വാര്‍ത്ത

സവര്‍ക്കര്‍ : പിന്മാറ്റവും പില്‍ക്കാലവും

TM Ziyad — Wed, 03 Apr 2013 10:45:47 +0000

സവര്‍ക്കര്‍ വീരനായകനോ എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം. ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ വായിക്കാം.

മുഖ്യധാരാ ദേശീയതയിൽ നിന്നുള്ള സവർക്കറുടെ പിന്മാറ്റം.

ദയ യാചിച്ച് കൊണ്ടുള്ള കത്തുകൾ എഴുതി എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണോ സവർക്കർ ഒരു വീരശൂരനായകൻ അല്ലാതെയാകുന്നത്? ജയിലിൽ സവർക്കർ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തതെന്നും മോചനശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാനലക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നുവെന്നും അറിയുമ്പോഴേ എന്ത് കൊണ്ട് സവർക്കർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യവീരപരിവേഷം തീർത്തും അനുചിതമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാകൂ.

ഹിന്ദുക്കളുടെയും ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെയും സൗഹൃദം നേടിയെടുക്കുന്നതിലായിരുന്നു സവർക്കറുടെ താൽപ്പര്യം മുഴുവൻ. സവർക്കറുടെ പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് വിരോധം അപ്പാടെ ഉരുകിയൊലിച്ചു പോയിരുന്നു. പ്രധാനമായും നാം കാണേണ്ടത് സവർക്കർ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ഹിന്ദു മഹാസഭ ഹിന്ദു യുവാക്കളെ ബ്രിട്ടീഷ് ആർമിയിലേക്ക് റിക്രൂട്ട് ചെയ്യാൻ ശക്തമായ കാമ്പയിൻ നടത്തിയിരുന്നു എന്നതാണ്. ഇക്കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകർ സവർക്കറെ “റിക്രൂട്ടിംഗ് ഓഫീസർ” എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്.

ഗാന്ധിജി ക്വിറ്റിന്ത്യാ പ്രസ്ഥാനവുമായി വന്ന് ജനങ്ങളോട് ഗവൺമെന്റ് ഉദ്യോഗം നിരാകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ സവർക്കർ എതിർ ആഹ്വാനവുമായി രംഗത്ത് വരികയാണുണ്ടായത്.

“ഞാനെന്റെ ഹിന്ദു സഹോദരങ്ങളോട് കൃത്യമായ ആഹ്വാനം നൽകുന്നു, നിങ്ങളിലാർക്കെങ്കിലും സർക്കാർ ഉദ്യോഗമോ സർക്കാരിൽ അനുകൂല സ്ഥാനമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവ മുറുകിപ്പിടിക്കുകയും ആ സ്ഥാനങ്ങളിൽ തുടരുകയും ദൈനംദിന ജോലികൾ ചെയ്യുകയും വേണം”

(Quoted by A.G. Noorani “The Collaborators”, Frontline, December 1, 1995).

നിഷ്‌ഫലമാണെന്നറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ഗാന്ധി സവർക്കറോട് മുഖ്യധാരാ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനത്തെ പിന്തുണക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു :

“സവർക്കറോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടും പിന്തുണ അഭ്യർത്ഥിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞാൻ സവർക്കറുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്തുണ നേടാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടു." (CWMG, vol. 70, 348).

അങ്ങനെ സവർക്കറും കൂട്ടരും മനഃപൂർവ്വം അതിബൃഹത്തായ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനങ്ങളോട് പൂർണ്ണമായും നിസ്സഹകരിച്ചു.

ഹിന്ദുമഹാസഭയുടെ തന്ത്രപരമായ പദ്ധതി സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ശേഷം ഇന്ത്യയുടെ പരമാധികാരം കൈക്കലാക്കുക എന്നതായിരുന്നു. സവർക്കറുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഹിന്ദു രാജ്യം ഉണ്ടാക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ഈ ലക്ഷ്യത്തെ എതിർത്തവരെയെല്ലാം സവർക്കർ സംഘം കപട ദേശീയവാദികൾ എന്ന് ചാപ്പകുത്തി.

സവർക്കർ പറയുന്നത് കാണുക.

“ഹിന്ദുരാജ്യം വേണമെന്ന ആവശ്യത്തെ കപടദേശീയ വാദികൾ വർഗ്ഗീയം എന്നും വിഡ്ഡിത്തമെന്നും പിന്തിരിപ്പനെന്നും മാനവ പുരോഗതിക്ക് മേലുള്ള ഭീഷണിയെന്നും വിളിക്കുന്നു” (V.D. Savarkar, “Nehru’s Nightmare ― Hindu Raj? Carpet Knights”, 171).

ഗാന്ധിയുടെയും കോൺഗ്രസിന്റെയും പരിശ്രമങ്ങളെ എതിർത്ത് തോൽപ്പിക്കാൻ സവർക്കർ പരസ്യമായി ഹിന്ദുക്കളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് കാണുക :

“ഹിന്ദു സമ്മതിദായകരെ ഞാൻ ആയിരം വട്ടം ആവർത്തിച്ച് താക്കീത് ചെയ്യുന്നു, ഈ കപട ദേശീയവാദികളെ നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് നിന്ന് നിങ്ങൾ തൂത്തെറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഗാന്ധിയൻ ഇന്ത്യനിസം ഈ രാജ്യത്തുള്ള മുസ്‌ലിംകളെ പട്ടാളത്തിലെയും പോലീസിലെയും താക്കോൽ സ്ഥാനങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കാൻ അനുവദിക്കും.” (V.D. Savarkar, “Nehru’s Nightmare ― Hindu Raj? Carpet Knights”, 173).

ഈ നിലപാടുകൾ കാരണമാണ് ഗാന്ധിജി പറഞ്ഞത് “കോൺഗ്രസ് സ്ഥാനാർത്ഥികളെ എല്ലായിടത്തും എതിർക്കുന്നത് ധർമ്മമായി ഹിന്ദു മഹാസഭ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന്. (CWMG, 82, 26)

സവർക്കർ : ഹിന്ദുത്വയുടെ പിതാവ്

സവർക്കർ ഹിന്ദുത്വ എഴുതിയത് 1922 ൽ രത്നഗിരിയിൽ തടവില്‍ ആയിരുന്ന സമയത്താണ്.

[blurb:1:right] 1923 ൽ നാഗ്‌പൂരിൽ അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. മത-രാഷ്ട്രീയ സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ലിഖിതമായി അത് മാറുകയും നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കാലം മുതൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇമ്പീരിയലിസ്റ്റുകൾ സവർക്കറുടെ ശത്രുവല്ലാതായി മാറുകയും ന്യൂനപക്ഷ മതവിഭാഗക്കാരും സെക്കുലറിസ്റ്റുകളും ശത്രുക്കളായി തീരുകയും ചെയ്തു.

സവർക്കറുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഹിന്ദുത്വ മൂന്ന് സ്തംഭങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഏകത, വംശീയമായ ഏകത, പൊതു സംസ്കാരം എന്നിവയാണവ. ഇന്ത്യയെ പിതൃഭൂമിയായും പുണ്യഭൂമിയായും കണക്കാക്കുന്നവർ മാത്രമേ ഇന്ത്യൻ സ്വദേശികളാവുകയുള്ളൂ. സ്വാഭാവികമായും ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്‌ലിംകളും ഈ നിർവചനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താകും. കാരണം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പുണ്യഭൂമിയായ ജെറുസലേമും മുസ്‌ലിംകളുടെ പുണ്യഭൂമിയായ മക്കയും ഇന്ത്യയിലല്ല.

സവർക്കറുടെ ഹിന്ദുത്വയുടെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം ഗർവ്വ്, പരവിദ്വേഷം, അക്രമം, കയ്യേറ്റം, ലക്ഷ്യം മാർഗ്ഗത്തെ സാധൂകരിക്കും എന്ന പ്രമാണം എന്നിവ അടിസ്ഥാനമായ ഒരു ഹിന്ദു സ്വത്വനിർമ്മാണ പ്രക്രിയയിലൂടെ ഇന്ത്യൻ ഹിന്ദുക്കളെ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുകയും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു. മുൻവിധിയും വൈരുധ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ തെളിവളുണ്ടാക്കിയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരേ വ്യാജപ്രചരണങ്ങൾ അഴിച്ചു വിട്ടുമാണ് സവർക്കർ ഹിന്ദുത്വക്ക് അടിസ്ഥാനമൊരുക്കിയത്

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഹിന്ദുത്വ എന്ന ആശയം സവർക്കർ കടമെടുത്തത് നാസികളിൽ നിന്നാണ്. 1938 ഓഗസ്റ്റിൽ പൂനയിൽ നടന്ന ഒരു സമ്മേളനത്തിൽ സവർക്കർ പ്രസംഗിച്ചത് നാസിസം അവലംബിക്കാൻ ജർമ്മനിക്കും ഫാസിസം പ്രയോഗവത്കരിക്കാൻ ഇറ്റലിക്കും എല്ലാ അവകാശങ്ങളും ഉണ്ട് എന്നായിരുന്നു. അവിടങ്ങളിലെ സാഹചര്യത്തിൽ ഇവ തികച്ചും ന്യായമായിരുന്നു എന്ന് സവർക്കർ പ്രസ്താവിച്ചു. സവർക്കറുടെ നാസി പ്രേമം ഉത്ഭവിച്ചത് “ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ഏകാധിപത്യം” എന്ന ആശയത്തോടുള്ള പ്രതിപത്തിയിൽ നിന്നും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടുള്ള വിദ്വേഷത്തിൽ നിന്നുമാണ്.

സവർക്കറെക്കുറിച്ചും സഹകാരികളെക്കുറിച്ചും ഗാന്ധി പറഞ്ഞ മറ്റ് രണ്ട് പരാമർശങ്ങൾ കൂടി ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

“ഹിന്ദു മഹാസഭയിലെ ആരും തന്നെ അക്രരാഹിത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അത് ശ്രീ.സവർക്കർ ആയാലും ഡോ.മൂ‌ൻജെ ആയാലും ഭായി പരമാനന്ദ് ആയാലും ശരി” (CWMG,vol.73,311)

“[…] സവർക്കറും ഡോ.മൂ‌ൻജെയും വാളിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്”

(CWMG,vol.76,389)

സവർക്കറുടെ ഹിന്ദു രാജ് കാമ്പയിൻ

സവർക്കർ ഇന്ത്യയിൽ ഹിന്ദു രാജ് സംസ്ഥാപിക്കുവാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടു. ഹിന്ദുക്കളുടെ വർഗ്ഗീയബോധമുണർത്തുന്ന വിധം തീവ്രമായ അഭ്യർത്ഥനകളായിരുന്നു ഹിന്ദു രാജിനായി സവർക്കർ നടത്തിയത്. സവർക്കർ ഇന്ത്യയെ നിർവ്വചിച്ചതിങ്ങനെയാണ്:

“സിന്ധു മുതൽ സമുദ്രംവരെയുള്ള ഭരതവർഷഭൂമിയെ പിതൃഭൂമിയായും ധർമ്മത്തിന്റെ മടിത്തൊട്ടിലായ പുണ്യഭൂമിയായും കണക്കാക്കുന്നവന്റെയും രാഷ്ട്രം…” ((V.D. Savarkar, Hindutva, 116).

ഇന്ത്യ ഒരു ഹിന്ദു രാജ്യം തന്നെയാകണമെന്ന് സവർക്കർ വാദിച്ചു.

“ദ്രാവിഡന്മാരോ ആര്യന്മാരോ […] ഹിന്ദു ആദ്യം. ബാക്കിയെല്ലാം പിന്നെ ((V.D. Savarkar, “Then Who is Who, Pray”, 169).

സവർക്കർ പറഞ്ഞത് കാണുക.

“ഹിന്ദു വിപ്ലവ സംഹിതക്ക് മാത്രമേ നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കുവാനും സിന്ധു മുതൽ സമുദ്രം വരെയുള്ള അഖണ്ഡ ഹിന്ദുസ്ഥാൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കുവാനും കഴിയൂ.” ” (V.D. Savarkar, “Nehru’s Nightmare ― Hindu Raj? Carpet Knights”, 173).

ഹിന്ദു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളിലൊന്നായി സവർക്കർ പറഞ്ഞത് :

“ഹിന്ദുക്കൾ - അവരുടെ ഭൂതവും ഭാവിയും വർത്തമാനവുമെല്ലാം പിതൃഭൂമിയായ ഹിന്ദുസ്ഥാന്റെ മണ്ണുമായി കെട്ട്‌പിണഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു; പിതൃഭൂമി എന്ന നിലയിലും പുണ്യഭൂമി എന്ന നിലയിലും. അവരാണ് ഹിന്ദു രാജ്യത്തിന് അടിസ്ഥാനമൊരുക്കുന്നത്, അവരാണ് ഹിന്ദു രാജ്യത്തിന്റെ ആധാരശിലകൾ, അവരാണ് ഹിന്ദു രാജ്യത്തിലെ കരുതൽസേന” (V.D. Savarkar, Hindutva, 140).

ഹിന്ദുരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സവർക്കറുടെ സങ്കൽപ്പം വിചിത്രവും വികലവുമായിരുന്നു. കപടമതേതരത്വത്തിലും സൈന്യത്തിലും അക്രമത്തിലും പട്ടാളശക്തിയിലും അധിഷ്ടിതമായ, സദാ മറ്റുള്ളവരുടെ ഭീഷണി നേരിടുന്നതുമായ ഹിന്ദു രാഷ്ട്രം! അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു :

“നമ്മുടെ രാഷ്ട്രം ഹിന്ദുക്കൾ മാത്രമുള്ള ശക്തമായ ഒരു സേനയെ വളർത്തിക്കൊണ്ട് വരിക തന്നെ ചെയ്യണം. ഹിന്ദുക്കൾ മാത്രമുള്ള ആയുധശാലകളും പടക്കോപ്പ് ഫാക്ടറികളും തുടങ്ങണം. എല്ലാം യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരുക്കണം” (V.D. Savarkar, “Problems before Hinduism after Bloodless(!) Vivisection”,177).

പക്ഷേ, ഗാന്ധിയും നെഹ്റുവും മറ്റു മതേതര നേതാക്കളും ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തെ നയിക്കുന്ന കാലത്തോളം ഇത്തരമൊരു സ്റ്റേറ്റ് സംഭവ്യമല്ലെന്ന് സവർക്കർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. നെഹ്റുവിന്റെ ദൃഢമായ അഭിപ്രായം നോക്കുക.

“ഒരു വർഗ്ഗീയ രാഷ്ട്രത്തെക്കുറിച്ചോ, ഹിന്ദു രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചോ ആണ് നിങ്ങൾ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കത് കിട്ടാൻ പോകുന്നില്ല, നിങ്ങൾ എത്ര പണിപ്പെട്ടാലും ശരി” (Selected Writings of Jawaharlal Nehru, Second Series, vol. 7, 404).

അതുകൊണ്ട് തന്നെ സവർക്കർ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്.

“ഗാന്ധിയൻ തത്വങ്ങൾക്കും കോൺഗ്രസിന്റെ കപടദേശീയ സങ്കൽപ്പത്തിനും ഇസ്‌ലാമികാക്രമണങ്ങളെ ചെറുക്കാൻ കഴിയില്ല. ഹിന്ദു സായുധപ്രസ്ഥാനത്തിന് മാത്രമേ ഈ അപകടത്തിനെതിരേ വിജയകരമായി പൊരുതാൻ കഴിയൂ. അതിന് ഹിന്ദു വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനത്തിന് വേണ്ടി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്ന മന്ത്രിമാരടങ്ങുന്ന ഗവൺമെന്റ് തന്നെ വേണം” (V.D. Savarkar, “Problems before Hindudom after Bloodless(!) Vivisection”,177)

തന്റെ ഗവണ്മെന്റിന് ഭീഷണിയാകും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം എന്ന ആവശ്യത്തിനെതിരായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ശക്തമായി മുഴുകിയിരുന്നു എന്ന പേരിൽ സവർക്കർ നെഹ്റുവിനെ പഴിചാരുന്നുണ്ട്. (V.D. Savarkar, “Nehru’s Nightmare ― Hindu Raj? Carpet Knights”,170).

“ഹിന്ദു സംഘം ഹിന്ദുരാജ്യത്തിനായി ശ്രമിച്ചാൽ അവർക്ക് ഹിറ്റ്‌ലറുടെയും മുസ്സോളിനിയുടെയും വിധിയായിരിക്കും എന്ന് പണ്ഡിറ്റ് നെഹ്റു വീമ്പ് പറയുന്നുണ്ട്." (V.D. Savarkar, “Nehru’s Nightmare ― Hindu Raj? Carpet Knights”, 171).

സവർക്കർ : ഹിന്ദു-മുസ്‌ലിം സഹവർത്തിത്വത്തിനെതിരേ

‘ആദ്യകാല സവർക്കർ’ തന്റെ “The War of Independence 1857” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഹിന്ദു-മുസ്ലിം ഐക്യം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ട്. ഒട്ടും കൂസാതെ അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തെ തുറന്നെതിർക്കുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഹിന്ദുത്വയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന് ശേഷം പല അവസരങ്ങളിലും ഹിന്ദു-മുസ്‌ലിം മൈത്രി അസാധ്യമാണെന്ന പല സൂചനകളും സവർക്കർ നൽകി. 1939ൽ സവർക്കർ പറഞ്ഞത് ദേശീയത എന്നത് ഏകത്വം, ചിന്ത, മതം, ഭാഷ, സംസ്കാരം തുടങ്ങിയവയെ സംബന്ധിച്ച പൊതു ഭൂമിശാസ്ത്ര മേഖലകളെ അധികം ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. ഇക്കാരണം കൊണ്ട് ജർമ്മൻകാരെയും ജൂതന്മാരെയും ഒരൊറ്റ ജനതയായി പരിഗണിക്കാൻ സാധ്യമല്ല എന്നായിരുന്നു.

പിന്നീട് ഇതേവർഷം തന്നെ ഹിന്ദുമഹാസഭയുടെ ഇരുപത്തൊന്നാമത് സെഷനിൽ സവർക്കർ പ്രഖ്യാപിച്ചത് ഇന്ത്യൻ മുസ്‌ലിംകൾ പൊതുവിൽ പ്രത്യേകമായ സ്വത്വം സൂക്ഷിക്കാനുള്ള പ്രവണതയുള്ളവരും അടുത്ത വീട്ടിലെ ഹിന്ദുവിനേക്കാളേറെ ഇന്ത്യക്ക് പുറത്തുള്ള മുസ്‌ലിംകളുടെ താൽപര്യങ്ങളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവരും ആണെന്നാണ്. ജർമ്മനിയിലെ ജൂതന്മാരെപ്പോലെയാണവർ എന്ന് സവർക്കർ പ്രസ്താവിച്ചു.

ദ്വിരാഷ്ട്ര സിദ്ധാന്തത്തിന്റെയും വിഭജനത്തിന്റെയും വക്താവായിരുന്നു സവർക്കർ.

“എനിക്ക് മിസ്റ്റർ ജിന്നയുടെ ദ്വിരാഷ്ട്ര വാദത്തോട് യാതൊരു കലഹവുമില്ല. നാം ഹിന്ദുക്കൾ സ്വതവേ ഒരൊറ്റ ജനതയാണ്. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്‌ലിംകളും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ജനതകളാണെന്നുള്ളത് ചരിത്രസത്യമാണ്” (V.D. Savarkar, Hindutva, 140).

മുസ്‌ലിംകളും ക്രിസ്ത്യാനികളും വിദേശികളാണ്

സവർക്കറുടെ ഹിന്ദുത്വ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത് മുസ്‌ലിംകളും ക്രിസ്ത്യാനികളും വിദേശികളാണ് എന്ന ആശയമാണ്. അവർക്ക് ഇന്ത്യയിൽ സ്ഥാനമില്ല. സവർക്കർ പറഞ്ഞു :

“മുഹമ്മദന്മാരും ക്രിസ്ത്യാനികളും ഹിന്ദുത്വയുടെ പലസവിശേഷതകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവരാണ്. പക്ഷേ ഇവർ ഇന്ത്യയെ പുണ്യഭൂമിയായി പരിഗണിക്കുന്നില്ല” (V.D. Savarkar, Hindutva, 113).

“അവരുടെ പുണ്യഭൂമികൾ അങ്ങകലെ അറേബ്യയിലും ഫലസ്തീനിലുമാണ്. അവരുടെ വേദങ്ങളും ദൈവപ്രതിപുരുഷന്മാരും നായകരും ഈ മണ്ണിന്റെ മക്കളല്ല. തദ്‌ഫലമായി അവരുടെ പേരുകളും അവരുടെ രൂപവും വൈദേശികോത്പത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ്. (V.D. Savarkar, Hindutva, 113).

വീണ്ടും : “പക്ഷേ, പുണ്യഭൂമിയോടുള്ള പ്രതിബന്ധത മാതൃഭൂമിയോടുള്ളതിനേക്കാൾ ശക്തമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മുഹമ്മദന്മാരെ നോക്കുക […] അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മക്ക ഡൽഹി, ആഗ്ര എന്നീ സ്ഥലങ്ങളേക്കാളൊക്കെ ശക്തമായ വികാരമാണ്. അവരിൽ ചിലർ ഇസ്ലാമിന് വേണ്ടി മുഴുവൻ ഇന്ത്യയെത്തന്നെയും ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്നത് രഹസ്യമാക്കി വെക്കുന്നുമില്ല. […]

വംശം, ദേശീയത, ഭാഷ എന്നിവയുടെയൊക്കെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിഭജിച്ച് കിടന്നിരുന്ന ജനങ്ങളെ ഏകവിശുദ്ധഭൂമിയുടെ അത്ഭുതാവഹമായ സ്വാധീനത്താൽ ഒരേ കുടക്കീഴിൽ അണിനിരത്താനാവുമെന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രങ്ങളാണ് കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾ” ” (V.D. Savarkar, Hindutva, 135-136).

പല അവസരങ്ങളിലും മുസ്‌ലിംകളെയും ക്രിസ്ത്യാനികളെയും ഇടിച്ചു താഴ്ത്തും വിധമായിരുന്നു സവർക്കറുടെ വർത്തമാനം.

“ബംഗാളിലെ മുസ്‌ലിം ഗുണ്ടകളും മതപരിവർത്തകരും കൈകോർത്തുള്ള നിന്ദ്യപ്രവൃത്തികൾ വളരെ അസഹ്യവും കുപ്രസിദ്ധവുമായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ട്. പൂർവ്വ ബംഗാളിലെ ഹിന്ദുക്കൾ എത്രത്തോളം വരിയുടക്കപ്പെട്ടവരായി വളരുന്നുവെന്ന് ഒരാൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കില്ല” (V. D. Savarkar, “Facts Without Comment”, 182).

“ഹിന്ദു പെൺകുട്ടികൾക്ക് കുപ്പിവള വിൽക്കാൻ ഹിന്ദു വീടുകളിലെത്തുന്ന മുസ്ലിം കച്ചവടക്കാരും ഹിന്ദു വീടുകളിലെ മുസ്‌ലിം വേലക്കാരും- എല്ലാവരും തന്നെ ആൺകുട്ടികളെയും പെൺകുട്ടികളെയും വശീകരിക്കുകയും തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുകയും മുഹമ്മദൻ മതം സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” (V. D. Savarkar, “Facts Without Comment”, 180).

ക്രിസ്ത്യാനികളും ഈ സംസ്ഥാനത്ത് വൻ പുരോഗതി നേടുന്നു. കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പോകുകയാണെങ്കിൽ ഒറ്റ ഹിന്ദു വീടുകൾ ഇല്ലാതെയാകും. ” (V. D. Savarkar, “Facts Without Comment”, 180).

സവർക്കറുടെ പുനഃപരിവർത്തന ശ്രമങ്ങൾ

ഹിന്ദുമഹാസഭ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഏറ്റവും വൈകാരികമായ പ്രവർത്തികളിലൊന്നായിരുന്നു ഹിന്ദുക്കളുടെ പുനഃപരിവർത്തനം. ഏതെങ്കിലും ഒരു ഹിന്ദു തന്റെ ഹൈന്ദവമായ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നതിനെതിരേ സവർക്കർ പല്ലും നഖവും ഉപയോഗിച്ച് പൊരുതി. ഒരു മതഭ്രാന്തന്റെ ആവേശത്തോടെ സവർക്കർ ഹിന്ദു പുനഃപരിവർത്തനത്തെ തീവ്രമായി ന്യായീകരിച്ചു. രത്നഗിരിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ സവർക്കറുടെ പ്രധാന അജണ്ടകളിലൊന്നായിരുന്നു ഹിന്ദു പുനഃപരിവർത്തനം.

“ആൻഡമാനിലായിരുന്നപ്പോൾ സവർക്കറിലെ മതഭ്രാന്ത് അദ്ദേഹത്തെ ശുദ്ധക്രിയകൾ ചെയ്യുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇതിലൂടെ ഇസ്ലാമിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്ത ഹിന്ദുക്കളെ മടക്കിക്കൊണ്ടുവരലായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം” (C. Gupta, “Life of Barrister Savarkar”, 277).

ജെ.ഡി.ജോഗ്‌ലേക്കർ പറയുന്നത് സവർക്കറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആദ്യ പുനഃപരിവർത്തനം നടന്നത് 1925 ൽ ആണ് എന്നാണ്. ക്രിസ്ത്യാനി ആയി മാറിയ ഒരു യാദവനെ ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന സംഭവമായിരുന്നു അത്. അടുത്ത കൊല്ലം ക്രിസ്ത്യൻ മതത്തിലേക്ക് മാറിയ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ ഹിന്ദുമതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. (J.D. Joglekar, “Veer Savarkar: Profile of a Prophet”, 323).

