ്‍ഗ്രസ്സ് പാര്‍ട്ടി മാത്രം.

രണ്ടാം ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാരും പുതിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമവും

[blurb:2:left] ഈ അവസരത്തിലാണ് രണ്ടാം ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാര്‍ 1967-ല്‍ അധികാരത്തില്‍ എത്തുന്നത്. അധികാരത്തില്‍ എത്തിയ ഉടന്‍, ആദ്യ മാസത്തില്‍ തന്നെ (1967 ഏപ്രില്‍ അഞ്ചിന്), ഈ സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു കുടിയൊഴിപ്പിക്കല്‍ നിരോധന ഓര്‍ഡിനന്‍സ് പുറത്തിറക്കി. കേരളപ്പിറവി ദിനം മുതല്‍ കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ കുടിയാന്മാര്‍ക്കും കുടികിടപ്പുകാര്‍ക്കും 1964-ലെ നിയമം അവകാശം നിഷേധിച്ചെങ്കില്‍, ഈ ഓര്‍ഡിനന്‍സ് ആ അവകാശങ്ങള്‍ അടിയന്തിരമായി പുനഃ സ്ഥാപിച്ചു. ഇത് തന്നെ Kerala Stay of Eviction Proceedings Act, 1967 ആയി നിയമസഭയില്‍ പാസാക്കുകയും ചെയ്തു.

അതിനു ശേഷം 1964-ലെ നിയമത്തെ കര്‍ഷകര്‍ക്കും ഭൂരഹിതര്‍ക്കും അനുകൂലമാക്കി എങ്ങിനെ ഭേദഗതി ചെയ്തെടുക്കാം എന്നതിനെ കുറിച്ചു ചര്‍ച്ചകള്‍ ആരംഭിച്ചു. 1967-ല്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്ന സര്‍ക്കാര്‍ 1968-ല്‍ തന്നെ ബില്ലുണ്ടാക്കി കേന്ദ്രത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് സര്‍ക്കാരിന് അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നുവെങ്കിലും 1969 വരെ അതിനു അനുമതി കൊടുക്കാതെ ദില്ലിയില്‍ പിടിച്ചു വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഒക്ടോബര്‍ 1969-ല്‍ ഭേദഗതി ചെയ്ത കാര്‍ഷികബന്ധ ബില്‍ പാസായി. ജനുവരി 1, 1970 മുതല്‍ക്കു ഇതിനു നിയമ പ്രാബല്യവും ലഭിച്ചു.

1969-ലെ ഇ എം എസ് സര്‍ക്കാരിന്റെ നിയമം 1964-ലെ നിയമത്തിനു മേല്‍ ഒട്ടനവധി ഭേദഗതികള്‍ കൊണ്ടുവന്നുള്ള ഒരു പുതിയ ബില്ലായി തന്നെ കാണേണ്ടി വരും. ഒന്നാമതായി, 1964-ലെ നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നം എത്ര ഭൂമി പോലും ഇഷ്ടദാനമായി നല്‍കി കൊണ്ട് ഭൂപരിധി നിയമങ്ങളെ മറികടക്കാന്‍ ജന്മിമാരെ അനുവദിക്കുന്ന സെക്ഷന്‍ 84 ആയിരുന്നു. എന്തായിരുന്നു 1964-ലെ സെക്ഷന്‍ 84?

"all voluntary transfers effected after the date of publication of the KLR Bill, 1963 in the Gazette...by a family or any member of thereof or by an adult unmarried person owning or holding land in excess of the ceiling area, shall be deemed to be transfers calculated to defeat the provisions of this Act and shall be invalid."

അതായത് 1963നു ശേഷം മിച്ചഭൂമിയുള്ള കുടുംബങ്ങള്‍ നടത്തിയിട്ടുള്ള എല്ലാ ഭൂമി കൈമാറ്റങ്ങളും ബില്ലിനെ പരാജയപ്പെടുത്താനായുള്ള ശ്രമമായി കണ്ടു അസാധുവാക്കും. പക്ഷെ പ്രശ്നം തൊട്ടടുത്ത വരിയിലായിരുന്നു. അവിടെ, ഈ വ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കി കൊടുത്തിട്ടുള്ള കൈമാറ്റങ്ങള്‍ ലിസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു:

"(1) by way of partition; (2) on account of natural love and affection; (3) in favour of a tenant holding from before 27th July, 1960; and (4) in favour of a religious, charitable or educational institution..."

ഈ ഇഷ്ടദാന വ്യവസ്ഥകള്‍ അനുസരിച്ചും 1964-നും 1967-നും ഇടയ്ക്കു ലക്ഷകണക്കിന് ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും, "on account of natural love and affection" ("സഹജമായ സ്നേഹവും പ്രതിപത്തിയും" കാരണമുള്ള ഇഷ്ടദാനം) എന്ന വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ചു. 1969-ലെ നിയമത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഭേദഗതി സെക്ഷന്‍ 64-ലെ "on account of natural love and affection" എന്ന ഉപവാക്യം എടുത്തു കളഞ്ഞതായിരുന്നു. ഇഷ്ടദാന സമ്പ്രദായം തന്നെ അവസാനിപ്പിക്കാനാണ് ഈ ഭേദഗതി കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത്. ഒരുപാട് മിച്ചഭൂമി അപ്പോഴേക്കും തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത രീതിയില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയിരുന്നെങ്കിലും, 1969-ന് ശേഷം കൂടുതല്‍ മിച്ചഭൂമി ഇത്തരത്തിലുള്ള ഇഷ്ടദാനം വഴി നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാന്‍ ഈ ഭേദഗതി സഹായിച്ചു.

രണ്ടാമതായി, 1964-ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 83 അനുസരിച്ചു, ഇഷ്ടദാനത്തിനുള്ള ഒരു പോംവഴി കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. സെക്ഷന്‍ 83-ല്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത് ഇങ്ങിനെ:

"with effect from such date as may be notified by the Government in the Gazette, no family or adult unmarried person shall be entitled to own or hold or to possess under a mortgage lands in the aggregate in excess of the ceiling area".

ഇതേ സെക്ഷനില്‍ തന്നെ, ഇതിനു ഒരു ഒഴിവാക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നു:

"to any adult member in a family to own land over the ceiling, necessary to make up the ceiling area of his lineal decendents".

അതായത്, തന്റെ നേരെയുള്ള അനന്തരഗാമിക്ക് ഭൂപരിധിയില്‍ കുറവേ ഭൂമിയുള്ളൂവെങ്കില്‍, ആ കുറവിന് ആനുപാതികമായി ഏതൊരാള്‍ക്കും ഭൂപരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ ഭൂമി കൈവശം വെക്കാം. ഈ ഉപവാക്യമനുസരിച്ചും ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങള്‍ പരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ ഭൂമി 1964-നു ശേഷവും കൈവശം വച്ചിരുന്നു. 1969-ലെ നിയമത്തില്‍ സെക്ഷന്‍ 83-ലെ ഈ പഴുതും അടച്ചു. ഈ ഒഴിവാക്കല്‍ ഉപവാക്യം എടുത്തു മാറ്റി. അങ്ങിനെ, കുറച്ചു കൂടി കൂടുതല്‍ ഭൂമി മിച്ചഭൂമിയാവാന്‍ വഴിയൊരുങ്ങി.

[blurb:3:right] മൂന്നാമതായി, 1969-ലെ നിയമത്തില്‍ മിച്ചഭൂമിയായി കണക്കാക്കാനുള്ള ഭൂപരിധി 1964-ലെ 36 ഏക്കറില്‍ നിന്നും 20 ഏക്കര്‍ ആയി ചുരുക്കി. 1964 മുതല്‍ 1969 വരെയും മിച്ചഭൂമി കണക്കാക്കാനുള്ള ഭൂപരിധി സെക്ഷന്‍ 83 അനുസരിച്ചു ഗസറ്റില്‍ നോട്ടിഫൈ ചെയ്തിരുന്നില്ല. 1969-ല്‍ മാത്രമാണ് ഈ നോട്ടിഫിക്കേഷന്‍ പുറത്തിറക്കപ്പെട്ടത്. ഈ ഭേദഗതിയും കൂടുതല്‍ മിച്ചഭൂമി സര്‍ക്കാരിന്റെ കൈവശം വരാന്‍ സഹായിച്ചു.

നാലാമതായി, എല്ലാ കുടിയാന്മാര്‍ക്കും തങ്ങളുടെ ഭൂമിയുടെ മേലുള്ള അവകാശം 1969-ലെ നിയമം നിയമപരമാക്കി മാറ്റി. കുടിയാന്‍ വ്യവസ്ഥ നിലനിന്നിരുന്ന എല്ലാ ഭൂമിയും ഈ നിയമം വഴി സര്‍ക്കാരില്‍ നിക്ഷിപ്തമാക്കി. ഇത്തരത്തില്‍ സര്‍ക്കാരില്‍ നിക്ഷിപ്തമായ ഭൂമി ഓരോ കുടിയാനും സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നും ഒരു ചെറിയ വിലക്ക് (മര്യാദപ്പാട്ടത്തിന്റെ 16 മടങ്ങ്‌) വാങ്ങാമെന്നും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു.

ഈ വില സര്‍ക്കാരിന് നല്‍കിയില്ലെങ്കിലും കുടിയാന് ഭൂമി കൈവശം വെക്കാം; അത് സര്‍ക്കാരിന് കൊടുക്കാനുള്ള കടമായി പരിഗണിക്കും. സര്‍ക്കാരിന് പാട്ടം കൊടുക്കുകയും വേണ്ട. മാത്രമല്ല, ഈ ആനുകൂല്യം കിട്ടാന്‍ കുടിയാനായി രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും ഭൂമി കൈവശം വെച്ചിരുന്നാല്‍ മാത്രം മതിയാകും. ഇതിനു വേണ്ടി 1968-ല്‍ Kerala Record of Rights Act, 1968 പ്രത്യേകമായി പാസാക്കപ്പെട്ടു. ഇതോടെ, കേരളത്തില്‍ കുടിയാന്‍ വ്യവസ്ഥ എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിച്ചു.

അഞ്ചാമതായി, ഓരോ കുടികിടപ്പുകാരനും തങ്ങളുടെ കുടികിടപ്പ് ഭൂമി ജന്മിയില്‍ നിന്നും വാങ്ങാമെന്നും 1969-ലെ നിയമം വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു. നഗരങ്ങളില്‍ 3 സെന്റും, മുനിസിപ്പാലിറ്റിയില്‍ 5 സെന്റും പഞ്ചായത്തുകളില്‍ 10 സെന്റും ഭൂമി ഇത്തരത്തില്‍ കുടികിടപ്പുകാരന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ഇതിനു വിലയാകട്ടെ, സാധാരണ ഗതിയില്‍ ആ ഭൂമിയുടെ വിപണി വിലയുടെ 25 ശതമാനവും, ജന്മിക്കു മിച്ചഭൂമിയുണ്ടെങ്കില്‍ 12.5 ശതമാനവും ആയിരിക്കും. ഈ വിലയുടെ പകുതി സര്‍ക്കാര്‍ ജന്മിക്കു നല്‍കും. ബാക്കി പകുതി 12 ഗഡുവായി കൊടുത്താല്‍ മതി (ഒരിടത്തും ഈ ഗഡുക്കള്‍ കൊടുക്കപ്പെട്ടുമില്ല). മിച്ചഭൂമി വലിയ തോതില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയില്‍ ഇത്തരത്തില്‍ കുടികിടപ്പവകാശം നിയമപരമാക്കിയത് ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.

ഒരു പുതിയ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമം തന്നെയാണ് ഈ ഭേദഗതികള്‍ വഴി 1970 ജനുവരി ഒന്ന് മുതല്‍ നടപ്പില്‍ വന്നത്. അന്ന് മുതലാണ് കേരളത്തില്‍ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമത്തിന്റെ നടപ്പിലാക്കല്‍ ശരിക്കും ആരംഭിച്ചത്.

ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തിന്റെ അട്ടിമറി

അപ്പോഴേക്കും, ഇ എം എസ് മന്ത്രിസഭയെ മറിച്ചിട്ടു സി പി ഐയും കോണ്‍ഗ്രസ്സും ചേര്‍ന്ന മുന്നണി അധികാരത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു. ഈ മുന്നണിയുടെ രാഷ്ട്രീയ അടിത്തറ ഭൂപരിഷ്കരണത്തിനു അനുകൂലമല്ല എന്നും, ശക്തിയായ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ മാത്രമേ കാര്യങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുകയുള്ളൂ എന്നും സി പി ഐ (എം) മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങിനെയാണ് 1969 ഡിസംബര്‍ മാസത്തില്‍ ആലപ്പുഴയില്‍ വച്ചു രണ്ടായിരത്തോളം കര്‍ഷകരും തൊഴിലാളികളും പങ്കെടുത്ത ഒരു വലിയ സമ്മേളനം സി പി ഐ (എം) സംഘടിപ്പിച്ചത്.

സമ്മേളനത്തോട് അനുബന്ധിച്ചു മൂന്ന് ലക്ഷം പേര്‍ പങ്കെടുത്ത ഒരു വന്‍-റാലിയും നടന്നു. എ കെ ജി, ഇ എം എസ്, ഹരേകൃഷ്ണ കോണാര്‍, പി സുന്ദരയ്യ എന്നിവര്‍ പങ്കെടുത്ത ആ സമ്മേളനം ഇനിയും ഭൂപരിഷ്കരണം നീട്ടിക്കൊണ്ട് പോകാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. പക്ഷെ, അന്നത്തെ സര്‍ക്കാരിന് ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തില്‍ തീരെ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു വാസ്തവം; മേല്ലെപ്പോക്കായിരുന്നു നയം.

1970-ലെ നിയമമനുസരിച്ചു കേരളത്തിലെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളും നിര്‍ബന്ധമായും സീലിംഗ് റിട്ടെര്‍ണുകള്‍ സര്‍ക്കാരിന് സമര്‍പ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. എന്നാല്‍ മാര്‍ച്ച്‌ 1972 വരെയുള്ള കണക്കെടുത്താല്‍, മൊത്തം 60,000 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന 691 പേരുടെ സീലിംഗ് റിട്ടെര്‍ണുകള്‍ മാത്രമേ സര്‍ക്കാരില്‍ സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ. 1964-ലെ റവന്യൂ മന്ത്രിയുടെ ഒരു പ്രഖ്യാപനമനുസരിച്ചു കേരളത്തില്‍ 4200 പേരുടെ കയ്യില്‍ മിച്ചഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നു. സീലിംഗ് റിട്ടെര്‍ണുകള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാത്ത ബാക്കിയുള്ളവരില്‍ ഒരൊറ്റയാളെ പോലും സര്‍ക്കാര്‍ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയോ അവര്‍ക്കെതിരെ മറ്റു നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

[blurb:4:left] ഈ മെല്ലെപ്പോക്ക് നയം ഭൂപരിഷ്ക്കരണം അട്ടിമറിക്കാനുള്ള ഒരു അടവാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാണ് 1972 മെയ്‌ മാസം കൊച്ചിയില്‍ നടന്ന മറ്റൊരു സമ്മേളനത്തില്‍ വച്ചു ഉടന്‍ തന്നെ ഒരു മിച്ചഭൂമി സമരം ആരംഭിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നു സി പി ഐ (എം) തീരുമാനിച്ചത്‌. അങ്ങിനെ, 1972 മെയ്‌ മുതല്‍ ഓഗസ്റ്റ്‌ വരെ 80 ദിവസവും നവംബര്‍-ഡിസംബര്‍ മാസങ്ങളില്‍ 47 ദിവസവും നീണ്ട ചരിത്രപരമായ ആ സമരത്തില്‍ വോളന്റിയര്‍മാര്‍ മിച്ചഭൂമികളില്‍ കയറി അവിടങ്ങളില്‍ കര്‍ഷക തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശം ഉറപ്പിച്ചു. ഇത്രയൊക്കെയായിട്ടും, മെയ്‌ 1973 വരെയുള്ള കണക്കെടുത്താല്‍, വിതരണത്തിന് സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്ത മിച്ചഭൂമി വെറും 956 ഏക്കര്‍!

ഇതിനിടയില്‍ 1972-ല്‍ അച്യുതമേനോന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ 1969-ലെ ബില്ലിനെ അട്ടിമറിക്കാന്‍ ഒരു ഭേദഗതി കൊണ്ട് വന്നു. അതിനു വേണ്ടി Kerala Land Reforms (Amendment) Act, 1972 പാസാക്കപ്പെട്ടു. 1969-ലെ ബില്‍ ഒട്ടുമിക്ക ഇഷ്ടദാനങ്ങളെയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്തു കഴിയുന്നത്ര മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കല്‍ ലക്ഷ്യമാക്കിയെങ്കില്‍, 1972-ലെ ഭേദഗതിയാകട്ടെ ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരാനുള്ള ഒരു കുത്സിതശ്രമമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, ഇത്തരത്തില്‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരാന്‍ ശ്രമിച്ച ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാലപരിധിയും എര്‍പ്പെടുത്തിയുമില്ല.

1969-ലെ സെക്ഷന്‍ 83, 84 എന്നിവ കൂട്ടുകുടുംബവ്യവസ്ഥ അംഗീകൃതമായ ഹിന്ദു സമുദായത്തിലെ അംഗങ്ങള്‍ക്ക് അനുകൂലവും, അംഗീകൃതമല്ലാത്ത മുസ്ലിം-ക്രിസ്ത്യന്‍ സമുദായങ്ങളിലെ അംഗങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതികൂലവുമാണ് എന്ന വിചിത്രമായ വാദമുയര്‍ത്തിയാണ് അച്യുതമേനോന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ 1972-ലെ ഭേദഗതി അവതരിപ്പിച്ചത്. ഹിന്ദു സമുദായത്തിലെ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ചു കുടുംബത്തിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങള്‍ക്കും ഭൂമിക്കു മേല്‍ ജന്മനാ അവകാശമുണ്ട്‌. അത് കൊണ്ട്, ഇവരിലോരോ അംഗങ്ങള്‍ക്കും 1970-നു ശേഷവും, 1970-ല്‍ സ്വത്തിന്റെ വിഭജനം നടന്നു എന്ന പോലെ, ഭൂപരിധിയുടെയത്രയും ഭൂമി കൈവശം വെക്കാം. എന്നാല്‍ മുസ്ലിം-ക്രിസ്ത്യന്‍ സമുദായങ്ങളിലാകട്ടെ, കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂമിക്കു മേല്‍ ജന്മനാ അവകാശമില്ലാത്തതിനാല്‍ ഇത്തരത്തില്‍ ഭൂമി കൈവശം വെക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഇതൊരു അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണെന്നും, ഇത് തിരുത്തണമെന്നും ഈ സമുദായങ്ങളിലെ ഭൂപ്രമാണിമാര്‍ ആവശ്യമുന്നയിച്ചു. ഒപ്പം കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സും മുസ്ലീം ലീഗും.

ഈ ആവശ്യങ്ങള്‍ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ടാണ് 1972-ല്‍ ഭേദഗതി വരുന്നത്. സെക്ഷന്‍ 84-ലെ ആര്‍ക്കു ഇഷ്ടദാനം കൊടുത്ത ഭൂമിയും നിയമപ്രാബല്യമില്ലാത്തതാണ് എന്ന ഉപവാക്യം മാറ്റി, കുടുംബത്തിലെ ചിലര്‍ക്ക് ഭൂമി ഇഷ്ടദാനമായി നല്‍കാം എന്നാക്കി മാറ്റി. അതായത്, "son or daughter or the son or daughter of his pre-deceased son or daughter" ("മകന്‍, മകള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചു പോയ മകന്റെയോ മകളുടെയോ മകന്‍, മകള്‍") എന്നിവര്‍ക്ക് ഭൂമി ഇഷ്ടദാനം കൊടുക്കാം; അങ്ങിനെ കൊടുത്ത ഭൂമി ഭൂപരിധി നിയമത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരില്ല. ഇതായിരുന്നു ഭേദഗതിയുടെ അന്തസത്ത. ഈ ഭേദഗതിയുടെ ഗുണഭോക്താക്കള്‍ മുസ്ലിം-ക്രിസ്ത്യന്‍ സമുദായങ്ങളിലെ ഭൂപ്രമാണിമാര്‍ മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാല്‍, ഇതേ സമുദായങ്ങളിലെ ഭൂരഹിതര്‍ക്കടക്കം കിട്ടേണ്ട ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമിയാണ് ഇത് വഴി നഷ്ടപ്പെട്ടത്‌.

ഈ നിയമത്തെ കേരള ഹൈക്കോടതി 1974-ല്‍ അസാധുവാക്കി. അതിനൊരു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. 1972-ലെ ഭേദഗതിയനുസരിച്ചു താലൂക്ക് ലാന്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡുകള്‍ മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ഒരുപാട് ഭൂവുടമകള്‍ മകന്റെയോ മകളുടെയോ പേരില്‍ ഭൂമി എഴുതി വച്ചു ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഈ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ താലൂക്ക് ലാന്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡുകള്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ ഭൂവുടമകള്‍ കേസിന് പോയി. അങ്ങിനെയൊരു കേസായിരുന്നു നാരായണന്‍ നമ്പൂതിരി vs. താലൂക്ക് ലാന്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡ്‌, പെരിന്തല്‍മണ്ണ എന്ന 1975 KLT 171 കേസ്. ഈ കേസിന്റെ വിധി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജസ്റ്റിസ് ഗോപാലന്‍ നമ്പ്യാരും ജസ്റ്റിസ് ചന്ദ്രശേഖര മേനോനും കാലപരിധിയില്ലാതെ ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ അനുവദിക്കുന്നത് നിയമവിധേയമല്ല എന്ന് വിധി പറഞ്ഞു. അതായത്, 1-1-1970 നു ശേഷം ഭൂപരിധിക്ക് മുകളിലുള്ള എല്ലാ ഭൂമിയും മിച്ചഭൂമിയാണ്; ആ തീയതിക്കു ശേഷമുള്ള എല്ലാ കൈമാറ്റങ്ങളും ഇഷ്ടദാനങ്ങളും (അത് മകനായാലും, മകളായാലും, ചെറുമകനായാലും, ചെറുമകളായാലും) നിയമവിരുദ്ധമാണ്. വിധിയുടെ പ്രസക്ത ഭാഗം ഇങ്ങിനെ:

"...any transfer a person effects of such excess land to whomsoever and in whatever manner, could only be subject to the liability of the transferor to surrender his excess land. The consequences arising from the transferor's liability to surrender his excess lands, the extent and identity of which are to be determined under S.85 (5) (c), on the basis of state of affairs existing as on 1-1-1970, cannot be avoided by any mode of transfer though such transfer may be valid under S.84 or by the fact that at the time of transfer, the transferor continued to be the owner of the property (as the excess land had not vested in the government under S.86 because no determination under S.85 (5) had taken place then). S.83 and 85 make it clear that the ceiling area will have to be determined on the basis of ownership and possession as on 1-1-1970. Such transfer may not be invalid for all purposes; but they will certainly have to be ignored in the matter of fixing the ceiling limit" (1975 KLT 171, Narayanan Namboodiri Vs. Taluk Land Board, Perintalmanna, 05-Nov-1974).

ഇതോടെ 1972-ലെ നിയമം മുഴുവനായി തന്നെ അസാധുവായി. ഒപ്പം, 1-1-1970 മുതല്‍ 5-11-1974 വരെ മകന്‍, മകള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചു പോയ മകന്റെയോ മകളുടെയോ മകന്‍, മകള്‍ എന്നിവര്‍ക്ക് നല്‍കപ്പെട്ട എല്ലാ ഇഷ്ടദാനങ്ങളും അസാധുവായി.

[blurb:5:right] 1972-ലെ ഭേദഗതിക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ച കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്, മുസ്ലീം ലീഗ് എന്നീ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കും അവയിലെ പ്രമാണിമാര്‍ക്കും ഇതൊരു വലിയ തിരിച്ചടിയായി. തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷം, 1975-ല്‍, അടിയന്തിരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ സ്ഥിതിയില്‍ കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്, മുസ്ലീം ലീഗ് എന്നീ പാര്‍ട്ടികളുടെ പിന്തുണ ഭരിച്ചിരുന്ന സി.പി.ഐ-കോണ്‍ഗ്രസ് മുന്നണിക്ക്‌ അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു. 1974-ലെ കോടതി വിധി മറികടക്കാന്‍ പ്രത്യേക നിയമനിര്‍മാണം നടത്താം എന്ന് കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിനു ഉറപ്പു കൊടുത്തതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, 1976-ല്‍ കേരള കോണ്‍ഗ്രസ് ഭരണമുന്നണിയില്‍ ചേര്‍ന്നു. ഭരണമുന്നണിയുടെ ലയസണ്‍ കമ്മിറ്റി യോഗം 1976 ഒക്ടോബര്‍ 15-നു പ്രത്യേകമായി ചേര്‍ന്നു; പുതിയ ഇഷ്ടദാന നിയമനിര്‍മാണം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഈ യോഗത്തിന്റെ ഒരേയൊരു അജണ്ട. ഇതിനു ശേഷവും ഒട്ടനവധി ചര്‍ച്ചകള്‍ ഭരണ മുന്നണിയില്‍ നടന്നു. അങ്ങിനെയൊടുവില്‍, 1974 ലെ ഹൈക്കോടതി വിധി മറികടക്കാന്‍, കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയും മുസ്ലീം ലീഗിന്റെയും സമ്മര്‍ദ്ധത്തിനു വഴങ്ങി കൊണ്ടുവന്നതാണ് 1979-ല്‍ പാസാക്കിയ കുപ്രസിദ്ധമായ ഇഷ്ടദാന നിയമം. മിച്ചഭൂമി ഇല്ലാതാക്കുന്നതില്‍ ഈ നിയമം വഹിച്ച പങ്കു വളരെ വലുതാണ്‌.

കൂട്ടത്തില്‍ പറയട്ടെ, ഈ കാലഘട്ടം മുഴുവനായി തന്നെ (1970-കളുടെ ആദ്യപകുതി) മിച്ചഭൂമിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സമരഭൂമികളിലായിരുന്നു സി പി ഐ (എം). കേരളത്തിലെ വര്‍ഗസമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ ഒരു ഏട് തന്നെയായിരുന്നു മിച്ചഭൂമി സമരം. എന്നാല്‍ ഈ സമരങ്ങളെയൊക്കെ തന്നെ നിഷ്ഠൂരമായി അടിച്ചമര്‍ത്താനായിരുന്നു അന്നത്തെ സര്‍ക്കാരിന്റെ ശ്രമം.

കുപ്രസിദ്ധമായ ഇഷ്ടദാന നിയമം

രണ്ടു പ്രധാന മാറ്റങ്ങളാണ് 1979-ലെ നിയമം കൊണ്ട് വന്നത്. ഒന്നാമതായി, 1964-ലെ നിയമത്തിലെ സെക്ഷന്‍ 84-ല്‍ ഭേദഗതി വരുത്തി. 1-1-1970 മുതല്‍ 5-11-1974 വരെ മകന്‍, മകള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ മരിച്ചു പോയ മകന്റെയോ മകളുടെയോ മകന്‍, മകള്‍ എന്നിവര്‍ക്ക് നല്‍കപ്പെട്ട എല്ലാ ഇഷ്ടദാനങ്ങളും നിയമവിധേയമല്ലാതാകുന്നില്ല എന്നായിരുന്നു ഈ ഭേദഗതി. ഈ ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ ഒക്കെ തന്നെ അങ്ങിനെ നിയമവിധേയമായി.

രണ്ടാമതായി, സെക്ഷന്‍ 6-ല്‍ 6A, 6B എന്ന രണ്ടു ഉപവാക്യങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു 6C എന്ന ഒരു ഉപവാക്യം പുതിയതായി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു. ഈ പുതിയ ഉപവാക്യമനുസരിച്ചു 1-4-1964 നു ശേഷം പുതിയതായി രൂപം കൊണ്ട എല്ലാ കുടിയാന്മാ-ബന്ധങ്ങളും നിയമവിധേയമായി മാറി. 6C-ല്‍ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങിനെ:

"Notwithstanding anything contained in section 74, or in any contract, or in any judgment, decree or order of any court or other authority, any person in occupation at the commencement of the Kerala Land Reforms (Amendment) Act, 1969, of the land of another person on the basis of a lease deed executed after the 1st day of April, 1964, shall be deemed to be a tenant if-

(a) he (including any member of his family) did not own or hold land in excess of four acres in extent on the date of execution of the lease deed; and

(b) he or any member of his family has made substantial improvements on the land.

Explanation.-

For the purposes of this section, improvements shall be deemed to be substantial improvements if the value of such improvements is more than fifty per cent of the value of the land on the date of execution of the lease deed.”

എന്താണ് ഇതിന്റെ അര്‍ഥം? കുടിയാന്‍ വ്യവസ്ഥ അവസാനിച്ചതിനു ശേഷവും ഒരുപാട് പേര്‍ ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ ആ ഭൂമിയില്‍ ഒരുപാട് സ്ഥിരനിക്ഷേപങ്ങള്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ക്കും കൈവശാവകാശം വേണം. ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ ശരിയെന്നു തോന്നും ഈ വാദം. എന്നാല്‍ ലക്ഷ്യം വേറെയായിരുന്നു. മിച്ചഭൂമി കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന ഭൂവുടമകള്‍ക്ക് അവ സംരക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ ഒരു വഴി കൂടി വേണമായിരുന്നു. അതിനവര്‍ സുഹൃത്തുക്കളെയും കുടുംബക്കാരെയും കുടിയാന്മാരായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, അവര്‍ ഭൂമിയില്‍ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് വാദിച്ചു, എന്നിട്ട് മിച്ചഭൂമി അവരുടെ പേരില്‍ മാറ്റി വാങ്ങി. അങ്ങിനെ മിച്ചഭൂമി അവരുടെ കയ്യില്‍ തന്നെ സുരക്ഷിതമായി നിന്നു. കുന്നത്തുനാടില്‍ നിന്നുള്ള എം എല്‍ എ ആയിരുന്ന പി പി എസ്തോസ് നിയമസഭയില്‍ ഇത് പ്രശ്നം ലളിതമായി അവതരിപ്പിച്ചത് ഇങ്ങിനെ:

"100 ഏക്കറുള്ള ധനവാന്മാരായുള്ള ആളുകള്‍ മൂന്നര ഏക്കറുള്ള പാവപ്പെട്ടവനെ വിളിച്ചു വരുത്തി ഒരേക്കര്‍ ഭൂമി കൂടി നിന്റെ പേരില്‍ ലീസെഴുതിയിരിക്കുന്നു, അത് കൊണ്ട് നീ ഇന്ന് മുതല്‍ പാട്ടക്കാരനാകുന്നു, ഇന്ന് മുതല്‍ വാരക്കാരനാകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു പാട്ടം വാങ്ങിയിട്ടുള്ള പാവപ്പെട്ട ആളുകള്‍ ഇന്ന് വരെ ആ ഭൂമി കണ്ടിട്ടില്ല. അതെല്ലാം ജന്മിമാരുടെ കയ്യില്‍ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും ഇരിക്കുന്നത്."

ഇഷ്ടദാന നിയമമെന്നാല്‍ ആദ്യ ഭേദഗതി മാത്രമാണ് എന്ന് പലരും കരുതിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, അത്ര തന്നെ അപകടകാരിയായിരുന്നു ഈ രണ്ടാമത്തെ ഭേദഗതിയും.

ഇഷ്ടദാന നിയമമനുസരിച്ചു എത്ര ഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് പണ്ഡിതര്‍ കണക്കു കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. പ്രശസ്ത സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദന്‍ പി. കെ. മൈക്കിള്‍ തരകന്റെ കണക്കു പ്രകാരം 22,000 ഭൂരഹിത-ദളിത്‌ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാമായിരുന്ന ഏകദേശം 14,000 ഏക്കര്‍ ഭൂമിയാണ്‌ 1979-ലെ ഇഷ്ടദാന നിയമം കാരണം നഷ്ടമായത്.

ശക്തമായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പാണ് ഇഷ്ടദാന ബില്ലിനെതിരെ സി പി ഐ (എം) അക്കാലത്ത് നടത്തിയത്. 1979-ല്‍ 'ചിന്ത' വാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തില്‍ സി പി ഐ (എം)ന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമായി കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്:

വര്‍ഗാടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആരംഭിച്ച കേരളത്തിലെ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ പ്രക്രിയയെ വര്‍ഗീയതയുടെ പേരില്‍ കുരുതി കഴിക്കാനാണ് ഇപ്പോഴത്തെ നീക്കം. ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗങ്ങളിലെ ഏതാനും ഭൂപ്രഭുക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി അവയില്‍ തന്നെയുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് പാവപ്പെട്ടവരുടെ അവകാശം നിഷേധിക്കാനാണ് ശ്രമം... ആളുകളധികവും സാധുക്കളാണ്, അവരെക്കൊണ്ടു എന്ത് വിഡ്ഢിവേഷവും കെട്ടിക്കാം എന്ന ഹുങ്കാണ് ഇതിനു പിന്നിലുള്ളത്. അല്ലെങ്കില്‍, ന്യൂനപക്ഷ മതവിഭാഗങ്ങളില്‍ പെട്ടവരൊക്കെ സ്വത്തുകൈമാറ്റം സംബന്ധിച്ചു വിഷമത്തിലാണെങ്കില്‍, 'ഇഷ്ടദാന' ബില്ലല്ല, മുസ്ലീം-ക്രിസ്ത്യന്‍ പിന്തുടര്‍ച്ചാവകാശ നിയമങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഭേദഗതിയാണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടത്...

വിവേചനമുണ്ട് -- നെടുനാളായി ഭൂമി കയ്യടക്കി വച്ച ഭൂപ്രഭുക്കള്‍ക്കെതിരായിട്ടു; ആ ഭൂമികളില്‍ തലമുറകളായി വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി മിച്ചമൂല്യം ഉണ്ടാക്കി വന്ന കൃഷിക്കാര്‍ക്കും കര്‍ഷക തൊഴിലാളികള്‍ക്കും അനുകൂലമായിട്ടു്. അത് വര്‍ഗീയാടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, വര്‍ഗാടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

പുതിയ കുടിയാന്മകളെ അംഗീകരിക്കുന്ന സംഗതിയില്‍ ന്യൂനപക്ഷ സമുദായ പ്രശ്നം പോലും ചൂണ്ടിക്കാട്ടാനില്ല. 15 കൊല്ലമായി നിലവിലിരിക്കുന്ന ഒരു നിയമവ്യവസ്ഥയെ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം വലിച്ചെറിയുന്നതില്‍ കള്ളക്കൈമാറ്റങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കാനുള്ള വെമ്പലല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കാണാനില്ല.

1980-ല്‍ നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഉടനടി നിയമസഭയില്‍ പാസാക്കിയ ഒരു നിയമം The Kerala Land Reforms (Amendment) Bill, 1980 ആയിരുന്നു. കുടിയാന്മ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാന്‍ ശ്രമിച്ച 6C എന്ന വകുപ്പ് ഈ നിയമം വഴി നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ റദ്ദു ചെയ്തു. ഒറ്റ വാചകം മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ ബില്ലായിരുന്നു അത്:

Omission of Section 6 C:

Section C of the Kerala Land Reforms Act 1963 (1 of 1964), shall be omitted.