ഹിന്ദുത്വത്തിൽ നിന്നുള്ള പരിവർത്തനം ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയതക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണമാണെന്നായിരുന്നു സവർക്കർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ബി.കെ.കെൽകർ സവർക്കറുടെ തത്വശാസ്ത്രത്തെ പരാമർശിക്കുന്നത് നോക്കുക :

“ഹിന്ദു ചിന്തകൻ, ഹിന്ദു രക്ഷകൻ, ഹിന്ദു സംഘാടകൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു തലങ്ങളിലാണ് സവർക്കർ പ്രവർത്തിച്ചത്. മതം മാറുകയെന്നാൽ ദേശീയതയും സംസ്കാരവും മാറുക എന്നായിരുന്നു സവർക്കറുടെ കാഴ്‌ച്ചപ്പാട്. ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്‌ലിംകളും നടപ്പിലാക്കുന്ന മതപ്പരിവർത്തനം ജനങ്ങളെ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് അകറ്റും എന്നും പിന്നെയവർ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗം അല്ലാതായി മാറും എന്നുമായിരുന്നു സവർക്കറുടെ അഭിപ്രായം." (B.K. Kelkar, “Savarkar: A Three-Dimensional View”, 363).

സവർക്കിറിസത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഇന്ന്

[blurb:2:left] ആർ എസ് എസ് ആണെങ്കിലും ബി ജെ പി ആണെങ്കിലും മറ്റു സംഘ് പരിവാർ സംഘടനകളാണെങ്കിലും തീർച്ചയായും ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ മിലിറ്റന്റ് ഹിന്ദുത്വയെ അടക്കി ഭരിക്കുന്നത് സവർക്കറുടെ ആശയങ്ങളാണ്. രാഷ്ട്രീയാധികാരം കൈവന്നതോടെ അവർ ഫാസിസത്തിനനുകൂലമായി ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് നാം കണ്ടതാണ്. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് പറഞ്ഞത് പോലെ ദേശീയ ഹീറോകളെ സൃഷ്ടിക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ ശ്രമം. സവർക്കർ, ഗോൾവാൾക്കർ, ഹെഡ്ഗേവാർ, മൂൻജെ തുടങ്ങി ഗോഡ്‌സെയെ വരെ അവർ വീരനായകരാക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയക്കിടെ യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ സ്മരണകളും ചിഹ്നങ്ങളും അടയാളങ്ങളും അവർ മനഃപൂവ്വം വിസ്മരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യ വീരപോരാളികൾക്ക് പകരം ഭീരുക്കൾ വീരനായകരാകുന്നു.

ബിജെപി നേതൃത്വം നൽകിയ കേന്ദ്രഗവണ്മെന്റിലും വിവിധ സംസ്ഥാന മന്ത്രിസഭകളിലും അംഗങ്ങളായിരുന്നവരും അംഗങ്ങളായിരിക്കുന്നവരും സവർക്കറിസത്തിന്റെ പാഠശാലയിൽ നിന്ന് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ശക്തമായ ഒരു മിലിട്ടറൈസ്‌ഡ് ഇന്ത്യയിലായിരുന്നു സവർക്കർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ആണവ-മിസൈൽ രംഗത്ത് ബിജെപി നിർബാധം നടപ്പിലാക്കിയതും സവർക്കറുടെ ആശയങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ലാൽ കൃഷ്‌ണ അഡ്‌വാണി ഹിന്ദുയിസം പഠിച്ചത് സവർക്കറിൽ നിന്നാണ്. അദേഹത്തിന്റെ പല നയങ്ങളും സവർക്കറിസത്തിന്റെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പ്രയോഗവത്കരണമായിരുന്നു. അടൽ ബിഹാരി വാജ്‌പേയി, ഇന്ത്യയിലെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ കാവി പുതപ്പിക്കാനും ചരിത്രം തിരുത്തിയെഴുതാനും ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയ മുരളി മനോഹർ ജോഷി, ക്ഷുദ്രമായ തൂലികയിലൂടെ ന്യൂനപക്ഷ വിരുദ്ധ വിഷം ചീറ്റിയ സീതാറാം ഗോയൽ, റാം സ്വരൂപ്, അരുൺ ഷൂരി, ‘മഹാനായ’ മതേതര സംരക്ഷകനും സമാധാനവാദിയുമായ നരേന്ദ്രമോഡി തുടങ്ങിയവരൊക്കെത്തന്നെ സവർക്കറിസത്തിന്റെ കളരിയിൽ അഭ്യാസം പഠിച്ചവരും സവർക്കറെ ദേശീയനായകനായി ആരാധിക്കുന്നവരുമാണ്.

പക്ഷേ, അറിയുക, മതേതരത്വത്തെയും നാനാത്വത്തെയും മാനിക്കുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ രാജ്യസ്നേഹിക്ക് സവർക്കർ ഒരിക്കലും ഒരു വീരനായകനല്ല. ഭീരുക്കളിൽ ഭീരു മാത്രമാണ്. സവർക്കർ വീരനായകനാകുന്നത് ഹിന്ദുത്വവാദികൾക്ക് മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ മാന്യന്മാരായ ജനകോടികൾക്കല്ല.

വീരനല്ലാത്ത വീരസവർക്കർ

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് പറഞ്ഞത് പോലെ സവർക്കർ പൊതുജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് വിപ്ലവകരമായ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയാണ്. പക്ഷേ അയാളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്പോരാട്ടം അധികം നീണ്ടു നിന്നില്ല. ആൻഡമാൻ ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവിടെ നിന്ന് മോചിതനായപ്പോഴേക്കും സവർക്കർ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ നയങ്ങൾ സ്വയം നിരാകരിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ നിലപാടുകളിൽ നിന്ന് സവർക്കർ അകന്നു നിന്നുവെന്ന് മാത്രമല്ല വൈരനിര്യാതനമായ ഗാന്ധിവിരുദ്ധ നിലപാടുകൾ ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ കടുത്ത എതിരാളിയായി സവർക്കർ മാറി. യഥാർത്ഥത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ “ഭിന്നിപ്പിച്ച് ഭരിക്കുക” എന്ന നയം നടപ്പിലാക്കിയത് ഈ സവർക്കറിലൂടെയായിരുന്നു എന്ന രീതിയിൽ കാര്യങ്ങളെത്തുകയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

സവർക്കറെ പ്രതിരോധിക്കാനും അദ്ദേഹത്തെ ദേശീയ നായകനായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാനുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യ-മതേതരവാദികളുടെ കടുത്ത വിമർശനങ്ങളുടെ ഫലമായിട്ടും സംഭവിക്കുവിക്കുന്നതാണ്. ആൻഡമാനിലെത്തും മുമ്പ് ആദ്യകാല സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യൻ ദേശീയതക്ക് സവർക്കർ നൽകിയ ചില സംഭാവനകളുടെ കുറച്ച് ക്രെഡിറ്റ് സവർക്കർക്ക് നൽകേണ്ടതാണ് എന്നത് സത്യം തന്നെയാണ്. എന്നാൽ ഒരർത്ഥത്തിലും ‘സ്വാതന്ത്ര്യവീര’ എന്ന വിശേഷണത്തിന് സവർക്കർ അർഹനല്ല. സവർക്കറെ ജനകീയനാക്കാനും ദേശീയ നായകനാക്കാനുമുള്ള ഏതു ശ്രമവും സംഘപരിവാറിന്റെ ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടക്ക് മാന്യത നൽകാനുമുള്ള ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമം മാത്രമാണ്. ഇത്തരം ശ്രമങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ മതേതരത്തിന്റെ തായ്‌വേരുകളെ തന്നെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിൽ അധിഷ്ടിതമായ ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തെ തകർക്കുകയും ചെയ്യും.

അതുകൊണ്ട് സവർക്കറുടെ യോഗ്യത അറിയാനുള്ള പഠനം, ഇന്നത്തെ ഹിന്ദുത്വവാദികൾ ചെയ്യുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല സ്വാതന്ത്ര്യ ശ്രമങ്ങൾ അറിയാനുള്ള ജിജ്ഞാസയിൽ മാത്രം ഒതുക്കുവാൻ പാടുള്ളതല്ല. അങ്ങനെ കിട്ടുന്ന അറിവ് അർദ്ധസത്യം മാത്രമായിരിക്കും. മറുപാതി പഠിക്കുമ്പോൾ വെളിവാകുന്നത് ഭീരുത്വത്തിന്റെയും മതഭ്രാന്തിന്റെയും ഫാസിസത്തിന്റെയും വംശീയതയുടെയും രണോത്സുകതയുടെയും ഭീകരതയുടെയും ബ്രിട്ടീഷ് ദാസ്യത്തിന്റെയും ഹിന്ദുവർഗ്ഗീയവാദത്തിന്റെയും ഹിന്ദുദേശീയതയുടെയും കഥകളാണ്.

ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവർ സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികളല്ല. സവർക്കറെ സംബന്ധിച്ച യാഥാർത്ഥ്യം ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ നിന്ന് ലജ്ജാകരമായ ദയാ‌വായ്‌പ്പ് സ്വീകരിച്ചവൻ എന്നതാണ്. ഗാന്ധിയുടെ നയങ്ങളെ തുറന്നെതിർത്തവൻ എന്നതാണ്. ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഒറ്റുകൊടുത്തവൻ അപഹസിച്ചവൻ എന്നതാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളത്തിലേക്ക് ഇന്ത്യാക്കാരെ റിക്രൂട്ട് ചെയ്തവൻ എന്നതാണ്. അതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ സമരത്തിലും പിന്നീട് സവർക്കർ ഉൾപ്പെട്ടില്ല. അയാൾ ഹിന്ദുത്വം മാത്രം പ്രഘോഷിച്ചു. വർഗ്ഗീയത പ്രചരിപ്പിച്ചു. കപട മതേതരത്വത്തിന്റെ വക്താവായി. ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ വെറുത്തു. ദ്വിരാഷ്ട്ര വാദത്തിന്റെ വക്താവായിരുന്നു സവർക്കർ. മഹാത്മാ ഗാന്ധിയെ കൊലപ്പെടുത്താനുള്ള ഗൂഢാലോചനയിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ഗാന്ധിവധത്തിൽ പ്രതിചേർക്കപ്പെട്ട ആളുമായിരുന്നു സവർക്കർ.

സ്വാതന്ത്ര്യപ്പോരാളി എന്ന നിലയിൽ സവർക്കർ വലിയ വീരസ്യമൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല. ഭീരുത്വത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയും ദേശവിരുദ്ധതയുടെയും വർഗ്ഗീയതയുടെയും ആൾരൂപമായിരുന്നു സവർക്കർ. ദേശത്തിന്റെ പൊതുതാല്പര്യങ്ങൾക്ക് എതിരായി പ്രവർത്തിച്ച ആളാണ് സവർക്കർ. ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി ചേർന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ഇന്ത്യാക്കാരുടെ വിശ്വാസത്തെയും പ്രതീക്ഷകളെയും ഒറ്റുകൊടുത്ത ആളാണ് സവർക്കർ. പൊതു ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതാക്കളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ ആളാണ് സവർക്കർ. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാൾ എങ്ങനെ ‘സ്വാതന്ത്ര്യവീര’ എന്ന വിശേഷണം അർഹിക്കും? തികഞ്ഞ വിഡ്ഡിത്തമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല അത്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ ദേശീയ നേതാക്കൾക്കും വീരസ്വാതന്ത്ര്യസേനാനികൾക്കും ഒപ്പം പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് ശുദ്ധ അസംബന്ധമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.

സവർക്കർ വീരനും ശൂരനുമായ സ്വാതന്ത്ര്യസമര നായകൻ ആണെന്ന അവകാശവാദം യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാത്ത കെട്ടുകഥ മാത്രമാണ്.

ഒരിക്കൽക്കൂടി… തികഞ്ഞ ഹിന്ദുത്വവാദിയായ സവർക്കർ വീരനായകനാകുന്നത് ഫാസിസ്റ്റുകൾക്ക് മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ രാജ്യസ്നേഹികളായ ജനകോടികൾക്കല്ല. അവർക്ക് സവർക്കർ വെറുമൊരു ഭീരു മാത്രം.

(ഡോ.ജോസ് കുറുവാച്ചിറയുടെ THE TRUTH ABOUT V.D. SAVARKAR എന്ന പഠനത്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷയാണ് ഈ ലേഖനം).

Dr J Kuruvachira, a senior lecturer in Philosophy of religion, Phenomenology of religion and Indian culture. Dr Kuruvachira is based in Chennai.

പരിഭാഷ: സിയ

സവര്‍ക്കര്‍ വീരനായകനോ?

TM Ziyad — Tue, 02 Apr 2013 07:33:53 +0000

വിനായക് ദാമോദർ സവർക്കർ - സ്വാതന്ത്ര്യ വീർ എന്ന് പുകൾ പെറ്റ സവർക്കർ നിർഭയനായ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാളിയും സാമൂഹ്യ പരിഷ്‌കർത്താവും എഴുത്തുകാരനും കവിയും ചരിത്രകാരനും രാഷ്ട്രീയ നേതാവും തത്വചിന്തകനും ആയിരുന്നു. പക്ഷേ ദശകങ്ങളായി വീരസവർക്കറിനെതിരേ നടന്ന് വരുന്ന കുപ്രചരണങ്ങളും തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമായ നീക്കങ്ങളും കാരണം വീരസവർക്കർ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനതക്ക് അജ്ഞാതനായി തുടർന്നു എന്നത് സത്യമാണ്.

ആരാണ് വീര സവർക്കർ?

ഇന്ത്യയുടെ ലക്ഷ്യം പൂർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യമാണെന്ന് 1900ൽ ആദ്യമായി സധൈര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച രാഷ്ട്രീയ നേതാവാണ് സവർക്കർ.
1905 ൽ വിദേശവസ്ത്രങ്ങൾ സധൈര്യം തീയിട്ട് പ്രതിഷേധിച്ച ആദ്യ രാഷ്ട്രീയ നേതാവാണ് സവർക്കർ.
1906 ൽ അന്താരാഷ്ട്രാ തലത്തിൽ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനം കെട്ടിപ്പടുത്ത ആദ്യ രാഷ്ട്രീയ നേതാവാണ് സവർക്കർ.
സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങൾ കാരണമായി ബാരിസ്റ്റർ പട്ടം തടയപ്പെട്ട അദ്യ ഇന്ത്യൻ നിയമ വിദ്യാർത്ഥിയാണ് സവർക്കർ.
ബ്രിട്ടീഷ് കോടതികൾക്ക് നിയമപരമായ ഒട്ടേറെ തലവേദനകൾ സൃഷ്ടിച്ച അറസ്റ്റിന് വിധേയമായ ഏക ഇന്ത്യൻ നേതാവാണ് വീര സവർക്കർ.
പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെടും മുമ്പ് നിരോധിക്കപ്പെട്ട, 1857 ലെ ഇന്ത്യൻ സാതന്ത്ര്യ സമരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുസ്തകമെഴുതിയ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രകാരനാണ് സവർക്കർ. (1909)
തടവ് ചാടാൻ ധൈര്യം കാണിക്കുകയും ഫ്രെഞ്ച് മണ്ണിൽ വെച്ച് അറസ്റ്റിലാവുകയും ചെയ്ത ആദ്യ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരനാണ് സവർക്കർ. (1910)
സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിലേക്കിറങ്ങിയത് കാരണം ഒരു ഇന്ത്യൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ബിരുദം പിൻവലിച്ച ആദ്യ ബിരുദധാരിയാണ് സവർക്കർ. (1911)
തൊട്ടുകൂടായ്‌മക്ക് അന്ത്യം കുറിച്ച ആദ്യ ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക പരിഷ്‌കർത്താവാൺ സവർക്കർ.
ജീവിതത്തിൽ രണ്ട് തവണ നാടു കടത്തപ്പെട്ട ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരനാണ് സവർക്കർ.

വിനായക് ദാമോദർ സവർക്കർ എന്ന വീരസവർക്കർ എന്ന “സ്വാതന്ത്ര്യ വീർ സവർക്കറിനെ” വീരാഭിമാനത്തോടെ അനുയായികൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ് മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. അവർ തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ “വലിയൊരു വിഭാഗം ജനതക്ക് അജ്ഞാതനായി തുടർന്ന” വിനായക് ദാമോദർ സവർക്കർ എന്നുമുതലാണ് തുല്യതകളില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പോരാളിയും ദേശീയ നായകനും ആയത് എന്നതും സവർക്കറിന്റെ പോരാട്ടങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും മേലെ അവകാശവാദങ്ങളുടെ സാംഗത്യവും നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം.

വിനായക് ദാമോദർ സവർക്കർ എന്ന ‘വീരസവർക്കർക്ക് ’ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനി, ദേശീയ ഹീറൊ എന്നീ നിലകളിൽ ഹിന്ദുത്വവാദികൾ വീരാരാധന അർപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് അധികം കാലമൊന്നും ആയിട്ടില്ല. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യയിൽ സംഘപരിവാറിന് അധികാരം കിട്ടിയ കാലം മുതലാണ് വീരസവർക്കറുടെ കീർത്തി കുതിച്ചുയർന്നത് അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഉയർത്തിയത്. അതിന് മുമ്പ് ആർ എസ് എസ് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്ന സ്കൂൾ ടെക്സ്ബുക്കുകളിലെ നാടോടിക്കഥകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു ‘വീര സവർക്കർ’.

ആദ്യം 2001 ൽ മഹാരാഷ്ട്രക്കാരനായ സംവിധായകൻ സുധീർ ഫാഡ്‌കെ “വീർ സവർക്കർ” എന്നൊരു സിനിമയെടുത്ത് സവർക്കർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി എന്ന വീരപരിവേഷം നൽകി.

ഭാരത രത്നക്കായി സവർക്കറെ നിർദ്ദേശിക്കുവാൻ ബിജെപി ഗവണ്മെന്റ് ധൈര്യം കാണിച്ചു.

2002 മെയ് മാസത്തിൽ എൽ.കെ. അദ്വാനി വി.ഡി.സവർക്കറെയും ആർ.എസ്.എസ് സ്ഥാപകനായ ഹെഡ്‌‌ഗേവാറിനെയും കുറിച്ച് ആവേശോജ്വലമായി സംസാരിച്ചു. ദേശീയവികാരം ഉഗ്രമായി ജ്വലിപ്പിച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് ഇന്ത്യയെ നയിച്ച വീരപോരാളികൾ എന്നാണ് അവരെക്കുറിച്ച് അദ്വാനി പറഞ്ഞത്.

ആൻഡമാനിലെ പോർട്ട് ബ്ലെയർ വിമാനത്താവളത്തെ ‘വീർ സവർക്കർ എയർപോർട്ട്’ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്ത് ബി ജെപി സർക്കാർ സവർക്കറുടെ സ്മരണകൾ ജ്വലിപ്പിച്ചു. 2003 ഫെബ്രുവരി 26ന് , വ്യാപകമായ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ പ്രസിഡന്റ് എ.പി.ജെ അബ്ദുൽ കലാം പാർലമെന്റിന്റെ സെൻട്രൽ ഹാളിൽ സവർക്കറുടെ ചിത്രം അനാഛാദനം ചെയ്തു.

സവർക്കറുടെ വക്താക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ ദീർഘവീക്ഷണമുള്ള നേതാവായും ഭാരതമാതാവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി വളരെയേറെ ത്യാഗങ്ങൾ സഹിച്ച, ദേശഭക്തിയുടെ മൂർത്തിമദ്‌ഭാവമായും കാണുന്നു. വിമോചനപ്പോരാളിയായും സാമൂഹ്യപരിഷ്‌കർത്താവായും അവർ സവർക്കറെ കൊണ്ടാടുന്നു. അതേ സമയം സവർക്കറുടെ എതിരാളികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാഥാസ്ഥിതിക രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിലേക്കും പ്രതിലോമകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്കും ഫാസിസത്തിന്റെ ഓരം ചാരുന്ന വർഗ്ഗീയരാഷ്ട്രീയത്തിന് സവർക്കർ നൽകുന്ന പിന്തുണയിലേക്കും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.

ശരിക്കും വിനായക ദാമോദർ സവർക്കർ സ്വാതന്ത്ര്യപ്പോരാളി എന്ന വിശേഷണം അർഹിക്കുന്നുണ്ടോ? സവർക്കർ അത്രയും വിശേഷപ്പെട്ട മഹോന്നതനും ജീവിതത്തിലുടനീളം ധീരനായ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യസമരപ്പോരാളിയും വിപ്ലവനായകനും ആയിരുന്നുവോ? കൃത്യമായി പരിശോധിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങളാണ്. സവർക്കറെ ദേശീയ ഹീറോയും സ്വാതന്ത്ര്യ സേനാനിയും ആയി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നതിനെതിരേ വളരെയധികം ആളുകൾ വളരെയധികം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്. എന്ത് കൊണ്ട് സവർക്കർ അത്തരം വിശേഷണങ്ങൾ അർഹിക്കുന്നില്ല?

ദേശീയ ഹീറോകളെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമം.

ഇന്ത്യയിലെ ഫാസിസ്റ്റുകൾ ഇന്ന് നേരിടുന്ന വൈഷമ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനം ദേശീയ നായകരായ നേതാക്കളുടെ അഭാവമാണ്. ഹിന്ദുത്വയുടെ വക്താക്കൾക്ക് അവരുടെ ചരിത്രത്തിലൊരിക്കലും ദേശീയംഗീകാരം നേടാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. അതിന്റേതായ ഒരു നൈരാശ്യം കൊണ്ട് വിറളി പിടിച്ച അക്കൂട്ടർ ഏതെങ്കിലും നേതാവിന് ഇന്ത്യൻ ദേശീയതയുമായി പേരിനെങ്കിലും ബാന്ധവമുണ്ടോ എന്ന കൊണ്ട് പിടിച്ച അന്വേഷണത്തിലായിരുന്നു. രാജ്യത്തുടനീളം അവർ അടിസ്ഥാനതലത്തിൽ തന്നെ കാമ്പയിൻ തന്നെ നടത്തി. “ചരിത്ര സാക്ഷ്യങ്ങളുടെ കണ്ടെടുക്കലും ചരിത്രത്തിന്റെ പുനർവ്യാഖ്യാനവും!” ഇലക്ട്രോണിക്, പ്രിന്റ് മാദ്ധ്യമങ്ങളിലൂടെ അവർ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത നേതാക്കളെ ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ തുടങ്ങി. അത്തരമൊരു കണ്ടുപിടുത്തമാണ് വീരസവർക്കർ, ഹിന്ദുത്വയുടെ പിതാവ്. വർഗ്ഗീയ നിലപാടുകൾക്ക് ആശയാടിത്തറ നൽകാനുള്ള സംഘപരിവാർ സൃഷ്ടി.

മഹാത്മാ ഗാന്ധിയോളം പോന്ന സ്വാതന്ത്ര്യ സമര നായകനാണ് സവർക്കർ എന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ഹിന്ദുത്വവാദികൾ സാധ്യമായ എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളും അവലംബിച്ചു. സവർക്കറെന്ന ധീരപോരാളിക്ക് അർഹിച്ച അംഗീകാരം കൊടുത്തില്ല എന്നവർ നിലവിളിച്ചു. ഇതിനൊരു പരിഹാരമെന്നോണം സംഘപരിവാരമെല്ലാം ചേർന്ന് - ബോധമുള്ള ഇന്ത്യാക്കാരെയെല്ലാം ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് – സവർക്കർക്ക് ‘സ്വാതന്ത്ര്യ വീർ’ എന്നൊരു വിശേഷണമങ്ങ് ചാർത്തിക്കൊടുത്തു. (H.V. Seshadri, “The Swatantrya-Veer: Epitome of ‘Swatantrata’ and ‘Veerata’, in V. Grover (ed.), V.D. Savarkar, 1993, 367-375).

ചിലർ വിശേഷിപ്പിച്ചതാവട്ടെ, സ്വാതന്ത്ര്യ വീറും സവർക്കറും എന്നാൽ പൂവും മണവും പോലെ, വിളക്കും വെളിച്ചവും പോലെ വേർപിരിയാനാവാത്ത സംഞ്ജകളെന്നാണ് ! (J.Trehan, “Savarkarism’, 500).

എന്ത് കൊണ്ട് സവർക്കറുടെ വീരത്വം ചോദ്യ ചെയ്യപ്പെടുന്നു?

സവർക്കർക്ക് വീരപരിവേഷം കൽപ്പിച്ചരുളിയവർ പോലും സൗകര്യപൂർവ്വം മറച്ച് വെക്കുന്ന ചില പൊരുത്തക്കേടുകളുണ്ട്. സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളിൽ സവർക്കറുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ് അത്. ബ്രിട്ടീഷ് സാ‌മ്രാജ്യത്വത്തിന് സവർക്കർ പാദസേവ ചെയ്തതും സ്വാതന്ത്ര്യപോരാട്ടത്തിൽ ഗാന്ധിജിയോടും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിനോടും സവർക്കർ നിസ്സഹകരിച്ചതുമായ ഘടകങ്ങളാണ് അവർ പൂഴ്‌ത്തിവെക്കുന്നത്.

[blurb:1:right] 1911 മുതൽ 1921 വരെയുള്ള ആൻഡമാനിലെ തടവിനിടയിൽ സവർക്കറിൽ കാര്യമായ സ്വഭാവ രൂപാന്തരീകരണം സംഭവിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് അദ്ദേഹം സ്വയം വഴങ്ങുകയും അവരുടെ ദയാവായ്‌പിനായി യാചിക്കുകയും ചെയ്തു. ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി സർവാത്മനാ സഹകരിക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം ഉറപ്പ് നൽകി. ഇത് സംബന്ധിച്ച ധാരാളം രേഖകൾ നാഷണൽ ആർക്കൈ‌വ്‌സിലുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളായിരുന്ന ഗാന്ധിക്കും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിനും എതിരേ സവർക്കർ പ്രവർത്തിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം തീവ്ര ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെയും വർഗ്ഗീയതയുടെയും പുനഃപരിവർത്തനത്തിന്റെയും ഹിന്ദു രാജിന്റെയും തീവ്രവക്താവായി. മുസ്‌ലിംകൾ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ, കമ്യൂണിസ്റ്റുകൾ, മതേതരവാദികൾ മുതലായവർക്കെതിരേ വിദ്വേഷം വളർത്തുന്നതിലും അവരിലൊക്കെ ഭയം വിതക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം ബദ്ധശ്രദ്ധനായി. അതോടെ മുഖ്യധാരാ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് സവർക്കർ നിഷ്‌കാസിതനായി.

സവർക്കർ 1966 ൽ എൺപത്തിമൂന്നാം വയസ്സിൽ നിര്യാതനായി. ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ വിസ്മരിച്ചു. കാരണം ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന വീരസ്യമൊന്നും സവർക്കറിൽ അവർ കണ്ടില്ല. ചരിത്രരേഖകൾ സവർക്കർ വീരനാണെന്നല്ല, ഭീരുവായിരുന്നുവെന്ന സത്യമാണ് വിളിച്ചു പറയുന്നത്.

സവർക്കറും ദേശീയതയും

നാസിക്കിലെ ഭാഗുർ ഗ്രാമത്തിൽ 1883 മെയ് 28 ന് ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിലാണ് സവർക്കർ ജനിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല രാഷ്ട്രീയ കാഴ്‌ച്ചപ്പാടുകൾ ബ്രിട്ടീഷ് വാഴ്‌ചക്ക് എതിരായിരുന്നു. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ വരേണ്യ വർഗ്ഗം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരായി നടത്തിയ സമരങ്ങൾ സവർക്കറുടെ സഹോദരൻ ബാബാ റാവു എന്ന ഗണേഷിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വന്നു ചേർന്നു. ലോകമാന്യതിലകന്റെയും ചപേകാർ സഹോദരന്മാരുടെയും മറ്റു വിപ്ലവകാരികളുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ട ആളായിരുന്നു ഗണേഷ്. സവർക്കർ സഹോദരന്മാർ മിത്ര മേള എന്നൊരു രഹസ്യ സംഘത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരേ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സായുധ സംഘമായിരുന്നു മിത്രമേള.

സവർക്കറുടെ ആദ്യകാല ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ ആകർഷണീയവും ബഹുമാനം അർഹിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. ജിയൊസപ്പേ മസ്സിനിയുടെ ‘ജിയോവാനി ഇറ്റാലിയ’ (യംഗ് ഇറ്റലി) യിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം കൊണ്ട് സവർക്കർ “അഭിനവ് ഭാരത്” സ്ഥാപിച്ചു. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിയമം പഠിക്കാൻ പോയ സവർക്കർ അവിടെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാരെ തൂത്തെറിയുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ‘ഫ്രീ ഇന്ത്യൻ സൊസൈറ്റി’ രൂപീകരിച്ചു. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘം ഒരു റഷ്യൻ വിപ്ലവകാരിയിൽ നിന്ന് ബോംബുണ്ടാക്കുന്ന വിദ്യ പഠിച്ചു. സവർക്കറുടെ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധത മൂലം അദ്ദേഹത്തിന് ബാരിസ്റ്റർ പട്ടം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. സവർക്കർ ബോബുണ്ടാക്കുന്ന വിദ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ രഹസ്യമായി ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയച്ചു. സവർക്കർ സംഘത്തിലെ മദന ലാൽ ധിൻഗ്ര എന്നയാൾ ലണ്ടനിലെ ഇന്ത്യാ ഓഫീസിലെ സർ വില്യം കുർസോൻ എന്ന ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനെ വധിച്ചു. അയാൾ വധശിക്ഷക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ടു. ഈ നടപടിയിലെ പങ്ക് കാരണത്താലും മറ്റ് ചാർജ്ജുകൾ ആരോപിക്കപ്പെട്ടും സവർക്കർ അറസ്റ്റിലാവുകയും ജീവപര്യന്തം തടവിന് വിധിക്കപ്പെടുകയുമുണ്ടായി. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്ന് സവർക്കർ നാട് കടത്തപ്പെട്ടു. അദേഹത്തെ വഹിച്ചിരുന്ന കപ്പൽ മർസെലീസിൽ നങ്കൂരമിട്ടപ്പോൾ സവർക്കർ കടലിൽ ചാടി തീരത്തേക്ക് നീന്തി രക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം പിടിക്കപ്പെടുകയും ആൻഡമാനിലേക്ക് അയക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു 1921 ൽ സവർക്കറെ ബോംബെ പ്രവിശ്യയിലെ രത്നഗിരിയിലേക്ക് മാറ്റി.

സവർക്കറുടെ കീഴടങ്ങൽ

സവർക്കർ ജയിലിൽ നിന്ന് മോചനത്തിനായി ദയാവായ്‌പിന് അപേക്ഷിച്ചു. ആദ്യം 1911ലും പിന്നെ 1913ലും. രണ്ടാമത്തേത് സർ റെജിനാൾഡ് ക്രാഡോക്കിന്റെ സന്ദർശനത്തിനിടെ ആയിരുന്നു. 1913 നവംബർ 14 ന് എഴുതിയ കത്തിൽ സവർക്കർ പറയുന്നതിങ്ങനെ :

“എനിക്ക് ഉചിതമായ വിചാരണയും നീതിപൂർവ്വമായ ശിക്ഷാവിധിയും ലഭിച്ചതായി ഞാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ ചെയ്തു പോയ അക്രമങ്ങളെ ഞാൻ ഹൃദയം കൊണ്ട് അത്യധികം വെറുക്കുകയും എന്നാൽ കഴിയും വിധം ബ്രിട്ടീഷ് നിയമങ്ങളെയും ഭരണഘടനയെയും മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ടതും അതിന് വിധേയമാകുകയും ചെയ്യേണ്ടത് എന്റെ കടമയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നെ അനുവദിച്ചാൽ ഇതുവരെ ഒരു വിജയമായിട്ടുള്ള പരിഷ്കരണങ്ങൾ തുടർന്ന് നടപ്പാക്കുന്നതിന് ഞാൻ ഭാവിയിൽ ശ്രമിക്കുന്നതുമായിരിക്കും.”.

(സവർക്കറുടെ കത്തിന്റെ ശരിപ്പകർപ്പിൽ നിന്ന് Frontline, April 7, 1995).

നമുക്ക് പിന്നെയും ഇങ്ങനെ വായിക്കാം:

“ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റ് അവരുടെ അപരമായ ഔദാര്യത്താലും ദയാവായ്‌പിനാലും എന്നെ വിട്ടയക്കുകയാണെങ്കിൽ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പരമോന്നത രൂപമായ ഇംഗ്ലീഷ് ഗവണ്മെന്റിന്റേ ശക്തനായ വക്താവായി ഞാൻ മാറുകയും ബ്രിട്ടീഷ് നിയമവ്യവസ്ഥയോട് പരിപൂർണ്ണമായ വിധേയത്വം ഞാൻ പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. […] കൂടാതെ എന്റെ പരിവർത്തനം ഒരിക്കൽ എന്നെ മാർഗദർശകനായി കണ്ട, ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള, തെറ്റായി നയിക്കപ്പെടുന്ന അനേകം യുവാക്കളെ ബ്രിട്ടീഷനുകൂല നിലപാടിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരും. […] ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റിന്റെ പൈതൃക വാതായനങ്ങളിലേക്കല്ലാതെ മറ്റെവിടേക്കാണ് ‘മുടിയനായ പുത്രന് ’ മടങ്ങി വരാനാവുക? ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റിന് മാത്രമേ അത്രയും കാരുണ്യം കാണിക്കാനാവൂ…"

(സവർക്കറുടെ കത്തിന്റെ ശരിപ്പകർപ്പിൽ നിന്ന് Frontline, April 7, 1995)

സവർക്കറുടെ അപേക്ഷ പരിഗണിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റ്, രത്നഗിരിയിൽ താമസിക്കുകയും ജില്ല വിടണമെങ്കിൽ അനുവാദം വാങ്ങുകയും അനുവാദമില്ലാതെ ഒരു പൊതു-സ്വകാര്യ രാഷ്ട്രീയപ്രവവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാൻ പാടില്ലെന്നുമുള്ള നിബന്ധനകളോടെ അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചു. 1937 വരെ ഈ നില തുടർന്നു.

ഇവിടെ പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം സവർക്കർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാപ്പപേക്ഷയിൽ സമ്മതിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് ഉചിതമായ വിചാരണ ലഭ്യമായി എന്നാണ്. ഗവണ്മെന്റ് നിർദ്ദേശിച്ച മുഴുവൻ ഉപാധികളും യാതൊരു മനഃസാക്ഷിക്കുത്തുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. വിട്ടയച്ചാൽ ബ്രിട്ടീഷ് നയങ്ങളുടെ വക്താവായി വർത്തിച്ചു കൊള്ളാമെന്ന് സവർക്കർ താണുകേണ് പറയുന്നു. സവർക്കറുടെ ഭാഷ അദ്ദേഹത്തിലെ ദാസ്യമനോഭാവത്തെയും ഭീരുത്വത്തെയും തുറന്നു കാണിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. 1920 ൽ ഗാന്ധിജി യംഗ് ഇന്ത്യയിൽ എഴുതിയത് നോക്കുക:

“സവർക്കർ സഹോദരന്മാർ സ്പഷ്ടമായും ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ നിന്നും മോചനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരല്ല. ബ്രിട്ടീഷ് സഹകരണത്തോടെ മാത്രമേ ഇന്ത്യക്ക് നിലനിൽപ്പുള്ളൂ എന്ന് വിചാരിക്കുന്നവർ ആണവർ”

(The Collected Works of Mahatma Gandhi, vol. 17, 462.Henceforth CWMG).

സവർക്കർ : ഹിന്ദു ദേശീയതയുടെ വക്താവ്

മാപ്പെഴുതിക്കൊടുത്ത് തടവിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നത് സവർക്കറുടെ തന്ത്രപരമായ തീരുമാനമായിരുന്നുവെന്നും ജയിലിൽ കിടന്ന് നശിക്കാനല്ല, പുറത്ത് വന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിക്കാനായിരുന്നു സവർക്കറുടെ തീരുമാനമെന്നും സവർക്കറുടെ അനുയായികൾ ഇന്ന് പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നുണ്ട്. വാസ്തവമെന്താണ്? ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന് സവർക്കർ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനത്തിന് എന്ത് സംഭാവനയാണ് ചെയ്തത്? അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും മേഖലയിൽ സവർക്കർ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുവോ? ഇവയാണ് നമുക്കറിയാനുള്ളത്. സവർക്കറുടെ ആദ്യകാല ദേശീയപ്രവർത്തനങ്ങൾ ആകർഷണീയമായിരുന്നുവെന്ന് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യം തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ തീവ്ര ഹൈന്ദവ ഫാസിസ്റ്റിലേക്കുള്ള മാറ്റം സവർക്കറെ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ നിഷ്‌കാസിതനാക്കിയെന്നും എങ്ങനെ സവർക്കർ ആദരവ് അർഹിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യപ്പോരാളി അല്ലാതായി എന്നും നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.

ആൻഡമാനിലെ തടവ് കാലത്ത് സവർക്കറിൽ വൻ മാറ്റങ്ങൾ തന്നെ സംഭവിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിവാഴ്ച്ചക്കെതിരായുള്ള സമരങ്ങളെ സവർക്കർ നിരാകരിച്ചു. ഒരു ദേശീയ വിപ്ലവകാരിയിൽ നിന്ന് ഒരു തീവ്ര ഹിന്ദു ഫാസിസ്റ്റിലേക്കുള്ള മാറ്റമായിരുന്നു അത്. ആശയപരമായി ജർമ്മൻ വംശീയത സവർക്കറെ ആഴത്തിൽ തന്നെ സ്വാധീനിച്ചു. Johann Kaspar Bluntschli യുടെ ‘ദ തിയറി ഓഫ് സ്റ്റേറ്റ് ’ എന്ന ഗ്രന്ഥം സവർക്കർ ശ്രദ്ധയോടെ പഠിക്കുകയും സഹതടവുകാരെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. Bluntschli ജർമ്മൻ വംശീയ ദേശീയതയുടെ പ്രയോക്താവായിരുന്നു. അയാളുടെ എഴുത്തുകൾ ഗോൾവാൾക്കർ ഉൾപ്പടെയുള്ള ധാരാളം ഹിന്ദു ദേശീയവാദികളെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. (C. Jaffrelot, The Hindu Nationalist Movement and the Indian Politics, 32). മറ്റ് പാശ്ചാത്യ വംശീയദേശീയവാദികളിൽ നിന്നും സവർക്കർ പ്രചോദിതനായിട്ടുണ്ട്.

ആൻഡമാനിലെ ജയിൽവാസം കഴിഞ്ഞ സവർക്കർ തികച്ചും ഒരു പുതിയ വ്യക്തി ആയിരുന്നു. പരോക്ഷമായിപ്പോലും സവർക്കർ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ നടപടികളിൽ ഉൾപ്പെട്ടില്ല. 1923 ൽ സവർക്കർ വിവാദമായ “ഹിന്ദുത്വ: ആരാണ് ഹിന്ദു?” എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതാണ് സവർക്കർക്ക് “ഹിന്ദുത്വയുടെ പിതാവ്” എന്ന വിശേഷണം നേടിക്കൊടുത്തത്. ആൻഡമാനിൽ നിന്ന് വന്ന് അധികം കഴിയാതെ തന്നെ സവർക്കറെ ആർ എസ് എസ് സ്ഥാപകനായ ഹെഡ്‌ഗേവാർ രത്നഗിരിയിൽ സന്ദർശിച്ചു. ആർ എസ് എസ് രൂപീകരണത്തിൽ സവർക്കറുടെ പിന്തുണ തേടാനായിരുന്നു ഹെഡ്‌ഗേവാർ സവർക്കറെ സന്ദർശിച്ചത്.

സവർക്കർ ഹിന്ദു മഹാസഭയിൽ ചേരുന്നു.

1937 ൽ സവർക്കർക്കു ബ്രിട്ടീഷുകാർ കൽപ്പിച്ചിരുന്ന ഉപാധികളെല്ലാം പൂർണ്ണമായും മാറി. മോചിതനായതോടെ കോൺഗ്രസിൽ ചേരാൻ സവർക്കർക്ക് ക്ഷണം കിട്ടി. എന്നാൽ സവർക്കർ അത് നിരസിക്കുകയും ഹിന്ദു മഹാസഭയിൽ ചേരുകയും ചെയ്തു. ഇതേക്കുറിച്ച് ജെ.ഡി.ജോഗ്‌ലേക്കർ പറഞ്ഞത് “ഹിന്ദുത്വ പോലെ ഒരു പുസ്തകമെഴുതുകയും ദിനപ്പത്രങ്ങളിൽ ഹിന്ദു രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് തുടർച്ചയായി എഴുതുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സവർക്കർക്ക് കോൺഗ്രസിൽ ചേരാൻ സാധ്യമല്ല” എന്നായിരുന്നു. (J. D. Joglekar, “Veer Savarkar: Profile of a Prophet”, 324).

1937 ൽ സവർക്കർ ഹിന്ദു മഹാസഭയുടെ പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ആർ.സി. മജുംദാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് പിന്നെയും പിന്നെയും തുടരെ സവർക്കർ ഹിന്ദു മഹാസഭയുടെ പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ഈ സഭ രാഷ്ട്രീയ-വർഗ്ഗീയ സംഘമായി മാറുകയും ചെയ്തു എന്നാണ്. (R.C. Majumdar, The History and Culture of the Indian People. Struggle for Freedom, 611-612).

ഹിന്ദു മഹാസഭയുടെ വർഗ്ഗീയ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് നെഹ്റു പറഞ്ഞത് “ഞാൻ ഖേദിക്കുന്നു […] ഹിന്ദു മഹാസഭ ഉൾപ്പടെയുള്ള ഹിന്ദു സംഘടനകളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വർഗ്ഗീയവും ദേശവിരുദ്ധവും പ്രതിലോമകരവുമാണ്. (J. Nehru, Recent Essays and Writings, 46).

പിന്നീട് സവർക്കർ മഹാത്മാഗാന്ധിക്കെതിരേയും കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾക്കെതിരെയും പരസ്യമായി അധിക്ഷേപങ്ങൾ ചൊരിയാൻ തുടങ്ങി. ഗാന്ധിജിയെ മുസ്‌ലിം പ്രീണകൻ എന്നാണ് സവർക്കർ മുദ്ര കുത്തിയത്.

സവർക്കർ പറഞ്ഞത് ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യ വിട്ടാൽ പിന്നെ ഹിന്ദുത്വയുടെ യഥാർത്ഥ ശത്രുക്കളായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും മുസ്‌ലിംകൾക്കും എതിരേ സമരം തുടങ്ങുമെന്നാണ്. ഹിന്ദുത്വക്ക് മാത്രമേ ഇവരെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ കഴിയൂ എന്നും സവർക്കർ പ്രസ്താവിച്ചു.

ആർ എസ് എസുമായി വളരെയടുത്ത ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്ന സവർക്കറുടെ ശിഷ്യനായിരുന്നു ഗാന്ധിജിയെ വധിച്ച നാഥുറാം ഗോഡ്‌സെ. ഗാന്ധി വധത്തിൽ സവർക്കറും പ്രതി ആയിരുന്നുവെങ്കിലും മതിയായ തെളിവുകൾ ഇല്ല എന്ന പേരിൽ ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. reference: http://www.frontlineonnet.com/fl2919/stories/20121005291911400.htm

(തുടര്‍ന്നു വായിക്കുക)

പരിഭാഷ: സിയ

News Quotes

വിനായക്‍ ദാമോദര്‍ സവര്‍ക്കര്‍

നിരീക്ഷണം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

TM Ziyad

ആരോണ്‍ - ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യപ്പറവയുടെ പതനം

Akhilan — Mon, 25 Feb 2013 13:18:57 +0000

വീണ്ടുമൊരു കൊലപാതകത്തിനു് ഞാനും നിങ്ങളുമടങ്ങുന്ന ഈ സമൂഹം കാരണമായിരിക്കുയാണു്. പുറത്തുനിന്നു നോക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് പ്രഥമദൃഷ്ട്യാ കൊലപാതകമെന്നു തോന്നില്ലെങ്കിലും ഇതൊരു നരഹത്യയാണു്. നിറയെ സ്വപ്നങ്ങളുമായി വിഹായസ്സിലേക്കു് പറന്നു തുടങ്ങിയ അമേരിക്കന്‍ പ്രോഗ്രാമറും ഹാക്ടിവിസ്റ്റുമായ ആരോണ്‍ സ്വാര്‍ട്സ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനാണു് ഇക്കഴിഞ്ഞ ജനുവരി 11നു് തന്റെ ഇരുപത്തിയാറാം വയസ്സില്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വേട്ടയാടലുകളും കോടതി മുറിയിലെ വാദപ്രതിവാദങ്ങളും അതു സൃഷ്ടിച്ച മാനസിക സംഘര്‍ഷങ്ങളും സഹിക്കവയ്യാതെ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയതു്.

ശ്രദ്ധേയമായ വിദ്യാഭ്യാസസൈറ്റുകള്‍ക്കു് നല്കുന്ന ആര്‍സ്‌ഡിജിറ്റാ പുരസ്കാരം പതിമൂന്നാംവയസ്സില്‍ തന്നെ നേടി തന്റെ പ്രതിഭ തെളിയിച്ചവനാണു് ആരോണ്‍ സ്വാര്‍ട്സ്. ഇതിനോടനുബന്ധിയായി പ്രമുഖരുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് അവസരം ലഭിച്ച ആരോണ്‍ അവരില്‍ നിന്നുള്ള പ്രചോദനമുള്‍ക്കൊണ്ട് തൊട്ടടുത്ത കൊല്ലം വെബ്‌ഫീഡ്സ് നിര്‍മ്മിക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന ആര്‍.എസ്.എസ്. എന്ന ഫയല്‍ തരത്തിനു് അടിസ്ഥാനം നല്‍കുന്നതില്‍ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു. ഇന്നു പ്രശസ്തമായി മാറിയ സാമൂഹ്യ വാര്‍ത്താസൈറ്റായ റെഡിറ്റിന്റെ നിര്‍മ്മാതാവെന്ന നിലയിലും വെബ്‌‌ പൈ എന്ന വെബ്‌ ആപ്ലിക്കേഷന്‍ ഫ്രെയിംവര്‍ക്കിന്റെ ശില്പി എന്ന നിലയിലും താരമാകുന്നതാണു് പിന്നീട് കണ്ടതു്. 2006ല്‍ ഓപ്പണ്‍ലൈബ്രറി എന്ന പുസ്തകകാറ്റലോഗ് സൈറ്റിനു ചട്ടക്കൂടൊരുക്കുവാന്‍ ആരോണിനായി. അമേരിക്കന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് ലൈബ്രറിയിലെ 95 ശതമാനത്തിലധികം ഉള്ളടക്കം ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്ത് ഇവിടെയെത്തിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനത്തിലും ആരോണ്‍ വിജയം കണ്ടു.

2008ഓടെ സാമൂഹികപ്രവര്‍ത്തനത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധതിരിച്ച ആരോണ്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഇതിനു പിന്നാലെ സ്വന്തമായി പെറ്റീഷനും ക്യാമ്പയിനിങ്ങും മറ്റും തുടങ്ങാന്‍ സഹായിക്കുന്ന വാച്ച്‌ഡോഗ് എന്ന സൈറ്റിനു തുടക്കമിട്ടു. മൂന്നു തലത്തിലായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഈ സൈറ്റ് ഒരു പ്രോഗ്രാമര്‍ക്ക് എങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയസേവനം നടത്താം എന്നതിനു ഒരു ഉദാത്തമാതൃകയായി. കൃത്യമായ നയങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ സുശക്തമായ സര്‍ക്കാര്‍ നിലനില്ക്കുകയുള്ളൂവെന്നും, അതിനുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം അടിത്തട്ടില്‍ നിന്നും തുടങ്ങണം എന്നും വിശ്വസിച്ചതിനാലാകാം ആരോണ്‍ ഡിമാന്റ് പ്രൊഗ്രസ് എന്ന സംഘടനയ്ക്ക് രൂപം നല്കാന്‍ കൂടിയതു്. ഇതിലൂടെയാണു് സോപ - പിപ മുതലായ കരിനിയമങ്ങളെ ആരോണ്‍ പരിചയപ്പെടുന്നതു്. സോപയ്ക്കെതിരെയുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങളില്‍ മുന്‍നിരപ്പോരാളി തന്നെയായിരുന്നു ആരോണ്‍. ഒന്നര കൊല്ലത്തോളം നീണ്ട പോരാട്ടത്തിനൊടുവില്‍ സോപ കീഴടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതിനായി ആരോണ്‍ വഹിച്ച പങ്ക് മറക്കാവുന്നതല്ല.

ഒരു സുഹൃത്താണു് ആരോണിനു് ലാറി ലെസിങ്ങിനെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നതു്. അദ്ദേഹവുമായി വളരെ നല്ല വ്യക്തിബന്ധത്തിലായ ആരോണ്‍, ലെസിങ്ങിനെ ക്രിയേറ്റീവ് കോമണ്‍സ് എന്ന പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിക്കുന്നതിലും മറ്റും വളരെയധികം സഹായിച്ചു. ക്രിയേറ്റീവ് കോമണ്‍സ് സാങ്കേതികവിദ്യാ‌ ടീമിലെ ഒരു പ്രധാനിയായി തന്നെ ആരോണ്‍ മാറി. വളരെയധികം ശക്തവും ആഴത്തിലുള്ളതുമായ വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യബോധം ആരോണിലുണ്ടാക്കാന്‍ ഈ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ സഹായിച്ചു എന്നുവേണം കരുതാന്‍. സമാന ചിന്താധാരയുള്ള വിക്കിലീക്സുമായും അനോണിമസുമായും പിന്നീടു് ആരോണ്‍ സഹകരിച്ചതു് ഇതിനു് അടിവരയിടുന്നു. 2008ല്‍ ആരോണ്‍ തയ്യാറാക്കിയ ഗറില്ല ഓപ്പണ്‍ ആക്സസ് മാനിഫെസ്റ്റോയില്‍ ഓപ്പണ്‍ ആക്സസ് എന്ന ആശയത്തെ വ്യക്തമായി വിഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ടു്. ലോകത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ശാസ്ത്രപൈതൃകം കുത്തകകളുടെ കയ്യില്‍ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നതിലെ അപകടവും ഇതില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശമായ വിക്കിപീഡിയയുടെ സജീവ ഉപയോക്താവായിരുന്നു ആരോണ്‍. അതില്‍ തന്റെ പ്രവര്‍ത്തനമേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങള്‍ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ ആരോണ്‍ പ്രത്യേക താത്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. 2006ല്‍ വിക്കിമീഡിയ ഫൗണ്ടേഷന്റെ ബോര്‍ഡ് ഓഫ് ട്രസ്റ്റീസ് തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ മത്സരിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും വിക്കിപീഡിയയുടെ പ്രവര്‍ത്തനരീതികളെപ്പറ്റിയും നയങ്ങളെപ്പറ്റിയും ആരോണ്‍ തന്റെ ബ്ലോഗിലെഴുതിയ പോസ്റ്റുകള്‍ വളരെ പ്രസിദ്ധമായി. ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തിനു പോലും അനുവര്‍ത്തിക്കാവുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഒരു ഉദാത്ത മാര്‍ഗ്ഗരേഖ എന്ന നിലയിലും അവ സ്തുത്യര്‍ഹമായി.