6C എടുത്തു മാറ്റിയത് കൊണ്ട് മാത്രം നഷ്ടം തീര്‍ന്നില്ല. 1957 മുതല്‍ക്കു എത്ര മിച്ചഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് നോക്കിയാല്‍ നഷ്ടത്തിന്റെ ഒരു ഏകദേശ ബോധ്യം കിട്ടും. വലതുപക്ഷ പാര്‍ട്ടികളും, അവരുടെ ചില ഇടതുപക്ഷ സുഹൃത്തുക്കളും, ജന്മി-ഭൂവുടമാ ലോബിയും സമര്‍ത്ഥമായി കളിച്ച രാഷ്ട്രീയക്കളി വഴി നഷ്ടം സഹിക്കേണ്ടി വന്നത് ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ഭൂരഹിത കര്‍ഷക തൊഴിലാളികള്‍. അവര്‍ക്ക് കിട്ടിയത് 1969-ലെ നിയമപ്രകാരം 10 സെന്റു, 5 സെന്റു, അല്ലെങ്കില്‍ 3 സെന്റു. 1969-ലെ നിയമമില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്താകും സ്ഥിതി എന്ന് ആലോചിക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ല.

[blurb:6:left] 1980-നു ശേഷം എപ്പോഴൊക്കെ ഇടതു മുന്നണി അധികാരത്തില്‍ വന്നിട്ടുണ്ടോ അപ്പോഴൊക്കെ സര്‍ക്കാരിന്റെ കയ്യിലുള്ള മിച്ചഭൂമി വിതരണം ചെയ്യുവാനും അതോടൊപ്പം മിച്ചഭൂമികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകള്‍ വേഗത്തില്‍ തീര്‍പ്പാക്കാനും നടപടികള്‍ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മിച്ചഭൂമി വിതരണത്തിന്റെ കാര്യമാണെങ്കില്‍, 1987 മുതല്‍ 1991 അധികാരത്തിലിരുന്ന രണ്ടാം നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പിടിച്ചെടുത്ത മിച്ചഭൂമി 3915 ഏക്കര്‍ വരും. ഇതില്‍ 3245 ഏക്കര്‍ ഭൂമി 17,536 ഗുണഭോക്താക്കള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്തതിനു ശേഷമാണ് ആ സര്‍ക്കാര്‍ പുറത്തു പോയത്. അതേ പോലെ, 1996 മുതല്‍ 2001 വരെ അധികാരത്തിലിരുന്ന മൂന്നാം നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വിതരണം ചെയ്ത മിച്ചഭൂമി ഏകദേശം 1500 ഏക്കര്‍ വരും (അപ്പോഴേക്കും സര്‍ക്കാരിന്റെ കയ്യിലുള്ള മിച്ചഭൂമിയും ഏറെ കുറവായിരുന്നുവെന്നോര്‍ക്കണം).

കേസുകള്‍ തീര്‍പ്പാക്കാനുള്ള നടപടികളെടുത്താല്‍, 1980-ല്‍ ഭരണത്തിലിരുന്ന ആദ്യത്തെ നായനാര്‍ സര്‍ക്കാരായിരുന്നു കോടതികളില്‍ കെട്ടി കിടക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി കേസുകള്‍ വേഗം തീര്‍പ്പാക്കാന്‍ ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന് പ്രത്യേക അപേക്ഷ നല്‍കിയത്. അതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് അന്നത്തെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് ഒരു ജഡ്ജിയെ അതിനു വേണ്ടി നീക്കി വെക്കുകയും അതിനു വേണ്ടി ചില പ്രത്യേക സംവിധാനങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തത്. എന്നാല്‍ അധിക കാലം അത് നീണ്ടു നിന്നില്ല; അടുത്ത കരുണാകരന്‍ സര്‍ക്കാരാകട്ടെ ഒരു ലയസണ്‍ ആപ്പീസറെ നിയമിച്ചു കൈകഴുകി.

പിന്നീട് 1987-ല്‍ അധികാരത്തില്‍ വന്ന അടുത്ത നായനാര്‍ മന്ത്രിസഭയായിരുന്നു മിച്ചഭൂമി കേസുകള്‍ വേഗത്തില്‍ തീര്‍പ്പാക്കാന്‍ ആദ്യമായി സിറ്റിങ് ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജി ചെയര്‍മാനായി ഒരു സ്പെഷെല്‍ ട്രിബ്യൂണല്‍ രൂപീകരിക്കുവാന്‍ നിയമുണ്ടാക്കിയത്. അതാണ്‌ 1989-ലെ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ ഭേദഗതി ബില്ല്. നിയമത്തിനു പ്രസിഡന്റിന്റെ അംഗീകാരം വാങ്ങി, ഒരു സിറ്റിങ് ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിക്ക് വേണ്ടി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിന് കത്തെഴുതി കഴിഞ്ഞാണ് ആ മന്ത്രിസഭ പുറത്തു പോയത്.

അത് പോലെ തന്നെ, മിച്ചഭൂമി നിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ അപാകതകള്‍ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് പുനഃപരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള കാലാവധി മൂന്നു വര്‍ഷത്തില്‍ നിന്നും ഏഴു വര്‍ഷമായി ഉയര്‍ത്തി. ഒപ്പം, മുമ്പ് തീരുമാനമായ കേസുകളില്‍ ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ മിച്ചഭൂമി വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അങ്ങിനെയുള്ള കേസുകള്‍ പുനര്‍വിചാരണക്കെടുത്തു നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ മിച്ചഭൂമി തിരിച്ചു പിടിക്കുന്നതിനും, അതിനു വേണ്ടി ഒരു താലൂക്ക് ലാന്‍ഡ്‌ ബോര്‍ഡുകളെ ചുമതലപ്പെടുത്തുന്നതിനും, 1989-ലെ ബില്ലില്‍ വകുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ചരിത്രമൊന്നുമറിയാതെയാണ് എല്‍ ഡി എഫ് സര്‍ക്കാരുകള്‍ മിച്ചഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാനും വിതരണം ചെയ്യാനും ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ ചില വിവരദോഷികള്‍ എഴുന്നെള്ളിച്ചു വിടുന്നത്.

വര്‍ത്തമാനകാലത്തെ ഭൂപരിഷ്കരണം

ഇന്നത്തെ മിച്ചഭൂമി എത്രയുണ്ട്? വിശദമായ കണക്കില്ലാതെ ഈ വിഷയത്തെ കുറിച്ചു സംസാരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല. പട്ടിക 1 കാണുക. 1996-ലെയും 2012-ലെയും കണക്കുകളാണ് പട്ടികയില്‍ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. മൊത്തത്തില്‍ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന മിച്ചഭൂമി 2012-ല്‍ 138,861 ഏക്കറാണ്. ഇത്രയും മിച്ചഭൂമിയില്‍ 103,421 ഏക്കര്‍ മാത്രമേ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. ബാക്കി കിടക്കുന്ന 35,440 ഏക്കര്‍ ഭൂമി എവിടെ പോയി? ഈ 35,440 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി കേസിലോ തര്‍ക്കങ്ങളിലോ പെട്ട് കിടക്കുകയാണ്.

2012 വരെ ഏറ്റെടുത്ത 103,421 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമിയില്‍ 73,796 ഏക്കര്‍ ഭൂമി മാത്രമേ 2012 വരെയും വിതരണം ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. ബാക്കി കിടക്കുന്ന 29,625 ഏക്കര്‍ ഭൂമി എവിടെ പോയി? ഇതില്‍ 12,562 ഏക്കര്‍ ഭൂമി പൊതുആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി മാറ്റി വച്ചിരിക്കുകയാണ്. മറ്റൊരു 15,561 ഏക്കര്‍ ഭൂമി കേസുകളിലോ, തര്‍ക്കങ്ങളിലോ, പ്രതികൂല കൈവശങ്ങളിലോ (adverse possession) ആണ്. പിന്നെയും മറ്റൊരു 1502 ഏക്കര്‍ വിതരണത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും വിതരണം ചെയ്യാതെ സര്‍ക്കാരിന്റെ കൈവശം ഇരിക്കുകയാണ്.

ചുരുക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ഹൈക്കോടതി സ്റ്റേ മാത്രം ഒഴിവാക്കിയെടുത്താല്‍ 27,731 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി വിതരണത്തിനായി കിട്ടും. ഈ കേസുകള്‍ എത്രയും വേഗം തീര്‍പ്പാക്കാന്‍ പ്രത്യേക കോടതികളെ നിയമിക്കണം. കൃത്യമായി കേസ് നടത്തുകയും പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള മിച്ചഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ ഏകദേശം ഇത്രയും ഭൂമി ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് ലഭ്യമാക്കാം.

ഇതേ പോലെ തന്നെയാണ് പലതരം തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ പെട്ട് കിടക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി. ഇതില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനം വനം വകുപ്പും റവന്യൂ വകുപ്പും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കങ്ങളാണ്. ഇത്തരം വകുപ്പ്-തല തര്‍ക്കങ്ങള്‍ പരിഹരിച്ചാല്‍ മറ്റൊരു 16,216 ഏക്കര്‍ ഭൂമി കൂടി വിതരണത്തിനായി കിട്ടും. ഒപ്പം കയ്യില്‍ റെഡിയായിരിക്കുന്ന 1502 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി കൂടി എത്രയും വേഗം വിതരണം ചെയ്യണം.

പട്ടിക 1: കേരളത്തിലെ മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കലും വിതരണവും, 1996ലും 2012ലും, എക്കറിലും എണ്ണത്തിലും

ഉത്തരവിറക്കപ്പെട്ട മിച്ചഭൂമി എത്ര?	31-10-1996 വരെ	30-10-2012 വരെ

ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ഉത്തരവായ മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	172295	172295
ഹൈക്കോടതി ഉത്തരവ് മൂലം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയത് (ഏക്കര്‍)	34616	33434
ബാക്കി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ഉത്തരവായത് (ഏക്കര്‍)	137679	138861
ഹൈക്കോടതി സ്റ്റേ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഭൂമി (ഏക്കര്‍)	22575	23534
ഇതില്‍ തര്‍ക്കത്തില്‍ പെട്ട് കിടക്കുന്ന ഭൂമിയും വനഭൂമിയും (ഏക്കര്‍)	18006	11906
ഏറ്റെടുത്ത മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	95626	103421
ഉത്തരവായതില്‍ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ബാക്കിയുള്ള മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	1472	4820

മിച്ചഭൂമി വിതരണം എത്ര?

ഏറ്റെടുത്ത മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	95626	103421
പൊതു ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് കരുതി വെച്ചിട്ടുള്ള മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	20356	12562
ഹൈക്കോടതി സ്റ്റേ നിലനില്‍ക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	4610	4197
തര്‍ക്കത്തില്‍ പെട്ട് കിടക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	4887	4310
പ്രതികൂല കൈവശത്തില്‍ (adverse possession) കിടക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	-	7054
വിതരണം ചെയ്ത കഴിഞ്ഞ മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	64400	73796
വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ബാക്കി കിടക്കുന്ന മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	1373	1502

ഗുണഭോക്താക്കളുടെ എണ്ണം എത്ര?

മിച്ചഭൂമി കിട്ടിയ പട്ടികജാതിക്കാര്‍ (എണ്ണം)	60830	61267
പട്ടികജാതിക്കാര്‍ക്ക് കിട്ടിയ മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	23866	24957
മിച്ചഭൂമി കിട്ടിയ പട്ടികവര്‍ഗക്കാര്‍ (എണ്ണം)	7505	10325
പട്ടികവര്‍ഗക്കാര്‍ക്ക് കിട്ടിയ മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	5179	9418
മിച്ചഭൂമി കിട്ടിയ മറ്റുള്ളവര്‍ (എണ്ണം)	75916	97249
മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കിട്ടിയ മിച്ചഭൂമി (ഏക്കര്‍)	35355	39419
മൊത്തം ഗുണഭോക്താക്കള്‍ (എണ്ണം)	145890	168841
മൊത്തത്തില്‍ കൊടുത്ത മിച്ചഭൂമി	64400	73796

അവലംബം: റവന്യൂ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റു രേഖകള്‍.

ഇനി വരുന്നത് തോട്ടങ്ങളുടെ കാര്യം. പല തരമുണ്ട് തോട്ടങ്ങള്‍: പാട്ടക്കാലാവധി കഴിഞ്ഞ തോട്ടങ്ങള്‍, പാട്ടവ്യവസ്ഥ ലംഘിച്ച തോട്ടങ്ങള്‍, കൃഷി ചെയ്യാതെ വെറുതെയിട്ടിരിക്കുന്ന തോട്ടങ്ങള്‍, അനധികൃതമായി ഉടമകള്‍ കയ്യേറി വച്ചിരിക്കുന്ന തോട്ടങ്ങള്‍. ഇന്ന് പലരും ഉയര്‍ത്തുന്ന ഒരു ആവശ്യമാണ്‌ തോട്ടങ്ങളെല്ലാം സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുക്കണം എന്നത്. 1957ലെയും 1964ലെയും ഭൂപരിഷ്ക്കരണ നിയമങ്ങള്‍ അനുസരിച്ചു തോട്ടങ്ങളെ ഭൂപരിധി നിയമങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. 2011-ലെ കണക്കെടുത്താല്‍ 15 ലക്ഷം കുടുംബങ്ങളാണ് ഈ തോട്ടം മേഖലയില്‍ തൊഴിലാളികളായും അല്ലാതെയും ഉപജീവനം കണ്ടെത്തുന്നത്. ഇവര്‍ക്കിടയിലും ദളിതരും ആദിവാസികളുമുണ്ട്‌; മറ്റു പാവപ്പെട്ടവരുമുണ്ട്. എല്ലാ തോട്ടങ്ങളെയും ഒറ്റയടിക്ക് ഭൂപരിധി നിയമത്തിന്‍ കീഴില്‍ കൊണ്ട് വന്നാല്‍ ഇത്രയും കുടുംബങ്ങള്‍ ഒറ്റയടിക്ക് തൊഴില്‍രഹിതരാകും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ തോട്ടങ്ങളെയും ഏറ്റെടുക്കുക എന്ന വാദം മനുഷ്യത്വരഹിതമാണ്. അത്തരത്തില്‍ തോട്ടങ്ങളെയും മിച്ചഭൂമി പ്രശ്നത്തെയും യാന്ത്രികമായി കൂട്ടികെട്ടാന്‍ കഴിയില്ല. പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ കഴിയും?

[blurb:7:right] കേരളത്തില്‍ തോട്ടങ്ങള്‍ എന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുന്ന 29 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമിയുണ്ട്. ഇതില്‍ ഏകദേശം 11 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമി ചെറുകിട കര്‍ഷകരുടെ കയ്യിലാണ്; അതായത്, കമ്പനികളല്ല കുടുംബങ്ങളാണ് ഇവിടെ കൃഷി ചെയുന്നത് (ഉദാഹരണം: ചെറുകിട കാപ്പി/റബ്ബര്‍ കര്‍ഷകര്‍). ബാക്കി 18 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമിയാണ്‌ തോട്ടങ്ങളായി വന്‍കിട കമ്പനികളുടെ കയ്യില്‍ ഉള്ളത്. ഇതിനുള്ളിലാണ് ഭാവിയില്‍ കൂടുതല്‍ ആവശ്യമുള്ള മിച്ചഭൂമി തേടേണ്ടത്.

ഒന്നാമതായി, പാട്ടക്കാലാവധി കഴിഞ്ഞ തോട്ടങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉടനടി ഏറ്റെടുക്കണം. ഈ തോട്ടങ്ങളില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ താത്പര്യങ്ങള്‍ ഹനിക്കാതെ വേണം തോട്ടങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്. രണ്ടാമതായി, നിലവിലെ തോട്ടങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ തന്നെ കൃഷി ചെയ്യാതെ തരിശിട്ടിരിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കര്‍ ഭൂമിയുണ്ട്. ഇങ്ങിനെ തരിശിടുന്നത് പാട്ടക്കരാറുകള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. പല തോട്ടങ്ങളിലും പാട്ടഭൂമിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണവും പണിയെടുക്കുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണവും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധവുമുണ്ടാവില്ല; തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തെ അപേക്ഷിച്ചു വളരെ കുറവായിരിക്കും. അതിനര്‍ത്ഥം ബാക്കി ഭൂമി തരിശു കിടക്കുന്നു എന്നാണു. തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം നോക്കി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണം കണക്കാക്കുകയും, ബാക്കി കിടക്കുന്ന ഭൂമി മിച്ചഭൂമിയായി കണ്ടു ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങിനെ ചെയ്‌താല്‍ അവിടങ്ങളില്‍ പണിയെടുക്കുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ ഉപജീവനത്തെയും തൊഴിലിനേയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഇതിനു വേണ്ടി തോട്ടം മേഖലയില്‍ ഒരു പഠനം അടിയന്തിരമായി സര്‍ക്കാര്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തണം. ഈ രണ്ടു മാര്‍ഗങ്ങള്‍ വഴി കിട്ടുന്ന മിച്ചഭൂമി വിതരണം ചെയ്യുന്നതില്‍ മുന്‍ഗണന ദളിത്‌-ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കണം. ഇതിനാണ് സര്‍ക്കാരുകള്‍ പ്രയത്നിക്കേണ്ടത്.

മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കല്‍ പ്രക്രിയ ത്വരിതപ്പെടുത്തുക എന്നതിനൊപ്പം, തോട്ടങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച ഭൂനിയമങ്ങളില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ക്കുന്ന യു ഡി എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ നയങ്ങളെ ചെറുക്കുക എന്നതും ഭൂസമരത്തിന്റെ അജണ്ടയാണ്. എന്താണ് ഇന്നത്തെ യു ഡി എഫ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്യുന്നത്? മൂന്നു പ്രധാന മാറ്റങ്ങളാണ് കൊണ്ട് വരുന്നത്.

ഭൂപരിധിയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട തോട്ടവിളകളില്‍ തോട്ടങ്ങളുടെ നിര്‍വചനത്തില്‍പ്പെടാത്ത മറ്റു ചില സംരംഭങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചാല്‍ ആ തോട്ടങ്ങള്‍ക്ക് പരിരക്ഷ നല്‍കും;
തോട്ടങ്ങളില്‍ 5 ശതമാനം വരെ ഭൂമി കാര്‍ഷിക വിളകള്‍ക്കോ, ഔഷധ സസ്യകൃഷിക്കോ, പച്ചക്കറി-പൂന്തോട്ട കൃഷിക്കോ, വിനോദസഞ്ചാര പദ്ധതികള്‍ക്കോ ഉപയോഗിക്കാം;
തോട്ടങ്ങള്‍ എന്ന നിര്‍വചനത്തില്‍ കശുമാവിനെക്കൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തി കശുമാവുകൃഷി ചെയ്യുന്ന പ്രദേശങ്ങളെക്കൂടി തോട്ടങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിക്കും.

ഈ നയങ്ങള്‍ വഴി കേരളത്തിലെ ഭൂരഹിതരായ കര്‍ഷക തൊഴിലാളികള്‍ക്കും ദളിത്‌-ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കും കിട്ടേണ്ട ബാക്കി മിച്ചഭൂമി കൂടി എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കാനാണ് ശ്രമം.

കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ സംബന്ധിച്ചു ഇതൊരു പുതിയ കാര്യമല്ല. ഇത്തരത്തില്‍ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ നടപടികളോട് മുഖം തിരിച്ചു നില്‍ക്കുകയും അവയെ അട്ടിമറിക്കുകയും ചെയ്ത ചരിത്രമേ കോണ്‍ഗ്രസ്സിനു എന്നുമുണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. അത് 1957-ല്‍ ആയാലും ഇപ്പോഴായാലും. ഇത് അല്‍പ്പമെങ്കിലും വിവേകമുള്ള കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ എന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, 1958 ജനുവരി 15നു കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ അഖിലേന്ത്യാ സമ്മേളനം ആസ്സാമിലെ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷ്പ്പൂരില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റ്‌ യു. എന്‍. ധേബാര്‍ തന്റെ അധ്യക്ഷ പ്രസംഗത്തില്‍ തുറന്നടിച്ചത് ഇങ്ങിനെ:

"കേരളം കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ കവചത്തില്‍ വന്നിട്ടുള്ള ഒരു വിടവാണ്... ഒരു കാലത്ത് ഗ്രാമങ്ങളെ പറ്റി ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കിയിരുന്നത് നമ്മളാണെങ്കില്‍, ഇന്ന് ആ സ്ഥിതി നേരെ തിരിച്ചടിക്കുകയാണ്. ഗ്രാമങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നവര്‍ നമ്മളാണ്. ഒഴിപ്പിക്കല്‍ ഭീഷണിയില്‍ നിന്ന് കൃഷിക്കാര്‍ക്ക് രക്ഷ നല്‍കാന്‍ നമുക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളോടുള്ള കൂറിന്റെ ഒരു ഉരകല്ലാണ് ഇത്. ഭൂപരിധി നിര്‍ണ്ണയിക്കണമെന്ന ആവശ്യവുമുണ്ട്. നീതിയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി മാത്രമല്ല, രാജ്യതാല്പര്യത്തിനുമാവശ്യമാണ് ഇത്. ഇതിന്റെ പരിഹാരത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ നാം പരുങ്ങി പോകുന്നു. പരിഹാരമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. പ്രശ്നത്തെ പറ്റി വ്യക്തതയില്ലാഞ്ഞിട്ടുമല്ല. അടിസ്ഥാന കൂറ് സംബന്ധിച്ചാണ് പ്രശ്നം നില്‍ക്കുന്നത്."

ധേബാര്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ 1950-കളില്‍ തന്നെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിനു ജനങ്ങളോടുള്ള അടിസ്ഥാന കൂറ് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കില്‍, 1990കളിലെ നവ-ലിബറല്‍ നയങ്ങളോട് കൂടി ഒരു പരിപൂര്‍ണ ജനവിരുദ്ധ പാര്‍ട്ടിയായി കോണ്‍ഗ്രസ് അധപ്പധിച്ചു. നവലിബറല്‍ നയങ്ങളുടെ ഒരു പ്രധാന ലക്ഷ്യമാണ്‌ ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തിന്റെ അട്ടിമറി. അടുത്ത കാലത്തെ ഒരു അഭിമുഖത്തില്‍ പ്രധാനമന്ത്രി മന്‍മോഹന്‍ സിംഗ് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങിനെ:

"ഇന്ത്യയില്‍ കൃഷിഭൂമിയുടെ പുനര്‍വിതരണം അടങ്ങുന്ന വിജയകരമായ ഭൂപരിഷ്ക്കരണം നടപ്പില്‍ വരുത്തുന്നതിനുള്ള സാധ്യതകള്‍ പരിമിതമാണ് എന്ന് നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കണം".

എന്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബദല്‍ പദ്ധതി? ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങള്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തുക; ഭൂപരിധികള്‍ എടുത്തു കളയുകയോ വലിയ രീതിയില്‍ ഉയര്‍ത്തുകയോ ചെയ്യുക; കമ്പനികളെയും സ്ഥാപനങ്ങളെയും ആ സ്ഥാനത്തു പരിധിയില്ലാതെ കൃഷി നടത്താന്‍ അനുവദിക്കുക; അത്തരം കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ നിന്നും അവിടെയിപ്പോള്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങള്‍ മാറ്റി വിദേശ-വിപണിയുള്ള പഴവും പച്ചക്കറിയും ഒക്കെ കൃഷി നടത്താന്‍ അനുവദിക്കുക; ആവശ്യമുള്ള ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങള്‍ വിദേശ വിപണികളില്‍ നിന്നും ലോകവ്യാപാര കരാറുകള്‍ വഴി ഇറക്കുമതി ചെയ്യുക. ഇതാണ് ഇന്ത്യയില്‍ നവ-ലിബറലിസം വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ബദല്‍ കാര്‍ഷിക പദ്ധതി. അതിനു ഭൂപരിഷ്ക്കരണം ഒരു തടയാണ്, വിഘാതമാണ്. കോണ്‍ഗ്രസ്സു ഭരിക്കുന്ന മഹാരാഷ്ട്രം പോലെയുള്ള പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇത്തരത്തില്‍ ഭൂപരിഷ്ക്കരണ നിയമങ്ങള്‍ക്കു ഭേദഗതികള്‍ കൊണ്ട് വന്നു കഴിഞ്ഞു.

എന്നാല്‍, ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ജനങ്ങളുടെ ത്യാഗത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും ഫലമായി കേരളത്തില്‍ നടപ്പില്‍ വരുത്തപ്പെട്ട ഭൂപരിഷ്ക്കരണം ഇത്തരത്തില്‍ അട്ടിമറിക്കപ്പെടാന്‍ ഇടവരരുത്. അതിനു കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെയും യു ഡി എഫിനെയും അനുവദിക്കരുത്. മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള പിഴവുകള്‍ പരിഹരിച്ചു, ബാക്കിയുള്ള മിച്ചഭൂമി കൂടി അടിയന്തിരമായി ഏറ്റെടുത്തു്, അവ വിതരണം ചെയ്തു കൊണ്ടുള്ള ഒരു സമഗ്രമായ ചുവടുവയ്പ്പാണ്‌ ഇന്നാവശ്യം. അതിനു മാര്‍ഗദര്‍ശിയും പ്രചോദനവുമാകട്ടെ ഇന്നത്തെ ഭൂസമരം.

ആര്‍ രാമകുമാര്‍

(ചിന്ത വാരികയ്ക്കു് വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ ലേഖനം)

News Quotes

പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിവാക്കാത്ത ബില്‍ കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകരിക്കുന്ന പ്രശ്നമില്ലായിരുന്നു. 1950-കളിലെ ദേശീയ വികസന കൌണ്‍സില്‍ യോഗങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ കേന്ദ്ര പ്ളാനിങ്ങ് മന്ത്രിയായിരുന്ന ഗുല്‍സാരിലാല്‍ നന്ദ ഇത് സംശയങ്ങളില്ലാത്ത വിധം സംസ്ഥാനങ്ങളോട് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഭൂപരിധിക്കുള്ളില്‍ നിര്‍ത്തിയാല്‍ 17.5 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ ഭൂമി മിച്ചഭൂമിയായുണ്ട് എന്നായിരുന്നു 1957-ലെ കണക്കു്. പ്ലാന്റേഷനുകളെ ഒഴിവാക്കിയാല്‍ ഏകദേശം 7.5 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി. എന്നാല്‍ 1964-ല്‍ Kerala Land Reforms Act അവതരിപ്പിച്ച് അന്നത്തെ റവന്യൂ മന്ത്രി നല്‍കിയ കണക്കില്‍ കേരളത്തിലെ മിച്ചഭൂമി 1.2 ലക്ഷം ഏക്കര്‍ മാത്രം! ഏഴു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ 6 ലക്ഷത്തോളം ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി നഷ്ടമായി.

മാര്‍ച്ച്‌ 1972 വരെയുള്ള കണക്കെടുത്താല്‍, മൊത്തം 60,000 ഏക്കര്‍ മിച്ചഭൂമി കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന 691 പേരുടെ സീലിംഗ് റിട്ടെര്‍ണുകള്‍ മാത്രമേ സര്‍ക്കാരില്‍ സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ. 1964-ലെ റവന്യൂ മന്ത്രിയുടെ ഒരു പ്രഖ്യാപനമനുസരിച്ചു കേരളത്തില്‍ 4200 പേരുടെ കയ്യില്‍ മിച്ചഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നു. സീലിംഗ് റിട്ടെര്‍ണുകള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാത്ത ബാക്കിയുള്ളവരില്‍ ഒരൊറ്റയാളെ പോലും സര്‍ക്കാര്‍ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയോ അവര്‍ക്കെതിരെ മറ്റു നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

1969-ലെ ബില്‍ ഒട്ടുമിക്ക ഇഷ്ടദാനങ്ങളെയും ഇല്ലായ്മ ചെയ്തു കഴിയുന്നത്ര മിച്ചഭൂമി ഏറ്റെടുക്കല്‍ ലക്ഷ്യമാക്കിയെങ്കില്‍, 1972-ലെ ഭേദഗതിയാകട്ടെ ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരാനുള്ള ഒരു കുത്സിതശ്രമമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, ഇത്തരത്തില്‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരാന്‍ ശ്രമിച്ച ഇഷ്ടദാനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാലപരിധിയും എര്‍പ്പെടുത്തിയുമില്ല.

1974 ലെ ഹൈക്കോടതി വിധി മറികടക്കാന്‍, കേരള കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയും മുസ്ലീം ലീഗിന്റെയും സമ്മര്‍ദ്ധത്തിനു വഴങ്ങി കൊണ്ടുവന്നതാണ് 1979-ല്‍ പാസാക്കിയ കുപ്രസിദ്ധമായ ഇഷ്ടദാന നിയമം. മിച്ചഭൂമി ഇല്ലാതാക്കുന്നതില്‍ ഈ നിയമം വഹിച്ച പങ്കു വളരെ വലുതാണ്‌.

പ്രശസ്ത സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദന്‍ പി. കെ. മൈക്കിള്‍ തരകന്റെ കണക്കു പ്രകാരം 22,000 ഭൂരഹിത-ദളിത്‌ കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാമായിരുന്ന ഏകദേശം 14,000 ഏക്കര്‍ ഭൂമിയാണ്‌ 1979-ലെ ഇഷ്ടദാന നിയമം കാരണം നഷ്ടമായത്.

1987 മുതല്‍ 1991 അധികാരത്തിലിരുന്ന രണ്ടാം നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പിടിച്ചെടുത്ത മിച്ചഭൂമി 3915 ഏക്കര്‍ വരും. ഇതില്‍ 3245 ഏക്കര്‍ ഭൂമി 17,536 ഗുണഭോക്താക്കള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്തതിനു ശേഷമാണ് ആ സര്‍ക്കാര്‍ പുറത്തു പോയത്. അതേ പോലെ, 1996 മുതല്‍ 2001 വരെ അധികാരത്തിലിരുന്ന മൂന്നാം നായനാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വിതരണം ചെയ്ത മിച്ചഭൂമി ഏകദേശം 1500 ഏക്കര്‍ വരും

പല തോട്ടങ്ങളിലും പാട്ടഭൂമിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണവും പണിയെടുക്കുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണവും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധവുമുണ്ടാവില്ല; തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തെ അപേക്ഷിച്ചു വളരെ കുറവായിരിക്കും. അതിനര്‍ത്ഥം ബാക്കി ഭൂമി തരിശു കിടക്കുന്നു എന്നാണു. തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം നോക്കി കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണം കണക്കാക്കുകയും, ബാക്കി കിടക്കുന്ന ഭൂമി മിച്ചഭൂമിയായി കണ്ടു ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

സിപിഎമ്മിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടന്ന ഭൂസമരം

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

R. Ramakumar

ഒലിച്ചുപോകാവുന്ന നിക്ഷേപം പെന്‍ഷനാവുന്നതെങ്ങനെ?

Regi P George — Thu, 17 Jan 2013 08:45:54 +0000

പങ്കാളിത്ത പെന്‍ഷന്‍ പദ്ധതി നടപ്പാക്കുന്നതിനെതിരെ കേരളത്തിലെ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ നടത്തിയ സമരം പിന്‍വലിച്ചെങ്കിലും അതിനാധാരമായ വിഷയം സജീവ ചര്‍ച്ചയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. സാമൂഹികസുരക്ഷിതത്വം എന്ന ലക്ഷ്യം നേടണമെങ്കില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും പെന്‍ഷന്‍ നല്‍കേണം എന്നിരിക്കെ സമരങ്ങളിലൂടെ പെന്‍ഷന്‍ അവകാശം നേടിയെടുത്ത സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാര്‍ എന്തോ അരുതാത്തതു് പറ്റുന്നുവെന്നും അവര്‍ക്കു് സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടറി പെന്‍ഷന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നുമുള്ള അസൂയയില്‍ പൊതിഞ്ഞ നിലപാടാണു് സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വ്വീസിനു പുറത്തുള്ള, വരുമാനമുള്ളവരും അല്ലാത്തവരുമായ അനവധിയാളുകള്‍ കൈക്കൊണ്ടതു്. ഇത്തരമൊരു അഭിപ്രായ രൂപീകരണത്തില്‍ വര്‍ത്തമാനപത്രങ്ങള്‍ വഹിച്ച പങ്കു ചെറുതല്ല.

ഇതിനോടൊപ്പം, തങ്ങളെ ബാധിക്കാത്ത കാര്യത്തില്‍ തങ്ങളെന്തിനു സമരം ചെയ്യണം എന്ന പെറ്റിബ്യൂര്‍ഷ്വാ നിലപാടെടുത്ത സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതു വാസ്തവം. ആന്റണി സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്തു് തീരുമാനമെടുത്തതുപ്രകാരം അന്നേ പങ്കാളിത്ത പെന്‍ഷന്‍ നടപ്പാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ 2004 മുതല്‍ സര്‍വ്വീസില്‍ കയറിയവര്‍ക്കും സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടറി പെന്‍ഷന്‍ നഷ്ടമായേനെ എന്നോര്‍ക്കുക. സെക്രട്ടേറിയറ്റ് അസിസ്റ്റന്റ്മാരടക്കം ഒട്ടധികം ജീവനക്കാരാണു് അതിനുശേഷം സര്‍വ്വീസിലെത്തിയതു്. പത്രങ്ങള്‍ പറയുന്നതു വിശ്വസിക്കാമെങ്കില്‍ പുതിയ പെന്‍ഷന്‍ സമ്പ്രദായത്തില്‍ പെടാതെ തങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചതിന്റെ നന്ദിപോലും ഇവരില്‍ ഏറിയ പങ്കും ഇടതുപക്ഷ യൂണിയനുകളോടു പുലര്‍ത്തിയില്ല എന്നു് കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ചത്തെ ഹാജര്‍ നില സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ അവസരത്തില്‍ വളരെക്കാലംമുമ്പുതന്നെ സമാനമായ പെന്‍ഷന്‍ പദ്ധതി നടപ്പാക്കിയ യുഎസിലെ റിട്ടയര്‍മെന്റ് സ്ഥിതി എന്താണെന്ന ഒരു പരിശോധന അവശ്യമാണെന്നു ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. പെന്‍ഷന്‍ ആനുകൂല്യമെന്നാല്‍ അതു സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടറിയാകണമെന്നും കോണ്‍ട്രിബ്യൂട്ടറി ആകുന്നതോടെ അതു പെന്‍ഷനു പകരം ഒരു നിക്ഷേപപദ്ധതി മാത്രമായി തീരുമെന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഇതു സഹായിക്കുമെന്നും ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. മലയാളത്തിനു വേണ്ടി ന്യൂ യോര്‍ക്കില്‍ നിന്നും റെജി പി. ജോര്‍ജ് എഴുതുന്നു:

______________________________________________________________

റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനുകൾ എന്നാണ് പെൻഷൻ സാധാരണ അമേരിക്കയിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനുകൾ സാധാരണയായി സർക്കാർ, തൊഴിൽ ദാതാക്കളുടെ സംഘടനകൾ, തൊഴിലാളി യൂണിയനുകൾ, ഇൻഷ്വറൻസ് കമ്പനികൾ എന്നീ സ്ഥാപനങ്ങൾ ആണ് നടത്താറുള്ളത്. പെൻഷൻ സാധാരണ സിവിയറൻസ് പേ (Severance Pay) ആയി തെറ്റിദ്ധരിക്കാറുണ്ട്. പെൻഷൻ ഒരു നിശ്ചിത സമയപരിധിയിൽ തുടർച്ചയായി കൊടുക്കുന്ന തുകയാണ്. എന്നാൽ സിവിയറൻസ് പേ എന്നത് ഒറ്റതവണയായി നല്കുന്ന ഒരു തുകയാണ്. റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനുകൾക്കുമേലുള്ള നിയന്ത്രണം മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പെൻഷൻ നടപ്പിലാക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾക്കാണ്. എന്നാൽ സിവിയറൻസ് പേയുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണം അതാതു വ്യക്തികൾക്കുമാണ്.