2011 ജൂലൈയിലാണു് ആരോണിനെ ജസ്റ്റര്‍ എന്ന ഓണ്‍ലൈന്‍ സൈറ്റ് ആക്രമിച്ചു വിവരങ്ങള്‍ ചോര്‍ത്തി എന്ന കുറ്റമാരോപിച്ചു് അറസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതു്. സര്‍വ്വകലാശാലകളിലും നിന്നും മറ്റുമുള്ള ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങള്‍ ഡിജിറ്റല്‍വത്കരിച്ച് അവ അല്പം ഉയര്‍ന്ന തുകയ്ക്ക് തന്നെ വില്പന നടത്തുകയാണു് ജസ്റ്ററിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം. ഇവയുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും പ്രബന്ധരചയിതാക്കള്‍ക്ക് പോകുന്നില്ല എന്നതാണു് വാസ്തവം. 2010 അവസാനത്തോടെ മസാഷുസെറ്റ്സ് ഇന്‍സ്റ്റിട്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി (എം.ഐ. ടി.) എന്ന ഗവേഷണ സര്‍വ്വകലാശാലയിലെ ശൃംഖലയില്‍ നുഴഞ്ഞുകയറി 48 ലക്ഷം ലേഖനങ്ങളാണു് ആരോണ്‍ കൈവശപ്പെടുത്തിയതു്. ഡൗണ്‍ലോഡ് റിക്വസ്റ്റ് നല്കുന്നതിനായി ഒരു സ്ക്രാപ്പര്‍ സോഫ്റ്റ്‌‌വെയര്‍ പോലും (keepgrabbing.py) ആരോണ്‍ സ്വന്തമായി എഴുതിയുണ്ടാക്കി. ഇതറിഞ്ഞ ജസ്റ്റര്‍ ആരോണിന്റെ ഐ.പി.യെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തപ്പോള്‍ അവന്‍ തന്റെ ഐ.പി. മാറ്റി. മിറ്റ് അവന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ നെറ്റ്‌‌വര്‍ക്ക് ആക്സസ് എടുത്തുകളഞ്ഞപ്പോള്‍ ആരോണ്‍ മാക്ക് അഡ്രസ് മാറ്റി ശ്രമം തുടര്‍ന്നു. മോഷണക്കുറ്റത്തോടൊപ്പം ഈ വിവരം ടൊറന്റ് അടക്കമുള്ള ഷെയറിങ്ങ് സൈറ്റുകള്‍ക്ക് പങ്ക് വയ്ക്കാന്‍ ആരോണ്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നതാണു് ആരോണിനെതിരെയുള്ള കേസ്.

ഇതാദ്യമായല്ല വിവരം സ്വതന്ത്രമാക്കുന്ന ഒരു പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ആരോണ്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നതു്. അമേരിക്കന്‍ പോലീസ് നിയമരേഖകളുടേയും അനുബന്ധഘടകങ്ങളുടേയും സംഭരണിയായ പേസറാണു് ആരോണിന്റെ സാങ്കേതികത്തികവിനു മുന്‍പില്‍ ആദ്യം കീഴടങ്ങിയതു്. പൊതുസഞ്ചയത്തിലുള്ള വിവരങ്ങള്‍ പോലും തിരയുന്നതിനു പണമീടാക്കിയ പേസറിനെതിരെ റീക്കാപ് (PACER എന്നതു് തലതിരിച്ചെഴുതിയതു് - RECAP) എന്ന സോഫ്‌‌റ്റ്‌‌വെയറുപയോഗിച്ചായിരുന്നു ആരോണിന്റെ പോരാട്ടം. ഓരോ തവണ പേസറില്‍ നിന്നും ഉപയോക്താക്കള്‍ വിവരങ്ങള്‍ നേടുമ്പോഴും അതിന്റെ ഒരു പ്രതി ഇന്റര്‍നെറ്റ് ആര്‍ക്കൈവിലേക്ക് സ്വതേ അപ്ലോഡ് ചെയ്യപ്പെടുകയും പിന്നീടുള്ളവര്‍ക്ക് പണം മുടക്കാതെ തന്നെ ഈ ഉള്ളടക്കം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു ഇതിന്റെ നിര്‍മ്മാണം. ഏതാണ്ടു് 19 ലക്ഷത്തോളം (20 ശതമാനം ഉള്ളടക്കം) താളുകള്‍ ആരോണ്‍ ഇപ്രകാരം സ്വതന്ത്രമാക്കി. ഇതിനെതിരെ എഫ്‌‌.ബി.ഐ അന്വേഷണം നടത്തിയെങ്കിലും പൊതുസഞ്ചയത്തിലായ ഉള്ളടക്കം ഏതുവിധേനയുള്ള പുനരുപയോഗത്തിനും സാധ്യമാണു് എന്ന വസ്തുത ആരോണിനു് തുണയായി. ആരോണ്‍ നയിച്ച ഓണ്‍ലൈന്‍ വിവരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള ക്യാമ്പയിനിങ്ങിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടപോരാട്ടമായിരുന്നു എം.ഐ.ടി.യിലേതു്.

എന്നാല്‍ ഇപ്രാവശ്യം നിയമക്കുരുക്കുകള്‍ അത്ര ലഘുവായല്ല ആരോണിനെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞതു്. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഫ്രോഡ് ആന്റ് അബ്യൂസ് ആക്ട് പോലുള്ള നിയമങ്ങളിലൂടെ പതിമൂന്നോളം കേസുകള്‍ ആരോണില്‍ ചാര്‍ത്തപ്പെട്ടു. ഇതുവഴി മുപ്പത്തിയഞ്ച് കൊല്ലം വരെ തടവു ശിക്ഷ ലഭിക്കാവുന്ന തരത്തില്‍ സംഗതികള്‍ വഷളായി. ആരോണ്‍ അറസ്റ്റു ചെയ്യപ്പെട്ടു. പണമുണ്ടാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയല്ല ആരോണ്‍ ഈ പോരാട്ടങ്ങളിലൊന്നും ഏര്‍പ്പെട്ടതു്. റെഡിറ്റിന്റെ വില്പനയിലൂടെ കുട്ടിക്കാലത്തു് തന്നെ സമ്പന്നനായ ആരോണിനു പണം ഒരിക്കലും പ്രേരകശക്തിയായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് സാമൂഹിക നന്മ മാത്രമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. ഇക്കാര്യം ലെസിഗ് തന്റെ ബ്ലോഗിലെഴുതിയ ആരോണ്‍ അനുസ്മരണത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടു്.

വാസ്തവത്തില്‍ ആരോണിനു് ജസ്റ്ററില്‍ നിന്നും ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ എല്ലാ വിധ സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം കമ്പനിയുടെ 'അനുമതിപത്രത്തിലെ’ ഉള്ളടക്കം പങ്ക് വയ്ക്കില്ല എന്ന നിബന്ധന മാത്രമാണു് തെറ്റിച്ചതു്. കൃത്യമായ ഒരു ഇരയില്ലാത്തതിനാലും തന്റെ കയ്യിലുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ആരോണ്‍ തിരിച്ചു നല്‍കിയതിനാലും കേസ് പിന്‍വലിക്കാന്‍ ജസ്റ്റര്‍ തയ്യാറായിട്ടും ഭരണാധികാരികള്‍ ഇതിനു തയ്യാറായില്ല. ഭരണകൂടഭീതി എന്ന ആയുധത്തെ അരക്കെട്ടുറപ്പിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി നിയമം ആരോണിനെ കരുവാക്കി. രാജാവിനെക്കാളും വലിയ രാജഭക്തികാണിക്കുന്ന നിയമജ്ഞര്‍ ആരോണിനെ ദശാബ്ദങ്ങള്‍ നീണ്ട കഠിനതടവും ലക്ഷങ്ങളുടെ പിഴവും വിധിക്കാവുന്ന സാഹചര്യത്തിലേക്കു് നയിച്ചു. സാമൂഹികനന്മ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ മനസ്സിനു് കോടതിമുറിയിലെ വാദമുഖങ്ങള്‍ക്കു് മുന്‍പില്‍ പലപ്പോഴും പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ ബാക്കിജീവിതം ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളില്‍ ഒരു കുറ്റവാളിയായി ജീവിച്ചുതീര്‍ക്കുന്നതു് സ്വാതന്ത്ര്യവാദിയായ അവനിഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഇതു് ആരോണിനെ ഒരു വിഷാദരോഗിയാക്കി മാറ്റി. ജനുവരി 11നു രാവിലെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലാണു് ആരോണിനെ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത നിലയില്‍ കണ്ടെത്തിയതു്.

ടിമോത്തി ലീ എഴുതിയതു് ശരിയാണെങ്കില്‍ ആരോണ്‍ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനു് - ശൃംഖലയില്‍ അതിക്രമിച്ചു കടക്കലിനു്, നല്കാവുന്ന പരമാവധി ശിക്ഷ നൂറു് ഡോളര്‍ പിഴയും 30 ദിവസത്തെ ജയില്‍ വാസവുമാണു്. വര്‍ഷങ്ങളായി ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ നടത്തിയ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ മുന്‍നിര്‍ത്തി ഏകപക്ഷീയമായാണു് ആരോണിനു ശിക്ഷ വിധിച്ചതെന്നു കരുതുന്നവരും കുറവല്ല. ആരോണിന്റെ യുദ്ധം - ഇന്റര്‍നെറ്റിലെ ഉള്ളടക്കത്തെ ആരു നിയന്ത്രിക്കണമെന്നതും അതിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും കുറിച്ചുള്ളവ, അമേരിക്കന്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കണ്ണില്‍ മഹാപരാധമായി മാറിയതിന്റെ പ്രത്യാഘാതമാവും ഇതു്. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍നിന്നും ആരോണിന്റെ വിമോചനത്തിനായി ഉയര്‍ന്ന അപേക്ഷകളെ ഭരണസംവിധാനം നിരാകരിച്ചു.

ഇതാദ്യമായല്ല ഒരു പ്രോഗ്രാമര്‍ മസാഷുസെറ്റ്സ് കോടതിയുടെയും നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ പീഡനവും മൂലം ആത്മഹത്യക്ക് പാത്രമാകുന്നതു് എന്ന കാര്യം കൂടി ഇതിനോടു് കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നാസയുടെ സൈറ്റ് ഹാക്ക്ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച കേസില്‍ കുറ്റാരോപിതനായ ജൊനാഥന്‍ ജയിംസ് എന്ന 24കാരന്‍ 2008 മെയ്‌‌മാസത്തില്‍ സ്വയം വെടിവച്ചു് മരണം വരിച്ചിരുന്നു. ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പില്‍ അവന്‍ എഴുതി "എനിക്കിവിടുത്തെ നിയമവ്യവസ്ഥയില്‍ വിശ്വാസമില്ല. ഒരുപക്ഷേ എന്റെ ഇന്നത്തെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍, ഒപ്പം ഈ കത്തും സമൂഹത്തിനു് ശക്തമായ ഒരു സന്ദേശം നല്കും."

പകര്‍പ്പവകാശം എന്ന അറുപഴഞ്ചന്‍ വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള വീണ്ടുവിചാരത്തിനായി ആരോണ്‍ ബലിയാടായതാകാം. എന്തായാലും പലരുടേയും മനസ്സില്‍ ഒരിത്തിരി നീറ്റലും അതിലുപരി പുനര്‍ചിന്തയുടെ ഒരേടും വിതയ്ക്കാന്‍ അരോണിനായി. ആരോണിന്റെ വിക്കിപീഡിയ ഉപയോക്തൃസംവാദ താളില്‍ നിത്യേന വരുന്ന അനുശോചനങ്ങളും പല ചത്വരങ്ങളിലും കൂടുന്ന അനുശോചന സമ്മേളനങ്ങളും, ബ്ലോഗ്‌‌പോസ്റ്റുകളും ആരോണിലെ അഗ്നി ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതിനായി സമൂഹം തയ്യാറായതായി ഉറപ്പുനല്കുന്നു. ആരോണ്‍ അനുസ്മരണ പോസ്റ്റുകളും അതിനായി തയ്യാറാക്കിയ #PDFTribute എന്ന ടാഗും സാമൂഹ്യക്കൂട്ടായ്മാ സൈറ്റുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ആരോണിന്റെ അറസ്റ്റിനോട് പ്രതിഷേധിച്ച് ജസ്റ്റര്‍ കൈവശം വച്ചിരുന്ന ഫിലോസഫിക്കല്‍ സൊസൈറ്റിയുടെ 33 ജീ.ബി. ടൊറന്റ്‌‌ ഗ്രെഗ് മാക്സ്‌‌വെല്‍ എന്നയാള്‍ പുറത്തുവിട്ടു. ആരോണിന്റെ ആത്മഹത്യയ്ക്ക് ഏതാനും ദിവസം മുന്‍പ് ജസ്റ്റര്‍ തങ്ങളുടെ കുറച്ച് പ്രബന്ധങ്ങള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കുമായി തുറന്നു കൊടുത്തു. ഒരു ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പു പോലും എഴുതിവച്ചില്ലെങ്കിലും ആരോണ്‍ എന്ന ഓണ്‍ലൈന്‍ ഗറില്ലാപോരാളിയുടെ അവസാന ഇംഗിതങ്ങളറിയുന്നതിനും അതുപ്രകാരം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനും ജനത സജ്ജരായിരിക്കുന്നു എന്നു വേണം മനസ്സിലാക്കാന്‍. അനോണിമസിന്റെ ഓപ്പറേഷന്‍ ഏഞ്ചല്‍ പ്രവര്‍ത്തങ്ങളും, വിജയം കണ്ടില്ലെങ്കിലും മരണത്തിനുത്തരവാദികളായ നിയമജ്ഞരെ തത്‌‌സ്ഥാനത്തു നിന്നും പുറത്താകാന്‍ നടത്തിയ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഇതിനു തെളിവാണു്.

ആരോണിനൊപ്പം ഭരണകൂടത്തിനും സമൂഹത്തിനും നടക്കാനാകാഞ്ഞതാകാം ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ നമുക്ക് നഷ്ടമാക്കിയതു്. സ്വയം 'അപ്ലൈഡ് സോഷ്യോളജിസ്റ്റ്' എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന അവന്‍, സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥകളെ ഹാക്ക് ചെയ്യുന്നതില്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി. മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു നാളെ സ്വപ്നം കണ്ടു, അതിനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. ഒരു പക്ഷേ അതായിരിക്കാം ആരോണ്‍ ചെയ്ത തെറ്റ്.

അഖില്‍ കൃഷ്ണന്‍ എസ്

[ഈ ലേഖനം ക്രിയേറ്റീവ് കോമണ്‍സ് ആട്രിബൂഷന്‍ -ഷെയര്‍ എലൈക്ക് 2.5 ഇന്ത്യ പ്രകാരം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്നു. ]

അധികവായനയ്ക്ക് :

ആരോണ്‍ സ്വാര്‍ട്സ്

വിട

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Akhilan

ചാനല്‍കാഴ്ചകളില്‍ മറനീക്കുന്ന അബോധഭീതികള്‍

Bachoo Mahe — Tue, 19 Feb 2013 19:35:53 +0000

ചാനല്‍ രംഗത്തേക്കുള്ള മീഡിയ വണ്‍ എന്ന നവാഗതന്റെ വരവ് ഓണ്‍ലൈന്‍ ഇടങ്ങളില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടത് വാര്‍ത്താവായനക്കാരിയുടെ മഫ്തയില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. ബഹുസ്വര സമൂഹത്തില്‍ പ്രകടമായ മതചിഹ്നവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിലെ അപകടം ചിലരില്‍ ആശങ്കയുളവാക്കിയെങ്കില്‍, മറു വശത്ത് ഇസ്ലാമികവേഷമായ ഹിജാബ് അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് കേരളത്തില്‍ ആദ്യമായി ടീവി വാര്‍ത്താവായനക്കാരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട കുട്ടിയെ അഭിനന്ദിച്ചും അതിനു വേദിയൊരുക്കിയ മാധ്യമം ഗ്രൂപ്പിനെ പ്രശംസയില്‍ മൂടിയും മറ്റു ചിലര്‍ അര്‍മാദിച്ചു.

ഏറ്റവും പ്രഥമമായി, ജമാഅത്തുകാര്‍ പണം മുടക്കിയ ചാനല്‍ അവരുടെ പഥ്യം പോലെയാണ് നടത്തുകയെന്നും അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ ഹിതകരമായ ഭക്ഷണം വിളമ്പും, അവര്‍ക്ക്‌ പ്രിയങ്കരമായ വസ്ത്രധാരണം നടക്കും എന്നും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാക്കാനുള്ള മിനിമം ഔചിത്യമെങ്കിലും ഈ ആഘോഷകര്‍ പുലര്‍ത്തേണ്ടിയിരുന്നു. വേറെയും അനേകം ചാനലുകള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്, അവയൊക്കെയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌.. അവരാരും പൊതുജന അഭിപ്രായം സ്വരൂപിച്ചല്ല ചാനല്‍ അജണ്ട നിശ്ചയിക്കുന്നത്. അവയിലൊക്കെയും അങ്ങേയറ്റം പ്രതിലോമകതകളുണ്ട്. എല്ലാ മാഫിയത്തരവും പിന്നണിയില്‍ നടക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ കോര്‍പറേറ്റ്‌ സംഘം നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ചാനല്‍ ആ കള്‍ട്ട് സംസ്കാരം പ്രചരിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്കിടയില്‍ അല്ലലില്ലാതെ കഴിയുന്നുണ്ട്. മുഖ്യധാരാ ചാനല്‍ ആയി നാം സ്വീകരിച്ച ഒരു വാര്‍ത്താ ചാനല്‍ ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂര്‍ അദ്ഭുതശുശ്രൂഷാ ശാന്തി നടത്തുന്നു!

[blurb:1:right] ജനാധിപത്യവും മതേതരത്വവും നിഷിദ്ധമായി, ഹുകൂമത്തെ ഇലാഹി അഥവാ ദൈവിക വ്യവസ്ഥയുടെ സംസ്ഥാപനമാണ് തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന ഒരു സംഘമായിരുന്നു ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി. ഒരു കാലത്ത്‌ മഹത്തരമായിരുന്ന നമ്മുടെ ജനാധിപത്യം (ഈയിടെയുള്ള പോക്ക് കാണുമ്പോള്‍ ഇനിയും അങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കാമോ എന്ന് സന്ദേഹിച്ചു പോകുന്നുവെങ്കില്‍ കൂടി...!), താത്വികമായി ജനാധിപത്യത്തെ തന്നെയും നിരാകരിക്കുന്ന അത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ കൂടി ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ വിശാലത കാട്ടി. കാലാന്തരേണ അവരുടെ ചിന്താഗതിയില്‍ മാറ്റം വരികയും ജനാധിപത്യ-മതേതര ഇടങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് കൂടി പ്രാപ്യമാക്കാന്‍ മാത്സര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വരുന്നതുമാണ് നാം കണ്ടത്. തീര്‍ച്ചയായും ആരോഗ്യകരമായ മാറ്റം തന്നെയാണത്‌. അതിന്റെ ഭാഗമായെന്നോണമാണ് അവര്‍ മാധ്യമം എന്ന പത്രസ്ഥാപനം തുടങ്ങുന്നത്. ഇന്നത്‌ കേവലം ജമാഅത്ത് പത്രം എന്നതിലുപരി മലയാളി പൊതുബോധത്തോട്‌ സംവദിക്കുന്ന അവഗണിക്കാനാവാത്ത അച്ചടിമാദ്ധ്യമം ആയി വളര്‍ന്നിട്ടുമുണ്ട്.

നേര്‍ക്കുനേര്‍ ആശയപ്രചരണം നടത്താറില്ലയെങ്കിലും, മാധ്യമം പത്രം ചിലപ്പോള്‍ എങ്കിലും പാന്‍ ഇസ്ലാമിസം, ആഗോള ഇസ്ലാമിസം എന്നിവയെ ഒളിച്ചു കടത്താന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. വാരികയില്‍ ലിബറല്‍ സ്ത്രീ സ്വത്വത്തെ കുറിച്ച് വാതോരാതെ പറയുകയും ലൈംഗികതയെ കുറിച്ചൊക്കെ സധീരം ചര്‍ച്ചിക്കുകയും അതേസമയം പത്രത്തിന്റെ നിലപാട്‌ പേജ് 'തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന' താലിബാന് നല്ല ഇമേജ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ യത്നിക്കുകയും സ്വവര്‍ഗ്ഗലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് മുഖപ്രസംഗത്തില്‍ വളരെ കുടുസ്സായ പരാമര്‍ശം നടത്തുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന 'ഇരട്ടമുഖ'വും വെളിപ്പെട്ടു പോകാറുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, മറ്റു മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ തമസ്ക്കരിക്കുന്ന ചില കാഴ്ചപ്പുറങ്ങള്‍ നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ എത്തിക്കുന്നതിലും ചര്‍ച്ചയാക്കുന്നതിലും മാധ്യമം വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതും തത്തുല്യം പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്. പൂര്‍ണ്ണ നിഷ്പക്ഷത എന്നൊന്ന് ഇല്ലെന്നും, മാനേജ്മെന്റിന്റെ ആശയ / വാണിജ്യ താല്പര്യത്തിനു അനുഗുണമായി മാത്രമേ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഏതൊരു മാദ്ധ്യമ സ്ഥാപനവും നിലകൊള്ളുന്നുള്ളൂ എന്നുമുള്ള യഥാര്‍ത്ഥ്യം ഉള്‍ക്കൊള്ളുമ്പോള്‍, മാധ്യമത്തേയും അതിന്റേതായ ഇടത്തില്‍ നമുക്ക്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയും, കഴിയണം. അതാണ് ജനാധിപത്യപരത.

ഓരോ ചാനലിലും മാനേജ്മെന്റിന്റെ താല്പര്യാര്ത്ഥം ഡ്രസ് കോഡ് അനുശാസിക്കുന്ന നടപ്പ് ശീലത്തെ മാറ്റി നിര്‍ത്തി , നൈതികമായി വസ്ത്രധാരണ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന പ്രതലത്തില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചാലും, ഒരു സ്വതന്ത്രവ്യക്തി തന്റെ വസ്ത്രധാരണമായി തെരഞ്ഞെടുത്തതിനെ മാനിക്കാന്‍ നമുക്ക് ബാധ്യത ഇല്ലേ? അതില്‍ കയറി ഇടപെടാന്‍ ബഹുജനത്തിനു എന്തുണ്ട് കാര്യം? മഫ്ത അണിയാന്‍ വിസമ്മതിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ചാനല്‍ ജോലിയില്‍ നിന്ന് പിരിച്ചുവിട്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ഈ വിഷയം ഒരു ചര്‍ച്ചക്ക്‌ പോലും ക്വാളിഫൈ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. അല്ലാത്തിടത്തോളം ഒരു വേഷത്തെ പ്രശ്നവല്ക്കരിക്കുന്നത് ഒരു വശത്ത് അസഹിഷ്ണുതയും മറുവശത്ത്‌ തീവ്രതയും വളര്‍ത്താന്‍ മാത്രമേ ഉപകരിക്കൂ. ‘പൊതുസ്വീകാര്യത’ എന്ന ഘടകം മുന്‍നിര്‍ത്തി അവരത് ഊരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അതാകുമായിരുന്നു വസ്ത്രധാരണ സ്വാതന്ത്ര്യലംഘനം.

മതശാസനയെന്നോ മതചിഹ്നമെന്നോ ശരിയായോ തെറ്റായോ ധരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ പര്‍ദ്ദ അഥവാ മഫ്ത ധരിക്കണോ ഊരണോ എന്ന് നിശ്ചയിക്കാനുള്ള അവകാശം അവ അണിയുന്നവര്‍ക്ക് / നിരാകരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കണം. പരിഷ്കരണശ്രമങ്ങള്‍ അകമേ ഉരുവം കൊള്ളണം. അവ ജനാധിപത്യപരമായി സംഭവിക്കേണ്ടതുമാണ്. നമ്മുടെ മഫ്ത / പര്‍ദ്ദ വിരോധം സവര്‍ണ്ണ പരികല്പനകളിലെ 'കുലീന മലയാളിമങ്ക' മോഡലില്‍ നിന്നാണോ അതോ പ്രാമുഖ്യം നേടുന്ന ഇസ്ലാമോഫോബിയയില്‍ നിന്നാണോ എന്നൊരു വിഷയം കൂടിയുണ്ട്. സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യവാദി നാട്യേന മഫ്ത / പര്‍ദ്ദയോട് അസഹിഷ്ണുത കാട്ടുന്ന പലരും, 'പാശ്ചാത്യവേഷ'മായ ജീന്‍സിനോടും അതേ അസഹിഷ്ണുത പുലര്‍ത്തുന്നത് കാണുമ്പോഴാണ് പൂച്ച് പുറത്ത്‌ ചാടുന്നത്. ഇനി ഇവ രണ്ടുമല്ലെങ്കിലും, 'സ്വാതന്ത്ര്യം' എന്നത് ആപേക്ഷികമാകുകയും 'സ്വാതന്ത്ര്യം കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ടു, സഹായിക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു പറയാതിരിക്കുവോളം ഒരു വഴിപോക്കന് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. ബാഹ്യകല്പനകള്‍ വിപരീതഫലമേ ചെയ്യൂ എന്ന് മാത്രമല്ല അത് അസഹിഷ്ണുതാപരമായി വളര്‍ന്ന് ഫാസിസത്തിലേക്ക് ചെന്നെത്താനുള്ള സാധ്യതയും ഏറെയാണ്.

[blurb:2:left] ദൌര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഒരു വശത്ത് ഇസ്ലാം കടന്നുവരുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ അഭിപ്രായ-വേഷ-വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യ സങ്കല്പങ്ങള്‍ വളരെ സങ്കുചിതവും എകപക്ഷീയവുമായി പോകുന്നുണ്ട്. അവസരത്തിലും അനവസരത്തിലും ‘ഏക മാന്യവസ്ത്ര’മായി പര്‍ദ്ദ അടിച്ചേല്പിക്കാന്‍ വ്യഗ്രത കാട്ടുന്ന, പീഡനകാരണം ‘പ്രകോപന’ വസ്ത്രധാരണമാണ് എന്ന് സിദ്ധാന്തിക്കുന്ന ഒരു മതവാദിയുടെ സമീപനത്തില്‍ നിന്ന് ഒട്ടും മഹത്തരമല്ല അതും. കേരളത്തില്‍ ആഗോള ഇസ്ലാം ആയും വിശ്വഹിന്ദു ആയും പല ചിഹ്നങ്ങളും കടന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനെ സാമൂഹ്യ പരിപ്രേക്ഷ്യത്തില്‍ വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ട് ബലാല്ക്കാരേണയുള്ള അടിച്ചേല്പ്പിക്കലിനെ ചെറുക്കുന്നതും, സ്വയം എടുത്തണിയുന്നവര്‍ക്ക് ‌ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം / തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്.

'ബഹുസ്വര സമൂഹത്തില്‍ ഈ മുസ്ലിം ചിഹ്നവുമായി വന്നാല്‍ സ്വീകാര്യമാകില്ല’ എന്ന് ഒരു സാഹിത്യപ്രമുഖന്‍ വാദിക്കുമ്പോള്‍ പുറത്ത്‌ ചാടുന്നത് ബഹുസ്വരസമൂഹത്തില്‍ സ്വീകാര്യമാകേണ്ടത് സവര്‍ണ്ണ ചിഹ്നങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് എന്നൊരു അബോധതലം തന്നെയല്ലേ?! താലിമാലയോ സിന്ദൂരമോ കുരിശുമാലയോ സര്‍ദാര്‍ തലപ്പാവോ അടക്കം മറ്റൊരു മതചിഹ്നത്തോടും ഇല്ലാത്ത അന്യത്വം 'മുസ്ലിം ചിഹ്ന’ത്തോട് മാത്രം എന്തിന് തോന്നണം?

മുസ്ലിംകള്‍ ഇവിടെ നാലിലൊന്ന് വരുന്ന ജനവിഭാഗമാണ്. മതേതരനാട്യത്തിലും പുരോഗമനജാഡയിലും പൊതിഞ്ഞ, ‘മുസ്ലിം ഭീതി’ / ചതുര്‍ഥി തന്നെയാണ് പല വൈകാരിക പ്രതികരണങ്ങളിലും മുഴച്ച് നില്ക്കുന്നത്. സാംസ്കാരികരംഗത്ത്‌ അത് വേണ്ടുവോളമുണ്ട്. താന്‍ ആഹാരം കഴിച്ചത് മുസ്ലിം ഹോട്ടലില്‍ നിന്നാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഛര്‍ദ്ദിച്ച് പോയി എന്ന് നമ്മുടെ ഒരു പ്രമുഖ സാഹിത്യകാരന്‍ തന്നെ ഈയിടെ കുമ്പസാരിച്ചല്ലോ.

‘ലവ് ജിഹാദ്‌’ പ്രചരണം എത്ര തന്നെ വ്യാജമെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടും, മുസ്ലിം വിരുദ്ധതയെ നിരാകരിക്കുന്നു എന്ന അവകാശവാദവുമായി ഈയിടെ റിലീസ്‌ ആയ ഒരു സിനിമയില്‍ പോലും (അന്നയും റസൂലും) ഒരു മുസ്ലിം കഥാപാത്രം അന്യമതസ്ഥയെ പ്രണയിക്കുന്നത് ‘താന്‍ പൊതുമുസ്ലിം സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട അസ്തിത്വം പേറുന്നവനാണ്’ എന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടാണ്! ഈ കഴിഞ്ഞ ലക്കം മാതൃഭൂമി വാരികയിലും ‘ലവ് ജിഹാദ്‌’ പ്രമേയമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കഥ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! വിവാദങ്ങളെ മുസ്ലിം വിരുദ്ധത ഒളിച്ചു കടത്താന്‍ ഏണിയാക്കുന്ന സൂത്രശാലിത്വം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

'മുസ്ലിം സ്ത്രീ' എന്നത് വല്ലാതെ ഒബ്സഷന്‍ ആയി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന രണ്ടു തരം വിഭ്രാന്തികളില്‍ പരിമിതപ്പെട്ട് പോകാറുണ്ട് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വേഷച്ചര്‍ച്ചകള്‍. ഒരു കൂട്ടര്‍ക്ക് പര്‍ദ്ദയോ മഫ്തയോ ഇടാത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാല്‍ അപ്പം സദാചാര മൂലക്കുരു പൊട്ടിയൊലിക്കാന്‍ തുടങ്ങും; പിന്നെ ഹിജാബിന്റെ പോരിഷ പറച്ചിലായി. നരകത്തീ ഏല്ക്കുന്ന തലയെ കുറിച്ച വേവലാതി കൊള്ളലായി. മാന്യവസ്ത്രം ധരിക്കാത്തതാണ് ലോകമാസകലം നടക്കുന്ന സ്ത്രീപീഡന കാരണം എന്ന തിയറി ആയിരത്തൊന്നു വട്ടം എഴുത്തായി. എല്ലാ മാപ്ലച്ചികളെയും പര്‍ദ്ദ അണിയിക്കാതെ അവരുടെ വിപ്ലവം പൂര്‍ണ്ണമാകില്ല! മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ക്ക് പര്‍ദ്ദയില്‍ കുരുങ്ങി നിലവിളിക്കുന്ന മുസ്ലിം സ്ത്രീത്വത്തെ കുറിച്ച ബേജാര്‍ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കാര്‍ഡിയാക്‍ അറസ്റ്റിലേക്ക് നയിക്കാമെന്ന സ്ഥിതിവിശേഷമാണ്. അനേകം അസ്വാതന്ത്ര്യ ചിഹ്നങ്ങള്‍ സ്വയം എടുത്തണിഞ്ഞു കൊണ്ടാകും, അല്ലെങ്കില്‍ അവയ്ക്ക് വേണ്ടി വാദിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെയാകും ‘ദേ, ഒരു അസ്വാതന്ത്രി പോകുന്നു!’ എന്നുള്ള പല നെടുവീര്‍പ്പുകളും എന്നതാണ് ഇതിലെ കൌതുകക്കാഴ്ച.

തങ്ങളില്‍ നിന്നന്യമായതിനോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ ബാലിശമായ അസഹിഷ്ണുതയ്ക്കപ്പുറം ഒരിക്കലും വിശാലമായ, വ്യക്തി / വേഷ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രതിബദ്ധതയിലേക്ക് ഉയരാറില്ല ഈ പാതി വെന്ത ബേജാറുകള്‍; തങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ പരിമിതിയിലേക്ക് ലോകത്തെ ഇറക്കി നിര്‍ത്താനുള്ള ബദ്ധപ്പാട് മാത്രമാണ് പര്‍ദ്ദയണിയുന്ന എല്ലാവരും അത് സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനടിപ്പെട്ടു മാത്രം ചെയ്യുന്നതാണ് എന്നുള്ള തീര്‍പ്പുകള്‍.. രക്ഷാകര്‍തൃ മനോഭാവത്തോടെ മുസ്ലിം സ്ത്രീയെ ‘ഉദ്ധരിക്കാന്‍’ നടക്കുന്ന ഈ രണ്ടു കൂട്ടരും മുസ്ലിം സ്ത്രീകള്‍ മുഴുക്കെ മന്ദബുദ്ധികളും തങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് ‌ വേണ്ടി തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കാന്‍ ചുമതലപ്പെട്ടവരും ആണെന്ന അബദ്ധജടിലമായ കാഴ്ചപ്പാട് മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നുണ്ട്. തട്ടമില്ലാത്ത തല കണ്ടു ചൊറിച്ചില്‍ വരുന്നവരായാലും തലയില്‍ തട്ടം കാണുമ്പോള്‍ ശ്വാസം മുട്ടുന്നവരായാലും തങ്ങളുടെ കാഴ്ചയുടെ കേവല രുചിക്കപ്പുറം മാനമുള്ളതാണ് വസ്ത്രസ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് തിരിച്ചറിയണം. മതത്തിന്റെ പുരുഷാധിഷ്ഠിത വായനയില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് പര്‍ദ്ദ നിര്‍ബന്ധിതമായി അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ പോലെ തന്നെ എതിര്‍ക്കപ്പെടേണ്ടതാണ് സാംസ്‌കാരിക ഫാസിസത്തിന്റെ അബോധതലം പേറുന്ന പര്‍ദ്ദ/ മഫ്ത വിരുദ്ധതയും. രണ്ടിനും പൊതുവായുള്ളത് സ്ത്രീവിരുദ്ധത തന്നെ. സ്ത്രീകള്‍ എന്ത് ധരിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങള്‍ നിശ്ചയിക്കും എന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യം.

[blurb:3:right] വാര്‍ത്താവായനക്കാരിയുടെ മഫ്ത, ‘ആഗോള മുസ്ലിം സ്ത്രീ സിംബല്‍ എന്ന നിലയില്‍ വ്യാപകമാക്കാനുള്ള അജന്‍ഡയാണ്’ എന്ന സന്ദേഹമാണ് ‘തീവ്ര മതേതര’ പക്ഷത്ത് നിന്നും ഭയപ്പാടോടെ ഇതിനെ നോക്കിക്കാണാന്‍ ചിലരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതത്രേ. ശങ്ക ശരിയാകാം; തെറ്റാകാം. എന്നാല്‍, മതവിരുദ്ധമെന്ന ആശങ്കയില്‍ ചില സിനിമകള്‍ക്ക് ‌ എതിരെ രംഗത്ത്‌ വരുന്ന മതവാദികളുടെ ഭീതിയില്‍ നിന്ന് തത്വത്തില്‍ എവ്വിധമാണ് കാഴ്ചയോടുള്ള ഈ 'മതേതര'രുടെ ഭീതി വ്യത്യസ്തമാകുന്നത്?! ശിരോവസ്ത്രം ധരിക്കാതെ, നെറ്റിയില്‍ പൊട്ടു തൊട്ട പെണ്‍കുട്ടികളും മീഡിയ വണ്ണില്‍ വാര്‍ത്ത വായിക്കുന്നുണ്ട്; തല മറയ്ക്കാതെ സാരിയണിഞ്ഞ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആങ്കര്‍മാരായുമുണ്ട്. അപ്പോള്‍ പിന്നെ അത്തരം ഡ്രസ്സ് കോഡ് എല്ലാവര്‍ക്കുമായി അടിച്ചേല്പിക്കുന്നത് അല്ലെന്നു ഊഹിക്കാമല്ലോ. ഇനി ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ പ്രത്യേകമായ അജന്‍ഡകള്‍ ഉണ്ടെന്ന് വന്നാല്‍ പോലും, ഈയൊരു പ്രശ്നവല്ക്കരണം വഴി അവയ്ക്ക് തല വച്ച് കൊടുക്കുകയാണ് തങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് മാന്യവിമര്‍ശകര്‍ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നു. തങ്ങള്‍ കാശു മുടക്കി തുടങ്ങിയ ഒരു സംരംഭം എങ്ങനെയൊക്കെ കൊണ്ട് നടക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് ‌ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളത് പോലെ, മഫ്തധാരിയെന്ന കാഴ്ചയുടെ ‘അലോസരം’ ഒഴിവാക്കാനുള്ള നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണ് ടീവി റിമോട്ട് എന്ന ഉപകരണം.

മറുവശം, ‘മഫ്ത അണിഞ്ഞ ഒരു കുട്ടിയെ ആദ്യമായി വാര്‍ത്ത വായിക്കാന്‍ അനുവദിച്ച ചാനല്‍’ എന്നതിലെ 'വിപ്ലവപരത'യെയും ചിലര്‍ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഹിജാബ് ഇട്ടു വാര്‍ത്ത വായിക്കാന്‍ മാധ്യമം ‘അനുവദിച്ചത്‌’ ‘വേഷസ്വാതന്ത്ര്യം’ എന്ന മഹത്തായ നിലപാട്‌ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ടാണത്രേ. ഇത് ബോധ്യമാകണമെങ്കില്‍ ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണത്തെയും സവര്‍ണ്ണബോധം നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്ന ‘കുലീനവസ്ത്ര’ സങ്കല്പത്തെയും ഒരേസമയം നിരാകരിച്ചു, ഷോട്സ് ധരിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഈ ചാനല്‍ അവ്വിധം പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ അനുവദിക്കുവോളമെങ്കിലും കാത്തിരിക്കണം. മാധ്യമം ഗ്രൂപ്പിന്റെ ‘ഹിജാബി’നോട് ഉള്ള നിലപാട് ഊഹിക്കാവുന്നിടം, വേഷസ്വാതന്ത്ര്യ പ്രതിബദ്ധതയെ മഹത്വപ്പെടുത്തി വല്ലാതെ കൊട്ടിപ്പാടുന്നത്, ഓക്കാനം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാഴ്ച തന്നെ. കത്തോലിക്കാസഭ നടത്തുന്ന ചാനലില്‍ അവതാരികമാരായി കന്യാസ്ത്രീകളെ അനുവദിക്കുന്നത്രയും ‘വിശാലത’ പോലെ മാത്രമായിരിക്കുമത്!

മാധ്യമം പത്രം ഊര്‍ജ്ജം കൈവരിച്ച വഴികളിലൂടെ തന്നെയാണ് ഈ ചാനലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയെങ്കില്‍ കുറഞ്ഞത്, 'എംബഡഡ് വേര്‍ഷന്‍' കാഴ്ചയുടെ ഏകപക്ഷീയത അവസാനിക്കുകയും കാണാത്ത മറുപുറം കൂടി നമ്മുടെ ദൃശ്യവീഥിയില്‍ കൊണ്ട് വരികയും ചെയ്യുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ ബാക്കി നില്പുണ്ട്. ഇനി അവര്‍ ജമാഅത്ത് അജന്‍ഡകള്‍ ഒളിച്ചു കടത്താന്‍ ചാനലിനെ ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കില്‍ തന്നെയും വ്യത്യസ്ത ഒളിയജന്‍ഡകള്‍ പേറുന്ന മറ്റു ചാനലുകള്‍ നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ ഇട്ട് തരുന്നതുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഏറെക്കുറെ യഥാതഥമായ നിലപാടിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാന്‍ അത് നമ്മെ സഹായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇവിടെ തിരിച്ചറിയേണ്ടത് മീഡിയവണ്ണിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഭയക്കും പോലെ, മാതൃഭൂമിയും മനോരമയും ജീവനും അമൃതയും കൈരളിയും റിപ്പോര്‍ട്ടറും ഒക്കെത്തന്നെ പലതും ഒളിച്ചു കടത്തുന്നുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ്. എല്ലാ അച്ചടി-ദൃശ്യ-ഓണ്‍ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങളെയും ജനാധിപത്യ-മതനിരപേക്ഷ-മനുഷ്യാവകാശ തലത്തില്‍ സൂക്ഷ്മവിശകലനത്തിന് വിധേയമാക്കി പ്രതിലോപമരതയെ വിമര്‍ശിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാകുമ്പോഴും അത് സംവാദത്തിന്റെയും ചോദ്യം ചെയ്യലിന്റേയും ജനാധിപത്യസാദ്ധ്യതകള്‍ക്കുള്ളിലും, വിയോജിക്കുമ്പോഴും നമ്മില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കാനുള്ള, ആശയഗതി പുലര്‍ത്താനുള്ള അപരന്റെ അവകാശത്തെ മാനിച്ചു കൊണ്ടും സംഭവിക്കേണ്ടതാണ്. പകരം തികച്ചും ഉപരിപ്ലവമായ വിമര്‍ശനശരങ്ങളും അസഹിഷ്ണുതയുമാണ് ആദ്യമേ ഉയിര്‍ത്തു വരുന്നതെങ്കില്‍ ഒട്ടും ആരോഗ്യകരമല്ല. വിമര്‍ശനം അനിവാര്യമാകുമ്പോള്‍ എയ്യാന്‍ അമ്പുകള്‍ ബാക്കി കാണില്ല എന്നതാകും അതിന്റെ പാര്‍ശ്വഫലം.

ബച്ചു മാഹി

News Quotes

ഒരു ആത്മീയ കോര്‍പറേറ്റ്‌ സംഘം നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ചാനല്‍ ആ കള്‍ട്ട് സംസ്കാരം പ്രചരിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്കിടയില്‍ അല്ലലില്ലാതെ കഴിയുന്നുണ്ട്. മുഖ്യധാരാ ചാനല്‍ ആയി നാം സ്വീകരിച്ച ഒരു വാര്‍ത്താ ചാനല്‍ ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂര്‍ അദ്ഭുതശുശ്രൂഷാ ശാന്തി നടത്തുന്നു! അങ്ങനെയിരിക്കെ ജമാഅത്തുകാര്‍ പണം മുടക്കിയ ചാനല്‍ അവരുടെ പഥ്യം പോലെയാണ് നടത്തുകയെന്നും അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക്‌ ഹിതകരമായ ഭക്ഷണം വിളമ്പും, അവര്‍ക്ക്‌ പ്രിയങ്കരമായ വസ്ത്രധാരണം നടക്കും എന്നും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാക്കാനുള്ള മിനിമം ഔചിത്യമെങ്കിലും പുലര്‍ത്തേണ്ടിയിരുന്നു.

മാധ്യമം പത്രം ചിലപ്പോള്‍ എങ്കിലും പാന്‍ ഇസ്ലാമിസം ഒളിച്ചു കടത്താന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. വാരികയില്‍ ലിബറല്‍ സ്ത്രീ സ്വത്വത്തെ കുറിച്ച് പറയുകയും ലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് ചര്‍ച്ചിക്കുകയും അതേസമയം പത്രത്തിന്റെ നിലപാട്‌ പേജ് താലിബാന് നല്ല ഇമേജ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ യത്നിക്കുകയും സ്വവര്‍ഗ്ഗലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് മുഖപ്രസംഗത്തില്‍ വളരെ കുടുസ്സായ പരാമര്‍ശം നടത്തുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന 'ഇരട്ടമുഖ'വും വെളിപ്പെട്ടു പോകാറുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, മറ്റു മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ തമസ്ക്കരിക്കുന്ന ചില കാഴ്ചപ്പുറങ്ങള്‍ നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ എത്തിക്കുന്നതിലും ചര്‍ച്ചയാക്കുന്നതിലും മാധ്യമം വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതും തത്തുല്യം പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്.

കേരളത്തില്‍ ആഗോള ഇസ്ലാം ആയും വിശ്വഹിന്ദു ആയും പല ചിഹ്നങ്ങളും കടന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനെ സാമൂഹ്യ പരിപ്രേക്ഷ്യത്തില്‍ വിശകലനം ചെയ്തു കൊണ്ട് ബലാല്ക്കാരേണയുള്ള അടിച്ചേല്പ്പിക്കലിനെ ചെറുക്കുന്നതും, സ്വയം എടുത്തണിയുന്നവര്‍ക്ക് ‌ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം / തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. പരിഷ്കരണശ്രമങ്ങള്‍ അകമേ ഉരുവം കൊള്ളണം. അവ ജനാധിപത്യപരമായി സംഭവിക്കേണ്ടതുമാണ്.

മീഡിയ വണ്‍ ചാനലിലെ വാര്‍ത്താവായന

വിശകലനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Bachoo Mahe

എല്ലാം തികഞ്ഞവന്റെ ഭാഷ

Aami — Thu, 14 Feb 2013 09:43:14 +0000

ചട്ടന്‍ പൊട്ടന്‍ ചെമ്മാന്‍ ചെരുപ്പുകുത്തി മുതല്‍ തന്തയ്ക്ക് പിറക്കാത്ത ആണും പെണ്ണും കെട്ടവന്‍ വരെ. അപഹസിക്കാനും കുറ്റംപറയാനും നമുക്കുള്ള വാക്കുകള്‍ പ്രത്യേക ജനുസ്സാണ്. ആംഗലേയത്തിലെ underdog എന്ന പദത്തിന് അടിപ്പെട്ടത് എന്നര്‍ത്ഥം പറയാമെങ്കില്‍ ഈ തെറിവാക്കുകളെല്ലാം അടിപ്പെട്ട വാക്കുകള്‍ കൂടിയാണ്. സമൂഹത്തിലെ അധീശഭാഷണം മാനകഭാഷയായി മാറുമ്പോള്‍ അധീശസംസ്കാരം മോശപ്പെട്ടതായി കരുതുന്ന ശാരീരികമാനസീകാവസ്ഥകള്‍, ജാതിലിംഗപദവികള്‍, ലൈംഗികലീലകള്‍, തുടങ്ങിയവയൊക്കെ അധോഭാഷയുടെ പൊരുളടയാളങ്ങളാവും. ആധിപത്യത്തിനും അധികാരത്തിനും അനുഗുണമായി വികസിച്ച ഭാഷ അടിച്ചമര്‍ത്താനും അപഹസിക്കാനുമായി എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു എന്നുള്ള അന്വേഷണമാണിവിടെ. ലേഖനത്തിലേക്ക്:

ഭാഷ, ജന്തു ലോകത്ത് മനുഷ്യന് മാത്രം ഉള്ള സ്വകാര്യ കഴിവാണ് എന്നും അല്ല എന്നും ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ തമ്മിലടി നടത്തുന്നുണ്ട്.

ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നത് മനുഷ്യര്‍ മാത്രമല്ല, അത് മറ്റു ജന്തുക്കളും നടത്തുന്നുണ്ട്; അവരുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഓരോ തരം ശബ്ദങ്ങളും ചലനങ്ങളും മറ്റും പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട്. പക്ഷെ മനുഷ്യന്റെ ഭാഷയ്ക്ക് അനന്തസാധ്യതകളാണ്. അതില്‍ ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഒരാളോടുള്ള വെറുമൊരു ആശയവിനിമയത്തില്‍ ഒതുങ്ങുന്നതില്‍ നിന്നും വലിയ വലിയ സംസ്കാരങ്ങള്‍ വരെ ഉണ്ടായി വരാന്‍ കാരണമായിട്ടുണ്ട്‌. ചിന്തിക്കാനുള്ള ഉപകരണമാണ് ഭാഷയെന്നും ഭാഷ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യന് ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിവ് കിട്ടിയതെന്നും അവര്‍ വാഗ്വാദങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു.

ഭാഷ എങ്ങനെ കിട്ടി എന്തിനു കിട്ടി, അത് മനുഷ്യന് മാത്രം കൈമുതലായുള്ള കഴിവാണോ എന്നീ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശാസ്ത്രീയമായ ഉത്തരങ്ങള്‍ തേടുമ്പോള്‍ ഭാഷ മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തെ എത്ര മാത്രം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊരു താത്വിക അവലോകനം കൂടെയും നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.

ഭാഷ മനുഷ്യകുലത്തിനു മാത്രമായി ഉള്ളതാണോ എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാന്‍ ഇപ്പോള്‍ കഴിയില്ലായിരിക്കും. പക്ഷെ, മനുഷ്യകുലത്തില്‍ ശാരീരികവും മാനസികവും സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവും ആയി എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരുത്തന് വേണ്ടി മാത്രം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നിരിക്കുന്നു ഇന്ന് ഭാഷ. അവന്റെ അഹങ്കാരം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഉള്ള, അവന്റെ പുച്ഛം എടുത്തെറിയാന്‍ ഉള്ള ഒരു ഉപകരണമായി, ഭാഷ.

മനുഷ്യസമൂഹത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്ന ഓരോ ഭാഷയും ഇതിനുദാഹരണമാണ്. രണ്ടു തലത്തില്‍ ആണ് ഭാഷയില്‍ ഈ പുരുഷ-ഭൂരിപക്ഷ-മേല്‍ക്കോയ്മ , ഒന്ന് വ്യാകരണത്തില്‍ തന്നെയും രണ്ട് പൊതുവായി അസഭ്യ-അശ്ലീല-അപ്രിയ പദങ്ങള്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നവയിലും.

ലോകത്തിലെ നല്ലൊരു ശതമാനം ഭാഷകളിലും മനുഷ്യരുടെ ബഹുവചനം, മനുഷ്യന്‍ എന്നതിന് സര്‍വ്വനാമം എന്നിവ പുല്ലിംഗത്തില്‍ ആണ് പ്രയോഗിക്കുക. മനുഷ്യന്‍ എന്ന പദം തന്നെ, മനുഷ്യ കുലത്തിനും പുരുഷനും ഒരേ വാക്കാണ്‌, സ്ത്രീക്ക് വേറെയും. ഒട്ടുമിക്ക ഭാഷകളിലും ഇത് പ്രകടമാണ്.

അതെന്താണ് അങ്ങനെ? മനുഷ്യകുലത്തില്‍ പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഉള്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ “അവന്‍” എന്നതിന് അനാവശ്യ പ്രാധാന്യം എന്തിനു കൊടുക്കണം? അത് ഭാഷയുടെ വ്യാകരണത്തിന് പുരുഷലിംഗം കൊടുത്തത് വഴി ഉണ്ടായ പുരുഷമേധാവിത്വചിന്തയുടെ ഫലമാണ് എന്നേ ചിന്തിക്കാന്‍ തരമുള്ളൂ. അതിനിവിടെ പ്രസക്തി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ തത്കാലം ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച് മേല്‍ക്കോയ്മ നിലനിര്‍ത്തുന്നത് എങ്ങനെ എന്നതില്‍ മാത്രം ഒതുക്കാം.

"Grammar is Politics by other means"

Donna J Haraway.
(Simians, Cyborgs, and Women: The Reinvention of Nature.)

എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് നമ്മള്‍ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് ഭാഷയുടെ ശുദ്ധിയും അശുദ്ധിയും നമ്മള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്?

ആശയവിനിമയത്തിനായി രൂപപ്പെട്ടതോ അല്ലെങ്കില്‍ പരിണാമത്തില്‍ വീണു കിട്ടിയ ഒരു സവിശേഷതയോ: എന്തായാലും ഭാഷയെ മനുഷ്യന്‍ എങ്ങനെ അവന്റെ മേല്ക്കോയ്മയ്ക്കായി മെനഞ്ഞു എന്ന് നോക്കുക. ഏതു രാജ്യത്തെ ഏതു ഭാഷയെടുത്താലും അതില്‍ ഉപരിവര്‍ഗ്ഗം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷയാണ്‌ ആ ഭാഷയുടെ ഏറ്റവും സ്വീകാര്യമായ, ശുദ്ധീകരിച്ച രൂപം എന്ന് കരുതിപ്പോരുന്നത്. സ്വയം ഉപരിവര്‍ഗ്ഗം എന്ന് വിളിച്ചരുടെ ഭാഷയെ ആണ് സഭ്യം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. മാനസിക / ശാരീരിക വൈകല്യമുള്ളവര്‍, സ്ത്രീകള്‍, മൃഗങ്ങള്‍, ഇതിനെയൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പദങ്ങളാണ് ഉയര്‍ച്ച താഴ്ച്ചകളിലും അസഭ്യം പറയാനും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഒരു പ്രാദേശികതയുടെ അല്ലെങ്കില്‍, നാഗരികതയുടെ പരിഷ്കാരം ഇല്ലാത്ത, അതുമല്ലെങ്കില്‍ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോട്ടുള്ള വര്‍ഗ്ഗം ഇവരുടെ ഭാഷാരൂപഭേദങ്ങളെ മധ്യവര്‍ഗ്ഗ പരിഷ്കാരസമൂഹം അസഭ്യം എന്ന് വിലയിരുത്തുന്നു. ഗ്രാമ്യഭാഷ മുതല്‍ അബദ്ധങ്ങള്‍ വരെ ചളിപ്പുളവാക്കുന്നു. പ്രേമത്തിനും പോലും അതു തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്നു.