ഇന്ന് കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷൻ എന്നോ ഡിഫൈൻഡ് കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പ്ലാൻ എന്നൊ ഒക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന പ്ലാനുകൾ പെൻഷൻ അല്ല മറിച്ച് അതൊരു സിവിയറൻസ് പേ മാത്രമാണ്. അമേരിക്കയിൽ Internal Revenue Code (Title 26) Section 401(k) എന്ന നിയമത്തിലൂടെ രൂപപ്പെടുത്തിയ 401(k) എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്ന സേവിങ്സ് അക്കൌണ്ട് ആണ് ഇത്. ഇത് ഒരു പെൻഷൻ അല്ല, മറിച്ച് ഒരാൾ റിട്ടയർ ആകുമ്പോൾ പെൻഷനൊപ്പം അയാളുടെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്നും ഒരു വിഹിതം മാസാമാസം ഒരു നിക്ഷേപമാക്കി വളർത്തുവാൻ സർക്കാർ നിർമ്മിച്ച ഒരു നിയമം ആണ്.

1978 ൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രത്യേകത മാസം തോറും ശമ്പളമായി ഒരു തുക കൈപ്പറ്റുന്നതിനു പകരം അതിൽ നിന്നു ഒരു നിശ്ചിത തുക ടാക്സ് കൊടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനിലേക്കു മാറ്റാം എന്നതാണ്. അങ്ങനെ മൊത്തം ശമ്പളത്തിനും ഒരാൾ ടാക്സ് കൊടുക്കുന്നതിനു പകരം അതിൽ ഒരു ഭാഗം ഒരു നിക്ഷേപമായി മാറ്റാനാവുന്നതും ടാക്സ് കൊടുക്കുന്നത് ലാഭിക്കലുമാണ് ഇതിലൂടെ ഉള്ള പ്രയോജനം.

ഈ നിക്ഷേപം കഴിച്ചുള്ള തുക മാത്രമേ ടാക്സബിളാവൂ എന്നു പറഞ്ഞല്ലോ. എന്നാല്‍ ഈ നിക്ഷേപം റിട്ടയര്‍ ആകുംമുമ്പ് ഇടയ്ക്കുവച്ചു് പിന്‍വലിച്ചാല്‍ നിക്ഷേപിച്ച പണവും അതിനുമേല്‍ ലഭിച്ച വരുമാനവും തിരികെ ടാക്സബിളാവും.

1978കളിൽ ഒരു വർഷം 10,000 ഡോളർ വരെ ഇങ്ങനെ നിക്ഷേപിക്കാമായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഏതാണ്ട് 17,000 ഡോളർ ആണ് ടാക്സ് കൊടുക്കാതെ ഒരു വർഷം ശമ്പളത്തിൽ നിന്നും നീക്കിവയ്ക്കാവുന്നത്. അതായത് 50,000 ഡോളർ വാർഷിക വരുമാനം ഉള്ള ഒരാൾ ആ വർഷം 3,000 ഡോളർ ഇങ്ങനെ മാറ്റിയാൽ അയാൾ ബാക്കി വരുന്ന 47,000 ഡോളറിനു മാത്രം ടാക്സ് കൊടുത്താൽ മതി. അപ്പോൾ അയാൾ നിലവിലുള്ള ടാക്സ് ബ്രായ്ക്കറ്റിനു പുറത്തുവരുകയും കൊടുക്കേണ്ട ടാക്സ് കുറയുകയോ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാവുകയോ ചെയ്യും.

അമേരിക്കയിൽ പെൻഷൻ പ്രതിസന്ധിയെകുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന ഒട്ടുമിക്ക സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധരും എഴുത്തുകാരുമൊക്കെ ഡിഫേഡ് കോണ്ട്രിബ്യൂഷൻ അല്ലെങ്കിൽ 401(k) എന്നത് ഒരു പെൻഷൻ അല്ല മറിച്ച് പെൻഷനെ കൊന്നിട്ട് അതിന്റെ സ്ഥാനം കൈക്കലാക്കുന്ന സംവിധാനം എന്നുമാത്രമാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. 1980ൽ ടെഡ് ബെന്നാ എന്ന ഒരു ഫൈനാൻസ് കൺസൾട്ടന്റ് അയാളുടെ ഒരു ക്ലയന്റിന്റെ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാക്കിയതാണ് തൊഴിലാളികൾക്ക് ടാക്സ് ലാഭിച്ചുകൊണ്ട് റിട്ടയർമെന്റ് വരുമാനമായി ഈ 401(k) യെ മാറ്റുവാൻ കഴിയും എന്നത്.

അങ്ങനെ കൃഷിയുടെ ഇടയിൽ മറ്റു കുഴപ്പങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാത്ത ഒരു കളപോലെ കൃഷിക്ക് ഒപ്പം വളർന്നു കൃഷിയെ മൊത്തമായി തിന്നുനശിപ്പിച്ച കഥയാണ്, റിട്ടയർമെന്റു കാലത്തേക്ക് ചെറിയ കരുതല്‍ നിക്ഷേപത്തിനും അല്പം ടാക്സ് ലാഭിക്കലിനുമായി തുടങ്ങിയ 401(k)ക്ക് പറയുവാനുള്ളത്. കടന്നുപോയ വർഷങ്ങളിൽ ബാങ്കുകൾ അടച്ചുപൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അമേരിക്കയിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റേയും ചോദ്യം സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെപറ്റി ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഈ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി എങ്ങനെ തങ്ങളുടെ 401(k) നിക്ഷേപത്തെ ബാധിക്കും എന്നായിരുന്നു. എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു റിട്ടയർമെന്റ് സാധ്യമാകുമോ എന്ന ചോദ്യം.

ഏതാണ്ട് 3 ട്രില്യൺ യുഎസ് ഡോളറിൽ അധികം നിക്ഷേപം ഉള്ള ഈ 401(k) ആണ് അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയ റിട്ടയർമെന്റ് നിക്ഷേപ പദ്ധതി. അതിൽ 2 ട്രില്യൻ യുഎസ് ഡോളർ ആണ് സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിൽ ഒലിച്ചുപോയത്. 1990കളിൽ അതിവേഗത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന കമ്പനികളിലെ തൊഴിലാളികൾ അവരുടെ 401(k)യുടെ 90% ഉം അതേ കമ്പനികളുടെ സ്റ്റോക്കിൽ തന്നെ നിക്ഷേപിച്ചു. എൻറോണും, വേൾഡ് കോമും 2001-2002 കാലത്തു തകർന്നു തരിപ്പണമാകുമ്പോൾ 800 മില്യൺ അമേരിക്കൻ ഡോളർ 401(k) നിക്ഷേപമാണ് അതോടൊപ്പം പോയത്.

ഇപ്പോഴത്തെ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം 2007 മുതൽ ഏതാണ്ട് 401(k)യുടെ 20% ആണ് കൊണ്ടുപോയത്. ഇന്ന് അമേരിക്ക മുഴുവൻ ഉയരുന്ന ചോദ്യവും കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷൻ എന്ന് പരക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന 401(k)യുടെ വിശ്വാസ്യതയാണ്. എത്ര ആളുകൾക്ക് റിട്ടയർ ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കും? റിട്ടയർ ചെയ്യുന്നവർക്ക് മാന്യമായ ഒരു റിട്ടയർമെന്റ് ജീവിതം സാധ്യമാണോ?

The Society of Professional Asset-Managers and Record Keepers പറയുന്നത് അമേരിക്കയുടെ തൊഴിൽ സേനയുടെ 50% അല്ലെങ്കിൽ ഏതാണ്ട് 73 മില്യൺ അമേരിക്കക്കാരുടെ റിട്ടയർമെന്റ് സമ്പാദ്യം 401(k)ൽ നിക്ഷിപ്തം ആണെന്നാണ്. ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലക്ക് അമേരിക്കയിൽ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവർ ഏതാണ്ട് 200 ബില്യൺ ഡോളർ ഓരോ വർഷവും ഈ അക്കൌണ്ടുകളിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു എന്നാണ്. പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ റിട്ടയർ ചെയ്യുന്നത് മെച്ചപ്പെട്ട സമ്പാദ്യവുമായിട്ടാണോ?

ഈ കാര്യത്തിൽ ഒരു പന്തയത്തിന്റെ ആവശ്യമേ ഇല്ല! ആവറേജ് 401(k)യിലെ ബാലൻസ് 45,519 അമേരിക്കൻ ഡോളർ മാത്രമാണ്. എന്നുപറഞ്ഞാൽ പുത്തൻ പെൻഷൻ അക്കൌണ്ടുകളിൽ 60 വയസ്സുമുതൽ അടുത്ത 75-80 വയസ്സുവരെ ഒരു അമേരിക്കക്കാരൻ ജീവിക്കുവാൻ ബാക്കിയുള്ള റിട്ടയർമെന്റ് സമ്പാദ്യമാണ് ഈ തുക. രണ്ടു വർഷം കോളേജിൽ പോയി പഠിക്കുവാൻ ഇതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ തുക അമേരിക്കയിൽ ചെലവാക്കണം.

ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്ക് മറ്റൊന്നാണ്. 401(k) എന്ന കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷനിൽ അക്കൌണ്ടുള്ള അമേരിക്കക്കാരിൽ 46% നു 10,000 അമേരിക്കൻ ഡോളറിൽ താഴെ മാത്രമാണ് സമ്പാദ്യമായിട്ടുള്ളത്.

ഇന്നത്തെ കണക്കുപ്രകാരം വെറും 21% അമേരിക്കകാർക്കുമാത്രമേ പരമ്പരാഗത പെൻഷൻ ആയ defined benefit pension plan ന്റെ പരിരക്ഷ ഉള്ളൂ. ഈ ശതമാന കണക്ക് വളരെ വേഗത്തിൽ ചുരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ബോസ്റ്റൺ കോളേജിലെ Center for Retirement Research മേധാവി അലിഷാ മുന്നെൽ പറയുന്നത് 401(k) പ്ലാനിനെ അതിന്റെ പൂർവ്വ സ്ഥിതിയിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുപോയി റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനിനും സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റിക്കും ഒപ്പം ഒരു മൂന്നാമത്തെ സമ്പാദ്യമാക്കി മാറ്റേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഈ 401(k) ഒന്നും വാർദ്ധക്യ കാലത്ത് റിട്ടയർമെന്റ് ജീവിതത്തിൽ ആശ്വാസമാവും എന്ന് നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവില്ല എന്ന് അവർ തുടരുന്നു. Government Accountability Office പറഞ്ഞത് 401(k) എന്ന കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷനെ നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ നല്ലൊരുശതമാനം അമേരിക്കക്കാരനെയും കാത്തിരിക്കുന്നത് വളരെ ദയനീയമായ റിട്ടയർമെന്റ് ജീവതമാവും എന്നാണ്.

ഫൈനാൻസ് പ്ലാനിംഗ് എന്ന തൊഴിൽ മൊത്തം ഒറ്റക്കെട്ടായി വളരെ സമർപ്പണത്തോടുകൂടെ അമേരിക്കക്കാരോടു തുടർച്ചയായി പറയുന്നത് നിങ്ങളുടെ റിട്ടയർമെന്റിനു നിങ്ങൾ കാശുമുടക്കണം എന്നാണ്. 401(k) ആണ് റിട്ടയർമെന്റിന്റെ മുഖ്യ ഘടകമായിട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നത്. കുട്ടികളെ കോളജിൽ വിടുവാനൊ സ്വന്തമായി വീടുവാങ്ങുവാനൊ കഴിവില്ലാത്തവരോടുപോലും പറയുന്നത് നിങ്ങളുടെ റിട്ടയർമെന്റിനുവേണ്ടി 401(k) നിക്ഷേപം ആരംഭിക്കു എന്നാണ്.

ഇത് അത്ര മോശമായ ഒരു ഉപദേശം ഒന്നും അല്ല. കാരണം ഈ നിക്ഷേപത്തിന് ടാക്സ് കൊടുക്കേണ്ടതില്ല, ആരോഗ്യ ഇൻഷ്വറൻസ് പോലെ തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഈ നിക്ഷേപം നിങ്ങൾക്കു നഷ്ടപ്പെടില്ല. ഒക്കെ ശരിയാണ്. ഇതൊക്കെ വിശ്വസിച്ച അമേരിക്കക്കാർ തങ്ങളുടെ റിട്ടയർമെന്റിനുവേണ്ടി മറ്റ് എന്നത്തേക്കാളും അധികം നിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തി. എന്നിട്ടെന്തുണ്ടായി? കഴിഞ്ഞുപോയ ചില വർഷങ്ങൾ കാട്ടിത്തന്നത്, അവരുടെ ഈ പുത്തൻ നിക്ഷേപങ്ങൾക്കൊപ്പം തങ്ങളുടെ ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടുകൾ പോലും കൂടുതൽ അപകടത്തിൽ ആകുന്നതാണ്. തൊഴിൽ ദാതാവ് ഉറപ്പുതന്നിരുന്ന സാധരണ പെൻഷന്റെ കാലത്തേതിനേക്കാളും കുറഞ്ഞ തുകമാത്രമായിരിക്കും റിട്ടയർമെന്റ് കാലത്തെ പെൻഷൻ വരുമാനം 401(k)യിലൂടെ. 44% അമേരിക്കക്കാരും തങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് ഇന്ന്.

ഇൻസ്റ്റന്റ് ക്യാമറയും ഫിലിമും നിർമ്മിക്കുന്ന പോളറോയ്ഡ് കോർപ്പറേഷനിലെ ആയിരക്കണക്കിനു ജോലിക്കാരിൽ ഒരാളായ ബെറ്റി മോസ്സിന്റെ കഥ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. കമ്പനിയെ മറ്റൊരു കോർപ്പറേറ്റ് ടേക് ഓവറിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുവാൻ കൂടെയാണ് തങ്ങളുടെ ശമ്പളത്തിന്റെ 8% കമ്പനിയുടെ ഓഹരിയാക്കി മാറ്റി റിട്ടയർമെന്റ് ബെനഫിറ്റ് പ്രോഗ്രാമിൽ ചേർക്കുന്നത്. ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവത്തിന്റെ കാലത്ത് പോളറോയ്ഡ് കമ്പനി വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്കു തയ്യാറാകാതിരുന്നതിനാൽ ആണ് 1995-1998 കാലത്ത് 359 മില്യൺ ഡോളറിന്റെ നഷ്ടം കമ്പനിക്കു നേരിടേണ്ടിവന്നത്. കമ്പനിയുടെ ബാലൻസ് ഷീറ്റ് അതോടെ കുത്തുപാള എടുത്തുതുടങ്ങി. തൊഴിലാളികൾക്കു വിറ്റ ഓഹരിയുടെ വിലയും അതോടെ തകർന്നു തരിപ്പണമായി. ഒക്ടോബർ 2001ൽ പോളറോയ്ഡ് പാപ്പർ ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. അതോടെ പോളറോയ്ഡിന്റെ ഷെയർ വില 1997ലെ 60 ഡോളറിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി കൊക്ക കോളയുടെ വിലയ്ക്കും താഴേക്കുവന്നു പതിച്ചു. ‌

ബെറ്റി മോസ്സിനെപ്പോലുള്ള 6000 തൊഴിലാളികളുടെ 300 മില്യൺ ഡോളറിന്റെ റിട്ടയർമെന്റ് സമ്പാദ്യം കമ്പനിയുടെ ഷെയർ എന്ന കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷൻ എന്നൊ സിവിയറൻസ് പേ എന്നൊ വിളിക്കാവുന്ന നിക്ഷേപഖനിയിൽ നിന്നും 9 അമേരിക്കൻ നയാപൈസ വിലയ്ക്ക് ജീവനക്കാരിൽ നിന്നും കമ്പനി തിരികെ വാങ്ങി. പലർക്കും 100,000 മുതൽ 200,000 വരെ അമേരിക്കൻ ഡോളർ ആണു ഒറ്റയടിക്കു നഷ്ടമായത്.

അമേരിക്കയിൽ മനുഷ്യർ തൊഴിൽ ചെയ്യുവാൻ സ്വപ്നംകാണുന്ന ഒരു സ്ഥലം എന്നാണ് അവർ കമ്പനികളെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. 2005ൽ 60 വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന ബെറ്റി 35 വർഷം പോളറോയ്ഡ് കമ്പനിയിൽ ജോലിചെയ്തു. ഒരു ഫയൽ ക്ലർക്കായി തുടങ്ങി ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ സീനിയർ റീജനൽ ഓപ്പറേഷൻസ് മാനേജർ ആയി അറ്റ്ലാന്റയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. തൊഴിലാളികൾക്കു റിട്ടയർമെന്റ് നിക്ഷേപമായി കമ്പനിയുടെ ഓഹരി വാങ്ങുവാൻ അവസരം വന്നപ്പോൾ ബെറ്റി ഓർക്കുന്നു, എല്ലാ തൊഴിലാളികളും അതിനുപിന്നാലെ പായുകയായിരുന്നു. പറഞ്ഞുവിശ്വസിപ്പിച്ചതിന്‍പ്രകാരമാണ് തൊഴിലാളികളെല്ലാം അതിനുപിന്നാലെ പാഞ്ഞത്.

പോളറോയ്ഡ് പാപ്പർ ഹർജി നല്കിയതോടെ ബെറ്റിയും അവരുടെ റിട്ടയർ ചെയ്ത സഹപ്രവർത്തകരും ഒരു കൈയ്ക്കുന്ന പാഠം പഠിച്ചു. പഴയ പോളറോയ്ഡ് കമ്പനിയുടെ മൂല്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ലാത്ത 255 മില്യൺ ഡോളറിനു കമ്പനി വിറ്റുപോയി. അതിൽ തന്നെ പുത്തൻ മുതലാളിമാർ ഉപയോഗിച്ചത് പോളറോയ്ഡ് കമ്പനിയുടെ തന്നെ 138 മില്യൺ ഡോളർ ആണ്. ദോഷം പറയരുതല്ലോ, ബാങ്ക്റപറ്റ്സി കോടതി പാവം പിടിച്ച തൊഴിലാളികളെ വിട്ടത് വെറും കൈയോടെ അല്ല. ബെറ്റി മോസ്സ് ഒരിക്കലും മറക്കില്ല ആ ദിവസം. അവർക്ക് 47 ഡോളറിന്റെ ഒരു ചെക്ക് കൈയിൽ കിട്ടി!

"നിങ്ങൾ ഈ തമാശയും കൂടെ കേൾക്കണം," ബെറ്റി പറയുന്നു; "ആ ദിവസം അടുത്തുള്ള മക്ഡൊണാൾഡിൽ ഞങ്ങൾ തൊഴിലാളികൾ കൂടി ആ 47 ഡോളർ തീർത്തിട്ടാണ് വന്നത്."

ഫോർച്യൂൺ മാഗസിന്റെ കോളമിസ്റ്റും എഡിറ്ററും പിന്നീട് ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന്റെ ബിസിനസ്സ് കോളമിസ്റ്റുമായി മാറിയ പ്രമുഖ മാദ്ധ്യമപ്രവർത്തകൻ ജോ നോസെറാ കഴിഞ്ഞ ഏപ്രിലിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറുപതാം ജന്മദിനത്തിന് ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിൽ എഴുതിയത് ഇങ്ങനെയാണ്:

60 വയസ്സ് ആകുക എന്നുപറഞ്ഞാൽ പുത്തൻ 50 ആണെന്നത് തീർച്ചയായും തെറ്റാണ്. എന്റെ ശരീരം ക്ഷീണിക്കയും ഞെരിപിരികൊള്ളുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ പഴയ കണ്ണുകൾ അല്ല, ഇപ്പോൾ. കടന്നുപോയ ഏതാനും വർഷങ്ങളിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങിയതുപോലെയുള്ള ഉറക്കം ഒന്നും ഇപ്പോൾ എനിക്കു കിട്ടാറില്ല. സ്ഥിരമായി ഡോക്ടറെ കാണാറുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലെത്തി സ്വസ്ഥമാകുവാനുള്ള ആഗ്രഹം ഓടിക്കടന്നുവരുന്നു. ഇൻഷ്വറൻസ്, വില്പത്രം തയ്യാറാക്കൽ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പലതും ചെയ്ത് തീർക്കണം. എന്റെ ചെക് ലിസ്റ്റിൽ ഇപ്പോഴും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാര്യം എന്റെ 401(k) പ്ലാൻ ആണ്. എന്റെ റിട്ടയർമെന്റ് ജീവിതത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ഈ പ്ലാൻ മിക്കവാറും തരിപ്പണമായിരിക്കയാണ്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരമുണ്ടായ ബേബീ ബൂമേഴ്സ് തലമുറയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെപ്പോലെ ഈ പദ്ധതി ആരംഭിച്ച 1970കളുടെ ഒടുക്കത്തിൽ ഞാനും എന്റെ പണം 401(k)യിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. 1982 കളിലെ സ്റ്റോക് മാർക്കറ്റ് കുതിച്ചുചാട്ട സമയത്ത് ഒരു യുവ പത്രപ്രവർത്തകനായ എനിക്ക് അധികം പണം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു, നിക്ഷേപിക്കുവാൻ. പക്ഷെ മാർക്കറ്റ് ഉണർന്നതിനനുസരിച്ച് എന്റെ 401(k) അക്കൌണ്ടും വളർന്നു. ബുൾ മാർക്കറ്റ് എന്റെ നിക്ഷേപത്തിനുള്ള കഴിവിനെയും പെരുപ്പിച്ച് ബലൂൺ പോലെ വീർപ്പിച്ചു.

ഈ പുത്തൻ നിക്ഷേപ സംസ്കാരത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ ഞാൻ എന്റെ ആദ്യ പുസ്തകം എഴുതി. 1990ൽ അതിനു ഞാൻ പേരിട്ടത് “പണത്തിന്റെ ജനാധിപത്യവത്കരണം” എന്നാണ്. 2000ൽ ബലൂണിന്റെ കുമിള പൊട്ടുന്നതുപോലെ സ്റ്റോക്‍മാർക്കറ്റ് പൊട്ടി എന്റെ പോർട്ട്ഫോളിയോ അതിന്റെ പകുതിയിലേക്ക് താണുപോയി.

ഇപ്പോഴും 60ആമത്തെ വയസ്സിൽ എനിക്കു പണിചെയ്യുവാൻ കഴിയും. ഒരു നിർബന്ധിത റിട്ടയർമെന്റ് പ്രായം എന്റെ ജോലിക്ക് ഇല്ല. വലിയ ഭാരം ഒന്നും ഉയർത്തുകയൊ ചുമക്കുകയൊ ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. എന്തെങ്കിലും പരിക്കുപറ്റിയാൽ എനിക്ക് ഒരു അസിസ്റ്റഡ് ലിവിംഗ് ഇൻഷ്വറൻസ് ഉണ്ട്. അല്ലാത്ത പക്ഷം എഴുത്തു തുടരുവാൻ കഴിയും. പക്ഷെ എന്റെ തലമുറയിലെ ലക്ഷക്കണക്കിനു ആളുകൾ എന്നേപ്പോലെ അല്ല. സ്റ്റോക്‍മാർക്കറ്റിൽ നിക്ഷേപിക്കുവാനുള്ള താത്പര്യം അവരുടെ റിട്ടയർമെന്റിനെ ഇല്ലാതാക്കി.

പെൻഷനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് ബുഷ് ഭരണകൂടവും അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസ്സും, വാൾസ്ട്രീറ്റും ഒരു പൊതുധാരണയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ്.

പെൻഷൻ പ്രതിസന്ധി എന്നുപറയുന്നത് സർക്കാർ പെൻഷൻ കൊടുക്കുവാൻ മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്ന പണമൊ അതിന്റെ സ്രോതസൊ സർക്കാരിന്റെ പെൻഷൻ കടമകളുമായി ഒത്തുപോകാതെ വരുന്നതിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇത് പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാവാം. പാശ്ചാത്യലോകം നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളി ഒരു രാജ്യത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സംസ്ഥാനത്തെയൊ, പഞ്ചായത്തിലെയൊ ജനസംഖ്യയിലുണ്ടാവുന്ന മാറ്റമാണ്. റിട്ടയർ ചെയ്യുന്ന ആളുകൾക്ക് ആനുപാതികമായി പുതിയ തലമുറയിൽ നിന്നും ജീവനക്കാരെയും തൊഴിലാളികളെയും കിട്ടാതെ വരുന്നതുമൂലം ഉള്ള പ്രതിസന്ധി. ‌

തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്നും സ്വീകരിക്കുന്ന സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി ടാക്സ് കൊണ്ടാണ് റിട്ടയർ ചെയ്യുന്നവർക്ക് സർക്കാർ തങ്ങളുടെ ക്ഷേമപെൻഷൻ നല്കാറുള്ളത്. 1970ൽ ഒരാൾ റിട്ടയർ ചെയ്യുമ്പോൾ 5.3 പേർ ആയിരുന്നു പകരം ജോലിചെയ്യുന്നവരായിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്. 2010ൽ ഇത് ഒരാൾക്ക് 4.5 എന്ന കണക്കിലേക്ക് കുറഞ്ഞു. 2050 ആകുമ്പോഴേക്കും ഇത് 2.6 എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും എന്നാണ് കണക്കുകൾ പറയുന്നത്. ഇതിനു പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. കുറഞ്ഞ ജനന മരണ നിരക്കുകൾ തന്നെ പ്രധാനം. റിട്ടയർ ചെയ്യുന്നവർ കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കുന്നു. അതിന് ആനുപാതികമായി ജനസംഖ്യയിൽ 20-64 വയസ്സുവരെയുള്ളവരുടെ എണ്ണം ഇല്ല എന്നത്.

2008ഓടുകൂടെ അമേരിക്കയിലെ പെൻഷൻ ഫണ്ടുകൾ ഒരു ട്രില്യൺ ഡോളർ കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് രൂപയുടെ മൂല്യം കണക്കാക്കുന്ന (The present value) രീതി അനുസരിച്ച് 2010 ഓഗസ്റ്റിൽ ഏതാണ്ട് 5.4 ട്രില്യൺ ഡോളർ വരും. ഈ പറയുന്ന തുക ഇന്നത്തെയൊ നാളത്തെയൊ ആവശ്യത്തിനുള്ളത് അല്ല. മറിച്ച്, വരുന്ന 75 വർഷത്തേക്ക് അമേരിക്കയിലെ സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്കും ഈ കാലത്ത് സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി പെൻഷനിലേക്ക് വരുന്നവർക്കും കൊടുക്കേണ്ട പെൻഷനു ടാക്സ് റവന്യുവിൽനിന്നുള്ള വരുമാനത്തിൽ വരുന്ന കുറവ് നികത്തുവാൻ ഉള്ളതാണ് ഈ തുകയും അതിന്റെ പലിശയും.

ഈ 5.4 ട്രില്യന്‍ ഡോളറിന്റെ കമ്മി കണ്ടെത്തുവാൻ അമേരിക്കക്കുമുന്നിൽ പല മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. ജോലിചെയ്യുന്നവരും റിട്ടയർ ചെയ്യുന്നവരുമായുള്ള അന്തരം കുറയ്ക്കുക, അതിനു റിട്ടയർമെന്റ് പ്രായം കൂട്ടുക. പങ്കാളിത്തപെൻഷൻ, പെൻഷനിലേക്കുള്ള മുടക്ക് കൂട്ടുക, സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി ടാക്സ് കൂട്ടുക ഇങ്ങനെ പലതും ഉണ്ട്.

പങ്കാളിത്ത പെൻഷൻ നടപ്പിലാകുന്നതിന്റെ വലിയ ദുരിതങ്ങൾ ഒന്നും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ലാത്ത കേരളത്തിലെ സർക്കാർ ജീവനക്കാർ ആണ് സമരത്തിനു മുന്നിട്ടിറങ്ങിയത്. അവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു, അറസ്റ്റു ചെയ്യപ്പെട്ടു, ശമ്പളം നഷ്ടപ്പെട്ടു. പക്ഷെ ഈ സമരത്തെ എതിർക്കുവാൻ പലകാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ മദ്ധ്യവർഗ്ഗം അറിയാതെ പോയ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്.

ഇന്ത്യ വാൾമാർട്ട് അടക്കമുള്ള മൾട്ടി നാഷണൽ കമ്പനികൾക്ക് വാതിൽ മലർക്കെ തുറക്കുകയാണ്. അതു വന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും സ്വദേശി കുത്തകകൾ ഇഷ്ടം പോലെ ഉണ്ട്. ടാറ്റാ, ബിർളാ, മുതൽ അമ്പാനി പുത്രന്മാർ വരെ.

നാളെ ഈ കമ്പനികളിലൊക്കെ ജോലി തേടി എത്തുന്നവരോടും കമ്പനികൾ പറയുവാൻ പോകുന്നത് ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ പങ്കാളിത്ത പെൻഷനിൽ ചേർന്നേ മതിയാവു എന്നാവും. ശമ്പളത്തിന്റെ 10% കമ്പനിയുടെ ഷെയറായിട്ട് മാറും. 60 വയസ്സിൽ റിട്ടയർ ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ പറയുന്ന കമ്പനികളിൽ എത്ര എണ്ണം കാണും, 10% തിരികെ കോണ്ട്രിബ്യൂട്ടറി പെൻഷൻ ആയിട്ടു നല്കുവാൻ?

റെജി പി ജോര്‍ജ്

for representative purpose only

ദേശാന്തരം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Regi P George

പട്ടികജാതി ക്ഷേമസമിതി എന്തിന്?

K Jayadevan — Mon, 31 Dec 2012 17:18:33 +0000

സിപിഐ(എം)ന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഈയിടെ സംഘടിപ്പിച്ച പട്ടികജാതി ക്ഷേമ സമിതിക്കെതിരെ ചില കോണുകളില്‍ നിന്ന് വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവരികയുണ്ടായി. സിപിഐ(എം) ജാതി സംഘടന ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു വിമര്‍ശനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ജാതിയെ വല്ലാതെ പ്രണയിക്കുന്ന ചിലര്‍, ‘ഒടുവില്‍ നിങ്ങള്‍ ജാതിയുടെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞല്ലോ’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ജാതി വിരുദ്ധരുടെ ആക്ഷേപം , സിപിഐ(എം) വര്‍ഗ്ഗരാഷ്ട്രീയം ഉപേക്ഷിച്ച് ജാതിരാഷ്ട്രീയം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു.

ഉപരിപ്ളവ ധാരണകളുടെ ധാരാളിത്തങ്ങളില്‍ ജീവിക്കാന്‍ പരിശീലിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചിലര്‍, സ്വാഭാവികമായും ഈ പ്രചരണങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങാനിടയുണ്ട്. അത്തരക്കാരെ ലക്ഷ്യം വച്ചുകൊണ്ടുള്ള പതിവ് മാദ്ധ്യമചര്‍ച്ചാ പരിപാടികളില്‍ സിപിഐ(എം) ന്റെ ‘ഇരട്ടത്താപ്പിനെ’ക്കുറിച്ചും നിലപാട് മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും പരാമര്‍ശങ്ങളുണ്ടായി. ജാതി-സമുദായ സംഘടനകള്‍ വലിയതോതില്‍ സമൂഹത്തെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് സിപിഐ(എം) നിലപാടിന്റെ ന്യായീകരണമെന്താണ് എന്നായിരുന്നു വിമര്‍ശകരുടെ പ്രധാന ചോദ്യം.

[blurb:1:right] ആദ്യമേ പറയേണ്ട ഒരു കാര്യം സിപിഐ(എം) ഒരു ജാതി സംഘടനയും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല എന്നാണ്. ജാതി രാഷ്ട്രീയത്തിനും സ്വത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിനും എക്കാലവും എതിരായതിനാല്‍ ഒരിക്കലും പാര്‍ട്ടി ജാതി സംഘടന ഉണ്ടാക്കാനും പോകുന്നില്ല. അപ്പോള്‍ ചരിത്രത്തില്‍ മാത്രമല്ല; സാമാന്യ യുക്തിയിലും ഇടങ്കോലിട്ടുകൊണ്ട് ഒരു അല്‍പ്പബുദ്ധി ചോദിക്കും:

“അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടാക്കിയതോ?”

തികച്ചും ലളിതമാണ് അതിനുള്ള ഉത്തരം.

സിപിഐ(എം) ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടാക്കിയത് ജാതി സംഘടനയല്ല; പട്ടികജാതി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വര്‍ഗ്ഗ സംഘടനയാണ്. പട്ടികജാതി എന്നൊരു ജാതിയില്ലെന്നും അതൊരു ഭരണഘടനാ പരികല്‍പ്പനയാണെന്നും ആദ്യമേ മനസ്സിലാക്കണം. ചെറുമ സമുദായ മുന്നണി, പാണന്‍ മഹാസഭ, മണ്ണാന്‍ സംരക്ഷണ സമിതി തുടങ്ങിയ സംഘടനകളൊന്നും പാര്‍ട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഭരണഘടനയില്‍, പ്രത്യേക പട്ടികയില്‍ (schedule) ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ ജനവിഭാഗത്തെ പൊതുവേ വിളിക്കുന്ന പേരാണ് പട്ടികജാതി എന്നത്. സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹ്യപരമായും രാഷ്ട്രീയമായും പിന്നാക്കം നില്‍ക്കുന്നവരായതിനാല്‍ പ്രത്യേക പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്നവര്‍ എന്ന നിലയിലാണ് അവര്‍ പ്രത്യേക പട്ടികയിലായത്. അവരുടെ ഉന്നമനത്തിനായി പ്രത്യേകം പരിശ്രമിക്കുന്ന വര്‍ഗസംഘടനയാണ് പട്ടികജാതി ക്ഷേമസമിതി.

അപ്പോള്‍ ഉന്നയിക്കപ്പെടാവുന്ന ചോദ്യം, ഇതു തന്നെയല്ലേ ജാതി സംഘടനകളും പറയുന്നത് എന്നാണ്. തീര്‍ച്ചയായും അല്ല. ഓരോ ജാതിയിലും ഉള്‍പ്പെട്ട ജനവിഭാഗങ്ങളെ പ്രത്യേകം സംഘടിപ്പിക്കുന്ന ജാതി സംഘടനകള്‍ ചെയ്യുന്നത് അവര്‍ക്ക് മാത്രമായി ഒരു പ്രത്യേക സ്വത്വം (identity) ഉണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിപ്പിക്കുകയാണ്. അത് ജാതിയില്‍ മാത്രം ഊന്നിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു സങ്കല്‍പമാണ്. പട്ടികജാതി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വര്‍ഗ്ഗപശ്ചാത്തലം അവര്‍ കാണുന്നേയില്ല.