ഭാഷാശാസ്ത്രത്തില്‍ മനുഷ്യഭാഷയെ ഇങ്ങനെ ഉയര്‍ച്ചതാഴ്ച്ചകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കാണുന്നില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു വകഭേദത്തിനാണ് കൂടുതല്‍ സംസ്കാരം ഉള്ളതെന്നോ ഇല്ലാത്തതെന്നോ വേര്‍തിരിക്കുന്നില്ല.

ഒരാള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷ, അയാളുടെ ആ സമയത്തെ വികാരത്തെ, പകരാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ആശയത്തെ അതിന്റെ തീവ്രതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയോടും കാടിനോടും അടുത്ത് ജീവിക്കുന്ന ഒരുവളുടെ ഭാഷയില്‍ ശരീരഭാഗങ്ങളുടെ നാമങ്ങള്‍ പ്രകടമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അശ്ലീലം ആവണം എന്നില്ല. എന്നാല്‍ പരിഷ്കരിച്ച, ചെത്തി മിനുക്കി സംസ്കരിച്ച് എടുത്തു എന്ന് സ്വയം കരുതുന്ന പെരുമാറ്റവും ജീവിത രീതിയും ഉള്ളവര്‍ക്ക്‌ ഈ പദങ്ങള്‍ അലോസരം ഉണ്ടാക്കുന്നവയായും അപ്രായോഗികമായും കണ്ടേക്കാം.

courtesy

അപ്പോള്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നത്‌ അസഭ്യപദങ്ങളിലാണ്. ഏതൊക്കെയാണ്‌ ഈ പദങ്ങള്‍? ആദ്യവാചകത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അസഭ്യ പദങ്ങളുടെ പട്ടികയിലെ ഒരു ഭാഗം ആണ്.

ഒരാളോടുള്ള ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുക, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരാള്‍ക്ക്‌ മേലുള്ള നിങ്ങളുടെ അലോസരം കാണിക്കുക ഇതിനൊക്കെ ഏറ്റവും എളുപ്പം വായില്‍ കിട്ടുന്ന വാക്കാണ്‌ “തന്തയ്ക്ക് പിറക്കാത്തവന്‍” എന്ന്. ഇതിലെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയുടെ തലങ്ങള്‍ എഴുതിയാല്‍ തീരില്ല. മനുഷ്യന് സ്വീകാര്യമാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഗുണങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് പിതാവില്‍ നിന്നേ കിട്ടാനുള്ളൂ, അതും ഒരു സദ്പുരുഷന്റെ, അമ്മയ്ക്ക് അതിലൊരു പങ്കും ഇല്ല. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ധൈര്യം, ബുദ്ധി, പ്രതികരണ ശേഷി, വ്യക്തമായ യുക്തിയുക്ത ചിന്തകള്‍ക്കുള്ള കഴിവ് ഇതൊന്നുമില്ല, ഇതൊക്കെ ഓരോ മനുഷ്യനും കിട്ടുന്നത് അവരുടെ തന്തമാരില്‍ നിന്നാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നു. ബീജം മോശമാണ് എങ്കില്‍ അതിന്റെ മുളയും മോശം എന്ന ധ്വനിയാണോ? ഇതെങ്ങനെയാണ് ഒരാളുടെ ധൈര്യം, അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റെന്തെങ്കിലും സ്വഭാവ ഗുണങ്ങള്‍ അളക്കുന്നത്? തന്തയ്ക്ക് പിറക്കാത്തവന്‍ എന്നുപറയുമ്പോള്‍ യാതൊരു ഗുണവും ഇല്ലാത്തവനാണ് അവന്‍, കാരണം അവന്റെ പുരുഷബീജം ഗുണമില്ലാത്തതാണ്. അണ്ഡത്തിന്റെ കാര്യം പണ്ടേ തര്‍ക്കമന്യേ തീരുമാനിച്ചതാണല്ലോ... അതില്‍ നിന്ന് ഒരു ഗുണവും കിട്ടാനില്ല!

പിന്നെയും നമ്മള്‍ പറയും തേവിടിശ്ശിയെന്നു. “It takes two to fornicate” എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ തേവിടിശ്ശി അസഭ്യമാണ് എങ്കില്‍ അവരുടെ പങ്കാളിയും അസഭ്യമല്ലെ? വളരെ ചുരുക്കം ചില ഭാഷകളില്‍ മാത്രമേ “വിടന്‍ ” എന്നതിന് സമമായി പദങ്ങള്‍ ഉള്ളു. ബാക്കി ഉള്ളതിലൊക്കെ ഉപഭോക്താവ് എന്ന അര്‍ഥം വരുന്ന രീതിയിലെ പദമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അപ്പോള്‍ ഉപഭോക്താവ് തെറിയല്ല എങ്കില്‍ വ്യാപാരി എങ്ങനെ തെറിയാവും? ഈ വിളിയിലെ എടുത്തു കാണിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന സ്വഭാവവൈകല്യം കൂടിയ കാമാസക്തി ആണ്. ഇത് തികച്ചും വസ്തുതാവിരുദ്ധമാണ്. ഒരു ലൈംഗിക തൊഴിലാളിയും കാമനിവാരണത്തിനായി ആ തൊഴില്‍ ചെയ്യാറില്ല, അങ്ങനെ ആസക്തി ഉള്ളവര്‍ അതിനു വേണ്ടി പ്രതിഫലം പണമായി വാങ്ങുകയുമില്ല, പിന്നെങ്ങനെയാണ് സ്ത്രീയുടെ ഗതികേടില്‍ നിന്ന്, ചതിയില്‍ നിന്നുയരുന്ന ഈ തൊഴിലിന്റെ പദം തെറിയായത്?

നിങ്ങള്‍ എത്രതവണ, സ്വഭാവവൈകല്യമുള്ള (എന്ത് തന്നെ ആയാലും) ഒരു പുരുഷനെ വിടന്‍ എന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്? പോട്ടെ നിങ്ങള്‍ എത്രയോ സിനിമാ നടിമാരെ തേവിടിശ്ശികള്‍ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും, എന്നാല്‍ എത്ര നടന്മാരെ നിങ്ങള്‍ വിടന്മാര്‍ എന്ന് വിളിച്ചു നിങ്ങളുടെ അവജ്ഞ പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്? ചെയ്യാറില്ല , ചെയ്തിട്ടില്ല. കാരണം ഭാഷ ആയാലും പ്രവൃത്തി ആയാലും പുരുഷന്റെ തീരുമാനത്തിന് അതീതമായി ഒന്നും സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ല. അവന്‍ സുഖം കാശുകൊടുത്തു വാങ്ങുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല അതിനാല്‍ അങ്ങനെയുള്ളവരെ വിളിക്കാന്‍ പദങ്ങളും പ്രചാരത്തിലില്ല.

ഇതിനോട് അനുബന്ധമായ ഒരു പ്രയോഗമാണ് വേശ്യയുടെ ചാരിത്ര്യ പ്രസംഗം. ചാരിത്ര്യം എന്ന പദം കൊണ്ട് സദ്സ്വഭാവമാണ് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് എങ്കില്‍ ഏതൊക്കെയാണ്‌ സമൂഹം അംഗീകരിക്കുന്ന സ്വഭാവങ്ങള്‍ എന്ന് ചികയേണ്ടി വരും. മനസ്സില്‍ ദുഷ്ടതയില്ലാത്ത സഹജീവിയനുകമ്പ ഉള്ളവര്‍ക്ക്‌ ചാരിത്ര്യം ഉണ്ടോ? ലൈംഗിക തൊഴിലാളി ആകുന്നത് വഴി അവര്‍ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പിന് ദോഷം വരുത്തുന്ന ദുസ്സ്വഭാവി ആയി മാറുമോ?

ഒരു സ്ത്രീ അവരുടെ സൌകര്യത്തിന് ഇഷ്ടമുള്ള വേഷം ധരിച്ചാല്‍ , ഒരുങ്ങിയാല്‍ , കണ്ണിലോ ചുണ്ടിലോ ചായം തേച്ചാല്‍ , അവളെ തെരുവ് വേശ്യയെന്നും മാനം വിറ്റ് നടക്കുന്നവളെ പോലെ എന്നും ഉപമിക്കും. പകരം ഒരു പുരുഷന്‍ എങ്ങനെ വേഷം ധരിച്ചാലും, എന്ത് ആര്‍ഭാടം എടുത്തണിഞ്ഞാലും എത്ര അസാധാരണമായി, അലോസരമായി വേഷം ധരിച്ചാലും അവന്‍ വെറും പുരുഷന്‍ മാത്രമാണ്, മറ്റൊരു വിളിപ്പേരും ആക്ഷേപവും ഇല്ല.

ഇതിന്റെ മറ്റൊരു വശം ആണ് പുരുഷനെ സ്ത്രീയുടെ പേര് വിളിച്ചു കളിയാക്കുന്നതും, പുരുഷന് സ്ത്രീയുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ചേഷ്ടകള്‍ എന്നിവ കാണിച്ചു പരിഹസിക്കുന്നതും അധിക്ഷേപിക്കുന്നതും. സമൂഹം മെനഞ്ഞ ചട്ടക്കൂടുകളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളെ അവര്‍ കല്ലെറിയും എന്നത് ഉറപ്പ്.

ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വം നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്ന അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അല്ല എങ്കില്‍, ഒരാള്‍ ഏതെങ്കിലും തീരുമാനം തെറ്റായി എടുത്താല്‍, ഭയമോ പ്രതികരണ ശേഷി ഇല്ലായ്മയോ കാണിച്ചാല്‍ ഉടന്‍ വരും “ആണും പെണ്ണും കെട്ടവന്‍”, “ഹിജഡ”, “കുണ്ടന്‍” eunuch , എന്നൊക്കെ! മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ അഹങ്കാരം ഇത്രയധികം കൊടുമ്പിരി കൊള്ളാന്‍ കഴിയുന്നു എന്നതാണ് ആശ്ചര്യം.

ഒരാളുടെ sexual orientation നിങ്ങള്‍ പിന്തുടരുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ആ അവസ്ഥ മോശമായതാണ്, പിന്നെ ആ വാക്ക് സ്വഭാവ വൈകല്യങ്ങള്‍ക്ക് എന്തിനും ഉപമയായി പ്രയോഗിക്കാം.

സ്നേഹവും ബഹുമാനവും ദയയും സഹജീവി അനുകമ്പയും ധൈര്യവും രോഷവും എല്ലാം ഉള്ളവരാണ് ഹിജഡകള്‍. ലിംഗം അല്ല സ്വഭാവ നിര്‍ണ്ണയം നടത്തുന്നത്. ഭയമുള്ളവനെ ഭീരു എന്ന് വിളിക്കുക, തീരുമാനങ്ങള്‍ തെറ്റായി എടുക്കുന്നവനെ പരാജിതന്‍ എന്നും, അല്ലാതെ ന്യൂനപക്ഷമായ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ ലിംഗ/താത്പര്യ ഭേദങ്ങളിലെ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ നിങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരു രീതിയിലും വികലമോ താഴെയോ അല്ല, അതൊരു അസഭ്യമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ .

“എന്താടാ ഒരു കൂലിപ്പണിക്കാരന്റെ ലക്ഷണം", “കണ്ട ചെമ്മാനും ചെരുപ്പുകുത്തിയ്ക്കും ഉള്ളതല്ല ഇത്", “നീ കെളയ്ക്കാന്‍ ആണോ പോകുന്നത്", “കളഞ്ഞിട്ടു ചെരയ്ക്കാന്‍ പോയ്കൂടെ"... എങ്ങനെ!

ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ (ചെമ്മാന്‍ ഒഴികെ ) ഓരോ തൊഴിലുകളാണ് ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിന് വേണ്ടി അധ്വാനിച്ചു ജീവിക്കുന്നവരുടെ തൊഴിലുകള്‍. അതൊക്കെ എങ്ങനെയാണ് അധിക്ഷേപിക്കുന്ന പദങ്ങള്‍ ആയത്?

“നീ വെറുമൊരു ബാങ്കുദ്യോഗസ്ഥന്‍ ആകരുത്" “വല്ല engineerum ആയിക്കൂടെ" “കണ്ട ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കും മന്ത്രിമാര്‍ക്കും ഉള്ളതല്ല ഇത്": ഇതൊക്കെ എന്താ നിലവാരമില്ലായ്മയെ കാണിക്കാത്തത്, അല്ലെങ്കില്‍ ഇതൊന്നും ഉപയോഗിച്ച് അധിക്ഷേപിക്കാത്തത് എന്ത് കൊണ്ട്? എന്ത് മാനദണ്ഡം ആണ് ചില തൊഴിലുകള്‍ ചെയ്യുന്നവര്‍ അപാകതകള്‍ ഉള്ളവര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നിലവാരം ഇല്ലാത്തവര്‍ എന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചത്‌? ആരോ തീരുമാനിച്ച ചില തൊഴിലുകള്‍ക്ക് മാത്രമേ മാന്യതയുള്ളൂ. ബാക്കിയൊക്കെ താഴ്ന്ന തരത്തിലെ ആണ്!

ധാര്‍ഷ്ട്യം, ധാര്‍ഷ്ട്യം, സ്വകാര്യ സ്വത്തു സമ്പാദനത്തിലൂടെ അന്യനും അര്‍ഹതപ്പെട്ടത് കട്ടെടുത്തു വച്ച് ജീവിക്കുന്നതിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യം, കൊള്ളപ്പണം കൈയ്യില്‍ വന്നു കൂടുന്നവന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യം. ഒരു പ്രസംഗത്തില്‍ നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞതാണ് “ CITUക്കാര് വരെ സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങി” എന്ന്! അതെന്താ ഈ CITUക്കാര് “വരെ"? അവര്‍ക്ക്‌ സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ നിഷിദ്ധമാക്കിയിട്ടുണ്ടോ? സമൂഹത്തില്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയും പ്രധാനമന്ത്രിയും ഉള്‍പ്പടെ ചേര്‍ന്ന് സംരക്ഷണം കൊടുക്കേണ്ട ഒരു കൂട്ടം പൌരന്മാര്‍ തന്നെയല്ലേ അവരും? അവരെങ്ങനെ ITയുടെ കാര്യം പരാമര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ “വരെ" ആയി?

നിങ്ങള്‍ വാങ്ങുന്ന ശമ്പളത്തിനോ നിങ്ങള്‍ അലങ്കരിക്കുന്ന പദവിക്കോ അനുസരിച്ച് നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവം നിലവാരം എന്നിവ ഉയരുമെന്നോ മെച്ചപ്പെടുമെന്നോ ഉള്ള ധാരണ വെറും മണ്ടത്തരമാണ്. ഭാഷയെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇല്ലാത്ത മേന്മ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ വേണ്ടി വളച്ചൊടിക്കാതിരിക്കുക.

താഴ്ന്ന ജാതി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ പേരിലുള്ള അസഭ്യ വാക്കുകള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ ഒരു ഖണ്ഡകാവ്യം തന്നെ എഴുതാം. ഇവിടെയും നീ ഉയര്‍ന്നതാണ്, ഉന്നതകുലജാതാനാണ്, അങ്ങനെ ഉള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല, പകരം താഴ്ന്ന ജാതിയിലെ കുടുംബങ്ങളില്‍ ഉള്ളവര്‍ സകല സ്വഭാവവൈകല്യങ്ങളും ഉള്ളവരെന്നും ആ ജനനം തന്നെ ഒരു തെറ്റ് / കുറ്റം എന്ന രീതിയിലും കാണുന്ന അഹങ്കാരം. എങ്ങനെയാണ് മനുഷ്യ രാശിയില്‍ ഇങ്ങനെ പല ജാതികള്‍ തരംതിരിക്കപ്പെടുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ജാതി ഉയര്‍ന്നതെന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു എങ്കില്‍ മറ്റൊരു ജാതിയില്‍ നിന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശാരീരികമായോ മാനസികമായോ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ എന്ത് വ്യത്യാസം ആണുള്ളത്? എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ, എങ്ങനെയാണ് ഒരുകൂട്ടം ആളുകളെ വിളിക്കുന്ന നാമം അസഭ്യം ആകുന്നതെന്ന്? എങ്ങനെയാണ് ഏതെങ്കിലും കഴിവില്ലായ്മ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം ആളുകള്‍ക്ക് ജന്മനാ ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതുന്നത്? ഈ വക പദങ്ങള്‍ വര്‍ഗ്ഗീയതയുടെ / നാസിസത്തിന്റെ നല്ല ഉദാഹരണമല്ലേ!

“ചട്ടനും" “പൊട്ടനും" കണ്ണ് പൊട്ടനും: നിങ്ങളുടെ സകല ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നല്ലതുപോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു, അത് അടുത്ത നിമിഷവും അങ്ങനെ തന്നെ പ്രവര്‍ത്തിക്കും എന്ന് യാതൊരു ഉറപ്പും ഇല്ലാത്ത അനിശ്ചിതത്വത്തില്‍ നിന്ന് കൊണ്ടാണ് അഹങ്കാരം തിളച്ചു മറിയുന്ന ഈ പദപ്രയോഗങ്ങള്‍ ഒരാളെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. സ്വഭാവ വൈകല്യമോ, ദുഷ്ടത്തരമോ കഴിവില്ലായ്മയോ ശാരീരിക വൈകല്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അങ്ങനെ ഒരു വൈകല്യം ഉള്ളത് ഒരു ദുഷിച്ച കാര്യമായി അല്ലെങ്കില്‍ അപഹാസ്യമാകേണ്ടുന്ന കാര്യമായി എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങള്‍ അനുമാനിക്കുന്നത്! നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ സമൂഹത്തില്‍ മാന്യതയും ബഹുമാനവും അര്‍ഹിക്കുന്നവര്‍ ആണ് അവരും. ഇതില്‍ ഏറ്റവും അസഹനീയം ആയതാണ് ഷണ്ഡത്വം. പലകാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാകാവുന്ന ഒരവസ്ഥയാണ് പ്രത്യുത്പാദനശേഷി ഇല്ലായ്മ. അതും ഒരാളുടെ സ്വഭാവവികലതയും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധമാണ്?

ഈ പട്ടിക നീണ്ടു തന്നെ പോകും, ധനികനായ പദവികള്‍ ഉള്ള അഹങ്കാരിയായ പുരുഷന്‍ മനുഷ്യകുലത്തിനു മുഴുവന്‍ അവകാശപ്പെട്ട ഭാഷയെ അവന്റെ സൌകര്യാര്‍ത്ഥം മെരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചില പുരുഷന്മാരുടെ, അഹങ്കാരത്തിന്‍ കുഴലുകളിലൂടെ വമിച്ച്, വമിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ഭാഷയ്ക്ക് സഹജീവി അനുകമ്പയോ മനുഷ്യത്വമോ തീരെ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.

ആമി

Periodic table of swear words

നിരീക്ഷണം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Aami

വേട്ടക്കിടയില്‍ ഇരകള്‍....

Jiyad K M — Wed, 13 Feb 2013 20:16:06 +0000

ഒന്ന്

ചിത്രം: മാത്യു, ദീപിക

ഡല്‍ഹിയില്‍ ആളുകള്‍ കൂടുന്നു. കൂടുന്നവരുടെ കൂട്ടം വലുതാകുന്നു. തെരുവിലെങ്ങും വെളിച്ചമായിരുന്നു. മെഴുകുതിരി തെളിച്ചുകൊണ്ട് അവര്‍ വഴിയിലൂടെ നടന്നു. അതില്‍ ആണും പെണ്ണും ഉണ്ടായിരുന്നു. ബാനറുകള്‍ ഉയര്‍ത്തി. കേരളത്തിലും കൂട്ടങ്ങള്‍ കൂട്ടായ്മകളായി. മെഴുക് പ്രതിഷേധത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രതീകമാണ്. അതിലെ തീ ഉരുകിത്തീരുന്നതോടെ പ്രതിഷേധാഗ്നിയും അവസാനിക്കുന്നു. ചിലര്‍ക്ക് മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുള്ള പ്രതിഷേധം ഫാഷനും

രണ്ട്

courtesy

അതിര്‍ത്തിയില്‍ സൈനികരുടെ സ്ത്രീകളോടുള്ള ചെയ്തികള്‍ ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നു. എനിക്ക് മൗനം. ദളിതരും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, ദിനം പ്രതി. വീണ്ടും എനിക്ക് മൗനം. എന്റെ മുന്നില്‍ ഡല്‍ഹി മാത്രം. തൂക്കിലേറ്റുക, തൂക്കിലേറ്റുക.. ഗോവിന്ദച്ചാമിമാരെ തൂക്കിലേറ്റുക.

മൂന്ന്

Archetypal Gothic Lady of Sorrows from a triptych by the Master of the Stauffenberg Altarpiece, Alsace c. 1455 [courtesy]

നീണ്ട പതിനേഴ് വര്‍ഷങ്ങള്‍. ഇര ഇപ്പോഴും വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത് അതേ വേട്ടക്കാരന്റെ നേരെ തന്നെ. ഞാന്‍ വേട്ടക്കാരനെ നോക്കി. വേട്ടക്കാരന് ബസ്സിലെ കിളിയുടേയോ ഡ്രൈവറുടേയോ മുഖമല്ല. കയ്യില്ലാത്ത യാചകന്റെയും മുഖമല്ല. എന്റെ മൗനം തുടരാം. കൂട്ടാളികള്‍ വാക്കുകള്‍ മാറ്റുന്നു. കൂടുതല്‍ വിരലുകള്‍ വേട്ടക്കാരന്റെ നേരെ. എന്റെ മൗനം, എന്റെ മൗനം, എന്റെ വലിയ മൗനം. ഇര നിന്നു കൊടുത്തിട്ടല്ലേ. ഓടണമായിരുന്നു. പുലിയെ കണ്ടാല്‍ മാന്‍ ഓടണം. അതാണ് നാട്ടിലെ നിയമം. ചാരുകസേരയിലിരുന്ന് ന്യായാധിപന്‍ മൊഴിഞ്ഞു.

നാല്

courtesy

മൂല്യബോധനയാത്ര. കാസര്‍ഗോഡ് മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരം വരെ. സര്‍ക്കാര്‍ ചെലവില്‍ ഉപദേശം. പെണ്ണേ നീ സൂക്ഷിക്കുക. നിന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രം പവിത്രമാണ്. അതല്ലേ ഗീതയും ബൈബിളും ഖുറാനും പറയുന്നത്. നീ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ജീവിക്കുക. അല്ലേല്‍ പത്തുമാസം മാറ്റിവക്കുക. ആരോ ഒരാള്‍ കൂവുന്നു. സാരമില്ല നമുക്കവളോട് ക്ഷമിക്കാം. നിങ്ങളും ക്ഷമിക്കുക. കാരണം അവള്‍ പെണ്ണാണ്.

അഞ്ച്

courtesy

ചുറ്റിലും ക്യാമറക്കണ്ണുകള്‍. അതിനിടക്കൊരുവള്‍.. തൂണില്‍ കൈയ്യും കുത്തി അയാള്‍ ചോദിച്ചു. അനുഭവം വല്ലതും... ക്യാമറത്തൊഴിലാളികള്‍ മുതലാളിമാരെ നോക്കി. മുതലാളിമാര്‍ അയാളുടെ മുഖത്തേക്കും. ഭാഷണം പോലെ വേഷം മുഷിഞ്ഞതല്ല. ലോകത്തെ മാറ്റുന്ന ക്യാമറയേന്തിയവര്‍ക്കും മൗനം. ചര്‍ച്ചയില്ല, പ്രതികരണമില്ല. വേണേല്‍ ഒരു ചെറിയ കോളം കൊടുത്തേക്കാം. സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്യം വെല്ലുവിളിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ഫീച്ചര്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കൂ നിങ്ങള്‍.

courtesy

നമ്മുടെ പ്രതിഷേധങ്ങള്‍ മെഴുകുതിരി പോലെ കത്തി ഉരുകാതിരിക്കട്ടെ.

-ജിയാദ് കെ.എം

വര്‍ത്തമാനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Jiyad K M

ഞാന്‍ ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരില്‍ ആഴത്തില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു

Anvar Abdullah — Mon, 04 Feb 2013 20:01:56 +0000

ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയ്ക്ക് നൂറുവയസ്സാകുമ്പോള്‍ അതില്‍ പാതിയിലേറെ വര്‍ഷങ്ങളും കമല്‍ സിനിമയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമ പിച്ച വച്ചു നടക്കുന്ന കാലം മുതല്‍ കമല്‍ എന്ന വ്യക്തി അതിലെവിടെയോ ഉണ്ട്. കളത്തൂര്‍ കണ്ണമ്മയിലും കണ്ണും കരളുമിലും ബാലതാരമായി, പിന്നെ, നൃത്തസംവിധായകന്റെ അസിസ്റ്റന്റായി. കൗമാരം കടക്കുംമുന്നേ എംടിയുടെ രചനയില്‍ കെ.എസ്.സേതുമാധവന്റെ സംവിധാനത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ട കന്യാകുമാരി എന്ന ചിത്രത്തിലെ നായകനായി. പിന്നെ, തമിഴിലെ സമാന്തരസിനിമയുടെ വസന്തകാലത്ത് കെ ബാലചന്ദര്‍, ഭാരതീരാജ, ബാലു മഹേന്ദ്ര, കെ. വിശ്വനാഥ് തുടങ്ങിയവരുടെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ വളര്‍ച്ചയിലേക്കു വന്ന് ജനപ്രിയസിനിമയിലും സമാന്തരസിനിമയിലും ഒരുപോലെ വിസ്മയങ്ങള്‍ തീര്‍ത്ത നടന്‍. പില്‍ക്കാലത്ത് ചലച്ചിത്രരചനകളിലൂടെയും സാക്ഷാല്‍ക്കാരങ്ങളിലൂടെയും വിഭിന്നധാരകളെ പല ശരീരങ്ങളും രൂപങ്ങളും ലയങ്ങളുമായി പ്രതിനിധീകരിച്ച സമഗ്രചലച്ചിത്രവ്യക്തിത്വം.

കന്യാകുമാരിയില്‍ തുടങ്ങിയ നായകപ്രയാണം ഇപ്പോള്‍ വിശ്വരൂപത്തിലേക്കെത്തിനില്‍ക്കുന്നു. വിശ്വരൂപത്തിലൂടെ പുതിയൊരു റിലീസിംഗ് സമ്പ്രദായത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കുകയുമാണു കമല്‍. അതു വിവാദങ്ങള്‍ക്കും സംവാദങ്ങള്‍ക്കും വഴിവച്ചു. വ്യക്തമായൊരു വഴിത്തിരിവുണ്ടായില്ലെങ്കിലും വിഷയം ചര്‍ച്ചാമേശമേല്‍ എത്തിച്ചതുതന്നെ ചരിത്രമായിരിക്കുന്നു.

കന്യാകുമാരിക്കുശേഷം ഭാരതീരാജയുടെ പതിനാറു വയതിനിലേ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെയാകണം കമലെന്ന നടന്‍ പ്രത്യേകശ്രദ്ധയിലേക്കു വരുന്നത്. അതിനുശേഷം താന്‍ കൂടി നിര്‍മാണപ്രക്രിയയില്‍ പങ്കാളിയായ രാജപാര്‍വേ വലിയൊരു വഴിത്തിരിവായത് നടനെന്ന നിലയില്‍ത്തന്നെ. താരമായി കമല്‍ ഹാസന്‍ വളരുന്നതിന് മലയാളത്തിലെത്തിയ മദനോല്‍സവവും തമിഴിലെത്തിയ പുന്നകൈ മന്നനും അടയാളക്കല്ലുകളായി. ബാലു മഹേന്ദ്രയുടെ മൂന്നാംപിറയും അതിന്റെ ഹിന്ദിപ്പതിപ്പ് സാദ്മയും ബാലചന്ദറിന്റെ ഏക് ദൂജേ കേലിയേയും കമലിനെ ഒരു ഇന്ത്യന്‍ താരമായി വളര്‍ത്തി. മണിരത്തിനത്തിന്റെ നായകനാണ് കമലെന്ന താരശരീരത്തെ പില്‍ക്കാലത്തേക്കു മുഴുവനുമായി പരുവപ്പെടുത്തിയത്. എങ്ങനെയും ചവിട്ടിക്കുഴച്ചു രൂപം മാറ്റാവുന്ന കളിമണ്ണാണീ കലാകാരന്റെ ദേഹവും പ്രകൃതവുമെന്ന് നായകന്‍ തെളിയിച്ചു. നായകനു ശേഷം ഒരു സിനിമയില്‍പ്പോലും തനിക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനില്ലാതെ താന്‍ വെറുതെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു കമല്‍ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

പിന്നീടുള്ള മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടുകളോളം നീണ്ട കരിയറില്‍, ഒരേ സമയം കച്ചവടസിനിമയിലും കലാസിനിമയിലും മാറിമാറി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു അദ്ദേഹം. ഒരുവശത്ത് ഇന്ത്യന്‍, അവ്വൈ ഷണ്‍മുഖി തുടങ്ങിയ പടുകൂറ്റന്‍ ഹിറ്റുകളും മറുവശത്ത് ഹേ റാം, അന്‍പേ ശിവം, വീരുമാണ്ടി പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങളും അദ്ദേഹമൊരുക്കി. ശിങ്കാരവേലനിലഭിനയിക്കുന്ന അതേ ആര്‍ജവത്തോടെ അദ്ദേഹം ഗുണയിലും അഭിനയിച്ചു. വെട്രിവിഴയിലെ അംനീഷ്യാബാധിതനായി പോലീസുകാരനില്‍നിന്ന് വേട്രയാട് വിളൈയാടിലെ പോലീസുകാരനിലേക്കും മഹാനദിയിലെ പിതാവില്‍നിന്ന് തേവര്‍ മകനിലെ പുത്രനിലേക്കും പാശവലൈയിലെ ഭര്‍ത്താവില്‍നിന്ന് തെനാലിയിലെ കാമുകനിലേക്കും ഉള്ള ദൂരങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നാടി.

ഹേ റാമും അന്‍പേ ശിവവും ആള വന്താനും ദശാവതാരവും മന്മഥ അമ്പും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളായിരുന്നു. കുരുതിപ്പുനലും ഉന്നൈപ്പോലൊരുവനും മികച്ച ഹിന്ദിച്ചിത്രങ്ങളുടെ ആശയങ്ങളില്‍നിന്നുരുവംകൊടുത്ത സൃഷ്ടികളും. ദശാവതാരം ശരീരത്തിന്റെ ഭാഷാപരീക്ഷണശാലയാക്കിമാറ്റുവാന്‍ കമലിനു സാധിച്ചു. പത്തുവേഷങ്ങളിലെത്തി അദ്ദേഹം ഒരേ വിത്തിന്റെ വിഭിന്നവിസ്‌ഫോടനങ്ങളെ ആശയപരമായി അവതരിപ്പിച്ചു.

ഇപ്പോള്‍ വിശ്വരൂപവുമായി കമല്‍ വീണ്ടുമെത്തുകയാണ്. ചിത്രം പലനിലയ്ക്ക് വിവാദമായിട്ടുണ്ട്. തിയറ്ററുകളില്‍ റിലീസ് ചെയ്യുംമുന്‍പ് ഡയറക്ട് റ്റു ഹോം അഥവാ ഡിറ്റിഎച്ച് എന്ന രീതിയില്‍ റിലീസ് നടത്താന്‍ അദ്ദേഹം കൈക്കൊണ്ട തീരുമാനം തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമാവ്യവസായമേഖലയെ ഇളക്കിമറിച്ചു. ആ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, വിശ്വരൂപത്തിന്റെ റിലീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, മലയാളികളോട് തനിക്കു സംസാരിക്കാനുണ്ട് എന്ന കമല്‍ കരുതുന്നു. അങ്ങനെ അനുവദിക്കപ്പെട്ട വിശേഷാഭിമുഖമാണു ചുവടെ.

വിശ്വരൂപം എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ റിലീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങള്‍ വലിയ വിവാദങ്ങള്‍ക്കു തിരികൊളുത്തിയിരുന്നല്ലോ. ഒരുപാട് അഭ്യൂഹങ്ങള്‍ പലതരം മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ വഴി പരക്കാനും ഇടയായിട്ടുണ്ട്. ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ പലതരം ധാരണകളാണു മൊത്തത്തില്‍ പരന്നതെന്നു കരുതണം. എന്താണു യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു സമഗ്രചിത്രം?

= യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു ബഹളമുണ്ടാക്കാനൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല ഞാന്‍ കാര്യങ്ങളൊന്നും ചെയ്തത്. ഈ സിനിമയുടെ ആലോചന വളരെക്കാലമായി മനസ്സിലുള്ള ഒന്നാണ്. മന്മഥ അമ്പിനു പകരം ഈ കഥയാണ് അന്ന് ഞാനാലോചിച്ചത്. എന്നാല്‍, ഇത്രയും ഗൗരവമുള്ള ഒരു പ്രമേയത്തെക്കാള്‍ നര്‍മം നിറഞ്ഞ ഒരു മൂവിയായിരുന്നു അന്ന് മുന്നോട്ടുവന്ന നിര്‍മാതാക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് എന്നതിനാലാണ് വിശ്വരൂപം പിന്നേക്ക് മാറ്റിവച്ച് മന്മഥ അമ്പുമായി നീങ്ങിയത്. വിശ്വരൂപം വലിയ മൂലധനമുടക്ക് ആവശ്യപ്പെടുന്നൊരു പ്രമേയമായിരുന്നു. ആ വിധത്തില്‍ മൂലധനം മുടക്കുമ്പോള്‍, അതു തിരിച്ചുപിടിക്കാനും, ഒപ്പംതന്നെ ഇത്രയും ഗൗരവമായി ഞാന്‍ കാണുന്ന ഒരു പ്രൊജക്ട് പരമാവധി ആളുകള്‍ കാണുന്നത് ഉറപ്പുവരുത്താനും എന്തുചെയ്യാമെന്ന് തീര്‍ച്ചയായും നേരത്തേ തന്നെ ആലോചനയുണ്ടായിരുന്നു. അല്ലാതെ, പൊടുന്നനെ, ഡിറ്റിഎച്ച് എന്നു ഞാന്‍ എടുത്തുചാടിയതല്ല.

ഇവിടെയുണ്ടായ സംഭവങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി വലിയൊരു ആശങ്കയുടെയും പേടിയുടെയും വെപ്രാളത്തിന്റെയും നിലയ്ക്കാണു നീങ്ങിയത്. പുതിയ തൊഴില്‍ - ജീവിത സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി തിയറ്ററില്‍ വന്ന് സിനിമകാണാന്‍ തന്നെ പറ്റാത്ത വലിയൊരു കൂട്ടം ആളുകള്‍ ഇന്നുണ്ട്. അതൊരു പുതിയ കമ്യൂണിറ്റി തന്നെയാണ്. ഐ.ടി. മേഖലയിലും മറ്റും പണിയെടുക്കുന്നവര്‍, തിയറ്ററുകള്‍ തുറന്നിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളില്‍ വേലയെടുക്കുന്നവര്‍, രാത്രിയുടനീളം പണിയെടുത്ത് പകല്‍ ഉറങ്ങേണ്ടിവരുന്നവര്‍, വ്യാപകമായി തിയറ്ററുകളില്ലാത്തയിടങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികള്‍, സംസ്ഥാനാന്തര, രാജ്യാന്തര പ്രവാസികള്‍, ഗര്‍ഭിണികള്‍, രോഗികള്‍ തുടങ്ങി എത്രയോ തരം ആളുകള്‍ തിയറ്ററുകളിലേക്ക് എത്താന്‍ കഴിയാതെയുണ്ട്. മുന്‍കാലങ്ങളില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി സിനിമയുടെ വ്യാപകമായ പ്രദര്‍ശനം തിയറ്ററുകളില്‍ പരിമിതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ഏതാനും ആഴ്ചയറുതികളിലെ പ്രേക്ഷകവൃന്ദമായി അതു മാറിയിട്ടുണ്ട്. തിയറ്ററുകള്‍ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെയെല്ലാമുള്ള പരിണതികളുടെ ഭാഗമായിട്ടാണ് പുതിയ തരം പ്രദര്‍ശനരീതികള്‍ ആലോചനയില്‍ വരുന്നത്.

ഡിറ്റിഎച്ച് വഴിയുള്ള റിലീസും ഇന്റര്‍നെറ്റ് വഴിയുള്ള റിലീസുമാണ് അടുത്തൊരു ഭാവിയില്‍ വ്യാപകമാകാന്‍ പോകുന്നത്. അതിന്റെ ഒരു ചുവടുവയ്പായിട്ടാണ് വിശ്വരൂപത്തിന്റെ ഡിറ്റിഎച്ച് റിലീസ് വിഭാവനം ചെയ്തത്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ഞാനതു വിചാരിച്ചിട്ടില്ല. ഇത്തരം നവസാങ്കേതികതകളോട് ആര്‍ജവത്തോടെ പ്രതികരിക്കുന്നവരാണു തെന്നിന്ത്യക്കാരെന്നാണ് എന്റെ കരുതല്‍. അതിനാല്‍ തെന്നിന്ത്യയില്‍ മാത്രമാണ് ഡിറ്റിഎച്ച് റിലീസ് ഞാന്‍ പദ്ധതിയിട്ടത്. എന്നാല്‍ ഇവിടെയും അത് മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടില്ല.

തിയറ്ററുകാര്‍ക്കു മാത്രമായിരുന്നു ഭയവും വെപ്രാളവും. പിന്നീട് അവര്‍ ഡിസ്ട്രിബ്യൂട്ടേഴ്‌സിനെക്കൂടി അതില്‍ച്ചേര്‍ത്തു. ആകെ ബഹളമായി. സത്യത്തില്‍ എന്താണോ ഉള്ളത്, അതേ അല്ലാത്ത ഒരു വലിയ പ്രശ്‌നമായി കാര്യങ്ങളാകെ മാറി. പുലി വരുന്നേ എന്നു പണ്ടൊരു ഇടയച്ചെക്കന്‍ പറഞ്ഞതുകേട്ട് ആളുകളൊക്കെ ഓടിവന്ന നാടന്‍ കഥയില്ലേ. അതുപോലായി കാര്യങ്ങള്‍. ശരിക്കും ഒരുനാള്‍ പുലി വരും. അതു വേറേ കാര്യം. ഇത്രയേറെ എതിര്‍പ്പു വന്നതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണു ഞാന്‍ അവസാനം ഡിറ്റിഎച്ച് റിലീസ് മാറ്റിവച്ചത്.

വിശ്വരൂപം ജനുവരി ഇരുപത്തഞ്ചിനു റിലീസ് ചെയ്ത് ഒന്‍പതാം പക്കം, അതായത്, രണ്ടു വീക്കെന്‍ഡ് കളക്ഷന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ട് പടം ഡിറ്റിഎച്ചില്‍ വരും. ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ അതാണ്. കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയായിത്തീര്‍ന്നത് എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇതൊരു തോല്‍വിയാണെന്നൊന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല.

സത്യത്തില്‍ തിയറ്ററുകാരുടെ ഭീതിയില്‍ കാര്യമില്ലേ? ഡിറ്റിഎച്ചിലൂടെ നേരത്തേ റിലീസ് ചെയ്യുമെന്നു വന്നാല്‍ ജനം, പ്രത്യേകിച്ച് ആദ്യഷോ കാണണമെന്നു വാശിയുള്ള തരം പ്രേക്ഷകര്‍ അതിനു പിന്നാലേ പോകില്ലേ...

= തികച്ചും തെറ്റായൊരു ഭീതിയാണത്. ആദ്യഷോ കാണണമെന്ന് എത്രപേര്‍ വിചാരിച്ചാലും സീറ്റിംഗ് കപ്പാസിറ്റി അനുസരിച്ച് ഇനാഗുറല്‍ ഷോ കാണുന്നവര്‍ക്കു മാത്രമേ അതു സാധിക്കൂ. തുടര്‍ന്നുള്ള ഷോകളിലും ആളുകള്‍ തള്ളിക്കയറുന്നില്ലേ? വിശ്വരൂപത്തിന്റെ ഡിറ്റിഎച്ച് റിലീസ് പ്രഖ്യാപിച്ച ശേഷവും, അതായത് റിലീസിനു മുന്‍പ് ഡിറ്റിഎച്ചില്‍ പടം വരുമെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കിയശേഷവും, അഥവാ, തീരുമാനം മാറ്റുന്ന കാര്യം അറിയുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ പടത്തിന്റെ തിയറ്റര്‍ സീറ്റ് ബുക്കിംഗ് ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍, റെക്കോഡ് ബുക്കിംഗ് ആണു വന്നത്. അതും രണ്ടാം വാരാന്ത്യത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്ന മട്ടില്‍. അതിനര്‍ത്ഥം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ഡിറ്റിഎച്ച് വഴി കാണിക്കുന്നതൊന്നും തിയറ്റര്‍ പ്രേക്ഷകനു ബാധകമല്ല.

ഞാന്‍ മുന്‍പേ പറഞ്ഞതാണ്. എല്ലാവീട്ടിലും അയ്യപ്പന്റെ പടമുണ്ടെങ്കിലും ശബരിമലയില്‍ ആളു കുറയില്ല. മലയ്ക്കു പോകണ്ടവര്‍ പോകുക തന്നെ ചെയ്യും. ടെലിവിഷന്‍ വന്നപ്പോഴും വീഡിയോ കസെറ്റ് വന്നപ്പോഴും ഡിവിഡി വന്നപ്പോഴുമൊക്കെ സിനിമാക്കാരും തിയറ്ററുകാരും ഒക്കെ ഈ പേടി പേടിച്ചതാണ്. അതിനെയൊക്കെ തിയറ്റര്‍ കള്‍ചര്‍ അതിജീവിച്ചു. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാനപ്രശ്‌നം കള്ളഡിവിഡികളും പൈറേഷനുമാണ്. ഇതുരണ്ടും കാണുന്നവരില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടവര്‍ തിയറ്ററില്‍ എത്താന്‍ പറ്റാതെ പോകുന്ന പുതിയ കമ്യൂണിറ്റിയാണ്. ഇന്നു സിനിമ ധാരാളം ഓണ്‍ലൈനടക്കമുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും കളമൊരുക്കുന്നു. ഇതുമൂലം സിനിമയിറങ്ങിയ ഉടനെ കാണേണ്ടതുമുണ്ട്. സിഡി ഇറങ്ങുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കാനാവില്ല. അപ്പോള്‍ കള്ളസാധനം കാണും.

എന്നാല്‍, ഇങ്ങനെ കാണുന്നവരില്‍ ചെറിയൊരു ശതമാനം ഒഴിച്ചുള്ളവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നല്ല പര്‍ച്ചേസിംഗ് പവറുള്ളവരും കാശു കൊടുത്തുതന്നെ സാധനം വാങ്ങാന്‍ തയ്യാറുള്ളവരുമാണ്. നല്ല വണ്ടിയില്ലാത്തതു കൊണ്ടു കള്ളവണ്ടി കയറേണ്ടിവരുന്നവരാണവര്‍. അവരെക്കൂടി ഈ എന്റര്‍ടെയ്ന്‍മെന്റ് ബിസിനസിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച മാര്‍ഗമാണ് ഡിറ്റിഎച്ച്. അത് മൊത്തത്തില്‍ സിനിമയ്ക്ക് ഗുണമേ ചെയ്യൂ. അല്ലാതെ, കമലഹാസനു തിയറ്ററുകാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിലാക്കി കാശു വാരിയെടുക്കാനുള്ള ഒരു ഞൊടിവിദ്യയൊന്നുമല്ലിത്.

പണമാണു കമലഹാസന്റെ ലക്ഷ്യമെങ്കില്‍ അതിന് ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് മൂന്നും നാലും വര്‍ഷം പ്രയത്‌നിച്ച് ഇത്രയും വലിയ ചലച്ചിത്രപദ്ധതികള്‍ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമല്ല. അതും നന്നായിട്ടറിയാം എനിക്ക്. ആയിരം രൂപയാണ് ഞാന്‍ ഡിറ്റിഎച്ചിനു നിശ്ചയിച്ചത്. അത്രയും കൊടുത്ത് സിനിമ എടുക്കുന്ന ഒരു കമ്യൂണിറ്റിയെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്. അതും സാമ്പ്രദായികമായുള്ള തിയറ്റര്‍ പ്രേക്ഷകനും തമ്മില്‍ സാമ്യമില്ല.

പക്ഷേ, ഡിറ്റിഎച്ചില്‍ എത്തുന്ന സിനിമകളെ മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ സമൂഹം ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങില്ലേ. അതായത്, 1000 രൂപ കൊടുത്ത് ഒരു വീട്ടില്‍ സിനിമ കാണാനെടുക്കുന്നു. അന്നേ ദിവസം സുഹൃത്കുടുംബങ്ങളുടെതായ ഒരു കൂട്ടായ്മ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാകുന്നു. അന്‍പതോ നൂറോ പേരുടെ കൂട്ടം സിനിമ കാണുന്നു. അടുത്ത സിനിമ മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടില്‍. അങ്ങനെ. മള്‍ടിപ്ലക്‌സിലും മറ്റും 200 രൂപയൊക്കെയാണ് ഒരു ടിക്കറ്റിന് എന്നിരിക്കെ അഞ്ചു പേര്‍ കണ്ടാലും ഡിറ്റിഎച്ച് കാണുന്നവര്‍ക്ക് ലാഭമല്ലേ. ആ നിലയ്ക്ക് അതു വലിയൊരു സാദ്ധ്യതയായി ആളുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചാല്‍ തിയറ്ററുകള്‍ പ്രശ്‌നത്തിലാകില്ലേ.

= ഇതെല്ലാം തെറ്റായ ആലോചനകളും വിചാരങ്ങളുമാണ്. ഇവിടെ ഇനിഷ്യല്‍ പുള്ളുണ്ടാക്കുന്ന പ്രേക്ഷകന്‍ തിയറ്ററില്‍ത്തന്നെ വന്നു സിനിമ കാണും. ഏതുതരം നവസാങ്കേതികത വന്നപ്പോഴും തിയറ്ററുകള്‍ അതിനെ മറികടന്നത് സിനിമ തിയറ്ററില്‍ മാത്രം കാണുന്ന കാഴ്ചയുടെയും കേള്‍വിയുടെയും പുതുമകള്‍ നിറഞ്ഞ അനുഭവമാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടാണ്. അങ്ങനെയാണു ത്രീഡിയും സിനിമാസ്‌കോപ്പും സെവന്റി എംഎമ്മും ഡോള്‍ബിയും ഒക്കെ വന്നത്. അത്തരം സാങ്കേതികപുതുമകളെ ഞാന്‍ വിശ്വരൂപത്തിലും പരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. അതു ഞാനായാലും ഈ സാങ്കേതികകലയില്‍ ചിന്താപൂര്‍വം ഇടപെടുന്ന ആരായാലും തുടരുകയും ചെയ്യും.

വിശ്വരൂപം ടെലിവിഷനില്‍ കാണുന്നതും കംപ്യൂട്ടറില്‍ കാണുന്നതും തിയറ്ററില്‍ കാണുന്നതും വ്യത്യസ്തമായ സാങ്കേതികാനുഭവമാണ്. ഇതു മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു പുതിയ പ്രേക്ഷകതലമുറയും ഇവിടെ വളര്‍ന്നുവരുന്നുണ്ട്. പിന്നെ, ആളുകള്‍ സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ചുകൂട്ടി വീട് തിയറ്ററാക്കുമെന്നതൊക്കെ വെറും വിദൂരസ്വപ്നങ്ങളല്ലേ. ഈ വിഷയത്തില്‍ ഒരു സംവാദം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ സംഭവത്തിനു സാധിച്ചു എന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ. ഫിലിം ചേംബര്‍ ഓഫ് കൊമേഴ്‌സിനെയും മറ്റും ചര്‍ച്ചാമേശയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അവസാനം അവര്‍ ചിത്രത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന നിലപാടെടുത്തു. നാലാം ദിവസം അതായത്, റിലീസ് വീക്കെന്‍ഡിനു പിന്നാലെ ചിത്രം റിലീസ് ചെയ്യാമെന്ന നിലപാടുവരെ അവരെത്തി. ഞാനത് രണ്ടാം വീക്കെന്‍ഡ് കഴിഞ്ഞിട്ടുമതി എന്ന് കരുതി.

എന്തായാലും ഇതെച്ചൊല്ലിയുണ്ടായ സംവാദങ്ങള്‍ സിനിമാവ്യവസായത്തിന് ഭാവിയില്‍ ഗുണമേ ചെയ്യൂ. ഡിറ്റിഎച്ച് വരാനേ പാടില്ല എന്ന മട്ടിലുള്ള നിഷേധങ്ങളോടും വിലക്കുകളോടുമാണ് എനിക്കു ദേഷ്യം തോന്നുന്നത്. പണ്ട് ശബ്ദത്തോടു ചാപ്ലിന്‍ കലഹിച്ചതുപോലുള്ള വഴക്കാണിത്.

മള്‍ടിപ്ലക്‌സ് സിനിമകള്‍ സത്യത്തില്‍ നമ്മുടെ സാധാരണക്കാരന്റെ സിനിമകളെയും സിനിമാകാണല്‍ സ്വപ്നങ്ങളെ കവര്‍ന്നെടുക്കുകയല്ലേ. അതുവഴി സിനിമകള്‍ തന്നെ സാധാരണക്കാരന്റേതല്ലാതാകുകയല്ലേ?

= എല്ലാക്കാര്യത്തിലും കൂടുതല്‍ സൗകര്യങ്ങള്‍ വേണമെന്നുള്ള ചിന്ത മനുഷ്യര്‍ക്കിപ്പോഴുണ്ട്. അതിനുള്ള ഒരുക്കിക്കൊടുക്കല്‍ ഒരുതരത്തില്‍ ഇന്നു സാദ്ധ്യമാണ്. അതു പര്‍ച്ചേസ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നവര്‍ അതുപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു.

സണ്‍ ഓഫ് സര്‍ദാര്‍ പോലുള്ള സിനിമകള്‍ പോലും നൂറുകോടി ക്ലബ്ബില്‍ കയറുന്നു. അപ്പോള്‍ വിശ്വരൂപത്തിന് അതുപോലെ, തിയറ്ററുകളെ മാത്രം അല്ലെങ്കില്‍ ചാനല്‍ വിപണിയെയും കൂടി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് വിജയം സാദ്ധ്യമല്ലേ?

= ഇതു വിജയത്തിന്റെയും പരാജയത്തിന്റെയും പ്രശ്‌നമല്ല. മുന്‍പ് ചാനല്‍ വിപണിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോഴതുണ്ട്. അതൊരു പുതിയ വരുമാനമാര്‍ഗമാണ്. അതുപോലെയൊരു പുതിയ വരുമാനമാര്‍ഗമാണ് ഡിറ്റിഎച്ച്. അതിനുപുറമേ, അതുവഴി കള്ളഡിവിഡി പരിപാടികള്‍ തകര്‍ത്ത് വരുമാനസ്രോതസ്സിനെ സംരക്ഷിക്കാനും സാധിക്കും. ഇതുവഴി കൂടുതല്‍ നിര്‍മാണച്ചെലവാവശ്യപ്പെടുന്ന സിനിമകള്‍ക്ക് വേണ്ട ഭാവനയും ആസൂത്രണവും സാദ്ധ്യമാകും. മൊത്തത്തില്‍ സിനിമ കൂടുതല്‍ വിപുലമായ തലത്തില്‍ സാദ്ധ്യമാകും. ഒരു ബെന്‍ഹറോ ടൈറ്റാനിക്കോ അവതാറോ ഒക്കെ ആലോചിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന തലത്തിലേക്ക് സൗത്ത് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമയ്ക്കു വളരാനുള്ള വഴിയുമാകും.