എന്നാല്‍ പട്ടികജാതി ജനവിഭാഗങ്ങളെ ജാതി എന്ന നിലയ്ക്കല്ല, വര്‍ഗം എന്ന നിലയ്ക്കാണ് സിപിഐ(എം) പരിഗണിക്കുന്നത്. അതായത് പാര്‍ട്ടി അവരോട് പറയുന്നത് ‘നിങ്ങളൊരു ജാതിയല്ല, വര്‍ഗമാണ് ’ എന്നാണ്. നിങ്ങളൊരു ‘ജാതി മാത്രമാണ്’ എന്ന് നിരന്തരമായി അവരെ വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ പരിശ്രമം നടക്കുന്നകാലത്ത് ‘നിങ്ങളൊരു വര്‍ഗ്ഗമാണ്’ എന്ന് അവരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ് എന്ന് പാര്‍ട്ടി കരുതുന്നു. അതിനായി അവരെ പ്രത്യേകം സംഘടിപ്പിക്കുക തന്നെ വേണം.

[blurb:2:left] കേരളത്തില്‍ സിപിഐ(എം) ന്റെ അടിത്തറ പട്ടികജാതി ജനവിഭാഗങ്ങളാണ് എന്നതാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു വസ്തുത. ഇതൊരു വര്‍ഗ്ഗപരമായ അടിത്തറ തന്നെയാണ്. അതേസമയം അവരോരുത്തരും വിഭിന്ന ജാതികളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നവരുമാണ്.

ആഗോളവല്‍ക്കരണ നയങ്ങളുടെ ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്ന ജനങ്ങളെ, ആ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരായി സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് പാര്‍ട്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. (സ്വാഭാവികമായും പട്ടികജാതി വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്തുള്ളവരും അതില്‍ ഉള്‍പ്പെടും.) എന്നാല്‍ ജാതി സംഘടനകള്‍ പരിശ്രമിക്കുന്നത്, ഈ വര്‍ഗ്ഗ ഐക്യത്തെ തകര്‍ക്കാനും വര്‍ഗ്ഗപരമായ ഉള്ളടക്കമുള്ളവരെപ്പോലും ജാതി സ്വത്വത്തില്‍ തളച്ചിടാനുമാണ്.

ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകത, അതിന്റെ ജാതി -സമുദായ കെട്ടുപാടുകളാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങളായി നിലനില്‍ക്കുന്ന ഈ അവസ്ഥ ഒരു സാമൂഹ്യ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. സിപിഐ(എം) ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരു ജാതിരഹിത സമൂഹമാണ്. കാരണം ജാതിയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങളും വലിയ തോതില്‍ സമൂഹത്തെ പിറകോട്ട് വലിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ പിന്നാക്കാവസ്ഥക്ക് ജാതിവ്യവസ്ഥ എത്രമാത്രം കാരണമായിട്ടുണ്ടെന്ന് അസന്നിഗ്ദമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുന്‍പുവരെ പോലും കേരളവും ഈയൊരു പൊതുധാരയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം തൊട്ട് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം വരെയുള്ള കാലത്ത്, ജാതിയില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന് മനുഷ്യനാവുക എന്ന വലിയ ആശയം കേരളത്തെ സ്വാധീനിക്കുകയുണ്ടായി. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവും, അയ്യങ്കാളിയും, ചട്ടമ്പി സ്വാമികളും ഉള്‍പ്പെട്ട കേരളീയ നവോത്ഥാനമാണ് ഈ പരിവര്‍ത്തനത്തിന് തുടക്കമിട്ടത്.

ഇതിന് തുല്യമായ നിലയില്‍ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലും അത്തരം മുന്നേറ്റങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ കേരളത്തിലുണ്ടായ വ്യത്യാസം, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ രൂപീകരണവും അതിലൂടെ നവോത്ഥാന മൂല്യങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ഉള്ളടക്കം ചോര്‍ന്നു പോകാതെയുള്ള അതിന്റെ വികാസവുമായിരുന്നു. ഈയൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രക്രിയയാണ് കേരളത്തില്‍, വിവിധ ജാതികളില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടിട്ടുള്ള പട്ടികജാതി വിഭാഗങ്ങളെ വലിയൊരളവില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയില്‍ എത്തിച്ചത്.

എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദശകങ്ങളിലെ ആഗോളവല്‍ക്കരണ നയങ്ങള്‍ കാര്യങ്ങളെ കുറച്ചുകൂടി ദുഷ്കരമാക്കിയതായി കാണാനാകും. സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങളേയും ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ കുത്തക മുതലാളിത്തത്തിന് സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ അവസരമൊരുക്കുകയാണ് അത് ചെയ്തത്. പട്ടിക ജാതി വിഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവരാനുള്ള എല്ലാ സാദ്ധ്യതകളേയും അത് മങ്ങലേല്‍പിച്ചു. കേരളത്തിലെ എയ്ഡഡ് വിദ്യാഭ്യാസ മേഖല പരിശോധിച്ചാല്‍ അതില്‍ അദ്ധ്യാപകരായ പട്ടികജാതിക്കാരുടെ എണ്ണം വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്നതേ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് കാണാനാകും. സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന് പ്രാധാന്യം ഏറിവരുന്ന എല്ലാ മേഖലകളിലും ഇത് തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. അത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സ്വാഭാവിക അസംതൃപ്തിയെ ജാതിസ്വത്വബോധത്തില്‍ തളച്ചിടാനാണ് ജാതി സംഘടനകള്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്.

[blurb:3:right] ആഗോളവല്‍ക്കരണ നയങ്ങള്‍ ശക്തിപ്പെട്ട അതേ കാലത്താണ് ജാതി സംഘടനകളും ശക്തിപ്പെട്ടത് എന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. അതായത് ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ കേരളത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ട ജാതിസംഘടനകളല്ല ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത് എന്നര്‍ത്ഥം. ‘ചരിത്രം രണ്ടാമത് ആവര്‍ത്തിക്കുക ദുരന്തമായിട്ടായിരിക്കും’ എന്ന മാര്‍ക്സിന്റെ പ്രസ്താവന അതിന്റെ അസാധാരണമായ പ്രവചനാത്മകത കൊണ്ട് ഇപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധേയമായിരിക്കയാണ്.

ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ ആധുനിക കേരളത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ച കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നാണ് വിമര്‍ശകര്‍ പറയുന്നത്? ആ രൂപീകരണത്തില്‍ പങ്കാളികളായ അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗങ്ങളെ, വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയഅജണ്ടയുടെ പേരില്‍ ജാതി സംഘടനകള്‍ പകുത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കണമെന്നാണോ? അങ്ങിനെ ആവശ്യപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക് അത് തുടരാവുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ അവരുടെ അത്തരം ആവശ്യങ്ങള്‍ പിന്‍പറ്റാന്‍ വര്‍ഗ്ഗ വീക്ഷണങ്ങളുള്ള സിപിഐ(എം)ന് ഒരു ബാദ്ധ്യതയുമില്ല.

‘ജാതിയില്ല എന്നല്ലേ ഇത് വരെ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്’ എന്ന് ഇപ്പോള്‍ സ്ഥിരമായി ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം ആക്ഷേപങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കുന്നവര്‍ കാര്യങ്ങളെ തീരെ ലളിതവല്‍ക്കരിക്കുകയോ വളച്ചൊടിക്കുകയോ ആണ് ചെയ്യുന്നത്. ജാതിയില്ല എന്നല്ല, ജാതി വേണ്ട എന്നാണ് സിപിഐ(എം) പറയുന്നത്. ജാതിയില്ല എന്ന് പറയുന്നതും ജാതി വേണ്ട എന്നു പറയുന്നതും രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ്. ജാതി ഒരു സാമൂഹ്യ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണെന്നും അത് സമൂഹത്തിന്റെ നിശ്ചലാവസ്ഥക്ക് കാരണമാകും എന്നും കണ്ടാണ് ‘ജാതിരഹിതസമൂഹം’ എന്ന ലക്ഷ്യം പാര്‍ട്ടി മുന്നോട്ടുവെയ്ക്കുന്നത്. അതാകട്ടെ പുതിയൊരു മുദ്രാവാക്യമല്ലതാനും.

സമൂഹത്തില്‍ ജാതിയുടെ സ്വാധീനമുണ്ട് എന്നും അത് ശക്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ആസൂത്രിത നീക്കങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നും മനസ്സിലാക്കി അതിനെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള പരിശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തുക എന്നത് തികച്ചും എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. ജാതിരഹിത സമൂഹത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള കേവലമായ ആഹ്വാനങ്ങള്‍ മാത്രം അതിന് മതിയാകില്ല. ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് തികച്ചും വൈരുദ്ധ്യാത്മകമായി ഈ വിഷയത്തെ സിപിഐ(എം) സമീപിക്കുന്നത്. അതായത്, ജാതി വേണ്ട എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ ജാതി സംവരണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നതും ഒരു വര്‍ഗ്ഗസംഘടന എന്ന നിലയില്‍ പട്ടികജാതി ക്ഷേമസമിതി രൂപീകരിക്കുന്നതും ജാതിയെ നിലനിര്‍ത്താനല്ല; ജാതി സ്വത്വബോധത്തില്‍ നിന്ന് വര്‍ഗ്ഗ വീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് ജനങ്ങളെ ഉയര്‍ത്താനാണ്.

കെ. ജയദേവന്‍

News Quotes

ഓരോ ജാതിയിലും ഉള്‍പ്പെട്ട ജനവിഭാഗങ്ങളെ പ്രത്യേകം സംഘടിപ്പിക്കുന്ന ജാതി സംഘടനകള്‍ ചെയ്യുന്നത് അവര്‍ക്ക് മാത്രമായി ഒരു പ്രത്യേക സ്വത്വം (identity) ഉണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിപ്പിക്കുകയാണ്. അത് ജാതിയില്‍ മാത്രം ഊന്നിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു സങ്കല്‍പമാണ്. പട്ടികജാതി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വര്‍ഗ്ഗപശ്ചാത്തലം അവര്‍ കാണുന്നേയില്ല.

ജാതി വേണ്ട എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ ജാതി സംവരണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നതും ഒരു വര്‍ഗ്ഗസംഘടന എന്ന നിലയില്‍ പട്ടികജാതി ക്ഷേമസമിതി രൂപീകരിക്കുന്നതും ജാതിയെ നിലനിര്‍ത്താനല്ല; ജാതി സ്വത്വബോധത്തില്‍ നിന്ന് വര്‍ഗ്ഗ വീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് ജനങ്ങളെ ഉയര്‍ത്താനാണ്.

പട്ടികജാതിക്ഷേമസമിതിയുടെ രൂപീകരണ സമ്മേളനത്തില്‍ സിപിഐ(എം) ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ട് പ്രസംഗിക്കുന്നു

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

K Jayadevan

ലൈംഗിക വധശിക്ഷയില്‍ ഇന്ത്യ അഭിരമിക്കുമ്പോള്‍

Sebin Abraham Jacob — Sun, 23 Dec 2012 14:38:30 +0000

കഴിഞ്ഞ കുറേ ദിവസങ്ങളായി ഈ പോര്‍ട്ടല്‍ നിശബ്ദമായിരുന്നു. ഈ ലേഖകന്റെ ഒരു സ്വകാര്യദുരന്തമാണു് ആ അവസ്ഥയുണ്ടാക്കിയതു്. എഡിറ്റര്‍ എന്ന നിലയില്‍ മറ്റ് സംവിധാനങ്ങളൊരുക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നതു് വ്യക്തിപരമായ പരാജയംകൂടിയാണു്. വായനക്കാരോടു് മാപ്പ്. ഡിസംബര്‍ നാലിനു ശേഷം ഇതേവരെ ഞാന്‍ ഒന്നും എഴുതിയിട്ടില്ല. യാതൊന്നും വായിച്ചതുമില്ല. പുറംലോകത്തു് എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചുവെന്നോ ആരെല്ലാം എന്തെല്ലാം പറഞ്ഞുവെന്നോ സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളിലെ പുതിയ ചര്‍ച്ചകളെന്തിനെക്കുറിച്ചാണെന്നോ നോക്കിയില്ല. ചുറ്റുമുള്ള വാര്‍ത്തകളധികം അറിഞ്ഞതുമില്ല. പത്രങ്ങളൊന്നും വായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സങ്കടം പൊതിയുമ്പോഴും എവിടെയോ എന്റെ രാഷ്ട്രീയം എന്നെ തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുമാത്രം ഈ കുറിപ്പു്.

ഇന്നലെ ഡല്‍ഹിയിലെ ബഹളം ടെലിവിഷനില്‍ കണ്ടു. ബലാത്സംഗിക്കു് വധശിക്ഷ വിധിക്കാന്‍ സിആര്‍പിസി ഭേദഗതി ചെയ്യുമെന്നു് കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തരമന്ത്രി സുശീല്‍ കുമാര്‍ ഷിന്‍ഡെ പറയുന്നതായി വാര്‍ത്തയില്‍ കേട്ടു. ചിത്രവധത്തിന്റെ കാലം തിരിച്ചുവരികയായി...

കണ്ണിനു കണ്ണു്, പല്ലിനു പല്ലു് എന്ന പ്രാകൃതനിയമം മറികടക്കാന്‍ ഇനിയും വളര്‍ന്നിട്ടില്ല നമ്മുടെ സമൂഹം. പക്ഷെ പ്രതികരണങ്ങളുടെ ജാതിപ്പോരിശകള്‍ പഴയതിലും കെങ്കേമമാവുന്നുണ്ടു്.

ഡല്‍ഹിയില്‍ ബസിനുള്ളില്‍ പെണ്‍കുട്ടി ക്രൂരമായി ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടതു് വസ്തുതയാണു്. അതുപക്ഷെ സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരെ തലസ്ഥാനത്തുനടക്കുന്ന ആദ്യ അതിക്രമമല്ല.

1995ലാണു് കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രവര്‍ത്തകയായ നൈന സാഹ്നി എന്ന യുവതിയെ യൂത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവും എംഎല്‍എയുമായിരുന്ന അവരുടെ ഭര്‍ത്താവു് സുശീല്‍ ശര്‍മ്മ കഷണങ്ങളാക്കി തണ്ടൂരിയടുപ്പില്‍ ചുട്ടുകരിക്കുന്നതു്. ഡല്‍ഹി, ന്യൂ ഡല്‍ഹിവിട്ടു് നോയിഡയിലേക്കും ഹരിയാനയുടെ തരിശുകളിലേക്കും വളരാന്‍ തുടങ്ങിയ കാലമായിരുന്നു അതു്. നാഷണല്‍ ക്യാപിറ്റല്‍ റീജിയന്റെ വികാസത്തിനൊപ്പം ഡല്‍ഹി ഡേറ്റ്‌ലൈനിലെ കുറ്റകൃത്യവാര്‍ത്തകളുടെ പെരുക്കവും പത്രത്താളുകളില്‍ വായിച്ചെടുക്കാം. പൊലീസ് ഐജിയുടെ മകനായ സന്തോഷ് കുമാര്‍ സിങ് ഇരുപത്തഞ്ചുകാരിയായ നിയമവിദ്യാര്‍ത്ഥിനി പ്രിയദര്‍ശിനി മാട്ടുവിനെ 1996ല്‍ ബലാത്സംഗം ചെയ്തുകൊന്നതും ഹരിയാനയിലെ ഒരു കോണ്‍ഗ്രസ് രാജ്യസഭാംഗത്തിന്റെ മകനായ സിദ്ദാര്‍ത്ഥ് വസിഷ്ഠ് എന്ന മനു ശര്‍മ്മ, മോഡലായ ജസീക്ക ലാലിനെ 1999ല്‍ ഒരു റേവ് പാര്‍ട്ടിക്കിടെ വെടിവച്ചുകൊന്നതും തെഹല്‍ക്ക ആയുധഇടപാടില്‍ കുരുങ്ങിയ ആയുധവ്യവസായിയും ബിസിനസുകാരനുമായ സഞ്ജീവ് നന്ദ മൂന്നു് പൊലീസുകാരുടെയും തെരുവിലുറങ്ങിക്കിടന്ന അഞ്ചാറുപേരുടെയും ശരീരത്തിലൂടെ ബിഎംഡബ്ല്യൂ ഓടിച്ചുകളിച്ചതും അടക്കമുള്ള ഹൈപ്രൊഫൈല്‍ കേസുകള്‍ വേറെ.

അപകടകരമായ ക്രിക്കറ്റ് ദേശീയതയുടെ ഫാസിസ്റ്റ് സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു, 1999ല്‍ നോഡിയഡില്‍ നടന്ന മറ്റൊരു കൂട്ട ബലാത്സംഗം. പ്രാദേശികമായ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് മാച്ച് കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുകയായിരുന്ന പതിനൊന്നംഗ സംഘം വിജയോന്മാദത്താല്‍ വഴിമദ്ധ്യേ ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റുകളുമായി റോഡിലിറങ്ങി ഒരു കാര്‍ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തുകയും കാര്‍ യാത്രികരും എംബിഎ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുമായിരുന്ന യുവതീയുവാക്കളില്‍ യുവാവിനെ മര്‍ദ്ദിച്ചുവഴിയില്‍ തള്ളിയശേഷം യുവതിയെ പിന്‍സീറ്റില്‍ തള്ളിയിട്ടു് കാര്‍ ഗ്രാമച്ചെരിവിലേക്കു് കൊണ്ടുപോയി അവരെ കൂട്ടബലാത്സംഗം ചെയ്തതും കേസിന്റെ വിചാരണയ്ക്കു് ഹാജരായാല്‍ ഇരുവരെയും കൊല്ലുമെന്നു് ഭീഷണി ഉയര്‍ന്നതിനെ തുടര്‍ന്നു് യുവാവിന്റെ പരാതിയില്‍ കേസ് കോടതി മാറ്റിയതും ഒക്കെ ഡല്‍ഹിക്കു് പുറത്തു് കാര്യമായി അച്ചടിക്കപ്പെട്ട വാര്‍ത്തയല്ല. നോയിഡയില്‍ തന്നെയാണു് കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയില്‍ പിറന്നാള്‍ വിരുന്നിനുശേഷം ഒരു പത്താംക്ലാസ് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനിയെ സമീപസ്ഥരായ അഞ്ചു് പയ്യന്മാര്‍ ചേര്‍ന്നു് അതിലൊരുവന്റെ കാറില്‍ ബലമായി പിടിച്ചുകയറ്റി നഗരപ്രദക്ഷിണം നടത്തിക്കൊണ്ടു് മാറിമാറി ബലാല്‍സംഗം ചെയ്തതും ഈ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പേരടക്കം പൊലീസ് വാര്‍ത്താസമ്മേളനത്തില്‍ വെളിപ്പെടുത്തിയതും അവള്‍ സ്വമേധയാ പയ്യന്മാര്‍ക്കൊപ്പം 'വോഡ്ക' കഴിച്ചതാണു് കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്കു കാരണമെന്നു് കണ്ടുപിടിച്ചുകളഞ്ഞതും രോഷാകുലരായ 'നാട്ടുകാര്‍' പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീടിനു കല്ലെറിഞ്ഞതും.

ഏഷ്യന്‍ ഗെയിംസിനുവേണ്ടി കല്‍മാഡിക്കൂട്ടം ഡല്‍ഹിയെ ഫ്ലൈഓവറുകളുടെ ഇസ്തിരിവടിവിലേക്കു് വിരിവച്ചെടുത്തതോടെ വലിയ ആസ്തിയുള്ളവര്‍ക്കുമാത്രം താങ്ങാനാവുന്ന നിലയിലേക്കു് വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ അങ്ങാടിനിലവാരം കാളക്കുതിപ്പുനടത്തി. രാജകുമാരിയുടെ ഭര്‍ത്താവുമായി പങ്കാളിത്തക്കരാറിലേര്‍പ്പെട്ട റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് കമ്പനി അതിഭീമമായി വളര്‍ന്നതും എന്‍സിആര്‍ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണു്. ഗുണഭോക്താക്കളും കിടപ്പാടം നഷ്ടപ്പെട്ടവരും തമ്മില്‍ അനിവാര്യമായി ഉണ്ടാകേണ്ട ഉരസലുകളെ രാഷ്ട്രീയ ഊര്‍ജ്ജമായി പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന ഇടതുപക്ഷ പാര്‍ട്ടികള്‍ ഇപ്രദേശങ്ങളില്‍ ശക്തമല്ലാത്ത സാഹചര്യം പ്രസക്തമാണു്. ചേരികളൊഴിഞ്ഞ ദില്ലിയുടെ ഈ വികസനത്തിനു് കൊടുക്കേണ്ടിവന്ന വില കൂടിയാണു്, സുരക്ഷിതസന്ധ്യകളെ ഡല്‍ഹിത്തെരുവുകള്‍ക്കു് അപരിചിതമാക്കിയതു്.

മേല്‍വിവരിച്ച കേസുകളിലൊന്നും മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ ഒച്ചപ്പാടുകളും ബന്ധുക്കളുടെയോ സുഹൃത്തുക്കളുടെയോ ഇടപെടലുകളും ഒഴികെ ഇരകള്‍ക്കനുകൂലമായി ജനകീയപ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ കാര്യമായി ഉണ്ടായില്ല എന്നു കാണേണ്ടതുണ്ടു്. ഡല്‍ഹി കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ - അവയില്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരുടെയും - വര്‍ഗ്ഗവും ജാതിയും പ്രസക്തമാകുന്നതു് ഇവിടെയാണു്.

അതേ സമയം നാടൊട്ടുക്കും മെഴുകുതിരികത്തിക്കലും മൌനാചരണവുമുണ്ടായ മറ്റുരണ്ടുകേസുകള്‍ കൂടിയുണ്ടു്. രാത്രിയില്‍ പണികഴിഞ്ഞുമടങ്ങിയ ജേണലിസ്റ്റ് യുവതിയെ വണ്ടിയിടിച്ചുവീഴ്ത്തി ബലാത്സംഗം ചെയ്തുകൊന്നതും ബിപിഒ കമ്പനിയിലെ ലേറ്റ് നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റിനുശേഷം കമ്പനിവാഹനത്തില്‍ താമസസ്ഥലത്തേക്കു പോയ യുവതിയെ ക്യാബ് ഡ്രൈവര്‍ തന്നെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തതും ആയ കേസുകളിലായിരുന്നു ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം ഇതിനുമുമ്പു് ഡല്‍ഹി കണ്ടതു്. അതും ഇപ്പോള്‍ സംഭവിച്ച, ഓടുന്ന ബസിനുള്ളിലെ അതിക്രൂരമായ ബലാത്സംഗവുമായി ചില സാമ്യങ്ങളുണ്ടു്. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച കേസുകളിലൊക്കെ പ്രതികളായിരുന്നവര്‍ ഏറെക്കുറെ influential ആയ വ്യക്തികളും മേല്‍ജാതിക്കാരുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ മൂന്നുകേസുകളില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട കുറ്റവാളികള്‍ കീഴ്‌ക്കെടജോലികള്‍ ചെയ്യുന്നവരും ജാതിശ്രേണിയില്‍ അത്ര മുകളിലൊന്നുമല്ലാത്തവരുമാണു്. സമീപസംസ്ഥാനത്തെ ദരിദ്രകര്‍ഷകന്റെ മകന്‍ അനാകര്‍ഷകവും ലാഭരഹിതവുമായ കൃഷിപ്പണി വിട്ടു് കാതങ്ങളകലെയുള്ള നഗരകാന്താരത്തില്‍ വന്നു് ബസ് കണ്ടക്റ്റര്‍ പണി എടുക്കുകയും അവിടെ affluent classന്റെ ജീവിതനിലവാരത്തോടു് അസൂയ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹ്യസാഹചര്യം ഏതൊക്കെയോ തരത്തില്‍ ഈ കേസില്‍ പ്രതിസ്ഥാനത്തുവരുന്നില്ലേ എന്നു് സംശയം തോന്നുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ inherent ആയ സ്ത്രീവിരുദ്ധതയും ആണ്‍കുട്ടികളെയും പെണ്‍കുട്ടികളെയും തമ്മില്‍ തൊടീക്കാതെയുള്ള വളര്‍ത്തല്‍ വിശേഷങ്ങളും ഒക്കെത്തന്നെ പ്രതിസ്ഥാനത്തുണ്ടാവണം. രാജസ്ഥാനിലെയും മറ്റും ഖാപ് പഞ്ചായത്തുകളുടെ തെമ്മാടിത്തരങ്ങള്‍ എത്രയോ നാളായി ദേശീയമാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വാര്‍ത്തയാകുന്നു. പുരുഷാധിപത്യമൂല്യവ്യവസ്ഥയില്‍ കെട്ടിപ്പടുത്ത അത്തരം ഫ്യൂഡല്‍ അധികാരസ്ഥാപനങ്ങളെ പൊളിച്ചുകളയാന്‍ മുതലാളിത്തഭരണകൂടങ്ങള്‍ മടിക്കുന്നിടത്തും കിടപ്പുണ്ടു്, ശരാശരി ഇന്ത്യന്‍ ആണിന്റെ ബലാത്സംഗത്വരയുടെ വിത്തുകള്‍.

ഞാനീപ്പറയുന്നതു് ദരിദ്ര തൊഴിലാളികള്‍ പ്രതിസ്ഥാനത്തുവരുന്നതുകൊണ്ടു് ബലാത്സംഗം ബലാത്സംഗമാകാതെ പോകുന്നുവെന്നും കുറ്റവാളികള്‍ കുറ്റവാളികളല്ലാതാവുന്നുവെന്നുമല്ല. അത്തരം അപകടവായനകള്‍ മാറ്റിവയ്ക്കേണ്ടതുണ്ടു്. പൊതുവെ തന്നെ ബലാത്സംഗക്കേസുകളില്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ എണ്ണം പാടെ കുറവാണെന്നതും ഇനി അഥവാ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതൊക്കെത്തന്നെ, മിടുക്കുള്ള ക്രിമിനല്‍ വക്കീലിനെ നിയമിക്കാന്‍ കാശിന്റെ പിന്‍ബലമോ കോടതികളുടെ സൌജന്യമാധുര്യങ്ങള്‍ പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ തക്ക തൊലിവെളുപ്പോ ജാതിവാലോ ഇല്ലാത്തവരാണെന്ന അവസ്ഥ പക്ഷെ പരിഗണിക്കാതെ വിടേണ്ടതല്ല. കോടതികള്‍ മനഃപൂര്‍വ്വം കീഴ്‌ജാതി ക്രിമിനലുകളെ ശിക്ഷിക്കയും മേല്‍ജാതി ക്രിമിനലുകളെ വിട്ടയക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നും ഇതിനര്‍ത്ഥമില്ല. പക്ഷെ നമ്മുടെ അന്വേഷണ, നിതീപാലക സംവിധാനങ്ങളൊന്നടങ്കം പിന്‍പറ്റുന്ന ഭൂരിപക്ഷസവര്‍ണ്ണാധീശമൂല്യങ്ങള്‍ ആ അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഇടയാക്കുന്നുണ്ടു്.

ഈ ബാക്‍ഡ്രോപ്പിലാണു് ബലാത്സംഗത്തിനു് വധശിക്ഷ എന്ന മുറവിളിയെ പരിശോധിക്കേണ്ടതു്. കേരളത്തിലെ പ്രമാദമായ സൂര്യനെല്ലിക്കേസില്‍ പ്രതിസ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്നവരും കുറ്റമാരോപിക്കപ്പെട്ടവരുമെല്ലാം ഇന്നെവിടെയെന്നും ഇരയായ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അവസ്ഥയെന്തെന്നും ആലോചിക്കാവുന്നതാണു്. വടക്കുകിഴക്കന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കാശ്മീരിലും മറ്റും പട്ടാളം തന്നെ ബലാത്സംഗത്തെ ജനതയ്ക്കെതിരായ ആയുധമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നും പരിശോധിക്കാവുന്നതാണു്. ഇന്ത്യന്‍ നിയമത്തില്‍ ബലാത്സംഗത്തിനു് നല്‍കുന്ന പരമാവധി ശിക്ഷ ഏഴുവര്‍ഷത്തെ തടവാണു്. ഈ തടവില്‍ നിന്നുപോലും കയ്യൂക്കുള്ള പ്രതികള്‍ ഊരിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കു് മാറ്റം വരുത്തുക എന്നതാണു് പ്രാഥമികമായി ചെയ്യേണ്ടതു്. സമൂഹത്തിനു് അപകടകാരികളായ കുറ്റവാളികളെ ക്വാരന്റൈന്‍ ചെയ്യാന്‍ തക്കവണ്ണം നിയമവ്യവസ്ഥകള്‍ കര്‍ക്കശപ്പെടുത്താവുന്നതാണു്. എന്നാല്‍ ജീവന്‍കൊടുക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഭരണകൂടം എന്തിന്റെ പേരിലായാലും ഒരു ജീവന്‍ എടുക്കുന്നതു് സ്റ്റേറ്റ് ചെയ്യുന്ന കൊലപാതകം തന്നെയാണു്. പരിഷ്കൃതമായ സമൂഹത്തിനു് ചേര്‍ന്നതല്ല, അതു്. ബലാത്സംഗങ്ങളില്‍ തെളിവുനശിപ്പിക്കാന്‍ ഇരയേയും സാക്ഷികളെയും കൊന്നുതള്ളുന്നതിലേക്കു് കുറ്റവാളികളെ പ്രേരിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമേ, ബലാത്സംഗത്തിനു് വധശിക്ഷ എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ. അതായതു് നിലവിലുള്ള വളരെ നേരിയ conviction rate പോലും താഴാനാവും ഈ നിയമനിര്‍മ്മാണം ഇടയാക്കുക. അഥവാ ആരെങ്കിലും gallowsലേക്കു് പോകുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതു് പണമില്ലാത്തവര്‍ മാത്രമാകും. അതാണോ ഗാന്ധിജി വിഭാവനം ചെയ്ത ഗ്രാമസ്വരാജ് എന്നു് വെറുതെയാലോചിക്കുക.

പോസ്റ്റ് സ്ക്രിപ്റ്റ്: ഡല്‍ഹിയിലെ സമരത്തെ തള്ളിപ്പറയാനും ഞാനില്ല. അതില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ വര്‍ഗ്ഗജാതിപദവികള്‍ എന്തായിരുന്നാലും പൊലീസിന്റെ മര്‍ദ്ദനങ്ങളെ സധൈര്യം നേരിട്ടു് അവര്‍ മുന്നോട്ടുവരുന്നു. ആ സമരം അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടേക്കാം. പരാജിതസമരങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ ഇടംപിടിച്ചേക്കാം. എന്നാല്‍ ഒരു സമരവും ആത്യന്തികമായി പരാജയമല്ല. അവ വലിയ വിജയങ്ങളുണ്ടാക്കാതെ കെട്ടടങ്ങിപ്പോയാല്‍ പോലും ദീര്‍ഘകാലത്തേക്കു് ചില മുദ്രാവാക്യങ്ങളെ സമൂഹമനസ്സില്‍ അവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാകും വിടവാങ്ങുക. പരാജയപ്പെട്ട സമരങ്ങളിലൂടെയാണു് സംസ്കാരം അതിന്റെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കുള്ള ഊര്‍ജ്ജം കൈക്കൊള്ളുന്നതു്. വിജയിച്ച സമരങ്ങള്‍ അധികാരഗര്‍വ്വങ്ങള്‍ക്കു് മാത്രമേ ഈറ്റുമുറിയൊരുക്കുകയുള്ളൂ. പരാജിതസമരങ്ങളാവട്ടെ വ്യാജപ്രതീക്ഷകളുടെ കുമിളകള്‍ പൊട്ടിച്ചു് യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ കയ്പ്പുനീര്‍ കുടിക്കാന്‍ സമൂഹത്തെ പ്രാപ്തരാക്കും.

സെബിന്‍ ഏബ്രഹാം ജേക്കബ്

ഡല്‍ഹിയില്‍ ഓടുന്ന ബസില്‍ യുവതിയ കൂട്ടബലാത്സംഗം ചെയ്തതിനെതിരെ ഉയര്‍ന്ന യുവരോഷം

ദേശീയം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Sebin Abraham Jacob

വധശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് ചില വിചാരങ്ങള്‍

News Desk — Wed, 21 Nov 2012 06:22:39 +0000

മുംബൈ ഭീകരാക്രമണക്കേസിലെ പ്രതി അജ്മല്‍ കസബ് തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദേശാഭിമാനപ്രചോദിതമായ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കാണ് സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളില്‍. അതിനിടയിലും വധശിക്ഷ എന്ന പ്രാകൃത ശിക്ഷാക്രമത്തോടു വിയോജിക്കുന്നതും ബാല്‍ താക്കറെയുടെ മരണത്തോട് മാദ്ധ്യമങ്ങളും ഭരണകൂടവും പുലര്‍ത്തിയ സമീപനവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നതുമായ പ്രസ്താവനകളും കാണാം. ഒരുപക്ഷെ ദേശീയതാപ്രളയത്തില്‍ മുങ്ങിപ്പോയേക്കാവുന്ന അത്തരം ശബ്ദങ്ങളില്‍ ചിലതിനെ കൂടുതല്‍ കാലത്തേക്കായി അടയാളപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമമാണ്, ഈ curation. വിവിധ ഫേസ്ബുക്‍ ഹാന്‍ഡിലുകളുടേതായി ഇന്നു കണ്ട വിലയിരുത്തലുകളുടെ ശേഖരം. ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുന്ന മുറയ്ക്കു് കൂടുതല്‍ ചേര്‍ക്കുന്നതായിരിക്കും.

ദീപക്‍ ശങ്കരനാരായണന്‍ എഴുതുന്നു:

ഇന്ത്യന്‍ നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയുടെ ദീപസ്തംഭമായിരുന്നു അജ്മല്‍ കസബിന്റെ വിചാരണ. കുറ്റവാളിയെന്ന് ക്രമസമാധാനപാലനസംവിധാനം ആരോപിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന എല്ലാ പരിഗണനകളോടുംകൂടിത്തന്നെ മുന്‍വിധികളില്ലാത്ത ന്യായമായ വിചാരണ കസബിന് ലഭിച്ചുവെന്നാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. കൊല്ലവനെ എന്ന് ആര്‍ത്തുവിളിക്കുന്ന വെളിവില്ലാത്ത ജനത്തിന്റെയും പ്രകൃത്യാ വിവരംകെട്ടവരായ മീഡിയക്കും ഇടയില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് നടത്തിയ ആ വിചാരണ ഇന്ത്യന്‍ നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയുടെ അപൂര്‍വ്വം അഭിമാനങ്ങളിലൊന്നാണ്. കോടതിയുടെ ബോദ്ധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷതന്നെ വിധിക്കാതെ വഴിയില്ലായിരുന്നു എന്നുതന്നെ കരുതണം.

പ്രശ്നം രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ വധശിക്ഷയാവുന്നതാണ്. ആധുനികനിയമവ്യവസ്ഥയില്‍ ശിക്ഷയുടെ സ്ഥാനം പ്രതികാരത്തിന്റേതോ ഇരയുടെ മാനസികസംതൃപ്തിയുടേതോ വെളിവില്ലാത്ത ഇന്ത്യന്‍ കോടതികള്‍ പലപ്പോഴും പരാമര്‍ശിക്കാറുള്ളതുപോലെ 'സമൂഹത്തിന് പാഠമാകേണ്ടതി'ന്റെയോ അല്ല. ശിക്ഷാകാലാവധി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നത് താത്വികമായി കുറ്റവാളിക്ക് മാനസാന്തരപ്പെടാനുള്ള കാലം എന്ന നിലക്കാണ്. (മാനസാന്തരപ്പെടാന്‍ അഞ്ഞുറുകൊല്ലമെടുക്കുമെങ്കില്‍ അത്രയും കാലത്തെ ശിക്ഷ, അത്രയും കാലം പ്രതി ജീവിച്ചിരിക്കുമോ എന്ന് നോക്കേണ്ട കാര്യം നിയമത്തിനില്ല). വധശിക്ഷ ആ സാദ്ധ്യതയെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നു, അത് നീതിയുടെ മാത്രമല്ല, അടിസ്ഥാനനിയമയുക്തിയുടെക്കൂടി നിഷേധമാണ്.

വധശിക്ഷ ലോകത്തെ കൊള്ളാവുന്ന നിയമവ്യവസ്ഥകളെല്ലാം എടുത്തുകളഞ്ഞതാണത്. അബു സലീമിനെ ഇന്ത്യക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ പോര്‍ചുഗല്‍ വച്ച കണ്‍ഡീഷന്‍ ഓര്‍ക്കുക, വധശിക്ഷക്ക് വിധിക്കില്ലെന്ന ഉറപ്പ്. കൊളോണീയല്‍ കാലത്ത് പോര്‍ചുഗലിനെപ്പോലെ പ്രാകൃതരായ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവര്‍ കോളനികളോട് ചെയ്തിട്ടുള്ള ക്രൂരതകള്‍ക്ക് കണക്കില്ല. അഞ്ഞുറുകൊല്ലത്തിനുശേഷം അതിലൊരു കോളനിക്ക് ഒരു കുറ്റാരോപിതനെ കൈമാറുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥ അതേ പോര്‍ചുഗല്‍ മുന്നോട്ടുവക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയവിധിയുടെ വിളയാട്ടമായിരിക്കണം!

വധശിക്ഷ ശിക്ഷാവിധിയല്ല, അതിപ്രാകൃതമായ പ്രതികാരമാണ്. അത് എത്രയും പെട്ടെന്ന് അത് നിര്‍ത്തലാക്കുക എന്നതാണ് ഒരു ജനാധിപത്യഭരണകൂടം ചെയ്യേണ്ടത്. ആര്‍ത്തലക്കുന്ന വെളിവുകെട്ട മോബിന്റെ ചീറലുകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് അത് അടിയന്തിരമായി നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത് ശിക്ഷാവിധിയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല, ഉയര്‍ന്ന ഒരു മനസ്ഥിതിയിലേക്കുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ സ്വയം ഉയര്‍ച്ചയാണ്. പ്രതികാരത്തിന്റെ വ്യക്തിഗതതലത്തില്‍നിന്ന് സ്റ്റേയ്റ്റ് ഉയരുന്നതിന്റെ ആദ്യത്തെ പടി. പ്രതികാരമെന്ന് നിലക്ക് കൊലപാതകത്തിന് സോഷ്യല്‍ സൈക്കിയിലുള്ള സ്റ്റേയ്റ്റിന്റെ പരോക്ഷ പിന്തുണയാണ് വധശിക്ഷ എടുത്തുകളയുന്നതോടുകൂടി ഇല്ലാതാകുന്നത്. സ്റ്റേയ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടതാണ് താന്‍ ചെയ്യുന്നതെന്ന പൌരന്റെ ഫാസിസ്റ്റ് മനോനിലക്കുള്ള ചികിത്സകൂടിയാണത്.

സജി മര്‍ക്കോസ് എഴുതുന്നു:

രണ്ടു പേർ മരിച്ചു.

അതിൽ ഒരാളെ നിയമം തൂക്കികൊന്നു
മറ്റേയാൾ പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് മരിച്ചു.

അതിൽ ഒരാൾ പുറത്തു നിന്നും വന്ന്, രാജ്യത്തിന്റെ പ്രജകളെ കൊന്നു.
മറ്റേയാൾ പുറത്തു നിന്നും വരുന്ന പ്രജകളെ കൊല്ലാൻ ജനത്തെ ഇളക്കി.

രണ്ടും കൊലയാളികൾ തന്നെ . പക്ഷേ,

ഒരാളുടെ ശവത്തിൽ ദേശീയ പതാക.
മറ്റേയാൾക്ക് പുതയ്ക്കാൻ ജയിലിലെ പഴകിയ വെള്ളത്തുണി.

അതിൽ ഒരു നീതിയും ഇല്ല

എന്റെ നോട്ടത്തിൽ തൂക്കികൊല്ലപ്പെട്ടവനായിരുന്നു ആയിരുന്നു ഭേദം. 165 ജീവനുമാത്രം അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞാൽ മതി.

പക്ഷേ, മറ്റേയാൾ സമൂഹത്തിൽ പരത്തിയ വിഷവും, ഇനിയും എത്രയോ വർഷങ്ങൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന പകയും,അതു സമൂഹത്തിന് ദൂരവ്യാപകമായി ഉണ്ടാക്കിയതും ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നതും ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നതുമായ ഡാമേജും നോക്കുമ്പോൽ തൂക്കികൊല്ലപ്പെട്ടവൻ 1000 വട്ടം ഭേദമായിരുന്നു.

രാകേഷ് കോന്നി എഴുതുന്നു:

കൂട്ടക്കൊലകൾ നടത്തിയ പലരും ഇവിടെ ദേശീയപതാക പുതച്ചുറങ്ങുന്നുണ്ട്. ചില മരണങ്ങൾ സന്തോഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അതൊരു സാഡിസമായി സ്വയം വിലയിരുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല. കാരണം, ഇനിയും വിഷം വിതയ്ക്കാൻ, പാവങ്ങളുടെ ജീവനെടുക്കാൻ അയാൾ ബാക്കിയില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസമാണ് ആ സന്തോഷത്തിന്റെ പിന്നിൽ. പക്ഷെ ആ സന്തോഷത്തിനായി ആരെയും കൊല്ലണം എന്ന് അഭിപ്രായമില്ല.

166ന്റെ കണക്കുമായി കൊലയെ ന്യായീകരിക്കുന്നവരൊക്കെ ഇതുവരെ എണ്ണം തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തത്ര നരഹത്യകൾ നടത്തി നാടിനെ തന്നെ കൊന്ന് ഇന്നും ഞെളിഞ്ഞു നടക്കുന്ന മഹാനുഭാവന്മാരെയും തൂക്കിക്കൊല്ലണം എന്ന് വാദിക്കുമോ!! വിഷത്തേക്കാള്‍ ഭീകരര്‍ അത് പരത്തുന്ന ആളുകള്‍ തന്നെ. കസബ് വെറും വിഷം മാത്രം.

ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് രണ്ട് മരണങ്ങൾ! അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വങ്ങളായ രണ്ട് മനുഷ്യദ്രോഹികള്‍ ചത്തു. കാളിയന്‍ ചത്തു. വെറും ഉപകരണം മാത്രമായിരുന്നതിനെ കൊന്നു. ഒന്നുകിൽ രണ്ടും "ചാവണമായിരുന്നു" അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടിനെയും "കൊല്ലണമായിരുന്നു", അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെയുള്ളത് സെലക്ടീവ് ജസ്റ്റീസ് എന്ന് തന്നെ പറയേണ്ടിവരും (കാര്യം അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്നത് സത്യം)

ഒരു ജിങ്ഗോയിസ്റ്റ് അല്ലാത്തതിനാലും വധശിക്ഷയോട് വിയോജിപ്പുള്ളതിനാലും രണ്ടാമത്തേതിന്റെ ആഘോഷം ആദ്യത്തേതിനോളം സന്തോഷം നല്കുന്നില്ല.

താജുദ്ദീന്‍ പി റ്റി എഴുതുന്നു:

It has been in the interest of Indian Muslim to hang Kasab without any delay. There are vested interests systematically spreading canards that his sentence is postponed to placate Muslims as if Indian Muslims are very much concerned about his life. Remember the widespread FaceBook campaign initiated by the same sources few months back highlighting Rs 50 Core spent on him and alleging that that the expenditure is for his comfort including Biriyani every day. Actually the entire cost is for tightening physical security at the prison and for the salary of additional security forces with the sole aim of preserving the right of the State to kill him. In fact, the newspaper report made it very clear that the amount of money spent for his food is just Rs. 27 only per day (Is biriyani available for Rs 27 in Mumbai?) Even if he is sleeping with Bollywood heroins every day, the amount would not have reached Rs. 50 Crore for two years.

I hail the hanging of Kasab!

കസബിനെ തൂക്കിലേറ്റിയ നടപടിയില്‍ സന്തോഷിക്കുന്നു, വിധി നടപ്പിലാക്കിയ സര്‍ക്കാരിനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. മനുഷ്യ മനസാക്ഷിയെ മരവപ്പിച്ച ഒരു കൊടും ക്രൂര കൃത്യത്തില്‍ ജീവനോടെ പിടിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരേ ഒരു കൊടും കുറ്റവാളിക്ക് നല്‍കാവുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ശിക്ഷ തന്നെയാണ് വധശിക്ഷ.

വധ ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കിയത്തില്‍ ഒരു പക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സന്തോഷിക്കുന്നത് ഇന്ത്യന്‍ മുസ്ലിംകള്‍ തന്നെയായിരിക്കും. നിക്ഷിപ്ത താല്പര്യക്കാര്‍ കസബിന്റെ വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കാത്തത് ഇന്ത്യന്‍ മുസ്ലിംകളെ സുഖിപ്പിക്കാനും പ്രീണിപ്പിക്കാനും ആണെന്ന് വ്യാപകമായി പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്നു, മുസ്ലിംകള്‍ക്ക് കസബിന്റെ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ പ്രത്യേക താല്പര്യം ഉണ്ടെന്ന രീതിയില്‍. ഇന്ത്യന്‍ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയില്‍ വധ ശിക്ഷ സുപ്രീ കോടതി അംഗീകരിച്ചു പ്രസിഡന്റ്‌ ദയാ ഹരജി തള്ളിയതിനു മാത്രമേ നടപ്പിലാക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്ന അടിസ്ഥാന വസ്തുത പോലും മറച്ചു വെച്ച് അവനെ ജയിലില്‍ അടച്ച അന്ന് തൊട്ടേ തുടങ്ങിയതാണ്‌ അവനെ സര്‍ക്കാര്‍ ഉടന്‍ കൊല്ലാത്തത് മുസ്ലിംകളെ പ്രീണിപ്പിക്കാനാണ് എന്നുള്ള പരാതി! പിടിച്ച ഉടന്‍ തൂക്കി കൊല്ലാന്‍ ഇന്ത്യ എന്താ ബനാന റിപ്പബ്ലിക്കോ?

ഇത് പോലെ വ്യാപകമായ ഒരു ഫേസ് ബുക്ക് പ്രചരണം കസബിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടി അമ്പതു കോടി ചിലവാക്കിയതിനെ പറ്റിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുഴുവന്‍ തുകയും ചിലവാക്കിയത് ജയിലിന്റെ സുരക്ഷ കൂട്ടാനും അധികം സുരക്ഷാ ജീവനക്കാരുടെ നിയമനത്തിനുമായിരുന്നു. കസബിനെ മറ്റാരും കൊല്ലാതിരിക്കാനും കൊല്ലാനുള്ള അവകാശം സര്‍ക്കാരിന് തന്നെ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താനുമാണ് ഈ ഭീമമായ തുക ചിലവഴിച്ചത് (പലരും കസബിന്റെ ചിലവില്‍ കോടീശ്വരന്മാര്‍ ആയി കാണും എന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം. അല്ലെങ്കില്‍ യിലിന്റെ സുരക്ഷ കൂട്ടാന്‍ അമ്പത് കോടി ചിലവാകുമോ!) കസബിന്റെ ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി ഒരു ദിവസം വെറും ഇരുപത്തി ഏഴു രൂപ മാത്രമാണ് ചിലവാക്കിയത് എന്നും അധികൃതര്‍ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഈ വസ്തുത മറച്ചു വെച്ച് കസബിനു എന്നും ബിരിയാണി സല്ക്കരിക്കുകയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ എന്നായിരുന്നു ആരോപണം. ഇരുപത്തി ഏഴു രൂപയ്ക്കു മുംബയില്‍ ബിരിയാണി കിട്ടുമോ? കസബിന്റെ കൂടെ കിടക്കാന്‍ ബോളിവുഡ് നായികമാരെ ദിവസവം നല്‍കിയാലും അമ്പത് കോടി രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ചിലവാകില്ല.

ഏതായാലും വിധി നടപ്പിലാക്കാന്‍ കാണിച്ച ധീരതയെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.

അജിത്ത്കുമാര്‍ എ എസ് എഴുതുന്നു:

Its not rarest of the rare.its commonest of the common cruel nationalism,state murder.

when state does it secretly it is legal ,other wise it is conspiracy..murder!!!!

അരുണ്‍ ജോസഫ് എഴുതുന്നു:

Two deaths.. Both deserves same status.. One external terrorism and other internal terrorism.. But irony is one body is draped in Tricolour.. Hope both the souls meets in hell !!

രജേഷ് ഒ പോസിറ്റീവ് എഴുതുന്നു:

കണ്ണിനു പകരം കണ്ണ് , പല്ലിനു പകരം പല്ല് ...

ഈ നിയമാവലിയുടെ സംരക്ഷകന്‍ ആയിരുന്നു കസബ് , അതെ നിയമം കസബിന്റെ ജീവന്‍ എടുത്തു..

കസബും അയാളെ തൂക്കിലേറ്റിയ നിയമവും തമ്മില്‍ കസബിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രം വ്യത്യാസമില്ലാതായി. കസബ് കൊലയാളി ആണെങ്കില്‍ അതിനെകാല്‍ എത്രയോ കൂടുതല്‍ കൊലപാതകങ്ങള്‍ അയാളെതൂക്കിലേറ്റാന്‍ വിധിച ഭരണകൂടം ചെയ്യുന്നു. ഒരു ജനതയെ കൊന്നൊടുക്കാന്‍ നേതൃത്വം നല്‍കിയ മോഡി ഇന്നും അധികാരസ്ഥാനങ്ങളുടെ തലപ്പത്ത് തുടരുന്നു.. സിക്ക് കൂട്ടകൊലക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിയവര്‍ ഇന്നും രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു. വ്യക്തി താല്പര്യത്തിനായി രാജ്യത്ത് അടിയന്തരാവസ്ഥ നടപ്പാക്കിയ ഇന്ദിര മാലയണിഞ്ഞ് നമ്മുടെ ചുവരുകളില്‍ നമ്മെ നോക്കി നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകുന്നു.

ബീജാപ്പൂരില്‍ ആദിവാസി കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൂട്ടകൊല നടത്തിയ പട്ടാളം നമ്മുടെ സംരക്ഷകരായി നാം ഇന്നും കരുതുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ പട്ടാളം നടത്തുന്ന കൊലപതങ്ങളെ
അനിവാര്യതയായി കാണാന്‍ നമുക്ക് കഴിയുന്നു. രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കാന്‍ ഏറ്റവും അധികം ആയുധങ്ങള്‍ വാങ്ങികൂട്ടുന്ന രാജ്യം എന്ന നിലയില്‍ ഓരോ ഇന്ത്യകാരുടെയും രാജ്യ സ്നേഹം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു...

ഇനി ബാറ്ററി വാങ്ങിയ കുറ്റത്തിന് തൂക്കുകയര്‍ കാത്തുകിടക്കുന്ന പെരരിവാളിന്റെ, ജനവികാരം മാനിച്ചു കോടതി വധശിക്ഷ വിധിച്ച അഫ്സല്‍ ഗുരുവിന്റെ, മരണങ്ങള്‍ നമുക്ക് ആഘോഷിക്കാം.. പിന്നീട് വധ ശിക്ഷക്ക് എതിരെ വാതോരാതെ വാചാലരാകാം..

സന്തോഷ് ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ എഴുതുന്നു:

There are many Mass Murderers in India, in greatly respected positions. Ajmal Kasab was just a specimen who got caught.

ബിജു ജോണ്‍ എഴുതുന്നു:

വധശിക്ഷക്ക് ഞാന്‍ പൂര്‍ണമായും എതിരാണ് അത് കസബിനെയായാലും ,,കൊലക്ക് കൊലയല്ല പ്രധിവിധി , ഒരു പീറ ചെറുക്കനെ കൊന്നത് കൊണ്ടൊന്നും ഭീകര വാദം അവസാനിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല . പിന്നെ ഇത് കൊണ്ട് ദേശ സ്നേഹം പറയുന്ന കുറെ പേരെ , തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും . ഇത് പറയുമ്പം എന്നെ ഒരു പക്ഷെ ദേശദ്രോഹി എന്ന് വിളിച്ചേക്കാം , ഞാന്‍ അങ്ങ് സഹിച്ചു .

റഫീക്‍ ഉമ്പാച്ചി എഴുതുന്നു:

മുസ്ലിം സുഹൃത്തുക്കളേ,

നിങ്ങൾക്ക് രാജ്യ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഒരു സുവർണാവസരം.
വരുവിൻ, പങ്കെടുപ്പിൻ, ദേശസ്നേഹികളാകുവിൻ...

-അവനതു തന്നെ കിട്ടണം.

ആരിഫ് സെയ്ന്‍ എഴുതുന്നു:

സഹതാപത്തോടെ എന്നെ നോക്കരുത്...പ്ലീ....സ്‌., കസബ്‌.... എന്‍റെ ആരുമല്ല. എന്‍റെ നാട്ടുകാരെ കൊന്നു തള്ളിയ, എന്‍റെ രാജ്യത്തിന്‍റെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു നേരെ നിറയൊഴിച്ച ഒരു കൊലയാളി. അത്ര തന്നെ.

സമി സെയ്ദ് അലി എഴുതുന്നു:

Kasab: Was he a terrorist? Or was he not?
-- in the dilemma of what stand I should take on the subject.. !! :-/

ബി ആര്‍ പി ഭാസ്കര്‍ എഴുതുന്നു:

വധശിക്ഷയിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന സംവിധാനം, ശിക്ഷ എന്നാൽ പ്രതികാരം എന്നർത്ഥമാക്കുന്ന സമൂഹം, ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് അജ്മൽ കസബിന്റെ വിധി നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കമാൻഡൊയുടെ കയ്യിൽ പെടാതെ സാധാരണ പൊലീസുകാരന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നുപെട്ടതുകൊണ്ട് അയാൾക്ക് കോടതിയിൽ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചു. പക്ഷെ മതതീവ്രവാദം മരണം വിതറുന്ന മനുഷ്യയന്ത്രമാക്കി മാറ്റിയ അയാൾക്ക് അതെങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനാകും? ഒടുവിൽ ഭരണകക്ഷിക്ക് രാഷ്ട്രീയലാഭം ഉണ്ടാക്കാനാവുന്ന വിധത്തിൽ, അഥവാ മുഖ്യപ്രതിപക്ഷകക്ഷിക്ക് രാഷ്ട്രീയലാഭം നിഷേധിക്കാനാവുന്ന വിധത്തിൽ ആ വിധി നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു.

കിരണ്‍ തോമസ് എഴുതുന്നു:

മറ്റെന്തിനേക്കാലും ഉപരി സ്വന്തം രാഷ്ട്രത്തെ സ്നേഹിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ജീവനെടുക്കപ്പെട്ട അജമല്‍ കസബിന്‌ ആദരാജ്ഞലികള്‍. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം രാജ്യസ്നേഹികള്‍ക്ക് മാതൃക ആകട്ടെ

ലേബല്‍: മരിച്ചു കിടക്കുന്നവരെ പറ്റി നല്ലത് പറയാനുള്ള ആത്മീയ ഔന്നത്യം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമം

ഷെമിന്‍ ജോയ് എഴുതുന്നു:

to write or not that i am against death penalty?

റീന ഫിലിപ്പ് എഴുതുന്നു:

വേട്ടക്കുപയോഗിച്ച നായ്ക്കള്‍ തൂക്കിലേറ്റപെടുമ്പോള്‍ വേട്ടക്കാര്‍ സുഖവാസകേന്ദ്രങ്ങളില്‍ വാഴുന്നു ....

Soor yan എഴുതുന്നു:

ഒരു കസബിനെ തൂക്കി കൊല്ലുമ്പോള്‍....... കസബിനെ ഒരുക്കിയവര്‍ സുരക്ഷിതരായി മാറ്റ് കസബുകളെ സൃഷ്ടിക്കുകയാവും..

കസബ്‌ ഒരു ഇര മാത്രമാണ്....

പാക്കിസ്ഥാനിലും ഇന്ത്യയിലും...!

കസബിനെപ്പോലെ നിരവധി ചെറുപ്പക്കാര്‍ ഇരകലാക്കപ്പെടുന്നു.... ഒരു കസബിനെ തൂക്കിലേറ്റി ഭരണകൂടം ജനങ്ങളുടെ കണ്ണില്‍ പൊടിയിടുന്നു....!

കണ്ണില്‍ വീണ പൊടി കഴുകി കളയാനും യഥാര്‍ത്ഥ കാഴ്ച കാണാനുമാണ് ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ കഴിയേണ്ടത്..!

ഷാജി കെ എ എഴുതുന്നു:

A man on suicide mission was hanged. When he landed Mumbai shore along with nine other terrorists, Kasab's intention was to die. By sending him to gallows, we have fulfilled his wish. If he was allowed to undergo a life imprisonment, that may have been a severe punishment to him. As far as Kasab was concerned, other terrorists in his team were successful in their missions while he was a failure. Capital punishment often lacks logic.

ആദര്‍ശ് വി കെ എഴുതുന്നു:

ജീവനെടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും അധികാരമുണ്ടോ?

കുറ്റാരോപിതര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഭീകരര്‍ പാവം ജനങ്ങളെ കൊന്നിട്ടുണ്ടന്നതില്‍ തര്‍ക്കത്തിനില്ല അതിന് അവര്‍ക്ക് പരമാവധി ശിക്ഷ നല്‍കണം എന്നാല്‍ വധശിക്ഷ ഈ പുരോഗമനകാലത്ത് അംഗീകരിക്കാനാകുമോ. കുറ്റവാളികളുടെ എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളും തടയുക, അതാണല്ലോ ജയില്‍.

ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടം ശ്രമിക്കേണ്ടത് ഏകാധിപത്യ ഭരണത്തെ പോലെ അല്ല. കാലം ചെല്ലുന്തോറും മാറേണ്ട നിയമങ്ങളും ഇല്ലേ.

കണ്ണിന് കണ്ണ് എന്നത് ജനാധിപത്യഭരണകൂടത്തിന് ചേര്‍ന്നതാണോ അത് ഭീകരവാദികള്‍ക്കല്ലേ ചേരുക, അല്ലെങ്കില്‍ പട്ടാള ഭരണകൂടത്തിന്.

നിലവിലെ നിയമം അനുസരിച്ച് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്തത് ശരിയാകാം, അതില്‍ വാദിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ പാര്‍ലമെന്റിലും പൊതുസമൂഹത്തിലും ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് വധശിക്ഷ ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍ അതിന് ശ്രമിക്കണം. അതാണ് കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ശാലിനി വേണുഗോപാല്‍ എഴുതുന്നു:

Thank God.. Kasab was hanged to death in a top secret operation, the news didn't get leaked to the media earlier...

മുരളി ഗോപി എഴുതുന്നു:

Celebrating a hanging, whether it is that of a terrorist or not, whether it is that of a culprit or not, is not honourable to a civilisation such as ours. This is a time, I think, when we should be subtly silent, and reserve our 'patriotism' for more deserving situations. Battles must be fought with a strong sense of honour and war ethics. Otherwise, these would be no better than Dog vs Dog. :-)

മേരി ലില്ലി എഴുതുന്നു:

അജ്മല്‍ കസബിനെ രഹസ്യമായി തൂക്കി കൊന്നതായി വാര്‍ത്ത. ഇതിപ്പോള്‍ സദാം ഹുസൈന്റെ കാര്യത്തില്‍ അമേരിക്ക കാണിച്ച വെപ്രാളം പോലെയായി. വധശിക്ഷ പ്രാകൃതമാണ്. ഇന്ത്യയെ പോലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് അത് നിര്‍ത്തലാക്കണം എന്നാണ് എന്‍റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം. ഒരാളെ തൂക്കി കൊന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അതാരുമായി കൊള്ളട്ടെ, സന്തോഷിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.

and later:

വധശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്‍റെ തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായമാണ് ഞാന്‍ ഇന്ന് അജ്മല്‍ കസബിന്റെ വിഷയത്തില്‍ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്. അതിന് ആളുകള്‍ ഇത്രമാത്രം കയറു പൊട്ടിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഒരു കാര്യത്തില്‍ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ സന്തോഷിച്ചാല്‍ അത് രാജ്യസ്നേഹം ആണെന്ന് വിചാരിക്കുന്നത് വെറും അറിവില്ലായ്മ ആണ്. എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ചിന്തിക്കണം, ഒരുപോലെ സന്തോഷിക്കണം, ഒരുപോലെ കരയണം എന്നതല്ല രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ അളവുക്കോല്‍. ഓരോ വിഷയത്തിലും ഓരോരുത്തര്‍ക്കും വിഭിന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും. എനിക്കും ഉണ്ട്. അജ്മല്‍ കസബിനു ശിക്ഷ വിധിച്ചതോ തൂക്കി കൊന്നതിനെയോ അല്ല ഞാനിവിടെ പരാമര്‍ശിച്ചത്. വധശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ചെറിയ ചില വരികളില്‍ എഴുതിയത്. അതില്‍ ആര് എന്ത് പറയുന്നു എന്നത് എന്റെ വിഷയം അല്ല. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് നിവര്‍ന്നു നിന്ന് പറയുക എന്നതാണ് എന്നെ സംബന്ധിച്ചത്തോളം പ്രധാനമായ കാര്യം.

ആണ്ടൂര്‍ സഹദേവന്‍ എഴുതുന്നു:

എത്ര യാദൃച്ഛികം!

‘അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവം’ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട് വധശിക്ഷ വിധിക്കുന്ന രീതി പുനപരിശോധിക്കണമെന്ന് ജസ്റ്റിസ് കെ എസ് രാധാകൃഷ്ണൻ ജസ്റ്റിസ് മദൻ ലോകുർ എന്നിവരുടെ ബെഞ്ച് ഒരു നിർണായക ന്യായാഭിപ്രായം പുറപ്പെടുവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്തരം വധ ശിക്ഷകളിൽ ശിക്ഷ വിധിക്കുന്ന ജഡ്ജിമാരുടെ ആത്മനിഷ്ടാപരമായ നിലപാട് സ്വാധീനിക്കുന്നതായാണ്‌ ഈ ന്യായാധിപന്മാരുടെ നിരീക്ഷണം. ഇത്തരം വധശിക്ഷകളിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രമാണത്തിന്‌ ഒരേ സ്വഭാവം പ്രകടമാവുന്നില്ല. മിക്കതും ജഡ്ജികേന്ദ്രിതമാവുന്നു. ....വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കണമെന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ കരട് നിർദ്ദേശം ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും പാകിസ്ഥാനും ചൈനയും ഇറാനും ഇറാഖും കുവൈത്തും ലിബിയയും അടക്കം 39 രാജ്യങ്ങൾ എതിർത്തപ്പോൾ 36 രാജ്യങ്ങൾ വിട്ടു നിന്നു. അനുകൂലിച്ചത് 110 രാജ്യങ്ങളാണെന്ന് ഓർക്കുകയും വേണം. വധശിക്ഷ വേണമെന്നഭിപ്രായപ്പെടുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ മൂന്നിരട്ടി രാജ്യങ്ങളാണ്‌ വധശിക്ഷയെ എതിർക്കുന്നത് എന്നോർമ്മിക്കണം. പക്ഷെ ന്യൂനപക്ഷാഭിപ്രായമെ ഇനിയും നിലനില്ക്കൂ!
ഈ അവസരത്തിലാണ്‌ കസബിന്റെ വധശിക്ഷ നടപ്പിലായ വാർത്ത വരുന്നത്.

ഇതെല്ലാം മനുഷ്യൻ എഴുതുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കഥ! സർവ്വശകതനായ ദൈവത്തിന്‌ ഇതിലൊന്നും കാര്യമില്ലെന്നാണ്‌ ദൈവത്തെകുറിച്ച് വ്യക്തിപരമായ സങ്കലപ്പവും വിശ്വാസവും ഉള്ള ഞാൻ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നത്.

ലീന മണിമേഖലൈ എഴുതുന്നു:

Shame to live in a country executing capital punishment!

Court Murders cannot be justified on any cases including heinous crimes!

വീണ്ടും

The idea of justice is not revenge but to bring a sense of closure to the victims. Justice should be restorative, not retributive.#CapitalPunishment #hangingkasab

ശ്രുതി ജയകുമാര്‍ സുപ്രിയ എഴുതുന്നു:

Kasab's hanging? Congratulations... you made him a martyr! Well... you really think he didn't know he would die when he set out to do what he did? Then how exactly is this a punishment? It is simple vendetta for blood thirsty Indian public. A distraction for those dogs who want a bloody piece of bone to chew on. Nothing more, nothing less. Looks like our society has absolutely no idea of what justice or punishment is.

സുനില്‍ കിണറ്റുപറമ്പില്‍ എഴുതുന്നു:

ഭീകര പ്രവര്‍ത്തനവും വധശിക്ഷയും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. രണ്ടും മാനുഷികതക്കെതിരായ ക്രിമിനല്‍ കൃത്യങ്ങള്‍ തന്നെ. ഏറ്റുമുട്ടല്‍ കൊലപാതകത്തിന്റെ നിയമ പരിരക്ഷയുള്ള വകഭേദം മാത്രമാണ് വധശിക്ഷ. ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന സംഘടിത ഭീകര പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ എങ്ങനെ തടയാനാകും? ഹിംസയും പ്രതിഹിംസയും ജനാധിപത്യ സമൂഹങ്ങള്‍ക്ക് പിന്തുടരാവുന്ന മാതൃകകളല്ല, ഭീകരവാദവും തൂക്കിക്കൊലയും പരസ്പര യുദ്ധങ്ങള്‍ക്ക് ഊര്‍ജം പകരാനുള്ള ഇന്ധനങ്ങളാണ്.

രൂപേഷ് കുമാര്‍ എഴുതുന്നു:

If people and state seek revenge through capital punishment, no doubt they are the volcanoes of violence.

Not only silent leaders and rulers, but silent killers too.

ഹിരണ്‍ വേണുഗോപാലന്‍ എഴുതുന്നു:

If you think hanging Kasab is something patriotic, you are seeing the 'punishment' as a 'revenge'. Its not the way law should work, human should think. Consider it as as a move against terrorism "supported by current law". Its not patriotism.

റോഷന്‍ രവി എഴുതുന്നു:

One hell of an irony, isn't it. a terrorist came here on a suicide mission to kill some people, accomplished killing part and the government facilitated the "suicide" part of that mission.

ജോസഫ് തോമസ് എഴുതുന്നു:

So many comments today in my timeline from the 'peaceful aarsha bhaaratha makkal', saying that the government should have done the Kasab hanging in public. The same lot who have been worrying about the public hanging in Saudi Arabia and called it barbarian.

മൈത്രേയ മൈത്രേയന്‍ എഴുതുന്നു:

In Democracy, punishment is given as a learning experience to an individual to recognize, regret and reintegrate into a society. Capital Punishment was invented by Kings to obliterate an individual to 'teach' others of the severe repercussion, if they violate or react against the King...So punishment in Democracy implies reintegration of the individual back into the society at all levels. There is no point in killing someone to bring justice, you can't 'bomb people to bring peace', it does not belong to Democracy but a vestige of old monarchy, hence Capital Punishment should be abolished...There may be individuals whom we can never release back into society because they may not change or regret, yet we can't kill them. But then, that is the price we pay for the 'freedom and respect' an individual experience in a Democratic society... In Democracy, we can only 'protect' and extend the individual's existence and rights to all possible quarters of life... I am pained again by the killing of Kasab.. :(

അബ്ദുള്‍ കരീം എഴുതുന്നു:

"May Allah forgive me, Such a mistake will never occur again" were the last words of Kasab, who, we were always told that never showed any remorse.

ആനന്ദ് രാജ എഴുതുന്നു:

To hang a man who has already determined to suicide doesn't look like a punishment to me .... BAN CAPITAL PUNISHMENT !!!!

കരിമീന്‍ പൊള്ളിച്ചത് എഴുതുന്നു:

പണ്ട് ആകാശവാണിയില്‍ കൊല്ലത്ത് നിന്ന് മനു,സുനു,സനു,വിനു എന്നിവരാവശ്യപ്പെട്ട ഗാനങ്ങള്‍ , കൊട്ടാരക്കര നിന്ന് രാമന്‍,കോമന്‍,മാമന്‍ എന്നിവര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട ഗാനങ്ങള്‍ എന്നൊക്കെ പറയുന്നതു പോലെ ഭീകരാക്രമണ കേസുകളില്‍ പാക്കിസ്താന്‍ സ്വദേശികളായ അജ്മല്‍, റഹ്മാന്‍, സലീം ....അഷറഫ്, മുഷറഫ്, അസ്കര്‍..എന്നൊക്കെ പേരുകള്‍ കാണാം...

ഈ അജ്മല്‍ കസബിന്റെ ജന്മദേശം , മാതാ പിതാക്കള്‍ , ബോംബെയില്‍ എത്തുന്നതുവരെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് വിശദ വിവരങ്ങള്‍ ലഭ്യമാണോ ?..അതു സംബന്ധിച്ച് അന്വേഷണം പൂര്‍ത്തിയായിട്ടുണ്ടോ ? മൃതദേഹം ബന്ധുക്കള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നുണ്ടോ ?

ഷാജി മുള്ളൂര്‍ക്കാരന്‍ എഴുതുന്നു:

താക്കറെയുടെ മൃതദേഹത്തില്‍ ദേശീയ പതാക പുതപ്പിക്കാമെങ്കില്‍ കസബിനു എന്തുകൊണ്ട് പറ്റില്ല ?

കസബ്‌ പുറത്തുനിന്നും വന്നു ഈ രാജ്യത്തിനെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു , താക്കറെ ഇവിടെ ജനിച്ചു ജീവിച്ചു ഈ രാജ്യത്തിനെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു .... വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല.

Afthab Ellath എഴുതുന്നു:

two lives that committed horrendous crimes against the fellow humanbeings ended this week... Indian state subserviently allowed one to complete the long 85 years to continue the brutal atrocities, and finally gifted the tricolour to cover the nakedness of the body, while preparing the noose for the other to end it at the age of 25 years..

അജ്മല്‍ കസബ്

ദേശീയം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

deepak s

Saji Markose

Rakesh S

A S Ajith Kumar

Arif Zain

Rafeeq Thiruvalloor

VK Adarsh

Sruthi J S

ഇന്ത്യന്‍ ഐടി നിയമം ലംഘിക്കാതെ എങ്ങനെ ഒരു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് എഴുതാം

Gossip Mongers — Mon, 19 Nov 2012 16:34:07 +0000

[blurb:1:right]

[blurb:2:left]

പിന്‍കുറിപ്പു്: ഈ പോസ്റ്റിലൂടെ ഒരാളുടെയും വികാരം വ്രണപ്പെടാതിരിക്കാന്‍ ആവശ്യമായ എല്ലാ ശ്രദ്ധയും ഞങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ടു്. എങ്കിലും അബദ്ധവശാലോ അനവധാനത മൂലമോ കുറ്റകരമോ അഭിമാനക്ഷതമുണ്ടാക്കുന്നതോ ആയ എന്തെങ്കിലും ഈ പോസ്റ്റില്‍ പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഞങ്ങളെ അറിയിക്കണമെന്നും പ്രശ്നകാരിയായ ഭാഗം ഈ പോസ്റ്റില്‍ നിന്നും നീക്കം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറാണെന്നും മുന്‍കൂട്ടി അറിയിക്കുന്നു.

(സ്രോതസ്: ഫെയ്ക്കിങ് ന്യൂസ്)

News Quotes

ദേശീയം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Gossip Mongers

ഇസ്രായേലേ, സ്വസ്തി; ഭീതി നിന്നോടുകൂടെ

Stanly Johny — Mon, 19 Nov 2012 10:15:56 +0000

ഇതു പോലെ ഒരു അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പു കഴിഞ്ഞ് പുതിയ പ്രസിഡന്റിന്റെ സ്ഥാനാരോഹണത്തിനായി ലോകം മുഴുവന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന വേളയിലാണ് ഇതിനു മുന്‍പ് ഇസ്രയേല്‍ ഗാസയെ ആക്രമിക്കുന്നത്. 2008 ഡിസംബര്‍ - 2009 ജനുവരി കാലത്തെ ആ യുദ്ധത്തില്‍ ഇസ്രയേലി പട്ടാളം ചെയ്തു കൂട്ടിയ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളുടേയും, കെടുതികളുടേയും വിശദവും ആധികാരികവുമായ റിപോര്‍ട്ട് പിന്നീട് ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ ഗോള്‍ഡ്സ്റ്റോണ്‍ കമ്മിഷന്‍ തന്നെ പുറത്തു വിടുകയുണ്ടായി; അതിന്മേല്‍ പതിവു പോലെ ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ട ഇടങ്ങളില്‍ ഗൗരവമായ ചര്‍ച്ചകളോ, നടപടികളോ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും. ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറോളം പലസ്തീന്‍കാര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ട 'ഓപറേഷന്‍ കാസ്റ്റ് ലീഡി'ന്റെ സമയത്ത് അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റ്-ഇലക്റ്റ് ബറാക് ഒബാമ ഇസ്രയേലിനെതിരെ ഒന്നു ശബ്ദമുയര്‍ത്തുക പോലുമുണ്ടായില്ല. ഇന്ന്, ഒബാമ പ്രസിഡന്റായി വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട് രണ്ടാംഘട്ട അഭിഷേകത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന സമയത്തു തന്നെ ഇസ്രയേല്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഗാസയെ ആക്രമിക്കുന്നത് യാദൃശ്ചികതയാവാന്‍ തരമില്ല.

എന്തുകൊണ്ട് യുദ്ധം?

'ഓപറേഷന്‍ കാസ്റ്റ് ലീഡ്' തത്കാലത്തേക്ക് ഹാമാസിന്റെ സൈനിക ശേഷിക്ക് പ്രഹരമേല്പിക്കുന്നതില്‍ വിജയിച്ചെങ്കിലും, ഇസ്രയേലിന്റെ മറ്റു സമീപകാല സൈനീക നീക്കങ്ങളെ പോലെ ദീര്‍ഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ നേടുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. അല്ലെങ്കില്‍ ഇസ്രയേലിന് ഇപ്പോഴത്തെ യുദ്ധത്തിന്റെ ആവശ്യം തന്നെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.

ഗാസയില്‍ നിന്നും ഹമാസ് അയയ്ക്കുന്ന ഹ്രസ്വദൂര റോക്കറ്റുകള്‍ ഇസ്രയേല്‍ ജനതയുടെ ശാന്തജീവിതത്തിനു തടസമാണെന്നും, ആ റോക്കറ്റ് ഇന്‍ഫ്രസ്റ്റ്രക്ചര്‍ പൂര്‍ണമായും നശിപ്പിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് 2008ലെ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നത്. കഷ്ടി അഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ റേഞ്ചുള്ള, ഗാസയില്‍ തന്നെ നിര്‍മിക്കുന്ന ഖസം റോക്കറ്റുകളായിരുന്നു ഹാമാസിന്റെ പ്രധാന ആയുധം. വ്യോമാക്രമണവും, കരയാക്രമണവും നടത്തി ഗാസയില്‍ പരമാവധി നാശനഷ്ടം വിതച്ച് പിന്മാറുക എന്നതായിരുന്നു ഇസ്രയേലിന്റെ തന്ത്രം. തത്കാലത്തെ റോക്കറ്റു വീഴ്ചയ്ക്ക് ഇസ്രയേല്‍ അന്നു പരിഹാരം കണ്ടെങ്കിലും, 'ഹമാസിന്റെ റോക്കറ്റ് ഭീഷണി' ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ഓപറേഷന്‍ കാസ്റ്റ് ലീഡിനായില്ല. ഇന്ന്, ഖസമിനേക്കാള്‍ മാരകമായ റോക്കറ്റുകള്‍ ഹാമാസിന്റെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് ഇസ്രയേല്‍ അവകാശപ്പെടുന്നു. അതു നശിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഓപറേഷന്‍ പില്ലര്‍ ഓഫ് ഡിഫന്‍സിന് ആരംഭം കുറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബര്‍ 23ന് സുഡാന്‍ തലസ്ഥാനമായ ഖാര്‍ത്തൂമില്‍ നടന്ന ഒരു വ്യോമാക്രമണത്തെ കുറിച്ച് അമേരിക്കന്‍ സ്വകാര്യ ഇന്റലിജന്‍സ് കമ്പനിയായ സ്ട്രാറ്റ്ഫോര്‍ റിപോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക സ്ഥിതീകരണമൊന്നും വന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഖാര്‍ത്തൂമിലെ യാര്‍മുക് ആയുധ ഫാക്ടറിയാണ് അന്നു രാത്രി അജ്ഞാതമായ യുദ്ധവിമാനങ്ങള്‍ ബോംബിട്ടു നശിപ്പിച്ചതെന്നാണ് റിപോര്‍ട്ട്. ഈ ഫാക്ടറി, ആന്റി-ടാങ്ക്, ആന്റി-എയര്‍ക്രാഫ്റ്റ് മിസൈലുകളും, ദീര്‍ഘദൂര ഫജര്‍ മിസൈലുകളും ഉണ്ടാക്കാനായി ഇറാന്‍ ഉപയോഗിച്ചു വരുകയായിരുന്നുവെന്നാണ് സ്ട്രാറ്റ്ഫോറിന്റെ കണ്ടെത്തല്‍. ഇവിടെ നിര്‍മിക്കപ്പെടുന്ന ഫജര്‍ മിസൈലുകളില്‍ നല്ലൊരു ഭാഗവും മെഡിറ്ററേനിയന്‍ സമുദ്രം വഴി ഗാസയില്‍ ഹാമാസിലേക്കെത്തുന്നുണ്ട് എന്ന ഇന്റലിജന്‍സ് വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇസ്രയേല്‍ ഖാര്‍ത്തൂം ആക്രമിക്കുന്നത്. ഇതിനു പിന്നാലെയാണ് ഗാസയിലെ റോക്കറ്റ് പ്രോഗ്രാമിന്റെ മുഖ്യ ശില്പിയായിരുന്ന അഹമ്മദ് ജബാറിയെ കൊലപ്പെടുത്താനായി ഇസ്രയേല്‍ നവംബര്‍ 14ന് വ്യോമാക്രമണം നടത്തുന്നത്. ആ ആക്രമണത്തില്‍ ജബാറിക്കു പുറമേ, ഇരുപതോളം പലസ്തീനികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. അങ്ങിനെ ഓപറേഷന്‍ പില്ലര്‍ ഡിഫന്‍സിനു കളമൊരുങ്ങി.

ഇസ്രയേലിന്റെ സുരക്ഷാ ഡിലമ

സുരക്ഷാ ചരിത്രകാര്‍ പറയുന്ന ക്ലാസിക്കല്‍ സുരക്ഷാ ഡിലമയിലാണ് ഇന്നത്തെ ഇസ്രയേല്‍. തങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന സുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികളെ നേരിടാനായി ഇസ്രയേല്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ അതൊക്കെ ആ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികള്‍ വര്‍ധിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇറാന്‍ എന്ന ഭീഷണിയെ നേരിടുന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു ഇസ്രയേല്‍ 2006ല്‍ ലെബനോനെ ആക്രമിച്ചത്. ഇറാന്റെ പ്രധാന സഖ്യസംഘടനനായ ഹെസ്ബൊല്ലയെ തകര്‍ത്ത് ഇറാനെ കൂടുതല്‍ ദുര്‍ബലമാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്ന്. എന്നാല്‍ ഒരു മാസം നീണ്ടു നിന്ന യുദ്ധത്തിനൊടുവില്‍, ഹെസ്ബൊല്ലയ്ക്ക് കാര്യമായ പരുക്കുകളൊന്നും ഏല്പിക്കാനാവാതെ തന്നെ ഇസ്രയേലിന് യുദ്ധത്തില്‍ നിന്നും പിന്മാറേണ്ടി വന്നു. ഇന്ന്, 2006ലുള്ളതിനേക്കാള്‍ ആയുധങ്ങള്‍ ഹെസ്ബൊല്ലയ്ക്കുണ്ട് എന്നു മാത്രമല്ല, പശ്ചിമേഷ്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള ഇറാന്റെ സ്വാധീനവും വലുതാണ്. അതുപോലെ 2008ലെ ഗാസാ ആക്രമണവും പരിശോധിക്കാം. ഗാസയെ ആക്രമിച്ച് പരമാവധി ആള്‍നാശവും, ആയുധനാശവും വിട്ട് ഇസ്രയേല്‍ പിന്മാറി. സ്വാഭാവികമായും ഹാമാസ് കൂടുതല്‍ ആയുധങ്ങള്‍ നേടി, സൈനീക ശേഷി വീണ്ടുമാര്‍ജിച്ചു.

യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ഷിക്കാഗോ പൊളിറ്റിക്കല്‍ സയന്റിസ്റ്റ് ജോണ്‍ മിയര്‍ഷെയ്‌മറുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഹാമാസിനെ സൈനീകമായി നേരിടാന്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ കയ്യില്‍ മൂന്നു തന്ത്രങ്ങളേയുള്ളൂ. അവ മൂന്നും പരാജയപ്പെട്ട തന്ത്രങ്ങളാണ്. ഒന്നാമത്തേത്, ഹാമാസ് നേതാക്കളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുക. ഹാമാസിന്റെ ആത്മീയാചാര്യന്‍ ഷേക്ക് അഹമ്മദ് യാസിന്‍ മുതല്‍ ഇപ്പോള്‍ ജബാറി വരെ ഇസ്രയേല്‍ കൊന്നിട്ടുള്ള നേതാക്കളുടെ നിര വലുതാണ്. എന്നാല്‍ ഈ കൊലപാതകങ്ങള്‍ ഹാമാസിനെ തളര്‍ത്തിയിട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, പുതിയ നേതൃത്വം പഴയ നേതാക്കളേക്കാള്‍ കരുത്തരും, കൂടുതല്‍ റാഡിക്കലുമാണ്. ഹെസ്ബൊല്ലയുടെ കാര്യം തന്നെ നോക്കുക. ഹെസ്ബൊല്ല സെക്രട്ടറീ ജനറല്‍ ഷേക്ക് അബ്ബാസ് അല്‍-മുസാവിയെ 1992ല്‍ ഇസ്രയേല്‍ കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ പിന്നീട് വന്ന ഷേക്ക് ഹസന്‍ നസ്രല്ല ഇന്ന് മുസ്ലിം ലോകത്തെ ഏറ്റവും ശക്തനായ നേതാക്കളിലൊരാളാണ്.

രണ്ടാമത്തെ തന്ത്രം, ഗാസയെ ആക്രമിച്ച്, ഹാമാസിനെ അധികാരത്തില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കി അവിടെ അധിനിവേശമുറപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. ഇതിനു മുന്‍പ് ലെബനോനിലേയും, ഗാസയിലേയും അധിനിവേശങ്ങള്‍ നാണം കെട്ട് അവസാനിപ്പിച്ച് സ്വയം പിന്‍‌വാങ്ങേണ്ടി വന്ന ഇസ്രയേല്‍ ചരിത്രം അധികം പുറകിലല്ല. മാത്രമല്ല, പുറത്തു നിന്നും വന്ന് വ്യോമാക്രമണം നടത്തി, നാശം വിതച്ചു പിന്‍‌വാങ്ങുന്നതു പോലെയല്ല, അധിനിവേശം. അതു കൂടുതല്‍ അപകടകരമാണ്. ഗാസയില്‍ നിന്നുണ്ടാവുന്ന ചെറുത്തു നില്പിനു പുറമേ, ഇസ്രയേലിനെതിരെയുള്ള ലോകാഭിപ്രായം കൂടുതല്‍ ശക്തമാവുകയും, അതു അറബ് ലോകത്ത് കാര്യമായ ചലനങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും. അത്രയും വലിയ ഒരു റിസ്കെടുക്കാന്‍ ഇസ്രയേല്‍ തയ്യാറാവാനുള്ള സാധ്യത വിരളമാണ്.

മൂന്നാമത്തെ തന്ത്രം 'നാശം വിതയ്ക്കുക, പിന്മാറുക' എന്നതാണ്. അതാണ് 2006ല്‍ ലെബനോനിലും, 2008-09ല്‍ ഗാസയിലും നാം കണ്ടത്. എന്നാല്‍ ഈ രണ്ടിടത്തും ആ നയം പരാജയമായിരുന്നു എന്നു നാം കണ്ടു. പരമാവധി നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരെ കൊല്ലാന്‍ കഴിയും എന്നതിനപ്പുറത്തേക്ക് ഈ നീക്കത്തിന് എന്തെങ്കിലും സ്ട്രാറ്റജിക് ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ നേടാനാവില്ല. കാരണം ഇസ്രയേല്‍ പിന്മാറി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഹാമാസായാലും, ഹെസ്ബൊല്ലയായാലും ചെറുത്തുനില്പിനായുള്ള ആയുധങ്ങള്‍ വീണ്ടും സമാഹരിക്കാന്‍ തുടങ്ങും. അവ നശിപ്പിക്കാനായി ഇസ്രയേലിന് വീണ്ടും യുദ്ധം തുടങ്ങേണ്ടി വരും. ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന യുദ്ധം പോലെ. അതായത്, പരാജയപ്പെട്ട മൂന്നു തന്ത്രങ്ങളാണ് ഇന്നത്തെ ഇസ്രയേലിന്റെ സുരക്ഷാനയം നിര്‍ണയിക്കുന്നത്.

പുതിയ അറബ് ലോകം?

ഈജിപ്തില്‍ ഹോസ്നി മുബാറക്കല്ല ഭരണത്തില്‍ എന്നത് വാസ്തവത്തില്‍ ഇസ്രയേലിനൊരു തിരിച്ചടിയാണ്. ഇസ്രയേലി ബോംബറുകള്‍ ഗാസയെ ആക്രമിച്ചതിനു ശേഷം ഈജിപ്ഷ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രി ഹിഷാം ഖാന്‍ഡില്‍ ഗാസ സന്ദര്‍ശിച്ചു എന്നതിനു വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. അതുപോലെ, തുര്‍ക്കിയും ഗാസാ പ്രതിസന്ധിക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് പരിഹാരം കാണണമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ വാക്കുകള്‍ക്കതീതമായി അറബ് രാജ്യങ്ങളും തുര്‍ക്കിയും എന്തു ചെയ്യും എന്നതാണ് കാണേണ്ടത്. ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അതു ജനരോഷം തങ്ങള്‍ക്കെതിരെ തിരിച്ചേക്കാം എന്നു ഭയക്കുന്ന രാജാക്കന്മാര്‍ ഇന്നത്തെ അറബ് ലോകത്തുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ജോര്‍ഡാന്‍ രാജാവ് അബ്ദുള്ള. ഇസ്രയേലുമായി സമാധാന ഉടമ്പടികളുള്ള രണ്ടു അറബ് രാജ്യങ്ങളാണ് ഈജിപ്തും, ജോര്‍ഡാനും. ഈജിപ്തില്‍ മുസ്ലിം ബ്രദര്‍ഹുഡ് ഭരണത്തിലാണെങ്കില്‍, ജോര്‍ഡാനിലെ മുഖ്യ പ്രതിപക്ഷമാണ്. ബ്രദര്‍ഹുഡ് ഈ വിഷയത്തില്‍ എടുക്കുന്ന നിലപാട് ഈ രണ്ടു പ്രമുഖ രാജ്യങ്ങളേയും സ്വാധീനിക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ളതായിരിക്കും.

മറ്റു വാക്കുകളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ 'അറബ് വസന്തം' ഇസ്രയേലിനെ എങ്ങിനെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ലോകം മനസിലാക്കുന്ന ദിവസങ്ങള്‍ കൂടിയായിരിക്കും വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങള്‍. 2008ലേതു പോലെ ദീര്‍ഘമായ ഒരു സൈനീക ആക്രമണമാണ് ഇസ്രയേല്‍ പദ്ധതിയെങ്കില്‍, അതിനു ഒരുപക്ഷേ ഇസ്രയേല്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പ്രതികരണങ്ങള്‍, നയതന്ത്രരംഗത്തെങ്കിലും, ഉണ്ടായേക്കാനിടയുണ്ട്.

സ്റ്റാന്‍ലി ജോണി

ദേശാന്തരം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Stanly Johny

മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ വിലാപങ്ങൾ

പുലരി — Sun, 18 Nov 2012 14:39:53 +0000

മുസ്ലിം ലീഗിനെ സംഘടിതമായി ചിലർ വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കുകയാണെന്നു ലീഗ് നേതാവ് ഇ ടി മുഹമ്മദ് ബഷീർ വിലപിക്കുന്നു. ലീഗിനെതിരെ ഓരോ ദിവസവും ഓരോ കഥകൾ മെനയുകയാണ് ചിലരെന്നു പ്രമുഖ മലയാള പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിൽ ഇടി മുഹമ്മദ് ബഷീർ പരിതപിക്കുന്നു. പ്രധാനമായും കേരളത്തിലെ മതസൌഹാർദ്ദവും സാമുദായിക സന്തുലനവും മുസ്ലിം ലീഗ് തകർക്കുന്നു, ലീഗ് തീവ്രവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു, അധികാരത്തിലിരുന്നുകൊണ്ട് ലീഗ് അനർഹമായതു വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നു, മുസ്ലിം ലീഗാണ് ഇപ്പോഴുള്ള യുഡിഎഫ് സർക്കാരിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്, ഭൂരിപക്ഷത്തിനു ഈ ഭരണത്തിൽ രക്ഷയില്ല എന്നിത്യാധി ആരോപണങ്ങളാണ് ലീഗിനെതിരെ വിവിധകോണുകളിൽ നിന്നു ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നാണ് ലീഗ് പരാതിപ്പെടുന്നതു്. മാത്രമല്ല യുഡിഎഫിലെ ചിലർ തന്നെ ലീഗിനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ആരോപണവും ലീഗ് ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇതിനു മാത്രം ലീഗ് എന്തു ചെയ്തു? ലീഗ് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല, അനർഹമായതു പോകട്ടെ, അർഹമായത് പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും പഴി മുഴുവനും ലീഗിന്റെ തലയിൽ. അർഹതപ്പെട്ടതും അതിലേറെ അനർഹമായതും ഭരണകൂടത്തിൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നവരാകട്ടെ ചിത്രത്തിൽ എവിടെയുമില്ലതാനും. മാത്രമല്ല ലീഗിനെതിരെ ആരോപണം ഉന്നയിക്കുന്നവരുടെ നേതൃസ്ഥാനത്തു് ഭരണത്തിൽ നിന്നു് അനർഹമായതു വാരിക്കൂട്ടുന്നവരുമുണ്ട് എന്നതാണ് രസകരം. എന്നാൽ അവർക്കെതിരെ വസ്തുതകൾ വിശദമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള മറുപടി പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് ലീഗ് നേതൃത്വം എന്തുകൊണ്ടോ മടിക്കുന്നു.

[blurb:1:right] ആരൊക്കെയാണ് ലീഗ് നേതൃത്വത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഷയിൽ 'പാർട്ടിയെ വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കുന്ന'തെന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സമീപകാല വിവാദങ്ങൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും എൻ എസ് എസ് – എസ് എൻ ഡി പി ഉൾപ്പെടുന്ന ജാതി സംഘടനകൾ, ബിജെപി ഉൾപ്പെടുന്ന സംഘപരിവാരം, കോൺഗ്രസ്സിലെ തന്നെ ഒരു വിഭാഗം, പിന്നെ പ്രധാന പ്രതിപക്ഷമായ സിപിഎമ്മുമാണ് ലീഗിനെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നതു്.

ഇതിൽ എൻ എസ് എസ് – എസ് എൻ ഡി പി ജാതിസംഘടനകൾ നാളിതുവരെ ലീഗുമായി സൌഹാർദ്ദത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന വിഭാഗങ്ങളാണ്. അടുത്തകാലത്താണ് വെള്ളാപ്പള്ളിയും സുകുമാരൻ നായരുമടങ്ങുന്ന ഈ വിഭാഗം ലീഗിനെതിരെ തിരിയുന്നതു്.

എൻ എസ് എസ് നേതൃസ്ഥാനത്തു നാരായണപ്പണിക്കരിൽ നിന്നു സുകുമാരൻ നായരിലേക്കുള്ള വഴി ദൂരമാണ് എൻ എസ് എസ് നിലപാടുകളുടെ അടിസ്ഥാന മാറ്റങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമാകുന്നതു്. ജാതിയും മതവും നിരന്തരം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അധികാരവിലപേശൽ നടത്തുകയാണ് സമുദായ സംഘടനകൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന ‘പ്രായോഗിക’ അജണ്ടയുടെ വക്താവെന്ന നിലയ്ക്കാണ് സുകുമാരൻ നായർ അറിയപ്പെടുന്നതു്. സവർണ്ണരെ തിരുവനന്തപുരം നായരെന്നും ഡൽഹി നായരെന്നും തരം തിരിച്ചു് അധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കൈക്കലാക്കുവാൻ വിദഗ്ദ്ധനുമാണ് സുകുമാരൻ നായർ.

അതേ സമയം വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശൻ ഒരേ സമയം ജാതി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ഹിന്ദുത്വ മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെയും വക്താവാകുകവഴി രാഷ്ട്രീയ ഇടം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ബാൽ താക്കറെയുടെ കേരള മോഡല്‍ ആകുവാനുള്ള ശ്രമം വെള്ളാപ്പള്ളിയിൽ നിന്നു പലതവണ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾ ചാവേറുകളാകണമെന്ന ബാൽ താക്കറെ എന്ന വർഗ്ഗീയ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ വർഷങ്ങള്‍ക്കു മുൻപുള്ള പ്രസ്താവന കേരളത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തിയതു വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശനാണ്. ഈഴവ രാഷ്ട്രീയത്തേക്കാൾ സവർണ്ണരെ കൂടെ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുള്ള ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിനുള്ള ശ്രമമാണ് അടുത്തകാലത്തായി വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു്. സംഘപരിവാർ സംഘടനകൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പല പ്രചാരണങ്ങൾക്കും വർഗ്ഗീയ അജണ്ടകൾക്കും മുഖ്യകാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നതു വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശനും മകൻ തുഷാർ വെള്ളാപ്പള്ളിയും ഇവർ നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന മാദ്ധ്യമങ്ങളുമാണ്. സ്വാഭാവികമായും ലീഗിനെതിരെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തിനു് ഈ ജാതിസംഘടനകൾ മുൻപിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.

[blurb:2:left] സംഘപരിവാര സംഘടനകളാണ് മുസ്ലിം ലീഗിനെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന വിഭാഗം. അതെ, വടകരയിലും ബേപ്പൂരും പരീക്ഷിച്ച് നോക്കിയ ലീഗുൾപ്പെടുന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ കോലീബി മുന്നണിയിലെ പ്രധാന സഖ്യകക്ഷിതന്നെ. സംഘപരിവാരത്തിനും ലീഗ് എന്ന രാഷ്ട്രീയപാർട്ടിയോടു് അടുത്തകാലം വരെ അസ്‌പൃശ്യത ഇല്ലായിരുന്നു. മാത്രമല്ല മുസ്ലിം ലീഗും ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികളും നേർക്കുനേർ മത്സര രംഗത്തു വരുമ്പോൾ പ്രധാന ശത്രുവായ ഇടതുപക്ഷത്തെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ മുസ്ലിം ലീഗ് എന്ന മിത്രത്തെ വിജയിപ്പിക്കാനാണ് സംഘപരിവാർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതു്. തിരിച്ചു വടകര ലോകസഭാ മണ്ഡലത്തിലും ബേപ്പൂർ നിയമസഭാ മണ്ഡലത്തിലും സംഘപരിവാർ നോമിനികളായ പൊതുസ്ഥാനാർഥികൾക്കു വേണ്ടി വോട്ടു ചോദിക്കാനും, ഡോ. മാധവൻ കുട്ടിക്കും അഡ്വ: രത്നസിംഗിനുമൊക്കെ സ്വയം വോട്ടുകുത്താനും മുസ്ലിം ലീഗിനും സന്തോഷമായിരുന്നു.

എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലമായി സംഘപരിവാരവും മുസ്ലിം ലീഗിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രചാരണം നടത്തുന്നു. ലീഗിന്റെ ഓരോ നടപടികളും വർഗ്ഗീയവിവാദമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ലീഗ് നേതാക്കളിൽ ചിലരെ വ്യക്തിപരമായി ആക്രമിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് സംഘപരിവാരം ഇത്തരമൊരു സമീപനം സ്വീകരിച്ചു?

മലബാറിലെ മുസ്ലിം ലീഗ് രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യമാണ് ഇന്ത്യയിലെ പൊതുധാരയിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി കേരളത്തിലെങ്കിലും മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തിയുടെ പ്രധാനകാരണം. ഈ രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യം അവസാനിച്ചാൽ മാത്രമേ മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ കേരളത്തിലെ അധികാരപങ്കാളിത്തത്തിനു വിരാമമിടാൻ സാധിക്കൂ എന്നു സംഘപരിവാരം തിരിച്ചറിയുന്നു. സ്വാഭാവികമായും മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തെ എതിർത്തില്ലാതാക്കാനും അതുവഴി മുസ്ലിം അധികാര രാഷ്ട്രീയം തന്നെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുവാനും സംഘപരിവാരവും മുൻ നിരയിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.

യുഡിഎഫിലാകട്ടെ കോൺഗ്രസിലെ മുസ്ലിം നാമധാരികളായ ചില നേതാക്കളാണ് ലീഗിനെതിരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നതു്. മുസ്ലിം സമുദായത്തിനെതിരെയും മുസ്ലിം ലീഗിനെതിരെയും നാലുവർത്തമാനം പറഞ്ഞാലല്ലാതെ കോൺഗ്രസിനുള്ളിൽ നിലനിൽപ്പില്ല എന്ന ധാരണ വച്ചുപുലർത്തുന്നവരാണ് ഈ നേതാക്കൾ. കഴിഞ്ഞ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അനുകൂല സാഹചര്യം ഉണ്ടായിട്ടും അതു മുതലെടുക്കാനാകാതെ പോയ കോൺഗ്രസ് സംഘടനാ സംവിധാനത്തിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമായി ലീഗ് നേടിയ മെച്ചപ്പെട്ട വിജയത്തിൽ അസഹിഷ്ണുതയുള്ളവരുമാണ് കോൺഗ്രസിലെ മുസ്ലിം നാമധാരികളായ ഈ നേതാക്കൾ. സ്വന്തം സ്ഥാനം ലീഗും ലീഗ് നേതാക്കളും കയ്യടക്കുമോ എന്ന വ്യക്തിപരമായ ആശങ്കയിൽ നിന്നു് ഉയർന്നുവരുന്ന വിരോധം. യുഡിഎഫ് എതിരാളികൾ ലീഗിനെതിരെ നടത്തുന്ന പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് മുന്നണിക്കുള്ളിൽ ശക്തിപകരുക എന്നതാണ് ഈ നേതാക്കളുടെ നാളിതുവരെയുള്ള ദൌത്യം. പലപ്പോഴും എതിരാളികളേക്കാൾ മുന്നണിക്കുള്ളിലെ ഇത്തരം എതിർപ്പുകളാണ് ലീഗിനെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതും. ഇവരിൽ പലരും ജയിച്ചു കയറുന്നതു് ലീഗ് വോട്ടുകൾ കൊണ്ടുമാണെന്നതാണ് രസകരം.

[blurb:3:right] പാരമ്പര്യ എതിരാളികളായ സിപിഎം ആകട്ടെ അടുത്തകാലത്തായി ലീഗിനെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. സിപിഎം സംഘടനാതലത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികളാണ് മുസ്ലിം ലീഗെന്നത് ഇവിടെ പ്രസക്തമാണ്. മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യത്തിനു വേണ്ടി സിപിഎമ്മും ലീഗും തമ്മിലാണ് വലിയ കിടമത്സരം നടക്കുന്നതു്. ഈ മത്സരം പലപ്പോഴും സംഘർഷത്തിലും കലാശിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല അടുത്തകാലത്തായി സിപിഎമ്മിന്റെ ഒരു വിഭാഗം നേതാക്കളിലും അണികളിലും ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന സംഘപരിവാരസ്വാധീനവും ലീഗിനെതിരെയുള്ള പ്രത്യേകലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള ആക്രമണത്തിനു കാരണമാകുന്നുണ്ട്.

മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങൾ പലപ്പോഴും വർഗ്ഗീയ സംഘർഷത്തിലേക്കു വഴിമാറിപ്പോകുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ മുസ്ലിം സമുദായികതയുടെ നേതൃത്വം ലീഗിൽ ആരോപിക്കപ്പെടുകയും എതിര്‍പക്ഷത്തുള്ള സിപിഎമ്മിനെ ഹിന്ദു സാമുദായികതയുടെ പ്രതിനിധിയായി ചിലരെങ്കിലും കാണുകയും ചെയ്യും. സിപിഎമ്മുമായി പരസ്യസഖ്യത്തിനു് ആഹ്വാനം മുഴക്കാൻ സംഘപരിവാര മാദ്ധ്യമങ്ങൾ തയ്യാറാകുന്നിടത്തോളം ഈ സ്വാധീനത്തിന്റെ ആഴം ശക്തമാണ്. അതെന്തായാലും ലീഗിനെതിരെയുള്ള ആക്രമണം മുൻപെന്നത്തെക്കാളും ശക്തമാക്കി സിപിഎമ്മും സജീവമാണ്.

മുസ്ലിം ലീഗ് സമുദായത്തിനു എന്തു നൽകി?

മുസ്ലിം ലീഗ് എന്ന വടവൃക്ഷത്തെ ഇല്ലായ്മചെയ്യാൻ പലകോണിൽ നിന്നും ശ്രമം നടക്കുന്നു. ഈ വിഭാഗങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങൾക്ക് മുസ്ലിം ലീഗിനെ അക്രമിക്കേണ്ടതു് ആവശ്യമാണെന്നതൊഴിച്ചാൽ ഇവർ ആരോപിക്കുമ്പോലെ ലീഗ് സമുദായത്തിനു വേണ്ടി അനർഹമായതു പോകട്ടെ അർഹമായത് തന്നെ നേടിക്കൊടുത്തോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.

ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ എന്ന നിലയ്ക്കു് ഇന്ത്യൻ മുസ്ലിംകൾ നിലനില്പു ഭീഷണി നേരിടുന്ന ഘട്ടങ്ങളിൽ സമുദായത്തിന്റെ കൂടെയായിരുന്നോ മുസ്ലിം ലീഗ് നിലയുറപ്പിച്ചത്? വിദ്യാഭ്യാസപരമായും സാമൂഹികമായും പിന്നോക്കാവസ്ഥയിൽ കഴിയുന്ന ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി ലീഗിന്റെ അധികാരം ഉപയോഗപ്പെട്ടുവോ? ഒരു രാഷ്ട്രീയശക്തിയായി ഇനിയും വളർന്നുവരാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഇന്ത്യൻ മുസ്ലിംകൾക്ക് ആശ്വാസമായി മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ ശക്തിയും സ്വാധീനവും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളിലേക്ക് ചെന്നെത്തിയോ? പ്രസക്തമാണ് ഈ ചോദ്യങ്ങൾ. ഒരുപക്ഷെ മറുപടി പറയാൻ ലീഗ് ഒട്ടും താല്പര്യപ്പെടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ.

[blurb:4:left] അൻപതുകൊല്ലത്തോളമായി മുസ്ലിം ലീഗ് കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സജീവമാണ്. ദശാബ്ദങ്ങളായി ലീഗ് യുഡിഎഫ് എന്ന മുന്നണിയുടെ ശക്തമായ ഭാഗവുമാണ്. യുഡിഎഫ് അധികാരത്തിലേറിയ സന്ദർഭങ്ങളിലൊക്കെ റവന്യൂവരുമാനത്തിന്റെ അൻപതുശതമാനത്തോളം വരുന്ന വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ലീഗിനു ലഭിച്ചു. സമുദായം ലീഗിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും ലീഗിനെ അധികാരത്തിലേറ്റിയപ്പോഴും ലീഗ് ഈ സമുദായത്തിനു ന്യായമായ എന്താണ് തിരിച്ചു നൽകിയത്?

ഉദാഹരണമായി വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പു തന്നെ. കേരള ഭരണത്തിൽ ഒരു കക്ഷി എന്ന നിലക്ക് വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പു് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കൈകാര്യം ചെയ്തതു മുസ്ലിം ലീഗ് ആണ്. വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയുടെ വിഷയത്തിൽ ഇതര സമുദായങ്ങൾ വളരെ മുൻപെ തന്നെ സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലത്തു അവരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ ചരിത്രപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍ വിദ്യാഭ്യാസലബ്ധിയിൽ നിന്നു പുറകോട്ടു മാറ്റപ്പെട്ട ഈ സമുദായത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിക്ക് എന്തു സംഭാവനയാണ് ലീഗ് നൽകിയതു? കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി അടക്കമുള്ള ഒരുപിടി സ്ഥാപനങ്ങൾ മലബാർ കേന്ദ്രീകരിച്ച് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു എന്നതൊഴിച്ചാൽ സമുദായത്തിൽ ഇന്നു കാണുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയിൽ ലീഗിനേക്കാൾ പങ്കുവഹിച്ചതു് ഗൾഫിലെത്തപ്പെട്ട പ്രവാസികളായ രക്ഷാകർത്താക്കളുടെ തിരിച്ചറിവ് മാത്രമാണെന്നതു നിഷേധിക്കാനാകില്ല.

ഇന്നും പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു് ഉപരിപഠനം നടത്തുവാൻ തക്കവണ്ണം ഉപരിപഠന കേന്ദ്രങ്ങളുടെ അഭാവം മലബാർ മേഖല നേരിടുന്ന വലിയ പ്രതിസന്ധിയാണ്. അതേ സമയം തന്നെ തിരുവിതാംകൂർ മേഖലയിലാകട്ടെ ഉപരിപഠനത്തിനു വിദ്യാർഥികളെ കാത്തു വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങൾ സുലഭമായ സാഹചര്യവും. ഇത്തരം ചെറിയ കുറവുകള്‍ നികത്താൻ പോലും നാളിതുവരെയുള്ള ലീഗ് ഭരണത്തിൽ സാധിച്ചിട്ടില്ല.

ലീഗ് മന്ത്രിമാർ അധികാരത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് പല വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും മുസ്ലിം വിദ്യാർഥിനികൾ തലമറച്ചതിന്റെ പേരിൽ തുടർപഠനം നിരന്തരം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതു്. ഭരണഘടന ഉറപ്പു നൽകുന്ന മൌലികാവകാശം ഉറപ്പുവരുത്താൻ പോലും ലീഗ് ഭരണംകൊണ്ട് സാധിക്കുന്നില്ല. മലബാറിൽ അനുവദിക്കപ്പെടുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളാകട്ടെ സമുദായത്തിലെ വരേണ്യ വിഭാഗത്തിനു മാത്രം പ്രാപ്യമാകുന്ന നിലയ്ക്കാണ്. ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന പാവപ്പെട്ടവർക്കോ ഇടത്തരക്കാർക്കോ ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ പ്രവേശനം പലപ്പോഴും സ്വപ്നം മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിക്കുന്നവരും പഠിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും മുസ്ലിം സമുദായവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തവർ.

[blurb:5:right] ചുരുക്കത്തിൽ ലീഗിന്റെ നാളിതുവരെയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ നേട്ടങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രമാണിതെല്ലാം. മലബാറിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ അടുത്തകാലത്തായി കണ്ടുവരുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നവജാഗരണത്തിനു ലീഗ് പലപ്പോഴും അവകാശമുന്നയിക്കാറുണ്ടെങ്കിൽ മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ അത് ലീഗിനവകാശപ്പെട്ടതല്ല, മറിച്ചു വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ അവസരങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വലിയ വിഭാഗം പിതാക്കളുടെ തിരിച്ചറിവാണ് ഇന്നു കാണുന്ന പുരോഗതിയുടെ അടിസ്ഥാനം.

ഇന്ത്യയിലെ എറ്റവും വലിയ മുസ്ലിം രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമാണ് ഇന്ത്യൻ യൂണിയന്‍ മുസ്ലിം ലീഗ്. കേരളത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് മലബാറിലാണ് പാർട്ടിയുടെ സ്വാധീനമെങ്കിലും നിയമസഭയിലും ലോകസഭയിലുമൊക്കെ പ്രാതിനിധ്യത്തിനു ലീഗിനു നിരന്തരം അവസരം ലഭിക്കുന്നു. ലോകസഭയിൽ എക്കാലവും രണ്ടോളം എം പിമാർ സ്ഥിരമായി ലീഗ് പ്രതിനിധികളായി ഉണ്ടാകുന്നു.

ഇന്ത്യൻ മുസ്ലിംകൾ അസ്തിത്വപരമായ പ്രതിസന്ധികൾ നേരിടുന്ന വിവിധഘട്ടങ്ങളിൽ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സാമുദായിക പാർട്ടിയുടെ നിലപാടുകൾ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു? ബാബറി മസ്ജിദ് വിഷയത്തിൽ, കരിനിയമങ്ങളായ ടാഡ, പോട്ട, UAPA എന്നിവയുടെ വിഷയത്തിൽ, രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടൽ കൊലപാതകങ്ങളുടെ വിഷയത്തിൽ, മുസ്ലിം ചെറുപ്പക്കാരെ അകാരണമായി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു വിചാരണയില്ലാതെ വർഷങ്ങളോളം തടവിലിടുന്ന വിഷയത്തിൽ, ഹിന്ദുത്വ ഫാസിസ്റ്റ് ഭീഷണിയെ നേരിടുന്ന വിഷയത്തിലൊക്കെ മുസ്ലിം ലീഗ് എന്തു നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു?

ഈ വിഷയങ്ങളിലെല്ലാം സമുദായം ഒരു വശത്തും മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ അധികാര താല്പര്യങ്ങളും, കോൺഗ്രസ് വിധേയത്വവും മറുവശത്തുമാണ് എക്കാലവും നിലയുറപ്പിച്ചതു്. ബാബരീ വിഷയത്തിൽ ലീഗ് സ്വീകരിച്ച വഞ്ചനാപരമായ നിലപാടുകൾ ചരിത്രത്തിൽ ഇടം പിടിക്കുവാൻ യോഗ്യതയുള്ളതാണ്. രാജ്യത്ത് നിരന്തരം നടക്കുന്ന ഏറ്റുമുട്ടൽ കൊലപതകങ്ങൾക്കെതിരെ, അകാരണമായ അറസ്റ്റുകൾക്കെതിരെ ഒരു നീക്കവും ഈ പാർട്ടിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നു നാളിതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല ഒരു ദശാബ്ദക്കാലം കോയമ്പത്തൂർ ജയിലിൽ അന്യായമായി തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മദനിയുടെ അറസ്റ്റിനു പിന്നിൽ ചില ലീഗ് നേതാക്കളുടെ കരങ്ങള്‍ പ്രവർത്തിച്ചു എന്ന ആരോപണവും ഉയർന്നുവന്നു.

[blurb:6:left] കേരളത്തിൽ ലീഗ് ഭരണപക്ഷത്തും പ്രതിപക്ഷത്തും നിലയുറപ്പിച്ച സന്ദർഭങ്ങളിലെല്ലാം ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു മുസ്ലിം സമുദായത്തിനെതിരെ പലനീക്കങ്ങളും ഉണ്ടായി. ലീഗ് പ്രവർത്തകരടക്കം പലരെയും പൊലീസ് വെടിവച്ചു കൊന്നു. പലരെയും അകാരണമായി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു തടവിലിട്ടു. ഈ വിഷയത്തിലൊന്നും ഒരു പ്രതിഷേധസ്വരം പോലും ലീഗിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടായില്ല. പ്രതിഷേധിച്ചാൽ മതേതരമുഖം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാകാം ഒരു കാരണം. അതല്ല അധികാരത്തിലേറാൻ ഇത്തരം നിലപാടുകൾ തടസ്സമാകുമോ എന്ന ഭയമാകാം. എന്തു കാരണം കൊണ്ടായാലും രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ മുസ്ലിം സാമുദായിക പാർട്ടി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ലീഗിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സമുദായം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾക്കു നേരെ മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ട് അധികാര രാഷ്ട്രീയവുമായി ഒട്ടിനിൽക്കാനുള്ള പ്രവണതയാണ് എക്കാലവും കണ്ടുവരുന്നതു്.

ഇന്ത്യാ രാജ്യത്ത് മുസ്ലിം ജനസംഖ്യയിൽ വെറും നാലു ശതമാനം മാത്രമാണ് കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം പ്രാതിനിധ്യം. തൊണ്ണൂറു ശതമാനത്തിലധികം മുസ്ലിം ജനസംഖ്യയും കേരളത്തിനു പുറത്തു, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തരേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് അധിവസിക്കുന്നതു്. മതേതര പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നു സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന എന്നാൽ പ്രായോഗികതലത്തിൽ ഒട്ടും മതേതരമല്ലാത്ത പാർട്ടികളുടെ വോട്ടുബാങ്കുകളാണ് ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ മുസ്ലിംകൾ. കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം ജനതയുടെ ഒരു വിഭാഗമെങ്കിലും ഗൾഫ് കുടിയേറ്റം കൊണ്ട് കുറെകൂടെ മെച്ചപ്പെട്ട സാഹചര്യത്തിൽ ജീവിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ അതുപോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു സമൂഹത്തിലെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലാണ് ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ മുസ്ലിംകൾ.

ചെരുപ്പുകുത്തികളും റിക്ഷാവലിക്കാരും അടങ്ങുന്ന, മാഫിയാ പ്രവർത്തനങ്ങളില്‍ പെട്ടുപോകാനും എന്തിനേറെ, ജീവിക്കാൻ സ്വന്തം ശരീരം വിൽക്കാൻ പോലും നിർബന്ധിതരാകുന്ന ഒരു സമൂഹം. സ്വാതന്ത്ര്യ ലബ്ധിക്കു ശേഷം ഹിന്ദുത്വ ഫാസിസ്റ്റുകളുടെ നിരന്തര ആക്രമണങ്ങൾക്ക് വിധേയരാക്കപ്പെട്ട ജനത. ഒരുവേള കാലിത്തൊഴുത്തുകളേക്കാൽ മ്ലേഛമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ജീവിതം തള്ളിനീക്കാൻ നിർബന്ധിതരായവർ.

[blurb:7:right] മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ ഇക്കാലമത്രയുമുള്ള ചരിത്രവും പ്രവർത്തനവും വിലയിരുത്തിയാൽ ഈ സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി പാർട്ടി എന്തു ചെയ്തു എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. അസംഘടിതരായ, അശരണരായ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനു തുല്യമായി ജീവിക്കുന്ന ഈ ജനതക്കു വേണ്ടി ലീഗ് നാളിതുവരെ എന്തെങ്കിലും ഒരു നീക്കം നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ? കലാപങ്ങളിൽ ഉറ്റവരെയും ഉടയവരെയും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ ലീഗ് എന്നെങ്കിലും തയ്യാറായിട്ടുണ്ടോ? ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണമെങ്കിലും അവർക്കു നൽകി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ, മാറുമറയ്ക്കാനുതകുന്ന ഒരു വസ്ത്രം നൽകി സഹായിക്കാൻ പാർട്ടി ഇക്കാലമത്രയും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല എന്നുമാത്രമെ ഉത്തരം പറയാനുണ്ടാകൂ. മാത്രമല്ല ഇവരെ സ്വന്തം പാർട്ടിക്കു കീഴിൽ സംഘടിപ്പിക്കാൻ പോലും ലീഗ് ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. രാജ്യസഭയിലും, ലോകസഭയിലും നിരന്തരം പ്രതിനിധികൾ ഉണ്ടായിട്ടുകൂടി മലബാറിനു പുറത്തു, കേരളത്തിനു വെളിയിൽ പാർട്ടിക്ക് സ്വാധീനം ഉണ്ടാക്കനുള്ള ഒരു ശ്രമവും നടന്നില്ല. മാത്രമല്ല ഒരു കാലത്തു ബംഗാളില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന സാമാന്യം ശക്തമായ മുസ്ലിം ലീഗ് സ്വാധീനം പോലും പിന്നീട് ഇല്ലാതായ കാഴ്ചയാണ് കണ്ടതു്.

മുസ്ലിം സമുദായം ലീഗിനു അധികാരത്തിന്റെ ഭാഗമാകുവാനുള്ള ജനസമ്മതി നിരന്തരം നൽകിയപ്പോൾ തിരികെ ഈ വിഭാഗത്തിനു പാർട്ടി എന്തു നൽകി എന്നതിന്റെ ഉത്തരമാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടതു്. എന്നിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും ലീഗ് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു, അധികാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി.

എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിനു് ഒരുത്തരമേ ഉള്ളൂ. ഈ സ്വാധീനം, കേരളത്തിലെങ്കിലും നിലനിൽക്കുന്ന അധികാരത്തിലെ പ്രാതിനിധ്യം ഇല്ലതാക്കരുതെന്ന, നിലനിന്നു കാണണമെന്ന സമുദായത്തിന്റെ പൊതു താല്പര്യമാണ് ഭിന്നതകൾ മറന്നും ലീഗിനോടുള്ള രാഷ്ട്രീയ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം അവഗണിച്ചും, ലീഗിന്റെ നാളിതുവരെയുള്ള പ്രവർത്തനപരാജയങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചും വീണ്ടും വീണ്ടും ലീഗിൽ സമുദായം പ്രതീക്ഷകൾ അർപ്പിക്കുന്നതു്. സമുദായത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ ആഗ്രഹിക്കും തരത്തിൽ നാമമാത്രമായ ഈ ഭരണസ്വാധീനവും ഇല്ലാതാക്കാൻ സമുദായത്തിന് ആഗ്രഹമില്ലെന്ന സദുദ്ദേശ്യം.

[blurb:8:left] ലീഗിനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു, വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കുന്നു, തീവ്രവാദ ബന്ധം ആരോപിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ലീഗ് നേതാക്കൾ പരിതപിക്കുമ്പോൾ, ഇരവേഷം അണിയുമ്പോൾ തരം കിട്ടിയാൽ ലീഗിനു് അഭിമതരായവർക്കെതിരെ ലീഗിന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളെ വിമർശിക്കുന്നവരെ ഇതേ ആരോപണം കൊണ്ട് വലിഞ്ഞുമുറുക്കാൻ മുസ്ലിം ലീഗ് നേതാക്കൾ മറ്റാരേക്കാൾ മുൻപെ ഉണ്ടാകുമെന്നതും കൂട്ടിവായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോൾ ലീഗിനു വേട്ടക്കാരുടെ സ്വഭാവമായിരിക്കുമെന്നു മാത്രം.

ഇന്നു ലീഗിനെ ആരോപണങ്ങൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്ന, അണികളെ കൊന്നു തിണ്ണമിടുക്ക് കാണിക്കുന്നവർക്കൊപ്പം നിന്നുകൊണ്ട് ലീഗിനിഷ്ടമില്ലാത്തവരെയെല്ലാം മേല്പറഞ്ഞ ലീഗിനെതിരെ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ആരോപണങ്ങൾ ഒന്നൊഴിയാതെ ഉന്നയിക്കാൻ ലീഗ് എക്കാലവും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല ഇപ്പോൾ ലീഗിനെതിരെ അക്രമണം നടത്തുന്ന ഫാസിസ്റ്റ് സംഘടനകളുമായി ലീഗ് നേതാക്കൾ ഇപ്പോഴും അടുപ്പം പുലർത്തുന്നു. സംഘപരിവാരത്തിന്റെ തീപ്പൊരി വർഗ്ഗീയ പ്രഭാഷകർക്കൊപ്പം വേദി പങ്കിടാൻ ലീഗ് നേതാക്കൾ ഔത്സുക്യം കാണിക്കുന്നു. ലീഗുമായി രാഷ്ട്രീയ വിയോജിപ്പുള്ള, ലീഗിൽ ആധിപത്യമുള്ള മതസംഘടനകളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായം കൊണ്ടു നടക്കുന്നു എന്ന ഒരെയൊരു കാരണത്താൽ സമുദായത്തിൽ തന്നെയുള്ള ഇതര സംഘടനകളുമായുള്ള സൌഹാർദ്ദം വിലക്കുന്ന ലീഗ്, പക്ഷെ ലീഗിനെ ഇപ്പോൾ വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കുന്ന, മുസ്ലിം ലീഗ് സമം പാക്കിസ്ഥാൻ എന്ന മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കുന്ന സംഘപരിവാരികൾക്ക് ഇന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണെന്നു വരുമ്പോൾ ലീഗ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയവും താല്പര്യങ്ങളും എന്തെന്നു വ്യക്തം. ഒരെ സമയം ഇരവേഷം അണിഞ്ഞ് പരിതപിക്കുക, അതേ സമയം തന്നെ വേട്ടക്കാർക്കൊപ്പം ഇരകളെ വേട്ടയാടാൻ മറ്റാരേക്കാളും ആവേശം കാണിക്കുക. മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ ഇതപര്യന്തമായ രാഷ്ട്രീയ ശൈലിയാണിതു്.

ലീഗ് ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പോലും പ്രതിയോഗികളുടെ പ്രചാരണം കൊണ്ട് മുസ്ലിം ലീഗ് സമുദായത്തിനു വേണ്ടി എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നു, ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന സമുദായത്തിന്റെ തെറ്റായ ധാരണയുടെ പുറത്താണ് മുസ്ലിം ലീഗ് സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ ഇടം സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതെന്നത് പറയാതെ വയ്യ. സമുദായത്തിനു വേണ്ടി ലീഗ് ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ എതിരാളികളുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ലീഗ് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതരാകുന്നു. അതായതു മുസ്ലിം ലീഗിനെ വളഞ്ഞിട്ടാക്രമിക്കുന്നു എന്ന് ലീഗ് നേതാക്കൾ പറയുമ്പോൾ പോലും ആത്യന്തികമായി ഇതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഗുണം മുസ്ലിം ലീഗിനു തന്നെ എന്നു വ്യക്തം.

പി കെ നൌഫൽ

News Quotes

ജാതിയും മതവും നിരന്തരം പറഞ്ഞ് അധികാരവിലപേശൽ നടത്തുകയാണ് സമുദായ സംഘടനകൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന ‘പ്രായോഗിക’ അജണ്ടയുടെ വക്താവാണ് സുകുമാരൻ നായർ . സവർണ്ണരെ തിരുവനന്തപുരം നായരെന്നും ഡൽഹി നായരെന്നും തരം തിരിച്ചു് അധികാരസ്ഥാനങ്ങൾ കൈക്കലാക്കുവാൻ വിദഗ്ദ്ധനുമാണ് ഇദ്ദേഹം.

ഒരേ സമയം ജാതി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ഹിന്ദുത്വ മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെയും വക്താവാകുകവഴി രാഷ്ട്രീയ ഇടം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് വെള്ളാപ്പള്ളി. ഈഴവ രാഷ്ട്രീയത്തേക്കാൾ സവർണ്ണരെ കൂടെ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുള്ള ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിനാണ് ശ്രമം. സംഘപരിവാറിന്റെ പ്രചാരണങ്ങൾക്കും വർഗ്ഗീയ അജണ്ടകൾക്കും മുഖ്യകാർമ്മികത്വം വഹിക്കുന്നതു വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശനും മകൻ തുഷാറും ഇവർ നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന മാദ്ധ്യമങ്ങളുമാണ്.

മുസ്ലിം ലീഗിന് മലബാറിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യമാണ് കേരളത്തിലെങ്കിലും മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തിയുടെ പ്രധാനകാരണം. ഈ രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യം അവസാനിച്ചാൽ മാത്രമേ മുസ്ലിം സമുദായത്തിന്റെ അധികാരപങ്കാളിത്തത്തിനു വിരാമമിടാൻ സാധിക്കൂ.

യുഡിഎഫ് അധികാരത്തിലേറിയ സന്ദർഭങ്ങളിലൊക്കെ റവന്യൂവരുമാനത്തിന്റെ അൻപതുശതമാനത്തോളം വരുന്ന വകുപ്പുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ലീഗിനു ലഭിച്ചു. സമുദായം ലീഗിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും ലീഗിനെ അധികാരത്തിലേറ്റിയപ്പോഴും ലീഗ് ഈ സമുദായത്തിനു ന്യായമായ എന്താണ് തിരിച്ചു നൽകിയത്?

സമുദായത്തിൽ ഇന്നു കാണുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയിൽ ലീഗിനേക്കാൾ പങ്കുവഹിച്ചതു് ഗൾഫിലെത്തപ്പെട്ട പ്രവാസികളായ രക്ഷാകർത്താക്കളുടെ തിരിച്ചറിവ് മാത്രമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ അവസരങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒരു വലിയ വിഭാഗം തങ്ങളുടെ മക്കള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കി.

ബാബറി മസ്ജിദ് വിഷയത്തിൽ, കരിനിയമങ്ങളായ ടാഡ, പോട്ട, UAPA എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ, രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടൽ കൊലപാതകങ്ങളിൽ, മുസ്ലിം ചെറുപ്പക്കാരെ അകാരണമായി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു വിചാരണയില്ലാതെ വർഷങ്ങളോളം തടവിലിടുന്നതിൽ, ഹിന്ദുത്വ ഫാസിസ്റ്റ് ഭീഷണിയെ നേരിടുന്നതിലൊക്കെ മുസ്ലിം ലീഗ് എന്തു നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു?

കലാപങ്ങളിൽ ഉറ്റവരെയും ഉടയവരെയും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ ലീഗ് എന്നെങ്കിലും തയ്യാറായിട്ടുണ്ടോ? ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണമെങ്കിലും അവർക്കു നൽകി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ, മാറുമറയ്ക്കാനുതകുന്ന ഒരു വസ്ത്രം നൽകി സഹായിക്കാൻ പാർട്ടി ഇക്കാലമത്രയും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ല ഇല്ല ഇല്ല എന്നുമാത്രമെ ഉത്തരം പറയാനുണ്ടാകൂ. മാത്രമല്ല ഇവരെ സ്വന്തം പാർട്ടിക്കു കീഴിൽ സംഘടിപ്പിക്കാൻ പോലും ലീഗ് ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.

for representative purpose only

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

പുലരി

കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭാപുനഃസംഘടനയും വാലുമുറിയന്‍ പല്ലികളും

Gossip Mongers — Tue, 06 Nov 2012 03:39:35 +0000

കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭ പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു. മുഖംമിനുക്കല്‍ എന്നാണു മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ സംഭവത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ, സംഭവത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസിലെ കേരളപ്രാദേശികമുന്നണിയിലെ രണ്ടു പ്രധാനസംഘാംഗങ്ങള്‍ക്കും പരാതിയാണു മിച്ചമുള്ളത്. ഉണ്ടവനു പാകിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണു വാ പൊളിയുന്നതെങ്കില്‍, ഉണ്ണാത്തവന് ഉരുള കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണു കൈ ചൊറിയുന്നത് എന്ന വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ.

മാണിക്കോണ്‍ഗ്രസാണ് ആദ്യം പരാതിയുടെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടഴിച്ചത്. കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭാപ്രവേശം കഥകളി, അഥവാ, കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരില്‍ പേരിനെങ്കിലും ഒരു സീറ്റ് എന്ന ആ ഭാണ്ഡക്കെട്ട് അവര്‍ക്ക് ഒസ്യത്തായിക്കിട്ടിയതാണ്. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അഴിക്കും. പന്നക്കവും പരിദേവനവും നെഞ്ചത്തടിയും നിലവിളിയും നടത്തും. പിന്നെയും ഭദ്രമായി പൊതിക്കെട്ട് പൊതിഞ്ഞു പാലായില്‍ പരണത്തുവയ്ക്കും, ഇനിയും വരുമല്ലോ മന്ത്രിസഭാപുനഃസംഘടന. അന്നും സീറ്റുതരാതിരിക്കുമല്ലോ. അന്നെടുക്കാം എന്ന മട്ടില്‍. ഇനിയെങ്ങാനും ഒരു മന്ത്രിസ്ഥാനമെങ്ങാനും കിട്ടിപ്പോയാലാണ് സംഗതി പ്രശ്‌നമാകുക എന്നുവരെ വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.

പണ്ടൊരിക്കല്‍ എന്‍ഡിഎ മന്ത്രിസഭയിലൊരു ഒടിഞ്ഞതെങ്കില്‍ ഒടിഞ്ഞ കസേര കിട്ടിപ്പോയേക്കാമായിരുന്നു. അന്നാണ്, പി സി തോമസിനെ വെട്ടി, കോട്ടും സ്യൂട്ടും മലയാളം ഗ്ലാസ്‌നോസ്തിന്റെ ഒന്നുരണ്ടുപ്രതികളുമായി കെ എം മാണി ഡല്‍ഹിക്കു വണ്ടിപിടിച്ചത്. വണ്ടി പതിവിനുവിരുദ്ധമായി ലേറ്റാകാതെ ഡല്‍ഹി തൊട്ടു. പാലം വിമാനത്താവളത്തിലാണോ ഇറങ്ങിയതെന്നു നിശ്ചയമില്ല. പക്ഷേ, ആരോ പാലംവലിച്ചു. മാണിസാര്‍ കിട്ടിയ വണ്ടിക്കു തിരിച്ചുകേരളത്തിലേക്കു പോരേണ്ടിവന്നു. ഭാണ്ഡം വീണ്ടുമെടുത്തു തുറന്നു കരഞ്ഞു.

അന്നാണ് നായനാര്‍ മാണിയെ കളിയാക്കിയത്. കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭാപുനഃസംഘടനയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ കരിഞ്ഞ ലിപികളില്‍ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്ന സംഭവമാണ് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ മാണിമാധവം കഥ. നല്ല മാണിക്കോത്ത് കസേരയൊരെണ്ണമാണ് അവസാനനിമിഷം കൈവിട്ടുപോയത്.

ഇപ്പോഴും സംഘടനയിലും പുനഃസംഘടനയിലും മന്ത്രിയില്ലാതെ വേവുകയാണു മാണിമനസ്സ്. പുത്രന്‍ ജോസ് കെ മാണിയെ എംപിയാക്കിയെടുത്തപ്പോള്‍ ഇനി മന്ത്രിയാക്കുക എന്നതായിരുന്നു മനസ്സിലിരുപ്പ്. എന്നാല്‍, മനോമോഹനവിചാരം അതേ പേരുള്ള സിംഹത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയില്ല. യുവത്വം എന്നാല്‍ അറുപതുവയസ്സ് എന്നു ഗുണനപ്പട്ടിക തെറ്റായിച്ചൊല്ലിശീലിച്ച രാഹുലന്‍ രാഹുവായി.

ലീഗിന് ഒരേയൊരു എംപി മാത്രമുള്ളപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കു മന്ത്രിസ്ഥാനം കൊടുത്തതിനെച്ചൊല്ലിയായി പരിദേവനം. സംഗതി ശരിയാണ്. ലീഗിന് ഒരു എംപി പോലുമില്ലാത്തപ്പോഴും മന്ത്രിസ്ഥാനം കൊടുത്തെന്നിരിക്കും. കാരണം ലീഗ് കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ സംസ്ഥാനഘടകത്തിന് ആ വിധത്തില്‍ ഒരു വെല്ലുവിളിയല്ല. ലീഗ് എന്നത് സംസ്ഥാനകോണ്‍ഗ്രസിനു പുറത്തുള്ള ഒരു സംഗതിയാണ്. കേരളകോണ്‍ഗ്രസ് അതല്ല, അത് സംസ്ഥാന കോണ്‍ഗ്രസിനുള്ളില്‍നിന്നു വിരിഞ്ഞുവന്നതും സംസ്ഥാനത്തുതന്നെ കൃത്യം മദ്ധ്യത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതുമായ ഒരു അരൂപിയാകുന്നു. അതിന് വളരാന്‍ വെള്ളവും വളവും മന്ത്രിസ്ഥാനവും ഒഴിച്ചുകൊടുക്കാനുംമാത്രം തലയില്‍ ആള്‍താമസമില്ലാത്തവരാണോ കോണ്‍ഗ്രസുകാര്‍? ഇതേ സ്ട്രാറ്റജി തന്നെയാണ് സംസ്ഥാനത്തും സീറ്റും മന്ത്രിസ്ഥാനവും പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് പാവം മാണിസാറിന് അറിയാഞ്ഞിട്ടാണോ അതോ മൊത്തത്തില്‍ അങ്ങനെ പ്രിട്ടന്റു ചെയ്യുകയാണോ?

ഇപ്പോള്‍ മാണിയുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടിരിക്കുന്നവനും പായയ്ക്കുവേണ്ടി ആവലാതിയും കോട്ടുവായും വിട്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ലീഗിന് മന്ത്രിയുണ്ട്, പക്ഷേ, കാബിനറ്റില്ല. മന്ത്രി ലീഗിന്റെ സ്ഥിരം ഡല്‍ഹിക്കുറ്റിയായ ഇ അഹമ്മദു തന്നെ. പക്ഷേ, കാബിനറ്റിനുപകരം കാല്‍ ബിനറ്റേ ഉള്ളൂ. എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു കാബിനറ്റു മന്ത്രിയുടെ കാല്‍ഭാഗം പവറേ ഈ മന്ത്രിക്കുള്ളൂവെന്ന്. അതാണവറ്റേന്റെ പരാതി.

ഒരേയൊരു എംപിയും ഒന്നരജില്ലയില്‍ സ്വാധീനവുമുള്ളവനും വേണ്ടത് കാബിനറ്റ് പദവി. പണ്ട് മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ നേതാവ് കേരള സംസ്ഥാന മുഖ്യമന്ത്രിയായി. അന്നത് കോണ്‍ഗ്രസ് മുന്നണിയിലെ അലമ്പുകാരണമായിരുന്നു. എന്നാലും ആ പാരമ്പര്യം വച്ചുകൊണ്ട് മുസ്ലിം ലീഗ് പ്രധാനമന്ത്രിസ്ഥാനം ചോദിക്കാത്തതുതന്നെ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപൈത്യത്തിന്റെ മുജ്ജന്മസുകൃതം!

ജോസ് കെ മാണി

പരിഹാസം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Gossip Mongers

ച്ഛര്‍ദ്ദിയും ഭക്ഷണവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങള്‍

Anvar Abdullah — Fri, 19 Oct 2012 15:38:50 +0000

പ്രതിപക്ഷനേതാവും തലമുതിര്‍ന്ന സിപിഎം നേതാവുമായ വി എസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുനാളുകളായി പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രഖ്യാപിതനയത്തിനും പെരുമാറ്റസംഹിതയ്ക്കും തീരുമാനങ്ങള്‍ക്കും വിരുദ്ധമായി താന്‍ നടത്തിയ പ്രവൃത്തികള്‍ തെറ്റായിപ്പോയെന്നു പരസ്യമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നെയ്യാറ്റിന്‍കര ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പുദിവസം കാലത്തുതന്നെ അവിചാരിതമായി വിമതനേതാവ് ടി പി ചന്ദ്രശേഖരന്റെ ഒഞ്ചിയത്തെ വീട്ടില്‍ സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയത്, പാര്‍ട്ടി അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്ന കൂടംകുളം ആണവനിലയത്തിന് എതിരായി, കൂടംകുളം സമരസമിതിയോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് അവിടേക്ക് യാത്ര പുറപ്പെട്ടത്, ചന്ദ്രശേഖരന്‍ വധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു മാദ്ധ്യമസംവാദത്തില്‍വച്ച് സിപിഎം സംസ്ഥാനസെക്രട്ടറി പിണറായി വിജയനെ ഡാങ്കേ എന്ന പഴയകാല നേതാവിനോട് ഉപമിച്ചത് എന്നിവയാണ് പ്രധാനമായും വി എസ് നടത്തിയ ഗുരുതരമായ തെറ്റുകളായി പാര്‍ട്ടിനേതൃത്വം കാണുന്നത്. ഇക്കാര്യം നേരത്തേതന്നെ വിഎസിനെ അറിയിച്ചിരുന്നതുമാണ്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ അത്ര പരസ്യമായിട്ടല്ലാതെ വിഎസ് തെറ്റുകുറ്റം ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തിരുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പാകെ അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രസ്താവങ്ങള്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കും അതുവഴി ജനങ്ങള്‍ക്കും മുമ്പാകെ ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ടു പരസ്യപ്രസ്താവന നടത്തിയാലേ പാര്‍ട്ടി നേരിട്ട പ്രതിസന്ധിക്കു പരിഹാരമാകൂ എന്ന കേന്ദ്രനേതൃത്വത്തിന്റെ തീരുമാനവും ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ടിന്റെ നിലപാടുമാണ് ഇപ്പോള്‍ വിഎസിനെ ഇങ്ങനെയൊരു പരസ്യപ്രസ്താവനയ്ക്കു വിധേയനാക്കിയത്.

[blurb:1:right] ഇവിടെ, തീര്‍ച്ചയായും വിരുദ്ധമുന്നണിക്കാര്‍ക്കു കാര്യമായി സ്കോര്‍ ചെയ്യാന്‍ അവസരവും സാഹചര്യവും സന്ദര്‍ഭവുമെല്ലാം കാര്യമായിത്തന്നെയുണ്ട്. വിരുദ്ധപക്ഷമെന്നത് സ്വാഭാവികമായും കേരളത്തിലെ, ഇന്ത്യയിലെത്തന്നെ സാഹചര്യമനുസരിച്ച് കോണ്‍ഗ്രസാണ്. കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍ട്ടിയുടെ സ്ഥാനപരമായ മൂപ്പനായ കെപിസിസി പ്രസിഡന്‍റ് രമേശ് ചെന്നിത്തല അക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കുകയും ഗംഭീരപ്പെട്ടൊരു പ്രസ്താവനയുമായി രംഗത്തുവരികയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പ്രസ്താവന ഉഷാറാണെങ്കിലും അതത്ര പുതുമൊഴിവഴക്കമൊന്നുമല്ല. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മുന്‍കാലങ്ങളില്‍ ഒരുപാടു നേതാക്കന്മാര്‍ എടുത്തുചാമ്പിയ ഒരു ഗതികിട്ടാപ്രേതമാണാ പ്രസ്താവം. സാഹിത്യത്തിന്റെ പഞ്ചാരവാക്കില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഒന്നാന്തരമൊരു ക്ലിഷേ. ചര്‍വിതചര്‍വണത്താല്‍ ആവര്‍ത്തനവിരസവും ചണ്ടിയൂറ്റിയതുമായ (ചാണ്ടിയല്ല, ശ്രദ്ധിച്ചുവായിക്കുക) ഒരു പ്രസ്താവം. രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെ തലയില്‍ നിന്നുദിച്ചുചാടിയ ആ പ്രസ്താവം ഇങ്ങനെയാണ്: "വിഎസ് ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതു തിന്നുന്നു."

ഈ പ്രസ്താവം പ്രത്യക്ഷത്തില്‍, വെറും ക്ലിഷേയാണെന്ന തമാശ മാറ്റിനിര്‍ത്തിയാല്‍ ഗംഭീരവും സന്ദര്‍ഭോചിതവും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണവുമായ ഒരു അടിയായി തോന്നാം. എന്നാല്‍ ഇവിടെ ഇതിനെ കീറിമുറിച്ചുപരിശോധിച്ചാല്‍ സംഭവം നേരേതിരിയുകയും ആനമണ്ടന്‍ പ്രസ്താവവും അസഭ്യവവുമായിത്തീരുകയാണുണ്ടാകുക.

പരിശോധിക്കാം.

വിഎസ് ചെയ്തതെന്താണ്?

വിഎസ് ആണോ പാര്‍ട്ടിയുടെ നിലപാടാണോ ശരി എന്ന ചോദ്യം അവിടെ മാറ്റിവയ്ക്കുക. ഒരുപക്ഷേ, വിഎസ് ചെയ്തതാകാം ശരി. പാര്‍ട്ടി തെറ്റുമാകാം. പാര്‍ട്ടിയുടെ തെറ്റു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുക എന്നത് വിഎസിന്റെ അവകാശമാണ്. എന്നാല്‍ പലവട്ടം ശ്രമിച്ചിട്ടും പാര്‍ട്ടി അതിന്റെ തെറ്റു തിരുത്താന്‍ തയ്യാറാകാതിരിക്കുകയും പാര്‍ട്ടിയിലെ പ്രബലവിഭാഗം ആ ഭാഗത്തുനിലയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ജനാധിപത്യപരമായും കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടിയായതിനാല്‍ സമഗ്രാധിപത്യപരമായും ആ പ്രബലനിലപാടിനാണു പ്രാമുഖ്യം ലഭിക്കേണ്ടത്. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍നിന്നു വിട്ട് തന്റെ നിലപാടുമായി പുതിയ നിലപാടുതറയൊരുക്കുകയോ പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളില്‍ അതിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തിനു വിധേയമായി തെറ്റുതിരുത്തിക്കാനുള്ള നടപടികള്‍ നീക്കുകയോ ആണു വിഎസ് എന്നല്ല, ഏതൊരു നേതാവും അണിയും ചെയ്യേണ്ടത്. ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അദ്ദേഹം നടത്തിയ മൂന്നു സാഹസങ്ങളും പാര്‍ട്ടിവിരുദ്ധപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തന്നെയായി മാറുന്നു. ഇവിടെയാണ് വിഎസ് പാര്‍ട്ടിനേതൃത്വത്തിനു കീഴടങ്ങി തന്റെ തെറ്റുകള്‍ ഏറ്റുപറയാന്‍ തയ്യാറാകുന്നത്.

തെരഞ്ഞെടുപ്പുദിവസം കാലത്തുമാത്രമല്ല വോട്ടെടുപ്പു നടക്കുന്നതെന്നും അന്ന് കാലത്തുതന്നെ രക്തസാക്ഷിയായ വിമതനേതാവിന്റെ വീട്ടില്‍ സന്ദര്‍ശനം നടത്തുന്നത് മാദ്ധ്യമങ്ങളില്‍ വരുമെന്നും തുടര്‍ന്നുള്ള ദിവസത്തെ വോട്ടെടുപ്പിനെ അതു സ്വാധീനിക്കാന്‍ ചെറുതല്ലാത്ത സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കെല്പില്ലാത്ത ഒരാളല്ല വിഎസ് എന്നതു വ്യക്തം. അതുപോലെ, ഡാങ്കേയെന്ന വിമതദാര്‍ശനികനെ ഇന്നു പാര്‍ട്ടി എങ്ങനെയാണു കാണുന്നതെന്നും വിഎസിന് അറിയാത്തതല്ല. ‌

[blurb:2:left] ഡാങ്കേ എന്ന പേര് ഇന്നു പൊതുജനത്തിന് എത്രമാത്രം അറിയാമെന്നത് അവിടെ പ്രശ്നമല്ല. പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളില്‍ ആ പ്രസ്താവം താനുദ്ദേശിക്കുന്ന നേതാവിന് എത്രമാത്രം പരിക്കേല്പിക്കുമെന്ന ഉത്തമബോദ്ധ്യത്തോടെതന്നെയാണ് വിഎസ് ആ പദം എടുത്തുപയോഗിക്കുന്നത്. കൂടംകുളം നിലയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിനയം എന്താണെന്നു വ്യക്തമായറിയാവുന്ന വിഎസ് പ്രതിപക്ഷനേതാവെന്ന നിലയില്‍ ആണു താന്‍ ആ വിഷയത്തെ സമീപിക്കുന്നതെന്നു പറഞ്ഞാല്‍, പണ്ടു സോമനാഥചീറ്റര്‍ജി പറഞ്ഞതെല്ലാം ശരിയാണെന്നും വരും. അങ്ങനെ ഏതുനിലയ്ക്കുനോക്കിയാലും വിഎസിന്റെ പെരുമാറ്റങ്ങള്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രഖ്യാപിതനിലപാടിനു വിരുദ്ധമായിരുന്നെന്നു സാരം.

ഒന്നുകില്‍ പാര്‍ട്ടിവിട്ടു തന്റെ ശരികളില്‍ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുക. അല്ലെങ്കില്‍ പാര്‍ടി നിലപാട് ഇതാണ്, തന്റെ വ്യക്തിപരമായ നിലപാടു മറിച്ചാണ് എന്നൊരു അയഞ്ഞ നിലപാടു കൈക്കൊള്ളുക. ഇതുരണ്ടുമല്ലാതെ, പാര്‍ട്ടിയെ രണ്ടു കഷണമാക്കി പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മുന്നില്‍ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള തികച്ചും ഗുഢവും ദുരുപദിഷ്ടവുമായ നീക്കമാണു വിഎസ് നടത്തിയത്. തന്റെ ജനപിന്തുണയെ ഭയക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി തന്റെ സാഹസങ്ങള്‍ പൊറുക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമാകും എന്ന വിചാരമാണു വിഎസിനെ നയിച്ചിരുന്നത്.

ഇനിയാണു ച്ഛര്‍ദ്ദിയും ഭക്ഷണവും തമ്മിലുള്ള ആശയക്കുഴപ്പം വരുന്നത്.

തെറ്റുകള്‍ പരസ്യമായി ഏറ്റുപറയാതെ പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളില്‍ നിലനില്പില്ലെന്നു വരുന്നതോടെ അതിനു വിഎസ് തയ്യാറാകുന്നു. മൂന്നു വിഷയത്തിലും താന്‍ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികള്‍ സാങ്കേതികമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിവിരുദ്ധപ്രവര്‍ത്തനമായിരുന്നെന്നും അതുതിരിച്ചറിയുന്നെന്നും അതില്‍ മാപ്പുപറയുന്നെന്നും ഉള്ള നിലപാട് പരസ്യമായി അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.

ഇവിടെയാണു രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെ പ്രസ്താവത്തിന്റെ അപഹാസ്യത വരുന്നത്. വിഎസ് സത്യത്തില്‍ ചെയ്തത് ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതു വാരിവിഴുങ്ങുകയായിരുന്നോ? അല്ല. മുന്‍പു താന്‍ ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, പൊതുവഴിയില്‍ താന്‍ അന്നു ചിലതെല്ലാം ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചുപോയി, ആരും അതുവാരിവിഴുങ്ങരുതേ എന്നു പറയുകയാണ് അദ്ദേഹം ഇന്നു ചെയ്തത്. അതു സ്വന്തം അണികളോടുള്ള ആഹ്വാനം മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തെക്കൊണ്ടതു പാര്‍ട്ടിക്ക് അതിന്റെ അകത്തളത്തില്‍ ചെയ്യിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു. കേന്ദ്രക്കമ്മിറ്റിയില്‍ പറയിക്കുകയും പ്രസ്താവം കീഴ്ഘടകങ്ങളിലേക്കു പടര്‍ത്തുകയും ചെയ്താല്‍ മതിയായിരുന്നു. എന്നാല്‍പാര്‍ട്ടിപ്രവര്‍ത്തകര്‍ എന്നതുപോലെ ഇതരപാര്‍ട്ടിനേതാക്കളും പ്രവര്‍ത്തകരും വഴിയാത്രക്കാരും പൊതുജനവും ഒന്നും ആ ച്ഛര്‍ദ്ദി വാരിവിഴുങ്ങരുതേ, അഥവാ, വിഴുങ്ങിയവരുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ആവണക്കെണ്ണയോ സംസ്കൃതത്തില്‍ ആസക്തിയുള്ളര്‍ ഗന്ധര്‍വഹസ്താദിഎരണ്ടമോ കണക്കറ്റു സേവിച്ച് തൂറ്റിക്കളയണമേ... വമനവിരേചനാദികള്‍ക്കു താമസമരുതേ... എന്നെല്ലാം നല്ല മനസ്സുള്ളതുകൊണ്ടാണ് പാര്‍ട്ടി അദ്ദേഹത്തോടു പരസ്യപ്രസ്താവന എന്നു പറഞ്ഞത്. അതുള്‍ക്കൊണ്ടാണ് വിഎസ് അതു ചെയ്തത്. അങ്ങനെ, താന്‍ തെരുവില്‍തൂകിയ ച്ഛര്‍ദ്ദിയെ പൊതുതാല്പര്യാര്‍ത്ഥം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക എന്ന മഹാകൃത്യമാണദ്ദേഹം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

അപ്പോഴാണ്, രമേശ് ചെന്നിത്തല ച്ഛര്‍ദ്ദിപ്രഖ്യാപനവുമായി വരുന്നത്. സത്യത്തില്‍ ആരാണു ച്ഛര്‍ദ്ദി വാരിവിഴുങ്ങിയത്. ചെന്നിക്കുത്തുമൂലം താന്‍ ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതിനെ കാട്ടിക്കൊടുക്കുകമാത്രം ചെയ്ത വിഎസോ തൊഴുത്തില്‍ക്കുത്തുമൂലം പാര്‍ട്ടിയുടെ തലപ്പത്തു കയറിയിരിക്കുന്ന ചെന്നിത്തലയോ?

രമേശ് ചെന്നിത്തലയെപ്പോലൊരു സമുന്നതനായ നേതാവിനെ ച്ഛര്‍ദ്ദി വാരിവിഴുങ്ങുന്നവന്‍ എന്നൊക്കെ എഴുതാമോ എന്ന് ഇതുവായിക്കുന്നവര്‍ വിസ്മയിക്കുന്നുണ്ടാകാം. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. കാരണം, തന്നേക്കാള്‍ പ്രായവും അനുഭവസമ്പത്തുമുള്ള വളരെ മുതിര്‍ന്ന നേതാവായ വിഎസിനെക്കുറിച്ച് ചെന്നിത്തല പറഞ്ഞതു തന്നെയേ ഞങ്ങള്‍ ചെന്നിത്തലയെക്കുറിച്ചും പറയുന്നുള്ളൂ. കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് ആസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന നേതാവ് മറ്റൊരു നേതാവിനെ ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതു വിഴുങ്ങുന്നവന്‍ എന്നാണോ പറയേണ്ടത്? ഈരാഷ്ട്രീയസംസ്കാരം ആണോ നമുക്കു വേണ്ടത്? താന്‍ പറഞ്ഞതിനെ തള്ളിപ്പറയേണ്ട ഗതികേടിലാണിപ്പോള്‍ വിഎസ് എന്നോ സ്വന്തം നിലപാടില്‍ നിന്നു സ്ഥാനസംരക്ഷണത്തിനായി വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുന്ന ആളാണു വിഎസ് എന്നു തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നോ ഒക്കെ സഭ്യമായിട്ടും ഇതേവിഷയത്തില്‍ പ്രസ്താവം സാദ്ധ്യമാണല്ലോ.

ഏതായാലും വിഎസ് ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതു വിഴുങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ അന്ന് ആ പഴയ ച്ഛര്‍ദ്ദിയും ഇന്നീ പുതിയ ച്ഛര്‍ദ്ദിയും വാരിമുണുങ്ങി ഓരിയിടുകയാണു രമേശ് ചെന്നിത്തലയെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.

News Quotes

കേരളത്തിലെ കോണ്‍ഗ്രസ് ആസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന നേതാവ് മറ്റൊരു നേതാവിനെ ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ചതു വിഴുങ്ങുന്നവന്‍ എന്നാണോ പറയേണ്ടത്? ഈരാഷ്ട്രീയസംസ്കാരം ആണോ നമുക്കു വേണ്ടത്? താന്‍ പറഞ്ഞതിനെ തള്ളിപ്പറയേണ്ട ഗതികേടിലാണിപ്പോള്‍ വിഎസ് എന്നോ സ്വന്തം നിലപാടില്‍ നിന്നു സ്ഥാനസംരക്ഷണത്തിനായി വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുന്ന ആളാണു വിഎസ് എന്നു തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നോ ഒക്കെ സഭ്യമായിട്ടും ഇതേവിഷയത്തില്‍ പ്രസ്താവം സാദ്ധ്യമാണല്ലോ.

രമേശ് ചെന്നിത്തലയും വി എസ് അച്യുതാനന്ദനും

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

News Desk

സംഘപരിവാർ സൌഹൃദഹസ്തം എന്ന ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനം

പുലരി — Mon, 15 Oct 2012 20:25:48 +0000

മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിൽ കൌരവരെ പരാചയപ്പെടുത്തി വിജയശ്രീലാളിതരായ പാണ്ഡവർ, വലിയച്ചനും ശത്രുപക്ഷമായ കൌരവരുടെ പിതാവുമായ കൌരവരാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രരെ സന്ദർശിക്കുന്ന സന്ദർഭം. പുത്രനഷ്ടം കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് പഞ്ചപാണ്ഡവരെ ഒരോരുത്തരായി ആലിംഗനം ചെയ്യുകയാണ് ധൃതരാഷ്ട്രർ. ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ പ്രത്യേക മാനസിക അവസ്ഥ കണ്ടറിഞ്ഞ പാണ്ഡവ പക്ഷത്തുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാണ്ഡവരിൽ മൂത്തവനായ യുധിഷ്ടിരനു ശേഷം ആലിംഗനത്തിനു തയ്യാറെടുക്കുന്ന ഭീമനു പകരം ഭീമന്റെ മാതൃകയിൽ ഉള്ള പാറക്കക്ഷ്ണം അന്ധനായ ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ മുൻപിൽ വച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ഭീമനോടുള്ള പക മനസിൽ വച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രർ ശക്തമായി നടത്തുന്ന ആലിംഗനത്തിന്നിടെ ഭീമനു പകരം വച്ച പാറക്കല്ലു തകർന്നു തരിപ്പണമായ സംഭവം മഹാഭാരത കഥയിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. മനസ്സിൽ പകവെച്ചു, മുഖത്ത് ചിരിവരുത്തി ശത്രുവിനെ വലിച്ചുമുറുക്കി നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ സ്വഭാവസവിശേഷതയാണ് പിന്നീട് ‘ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനം’ എന്ന പേരിൽ കുപ്രസിദ്ധി നേടിയത്.

ഞെക്കിക്കൊല്ലാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ നക്കിക്കൊല്ലുക. ഭാരതാംബയുടെ കണ്ണിലെ കരടായും, കാൻസറായും സംഘപരിവാരം വിലയിരുത്തി ശത്രുപക്ഷത്തു നിർത്തുന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ എന്നിവരെ ഞെക്കിക്കൊല്ലാനും, നക്കിക്കൊല്ലാനുമൊക്കെ കാലാകാലങ്ങളായി ശ്രമം നടക്കുന്നു. സംഘപരിവാരത്തിന്റെ ആഗമനത്തോടെ ആരംഭിച്ച ന്യൂനപക്ഷ വംശഹത്യകളും, കലാപങ്ങളുമൊക്കെ ഒരു വശത്ത് നടക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് വിവിധ മതമേലദ്ധ്യക്ഷന്മാരെ വശത്താക്കി നക്കിക്കൊല്ലാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും മറുവശത്ത് അരങ്ങേറിയിരുന്നതു. അത്തരമൊരു ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനശ്രമം തന്നയാണ് സംഘപരിവാരത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നു മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയോടുള്ള പുതിയ അടവുനയത്തിന്റെ പേരിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നത്. ബ്രാഹ്മണിസം തന്നിലേക്കാവാഹിച്ചില്ലാതാക്കിയ മറ്റേതൊരു വിഭാഗങ്ങളെയും പോലെതന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു വ്യക്തിത്വം നശിപ്പിക്കാനും, ഇല്ലായ്മചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം.

വളരെ തന്ത്രപരമാണ് സംഘപരിവാർ നീക്കം. ടിപി വധത്തോടു കൂടി പാർട്ടിയുടെ ജനകീയ അടിത്തറയിൽ നേരിയ തോതിലെങ്കിലും വിള്ളൽ വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി പാർട്ടി എന്ന നിലയിൽ ഘടനാപരമായി പ്രതിസന്ധിനേരിടുന്ന സന്ദര്‍ഭം തന്നെയാണ് ഫാസിസ്റ്റുകളുടെ സഹായഹസ്തം സി പി എമ്മിനു നേരെ നീളുന്നതെന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായുള്ള തന്ത്രപരമായ കൂട്ടുകെട്ടിനു വേണ്ടിയുള്ള സംഘപരിവാർ നീക്കത്തോടുള്ള കെപിസിസി പ്രസിഡന്റിന്റെ പ്രതികരണം ഇവിടെ കൂട്ടിവായിക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും. ടിപി വധക്കേസിൽ സിപിഎമ്മിനെതിരെ ഒരു പ്രസ്താവന പോലും ഇറക്കാത്ത ഒരു വിഭാഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു സംഘപരിവാരം ആണെന്നാണ് രമേശ് ചെന്നിത്തല പ്രതികരിച്ചതു. സിപിഎം പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന ഈ ഘട്ടത്തിൽ, പാർട്ടി എതിരാളികൾ കിട്ടിയ അവസരം മുതലെടുത്ത് പാർട്ടിക്കെതിരെ പ്രചാരണം ശക്തമാക്കിയപ്പോൾ തീർത്തും മൌനമവലംഭിച്ച സംഘപരിവാർ നിലപാടുകൾ ഒരേ സമയം ദുരൂഹവും ശ്രദ്ധേയവുമായിരുന്നു. അതിലുപരി അടുത്തകാലത്തായി സിപിഎമ്മിന്റെ മുൻഗണനാക്രമത്തിലും പാർട്ടി പ്രചാരണങ്ങളിലും വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില മാറ്റങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള സൌഹൃദാഹ്വാനത്തിനു സംഘപരിവാരത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കാം.

വാസ്തവത്തിൽ ചിരവൈരികളായ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കും സംഘപരിവാറിനും ഇടയിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു? മാർക്സിസവും ഫാസിസവും അടിസ്ഥാനപരമായി വിരുദ്ധധ്രുവങ്ങളിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നതു. ഫാസിസം മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്ന അക്രമാസക്തവും ഏകപക്ഷീയവുമായ മതാത്മക ദേശീയതയെന്ന അടിസ്ഥന ആശയത്തിനെതിരെയുള്ള നിലപാടുകളും ആശയങ്ങളുമാണ് ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നതു. തീവ്രദേശീയത എന്ന വാദം തന്നെ മാർക്സിസം പാടെ നിരാകരിക്കുന്നു. പകരം ദേശത്തിന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ഐക്യമാണ് അടിസ്ഥാനപരമായി മാർക്സിസം ഊന്നൽ നൽകുന്നതു. ചരിത്രത്തിലുടനീളം ഫാസിസവും മാർക്സിസവും വിരുദ്ധ ചേരിയിലാണ് നിലകൊണ്ടത്. വ്യത്യസ്ത പാതകളിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിച്ചതു. അക്രമാസക്ത ഫാസിസത്തിന്റെയും തീവ്രദേശീയതയുടെയും കിരാതമായ അടിച്ചമർത്തലുകൾ നേരിട്ടുകൊണ്ടും അതിജീവിച്ചു കൊണ്ടുമാണ് ലോകത്തെ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ നാളിതുവരെ സഞ്ചരിച്ചതു. എന്നിട്ടും മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായി സഹകരണം ആകാമെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള നിലപാടുമായി സംഘപരിവാർ മുന്നോട്ടുവരാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ഘടകം എന്താണ്? മാറ്റം ആർക്കാണുണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു? ഫാസിസ്റ്റുകൾക്കോ അതോ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കോ? മതേതര രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമായ സിപിഎമ്മുമായി സഹകരിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന വർഗ്ഗീയ ഫാസിസ്റ്റുകളുടെ ആഹ്വാനത്തിന്റെ നെല്ലും പതിരും എന്തു? പിണറായി വിജയന്റെ ഒരു പത്രപ്രസ്താവനയ്ക്കും നിഷേധക്കുറിപ്പിനുമപ്പുറം മാനങ്ങൾ ഈ വിഷയത്തിൽ ഉണ്ട്.

ഇന്ത്യയിലെയും കേരളത്തിലെയും വർത്തമാനകാല രാഷ്ട്രീയം വിലയിരുത്തുന്ന ആർക്കും ഫാസിസ്റ്റുകളുടെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തിലോ, ഹിംസാത്മക അജണ്ടകളിലോ മാറ്റം കാണുക സാധ്യമല്ല. എന്നു മാത്രമല്ല പതിവിൽ കരുത്തോടെ പരമതവിദ്വേഷം മുഖ്യ അജണ്ടയാക്കിയ സ്വന്തം പ്രവർത്തനപദ്ധതികളുമായി യഥേഷ്ടം മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഫാസിസം. കിട്ടിയ ഏതവസരവും രാഷ്ട്രീയമായി മുതലെടുക്കാൻ പാകത്തിൽ വർഗ്ഗീയവൽക്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ തന്നെ ലവ്ജിഹാദ്, ലാൻഡ് ജിഹാദ്, മെഡിക്കൽ ജിഹാദ്, സിനിമാ ജിഹാദ്, ഹിന്ദു ടാക്സി, ഹിന്ദു ഡ്രൈവർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിവിധ വിഷയങ്ങൾ മുതൽ അവസാനം ഷവർമ്മയിൽ വരെ എത്തിനിൽക്കുന്നു ഫാസിസത്തിന്റെ ഭീകരസ്പർശം. കാലങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കു നേരെയും, ന്യൂനപക്ഷ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കു നേരെയുമുള്ള സംഘപരിവാർ അതിക്രമം സമീപകാലത്ത് വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിസാര പ്രശ്നങ്ങളുടെ പേരിൽ ന്യൂനപക്ഷ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഫാസിസ്റ്റ് അതിക്രമങ്ങൾക്കിരയാകുന്നു. ഹിന്ദുത്വ നേതാക്കളാകട്ടെ വിഷം വമിക്കുന്ന അത്യന്തം പ്രകോപനകരമായ പ്രസംഗങ്ങളുമായി നാടുചുറ്റുന്നു. ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കു നേരെയുള്ള കടന്നാക്രമണങ്ങളാണ് ഈ പ്രസംഗങ്ങളിലെല്ലാം. മുസ്ലിം ലീഗെന്ന പാർട്ടിയുടെ ഭരണപങ്കാളിത്തത്തെ തീർത്തും അസഹിഷ്ണുതയോടെ വീക്ഷിച്ചു പ്രചാരണം നടത്തുന്നു. ഹിന്ദുത്വ ഫാസിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനനിലപാടുകളിലൊ പ്രവർത്തനങ്ങളിലോ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന് വ്യക്തം.

ഇവിടെയാണ് എക്കാലവും ഫാസിസത്തിന്റെ എതിർ ചേരിയിൽ അടിസ്ഥാനപരമായി നിലകൊണ്ട ചരിത്രമുള്ള മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നയങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും സമീപകാലത്ത് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ പ്രസക്തമാകുന്നതു. കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയെ വിമർശകർ ക്രൈസ്തവ കോൺഗ്രസ് എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കും പോലെ, കേരളത്തിലേ ഏറ്റവും വലിയ ഹിന്ദുപാർട്ടി എന്നാണ് പലരും സിപിഎമ്മിനെ വിലയിരുത്തിയിട്ടുള്ളത്. ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ഹിന്ദുസമൂഹത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന, മാര്‍ക്സിസം അടിസ്ഥാന ആശയമാക്കിയ പാർട്ടി. അടുത്ത കാലത്ത് മാത്രമാണ് ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ വലിയതോതിൽ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയോട് അടുക്കുന്നതും പാർട്ടിയുടെ സഹയാത്രികരാകുന്നതും. അതും കോൺഗ്രസിന്റെ മൌനാനുവാദത്തോടെ ഫാസിസ്റ്റുകൾ നടത്തിയ ബാബരീ ധ്വംസനത്തിനു ശേഷം. ബാബരീ മസ്ജിദ് വിഷയത്തിൽ കോൺഗ്രസ് സ്വീകരിച്ച മൃദുഹിന്ദുത്വ നിലപാടുകൾക്കെതിരെയും, കോൺഗ്രസിനോടുള്ള ലീഗ് ദാസ്യത്തിനെതിരെയും ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ശക്തമായ നിലപാടുകളാണ് കേരളത്തിലെ പ്രധാന ന്യൂനപക്ഷമായ മുസ്ലിംകളെ ഇടതുപക്ഷത്തോടു അടുപ്പിക്കുന്നതു. പാർട്ടിക്ക് മുന്നിൽ എക്കാലവും പ്രതിരോധവലയം തീർത്ത, പാർട്ടിക്ക് കടന്നുകയറാൻ സാധിക്കാതിരുന്ന മലബാറിലെ മുസ്ലിം മേഖലയിൽ കടന്നുകയറുവാനും ചെങ്കൊടി നാട്ടുവാനും ഇതോടുകൂടി മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞു. എത്രത്തോളമെന്നാൽ ലീഗിന്റെ എക്കാലത്തെയും പൊന്നാപുരം കോട്ടകളായ മഞ്ചേരിയും, കുറ്റിപ്പുറവുമെല്ലാം ഇടതുപക്ഷ പടയോട്ടത്തിൽ തകർന്നടിഞ്ഞു. ലീഗിലെ പല പ്രമുഖരും ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി പരാചയത്തിന്റെ കയ്പ്പുനീർ കുടിച്ചു.

ഇതെല്ലാം മുസ്ലിം കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നു പാർട്ടിക്ക് ലഭിച്ച നേട്ടങ്ങളാണെങ്കിൽ പാർട്ടി ഈ സമൂഹത്തിനു തിരിച്ചെന്തു നൽകി എന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരമാണ് സംഘപരിവാർ നടത്തിയ സൌഹൃദക്ഷണത്തോളമെത്തിയ പാർട്ടി നിലപാടുകൾ. ലീഗിന്റെ നെടുംകോട്ടകളിലടക്കം ഇടതുപക്ഷത്തെ വിജയിപ്പിച്ചെടുത്ത മുസ്ലിം സമൂഹത്തിനു അധികാരത്തിലേറിയ ഇടതുപക്ഷ സർക്കാർ നൽകിയ ആദ്യ സമ്മാനം തന്നെ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി ചീഫ് സെക്രട്ടറിയായ മുസ്ലിം നാമധാരിയെ പുറത്താക്കിക്കൊണ്ടാണ്. അതും ഇലക്ഷനിൽ ഇടതുപക്ഷത്തെ പരാചയപ്പെടുത്താൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയ വിഭാഗത്തെ കൂടെനിർത്താൻ വേണ്ടിമാത്രം. കേരളത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെ പിന്തുണയോടെ മലപ്പുറം ജില്ലയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്ന കുപ്രചരണവും ഭീകരവേട്ടയെന്ന പേരിൽ നടന്ന മുസ്ലിം പീഡനവുമാണ് പിന്നീട് ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നടന്നതു. എൺപതു പിന്നിട്ട വന്ദ്യവയോധികരെ പോലും അർദ്ധരാത്രി വീടുവളഞ്ഞ് സംശയത്തിന്റെ പേരിൽ പോലീസ് പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. ഇടതുപക്ഷ പാളയത്തിൽ അഭയം തേടിയവർക്ക് ലഭിച്ച അടുത്ത സമ്മാനം. വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭരണനടപടികളിൽ നിന്നു മുസ്ലി കേന്ദ്രങ്ങൾ മാത്രം അവഗണന നേരിട്ടു. മലബാറ് എന്നും ശോഷിച്ചും തിരുവിതാംകൂർ എന്നും വയറു വീർത്തും കാണപ്പെട്ടു.

തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ബീമാപള്ളിക്കടുത്തുള്ള ചെറിയതുറയിൽ ഒരു ക്രിമിനലിനു വേണ്ടി പൊലീസ് വെടിവെച്ചു കൊന്നത് ആറ് മുസ്ലിം ചെറുപ്പക്കാരെ. അതും കൂത്തുപറമ്പ് വെടിവെപ്പിന്റെ ധീരസ്മരണകൾ മനസ്സിൽ താലോലിക്കുന്ന പാർട്ടിയുടെ പോലീസ് തന്നെ. അതു കഴിഞ്ഞ് മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കാസർഗോഡും സമാനമായ വെടിവെപ്പും കൊലപാതകവും. ഫാസിസ്റ്റ് നിയന്ത്രണമുള്ള സോഷ്യൽ സൈറ്റ്മീഡിയ കേന്ദ്രീകരിച്ചു തുടക്കമിട്ട ലവ്ജിഹാദ് എന്ന പ്രഹേളികക്ക് ആദ്യഘട്ടത്തിൽ സർവ്വ പിന്തുണയും നൽകി വഷളാക്കിയത് ഇടതുപക്ഷ സർക്കാർ തന്നെ. മുസ്ലിം സമുദായത്തെ പ്രതിസ്ഥാനത്തു നിർത്തുന്ന നിലയ്ക്കുള്ള നിലപാടുകൾ പോലീസും പാർട്ടി അണികളും സ്വീകരിച്ചു. പലപ്പോഴും സംഘപരിവാറിനേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ ഇടതുപക്ഷ പ്രവർത്തകർ ഈ ദുരാരോപണം പ്രചരിപ്പിച്ചു. മലബാറിൽ ലീഗുമായുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങൾ പലപ്പോഴും സാമുദായികമായി മാറിയതും ഈ കാലത്തു തന്നെ. സിപിഎം അണികളിൽ സംഘപരിവാരം സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്ന ആരോപണവും ഈ സമയത്തു തന്നെ ഉയരുകയുണ്ടായി.

ലീഗുമായി ഉടലെടുക്കുന്ന സംഘർഷത്തിനു വിലകൊടുക്കേണ്ടി വന്നത് പള്ളികളും, മദ്രസകളും, അനാഥാലയങ്ങളുമായിരുന്നു. സംഘപരിവാരത്തേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ മുസ്ലിം സ്ഥാപനങ്ങൾക്കു നേരെയും ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് നേരെയും ഇടതുപക്ഷ പ്രവർത്തകർ അക്രമം അഴിച്ചുവിട്ടു. പലപ്പോഴും സംഘപരിവാർ പ്രചാരണങ്ങളും പദപ്രയോഗങ്ങളും ഇടതുപക്ഷവും ഉപയോഗിച്ചു. അഞ്ചാം മന്ത്രി വിഷയത്തിലും, എയിഡഡ് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിഷയത്തിലുമെല്ലാം ഇരുപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും പ്രചാരണങ്ങള്‍ക്ക് സമാനതകൾ ഏറെയായിരുന്നു. അവസാനം മാഷാ അല്ലയില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു... മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കും സംഘപരിവാറിനുമിടയിൽ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് എവിടെ എന്നു വ്യക്തം. സംഘപരിവാരം സ്വന്തം ആശയങ്ങളും പ്രചാരണങ്ങളുമായി മുന്നോട്ടു പോകവെ, സിപിഎമ്മിൽ സംഭവിക്കുന്നത് എക്കാലവും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന, പാർട്ടിയുടെ അടിസ്ഥാനാശയങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനം തന്നെയെന്നു പാർട്ടി സ്വീകരിച്ച സമീപകാല നിലപാടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹിന്ദു അണികൾ ഉള്ള പാർട്ടിയായ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ നിന്നു സംഘപരിവാരം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതും ഇത്തരം നിലപാടുകൾ തന്നെയാണ്. ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ ഭൂരിപക്ഷ ജനതയുടെ കൂട്ടുകെട്ടു.

അതേസമയം ഇക്കാലമത്രയും ഇത്തരമൊരു ആഹ്വാനത്തിനു മുൻകൈയെടുക്കാൻ സംഘപരിവാരത്തിനു ധൈര്യം വന്നില്ല എന്നത് പ്രസക്തമാണ്. മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്കെതിരെ ലീഗ് സ്ഥാനാർഥിക്കു വോട്ടു മറിച്ചു നൽകിയ ചരിത്രമുള്ളവരാണ് കേരളത്തിലെ സംഘപരിവാരം. വടകരയിലും ബേപ്പൂരും തുടക്കമിട്ട കുപ്രസിദ്ധമായ കോലീബി കൂട്ടുകെട്ടു പോലും മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ മാത്രം ലക്ഷ്യം വച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു. ലീഗിനോടു സഹകരിച്ചാൽ പോലും മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ സഹിക്കില്ല എന്ന സംഘപരിവാർ നിലപാട്. അതിനു കാരണം സിപിഎം എക്കാലവും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ഉറച്ച ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ നിലപാടുകൾ തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷെ സാഹചര്യം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നും മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിൽ വ്യതിയാനങ്ങൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നും മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു സംഘപരിവാരം. ഒരു കാലത്ത് കുപ്രസിദ്ധി നേടിയ കോലീബി കൂട്ടുകെട്ടിനു പകരം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്നത് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി - ബിജെപി കൂട്ടുകെട്ടാണ്. കഴിഞ്ഞ പഞ്ചായത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സിപിഎമ്മുമായി തന്ത്രപരമായ അടവുനയം ഉണ്ടായിരുന്നതായി വെളിപ്പെടുത്തിയത് ബിജെപി നേതാവ് ഓ രാജഗോപാൽ തന്നെയാണ്. അത്തരം അത്മവിശ്വാസത്തിൽ നിന്നാണ് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയോടുള്ള ഫാസിസത്തിന്റെ സൌഹൃദഹസ്തത്തെ വിലയിരുത്തേണ്ടതു.

സിപിഎം സംസ്ഥാനസെക്രട്ടറി സഖാവു പിണറായി വിജയൻ സംഘപരിവാരം നീട്ടിയ ഈ സൌഹൃദഹസ്തത്തെ തത്വത്തിൽ നിരാകരിച്ചെങ്കിലും പാർട്ടിക്കുള്ളിൽ സ്വാധീനമുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണതകളെ ചെറുത്തു തോല്പിക്കാനുള്ള നീക്കമൊന്നും പാർട്ടിതലത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. സിപിഎം എക്കാലവും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന മതനിരപേക്ഷതയിൽ വെള്ളം ചേർത്തു്, സംഘപരിവാര പ്രചാരണങ്ങളാല്‍ അറിഞ്ഞൊ അറിയാതെയോ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടാൽ അതിന്റെ ഗുണം പാർട്ടിക്കല്ല മറിച്ച് സംഘപരിവാറിനു മാത്രമാണെന്നത് നെയ്യാറ്റിങ്കര തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ബിജെപിയുടെ വൻ മുന്നേറ്റം തന്നെ ഉദാഹരണം. ഒരുകാലത്ത് ഉത്തരേന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന കോൺഗ്രസിനു ഇന്നു യുപിയിലും ബീഹാറിലും അടിത്തറ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതും ഈ മൃദുഹിന്ദുത്വ നയങ്ങൾ തന്നെയാണ്.

ഫാസിസം ഒരു ആശയമെന്ന നിലയ്ക്ക് സംഘപരിവാർ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കപ്പുറം സ്വാധീനമുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അതിനെതിരെ ചരിത്രപരമായ പ്രതിരോധം തീർക്കേണ്ട ഇടതുപക്ഷം സ്വയം തന്നെ സംഘപരിവാര ആശയങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വശംവദരായാൽ നേട്ടം ഫാസിസ്റ്റുകൾക്കു മാത്രമായിരിക്കും. നഷ്ടം രാജ്യത്തിനും പിന്നെ പാർട്ടിക്കും. യുപിഎ സർക്കാരിന്റെ ജനവിരുദ്ധനയങ്ങളിൽ മനംമടുത്തു രാജ്യത്തെ ജനത വീണ്ടും ഫാസിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിനു സ്വീകാര്യത നൽകാൻ സാധ്യത കാണുന്ന വർത്തമാനകാല സാഹചര്യത്തിൽ ഇടതുപക്ഷം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കേണ്ട മതേതര പ്രതിബദ്ധതയുടെ പ്രസക്തി വർദ്ധിച്ചു വരികയാണ്. എന്തിനെയും വെടക്കാക്കി തനിക്കാക്കുക എന്ന നയത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയോടുള്ള സംഘപരിവാരത്തിന്റെ പുതിയ നിലപാടുകൾ എന്നു ബ്രാഹമണ്യം സ്വന്തം ചിറകിലൊതുക്കി ഒന്നുമല്ലാതായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദലിത് ജനതയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ തന്നെ ഉദാഹരണം.

പി.കെ നൌഫല്‍

indian facism

കേരളം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

പുലരി