പിന്നെ, സണ്‍ ഓഫ് സര്‍ദാരിന്റെ കാര്യമാണെങ്കില്‍ അതു തിയറ്ററിനെയാകണം ആശ്രയിച്ചത്. അതും വേണം. മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങളും ആകാം. അതുകൊണ്ട് തിയറ്ററിലെ തിരക്കു കുറയില്ല. നാട്ടില്‍ ചായക്കടകളുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ചെറിയ റസ്റ്റോറന്റുകള്‍ വന്നു. ഇപ്പോള്‍ എമ്പാടും പലതരം നക്ഷത്രഹോട്ടലുകള്‍ വന്നു. ആളുകള്‍ ഹോട്ടല്‍ ഇടങ്ങള്‍ പണ്ടത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. എന്നെല്ലാംവച്ച് ഒരൊറ്റ വീടിന്റെയും അടുക്കള മൂടിയില്ല. വീട്ടുകുശിനി വേറേ, വിപണിക്കുശിനി വേറേ. പലരും കരുതുന്നുണ്ട്,

വിശ്വരൂപത്തിനു മുടക്കിയ കാശുകിട്ടില്ല എന്നു ഭയന്ന് കമല്‍ എന്തോ കാട്ടിക്കൂട്ടുകയാണെന്ന്. അതു തെറ്റായ ധാരണയാണ്. വിശ്വരൂപത്തിനു ഡിറ്റിഎച്ച് വിപണിയെ ആശ്രയിക്കാതെ തന്നെ മുടക്കുമുതല്‍ കണ്ടെത്താനാകും. ഇതുപക്ഷേ, പുതിയൊരു വാണിജ്യരീതിക്കു തുടക്കം കുറിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു.

ഈ ചോദ്യം അല്പം സ്വകാര്യമാണ്. ഇത്തരം മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങുന്നതുകൊണ്ട് കമല്‍ എന്ന കലാകാരനെ, ക്രിയേറ്ററെ അതു തളര്‍ത്തുകയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയുമല്ലേ...

= അങ്ങനൊന്നുമല്ല. കമലിലെ കലാകാരനും ക്രിയേറ്ററും മനുഷ്യനെന്ന നിലയില്‍ ഇവിടെ ഇടപെടുന്ന ആളാണ്. വിശ്വരൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്‌നങ്ങളും അവയില്‍ പലരുടെ നിലപാടുകളും ഇടപെടലുകളും എന്നെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലേക്കും കാഴ്ചപ്പാടുകളിലേക്കും കണ്ടെത്തലിലേക്കുമാണു നയിക്കുന്നത്. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍, ഞാനുദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും പുതിയൊരു പരസ്യവിസ്‌ഫോടനം തന്നെയാണു നടന്നത്. വിശ്വരൂപത്തിന് ഞാന്‍ അന്‍പതുകോടി രൂപ മുടക്കിയാല്‍ സാധിക്കുന്നതിലും വലിയൊരു പരസ്യബഹളമാണ് ഈ പ്രശ്‌നത്തിലൂടെ അവരെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഒരുക്കിയത്. അതുകൊണ്ട്, സംഗതികളുടെ പോക്കില്‍ നിലപാടിന്റെ തലത്തില്‍ ഞാന്‍ നിരാശയും രോഷവുമൊക്കെ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാം പിന്നെ, ഞാന്‍ ഒരു തലത്തില്‍ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്. തോല്‍ക്കാന്‍ മനസ്സില്ലാത്ത ഒരാളാണു ഞാന്‍. അതുകൊണ്ട്, വെല്ലുവിളികള്‍ എന്നിലെ ഊര്‍ജത്തെ ആന്തരികമായി കെട്ടഴിച്ചുവിടുന്നുണ്ട്. പിന്നെ, ഇതൊരു കമല്‍ പടം ആയതുകൊണ്ടുകൂടിയാണല്ലോ ഇത്രയും എതിര്‍പ്പുകള്‍, വിവാദങ്ങള്‍, ചര്‍ച്ചകള്‍, വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യമൊക്കെ ഉണ്ടായത്. അത് ഒരു കലാകാരന്‍, ജനപ്രീതിയുള്ള നടന്‍ എന്നൊക്കെയുള്ള നിലകളില്‍ ഒരു അംഗീകാരമായിട്ടും എനിക്കു വേണമെങ്കില്‍ കാണാം.

വിശ്വരൂപം റിലീസ് ചെയ്തിട്ട് ഗംഭീര അഭിപ്രായം ആദ്യദിനങ്ങളില്‍ത്തന്നെ ഉണ്ടായാല്‍, അതിനുശേഷം ഡിറ്റിഎച്ച് റിലീസു നടത്തിയാല്‍ ഇപ്പോള്‍ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ അപ്പോള്‍ ബുക്കു ചെയ്യുകയില്ലേ. അങ്ങനെയൊരു അഭിപ്രായമുണ്ടായില്ലെങ്കിലോ എന്ന ഭയമാണോ കമല്‍ ഹാസനെ ഒരു മുന്‍കൂര്‍ ശ്രമത്തിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്...

= ഒരിക്കലുമല്ല, ആകുകയുമില്ല. കാരണം, ഇപ്പറഞ്ഞതിനു വിരുദ്ധമായി ഡിറ്റിഎച്ചില്‍ ആദ്യം റിലീസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകുന്ന അഭിപ്രായം മോശമാണെങ്കില്‍ ആളുകള്‍ പിന്നെ തിയറ്ററില്‍ വരുമോ എന്നു തിരിച്ചും ചിന്തിക്കാമല്ലോ. അത്തരം ഭയങ്ങളുള്ള ആളാണെങ്കില്‍ ഇത്തരം വലിയ സിനിമകളെപ്പറ്റി മോഹിക്കുക പോലും ചെയ്യില്ലല്ലോ. എനിക്കു മാത്രമല്ല, വലിയ എപിക്ക് മാനങ്ങളുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങളെ സ്വപ്നം കാണുന്ന ഏതൊരു ചലച്ചിത്രകാരനും നടനും അതു കൂടുതല്‍ സുഗമമായി സാദ്ധ്യമാക്കാനുള്ള വഴികളെപ്പറ്റിയാണു ഞാനാലോചിക്കുന്നത്.

നമ്മള്‍ നേരത്തേ സാധാരണക്കാരന്റെ സിനിമ എന്നൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു. അതിനോടു ചേര്‍ത്തു ചോദിക്കുകയാണ്. സത്യത്തില്‍ ഈ നൂറുകോടിയുടെയും മറ്റും സിനിമ നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ടോ?

= അങ്ങനെ ചോദിച്ചാല്‍ സിനിമ തന്നെ നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ടോ എന്നു തിരിച്ചു ചോദിക്കേണ്ടിവരും. സിനിമ ഒരിക്കലും ഒരു എസെന്‍ഷ്യല്‍ സംഗതി അല്ല. സത്യത്തില്‍ എന്താണ് സിനിമകൊണ്ടുള്ള ഒഴിവാക്കാനാകാത്ത ഭൗതികാവശ്യം? ഒന്നുമില്ല. ഇപ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ മുഴുവന്‍ വലിയ യുദ്ധമാണു നടക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഇവിടാരെങ്കിലും സിനിമയെടുക്കുമോ? അതെടുത്താല്‍ത്തന്നെ കാണാനാരെങ്കിലുമുണ്ടാകുമോ? വലിയ ആഭ്യന്തരപ്രശ്‌നങ്ങളുള്ള പല തകര്‍ന്ന രാഷ്ട്രങ്ങളിലും ഇപ്പോള്‍ സിനിമയില്ല. അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലൊക്കെ തിയറ്ററുകള്‍ പോലുമില്ലാതായിട്ടുണ്ട്. ഇതൊരു എസന്‍ഷ്യല്‍ സര്‍വീസേ അല്ല. ഒരു സിനിമാശാല വേണോ ഒരു പള്ളിക്കൂടം വേണോ എന്നൊരു സന്ദിഗ്ദ്ധഘട്ടം ഉണ്ടായാല്‍ നമ്മളെല്ലാം പള്ളിക്കൂടത്തിനുവേണ്ടിയായിരിക്കും നില്‍ക്കുക. സിനിമയും ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്, അതു വേറേ തലത്തിലുള്ള കാര്യം. പക്ഷേ, ഒന്നാമതു വേണ്ടതെന്താണെന്ന ചോദ്യം വന്നാല്‍ പള്ളിക്കൂടമായിരിക്കും ഉത്തരം. അപ്പോള്‍ സിനിമ തന്നെ അങ്ങനെയൊരു അത്യാവശ്യകാര്യമല്ല.

പിന്നെ, സിനിമയുണ്ടാകുമ്പോള്‍ അതു നൂറുകോടിയുടെയും ഒരു കോടിയുടെയും ഒക്കെയുണ്ടാകും. ഞാന്‍ അഭിനയിക്കുന്ന എല്ലാ സിനിമകളും നൂറുകോടിയുടേതല്ല. ഉന്നൈപ്പോല്‍ ഒരുവന്‍ ചെയ്തിട്ടാണ് ഞാന്‍ വിശ്വരൂപം ചെയ്യുന്നത്. കുറേക്കാലം മുന്‍പ് ഇത്രയും വലിയ മാര്‍ക്കറ്റ് മുന്നിലില്ലാതിരുന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്തിരുന്നത് ആ വിപണിക്കുള്ളില്‍ നില്‍ക്കുന്ന നിര്‍മാണച്ചെലവുള്ള ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു.

പിന്നെ, ചെലവിന്റെ കാര്യം. രാഷ്ട്രീയപ്പാര്‍ട്ടികളും നേതാക്കളും പ്രതിച്ഛായാനിര്‍മാണത്തിനായി ചെലവാക്കുന്നത് എത്ര വലിയ സമ്പത്താണ്. ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുവേണ്ടി ചെലവാക്കുന്നത് എത്ര ആയിരം കോടിയാണ്. ഇതൊക്കെ ആര്‍ക്കു പ്രയോജനപ്പെടുന്ന വിനിയോഗമാണ്? അതിലും വലിയ പാപമാണോ സിനിമ ചെയ്യുന്നത്? വിശ്വരൂപത്തിലെത്തി നില്‍ക്കുന്ന കമല്‍ ഹാസന്‍ ഏഴു ദിവസം കൊണ്ട് ഷൂട്ടിംഗ് തീര്‍ത്ത കന്യാകുമാരിയിലെയും നായകനാണ്.

അതേകാര്യം തന്നെയാണ് എനിക്കു ചോദിക്കാനുള്ളത്. കന്യാകുമാരിയില്‍ തുടങ്ങുന്ന ഒരു കരിയറില്‍ പിന്നീട് ഡെയ്‌സിയും മഹരാസനും പോലുള്ള പടങ്ങള്‍ക്ക് പണം വാങ്ങാതെ പോലും താങ്കള്‍ അഭിനയിക്കുന്നു. ഇന്നാണെങ്കില്‍ പുതിയ സാങ്കേതികത ചെലവുകുറഞ്ഞ സിനിമകള്‍ സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന കാലവും. ഇത്തരമൊരു വിപ്ലവത്തോടൊപ്പം താങ്കളെപ്പോലെ വലിയ ജനപ്രിയത നേടിയൊരു നടനും കൂടിയുണ്ടെങ്കില്‍ അത് മറ്റൊരു വലിയ ഗതിമാറ്റത്തിനു കാരണമാകില്ലേ? മൈനയുടെ പോസ്റ്ററുകള്‍ വന്നത് ആ ചിത്രത്തെയും സംവിധായകനെയും അനുമോദിക്കുന്ന താങ്കളുടെ വാക്യങ്ങളോടെയാണ്.

= ചെറിയ ചിത്രങ്ങള്‍ പാടില്ലെന്നോ വേണ്ടെന്നോ ഞാനൊരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്റേതായ ചെറിയ സിനിമാസംരംഭങ്ങള്‍ ഞാനും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, എപ്പോഴും എല്ലാ സിനിമയും ചെറിയ സിനിമകളാകണമെന്നില്ലെന്നേ ഉള്ളൂ. ചെറിയ സിനിമകള്‍ മാത്രമേ പാടൂ എന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നമുക്കൊരു ഡേവിഡ് ലീന്‍ വേണ്ടെന്നുവയ്‌ക്കേണ്ടിവരും. ഒരു ബ്രിജ്ജ് ഓണ്‍ റിവര്‍ ക്വായി നമുക്കു വേണ്ടേ? അങ്ങോട്ടൊന്നും അങ്ങു കേറിപ്പിടിച്ചുപോകണ്ടെന്നു വയ്ക്കാം. എന്നാലും നമുക്കും വേണ്ടേ നമ്മുടേതായ ഒരു ചെമ്മീന്‍. നമുക്കു രാമു കാര്യാട്ടു വേണ്ടേ? അതും വേണം, ഇതും വേണം... എല്ലാം വേണം. ഇതെല്ലാം സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന വിശാലമായ ഇടമാണു സിനിമയുടേത്.

താങ്കള്‍ ഹിന്ദിയില്‍ നിന്ന് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും സിനിമകളുടെ ആശയം സ്വീകരിക്കാറുണ്ട്. ദ്രോഹ്കാലിനെ കുരുതിപ്പുനലും എ വെനസ്‌ഡേയെ ഉന്നൈപ്പോല്‍ ഒരുവനുമായി പരിവര്‍ത്തനപ്പെടുത്തി. ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ താങ്കള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഹിന്ദിയിലെ സമാന്തരസിനിമകളെയാണെങ്കിലും അവര്‍ ചെയ്യുന്നതില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ അതു ചെയ്യുന്നത് കൂടുതല്‍ ജനപ്രിയമായ നിലയിലാണ്. കോ സ്റ്റാറായി താങ്കള്‍ അര്‍ജുനെയും മോഹന്‍ലാലിനെയും പോലുള്ളവരെ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നു. ഇതൊരു കച്ചവടതന്ത്രമല്ലേ?

= അത് നമ്മുടെ തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ ഒരു സൗഭാഗ്യമാണ്. നമ്മുടെയിവിടെ, പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളത്തില്‍ ഏറ്റവും വലിയ സ്റ്റാറുകളായി നില്‍ക്കുന്ന ആളുകള്‍ തന്നെയാണ് ഇവിടത്തെ സമാന്തരസിനിമകളെയും നല്ലതോതില്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. അത് പണ്ടും അങ്ങനെയാണ്. ചെമ്മീന്‍ എന്ന പടത്തില്‍ അന്നത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാന സ്റ്റാര്‍ ഹീറോകളഭിനയിക്കും. ഇതു നോര്‍ത്തില്‍ പറ്റില്ല. അവിടെ, ഈ രണ്ടു ധാരകളും വേറിട്ടുനില്‍ക്കുന്നു. ഇവിടെ മമ്മൂട്ടി ഒരു മതിലുകളും ചെയ്യും. തൊട്ടുപിന്നാലെ കമേഴ്‌സ്യല്‍ സിനിമയും ചെയ്യും. പിന്നെ, നല്ല വിചാരത്തോടെ ചെയ്താല്‍ എല്ലാം നല്ലതായി വരും. നല്ല മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രം ഒരു കുഴപ്പം പിടിച്ച കാര്യമല്ല.

വീരുമാണ്ടി, അന്‍പേ ശിവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിത്രങ്ങള്‍ അല്പകാലം മുന്‍പ് അങ്ങു ചെയ്യുന്നു. അതിനുമുന്‍പ് ഇന്ത്യനും അവ്വൈ ഷണ്‍മുഖിയും പോലുള്ള പടങ്ങളും. ഇന്ത്യനും അവ്വൈ ഷണ്‍മുഖിയും വന്‍വിജയമായപ്പോള്‍ മികച്ച സാമൂഹികവിഷയങ്ങള്‍ ആഴം നിറഞ്ഞ അടക്കത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്ത വീരുമാണ്ടിയും അന്‍പേ ശിവവും അര്‍ഹിക്കുന്ന വിജയം നേടുന്നില്ല. ഹേ റാം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു സിനിമയായിരുന്നിട്ടും അതും ഇപ്പറഞ്ഞവിധമൊരു സവിശേഷശ്രദ്ധ നേടുന്നില്ല. ദശാവതാരം നിരൂപകരില്‍നിന്നും പ്രേക്ഷകരില്‍നിന്നും എതിരഭിപ്രായങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇത്തരം തിരിച്ചടികള്‍ മൂലമാണോ വീണ്ടും മന്ഥന്‍ അമ്പു പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങളിലേക്കു തിരിയുന്നത്.

= ഇവയില്‍ വീരുമാണ്ടിക്ക് നല്ല ശ്രദ്ധയും അഭിനന്ദനവും കാശും കിട്ടിയതാണ്. ഇന്നത്തെ മാര്‍ക്കറ്റ് വാല്യു വച്ചുനോക്കിയാലും നല്ല ലാഭമായിരുന്നു ചിത്രം. അതൊരു അമ്പതുകോടിപ്പടമാണ്. അന്‍പേ ശിവത്തിന് ഞാന്‍ കരുതിയ പ്രതികരണം ലഭിച്ചില്ല. ദശാവതാരം രണ്ടുതരം അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും കാശൊക്കെ കിട്ടിയ പടമാണ്. ഹേ റാം അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഫോര്‍മാറ്റിലോ ഫോര്‍മുലയിലോ ഉള്ള പടങ്ങളില്‍ തുടരെ അഭിനയിക്കുന്ന, ഭാഗമാകുന്ന ആളല്ല. ഹേ റാം കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നത് തെനാലിയാണ്. പിന്നെ, പഞ്ചതന്ത്രവും പമ്മല്‍ കേ സംബന്ധവും പോലുള്ള പടങ്ങള്‍. ഇപ്പോള്‍ മന്മഥന്‍ അമ്പു ചെയ്യുന്നത് ദശാവതാരത്തിനു ശേഷമാണ്. ദശാവതാരം എന്ന വലിയ ഹിറ്റ് പടം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അതു ചെയ്യുന്നത്. അതിന്റെ ഇടയില്‍ ചെയ്യുന്ന പടം ഉന്നൈപ്പോല്‍ ഒരുവനാണ്. ഞാനോ മറ്റൊരാളോ ഭാവിക്കുന്ന, വിചാരിക്കുന്ന, ഉരുവപ്പെടുത്തുന്ന പ്രമേയങ്ങളുടെ വിഭിന്നതകളുടെ അകത്തളങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നതില്‍നിന്നു ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദം കൂടിയാണ് ആര്‍ടിസ്റ്റ് എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ പ്രതിഫലം.

ദശാവതാരം തമിഴ്‌നാട്ടിലടക്കം ബുദ്ധിജീവികളില്‍നിന്ന് വിരുദ്ധമായ അഭിപ്രായം വാങ്ങിയ ചിത്രമാണ്. ഇത്തരം സമയങ്ങളില്‍ സ്വയം ഒരു ഇന്റലക്ച്വല്‍ കൂടിയായ ഫിലിം മേക്കര്‍ കമല്‍ ഹാസന്‍ അതിനെ എങ്ങനെയാണു നോക്കിക്കാണുന്നത്, പ്രതികരിക്കുന്നത്?

= ഒന്നുമില്ല. ഒന്നുമില്ല. ഇതേ ആളുകള്‍ തന്നെ അഞ്ചുകൊല്ലം കഴിഞ്ഞ് എന്താ അങ്ങനൊരു പടം പിന്നീട് ചെയ്യാത്തത് എന്നു ചോദിക്കും. ഇതൊന്നും ഞാന്‍ വെറുതെ പറയുന്നതല്ല. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ബുദ്ധിജീവികള്‍ അന്‍പേ ശിവം കണ്ടിട്ട് അതു കൂടുതല്‍ ഇടത്തേക്കു ചെരിഞ്ഞുപോയി, അതാണ് അതിനോടു കോപമായത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ഇപ്പോഴൊക്കെ അതേ ആളുകള്‍ അന്‍പേ ശിവത്തിലെ ഇടത്തോട്ട് ചെരിഞ്ഞെന്ന് അവരന്നു പറഞ്ഞ ആ ഒരു മാനവികതയുടെ കലാസ്പര്‍ശത്തെപ്പറ്റിയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതു മുന്‍പും കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പരിചിതമായതുകൊണ്ട്, പൊടുന്നനെയുള്ള പ്രതികരണങ്ങളില്‍ പതറുകയോ അതിനോട് വൈകാരികമായി പ്രതികരിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. ഹേ റാം ഇറങ്ങിയ സമയത്ത് കുറേ എതിര്‍പ്പും ബഹളവും ഒക്കെയുണ്ടായി. ഇന്നിപ്പോള്‍ അങ്ങനൊരു പടം ഇനിയെന്നാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് എന്നോടുള്ള ചോദ്യം. ഇതെല്ലാം പാര്‍ട് ഓഫ് ദ ഗെയിം. സാധാരണ പ്രേക്ഷകരെന്നു നാം പറയുന്നവരുടെ പ്രതികരണം പെട്ടെന്നു കിട്ടും. ഈ ബുദ്ധിജീവികളുടെ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള പ്രതികരണത്തിനായി ഞാന്‍ അല്പകാലം കാത്തിരിക്കണം. അത്രയേ ഉള്ളൂ വ്യത്യാസം. ചിലപ്പോള്‍ ആറു മാസം, വേറേ ചിലപ്പോള്‍ ആറുവര്‍ഷം. പിന്നെ, ക്രിട്ടിസിസം എന്നതിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥധര്‍മമെന്തെന്ന് മറന്നുപോയതുപോലെയാണ് ഇന്ന് ക്രിട്ടിസിസം വരുന്നത്.

ചാരു നിവേദിതയായിരുന്നു അന്ന് കാര്യമായി വിമര്‍ശനം തൊടുത്തത്?

= ചാരു നിവേദിത കാര്യങ്ങളെ കാണുന്ന കണ്ണിന്റെ കാര്യത്തില്‍ എനിക്കു സന്ദേഹമുണ്ട്. നിത്യാനന്ദയെ ഒരു ദൈവപുരുഷനായിക്കണ്ടുകൊണ്ട് ചാരു നിവേദിത സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ, നിത്യാനന്ദയുടെ ശരിയായ ചിത്രം പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ താനിതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല, താനിക്കാര്യത്തില്‍ ഇന്നസെന്റാണ് എന്ന മട്ടില്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതില്‍ ചാരു നിവേദിത വ്യക്തത പുലര്‍ത്തുന്നുവോ എന്നതു ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു. ആ വാദങ്ങളെ ഞാന്‍ അത്രയങ്ങു വിലവയ്ക്കുന്നുമില്ല. സാഹിത്യരചനയുടെ കാര്യത്തിലും എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലിയോട് ചില വിരുദ്ധാഭിപ്രായങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്. ഒരു ഓപ്പണ്‍ സൊസൈറ്റിയെന്ന നിലയില്‍ എല്ലാത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും ഇവിടെ ഇടമുണ്ട്. അതു ഞാന്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു.

നമുക്ക് ചലച്ചിത്രകാരന്മാരുണ്ട്, ചലച്ചിത്രപഠിതാക്കളുണ്ട്, താങ്കളെപ്പോലെ ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ വിവിധമേഖലകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരുണ്ട്. നമുക്കൊരു ഫിലിം ഫിലോസഫറുണ്ടോ? സിനിമയെ അതിന്റെ എല്ലാ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന താങ്കളെ ഞാനൊരു ഫിലിം ഫിലോസഫര്‍ എന്നു സംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് എന്താണ് താങ്കളുടെ ഫിലിം ഫിലോസഫി എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ എന്താവും മറുപടി.

= എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഫിലോസഫി തന്നെയാണ് എന്റെ ഫിലിം ഫിലോസഫിയും. അത് ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ അവിടെ വന്നോളും. അന്‍പേ ശിവം എന്തു ഫിലോസഫിയാണ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്. മനുഷ്യസ്‌നേഹം, മാനവികത... അതുമാത്രമാണതിന്റെ ഫിലോസഫി. അത് ഒരു നായയെക്കൂടി, ഒരു ചെടിയെക്കൂടി നമ്മുടെ ഒപ്പംകൂട്ടുന്നൊരു സാകല്യഭാവമാണ്. അങ്ങനൊരു വിശ്വസ്‌നേഹഭാവമല്ലാതെ, എനിക്കൊരു ഈശ്വരവിശ്വാസവുമില്ല, ഈശ്വരസ്‌നേഹവുമില്ല, ഈശ്വരസേവയുമില്ല.

കടവുള്‍ ഇര്ക്കിലേന്ന് നാന്‍ ശൊല്ലലെ... ഇരുന്താ നല്ലാരുക്കും.. എന്നാണ് ദശാവതാരത്തില്‍ അവസാനം പറയുന്നത്...

= ഇരുന്താ നല്ലാരുക്കും... ആനാ ഇല്ലേങ്കിറതു താന്‍ നിജം. ഇതെല്ലാം എന്റെ സിനിമയില്‍ വരും. ഞാന്‍ സിനിമയില്‍ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു. ഒരു സ്‌കൂള്‍ ടീച്ചറോ നക്‌സലൈറ്റോ ആകാം. എന്തും സംഭവിക്കാം. ഞാന്‍ ദൈവത്തിലോ അവിടന്നുള്ള സ്‌നേഹത്തിലോ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, മനുഷ്യരില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു, സ്‌നേഹിക്കുന്നു. എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെല്ലാം എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് കലാകാരന്മാരായി. അതിനു പകരം അവര്‍ മറ്റൊരു തരം ആളുകളായിരുന്നെങ്കില്‍, ഞാനാ സ്വാധീനത്തില്‍ അങ്ങനെ പോയിരുന്നേനേ. അത്രയും ഞാന്‍ ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരില്‍ ആഴത്തില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു.

അഭിമുഖം: കമല്‍ ഹാസന്‍ / അന്‍വര്‍ അബ്ദുള്ള

(മാധ്യമം വാരികയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

വര്‍ത്തമാനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Anvar Abdullah

ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്

Kiran Thomas Thompil — Thu, 31 Jan 2013 13:10:05 +0000

ബോധപൂര്‍വ്വമായ തമസ്ക്കരണം ദൃശ്യ മാധ്യമ രംഗത്ത് സാധ്യമല്ല എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംഭവത്തെ മുക്കിക്കളയാമെന്ന് തീരുമാനിക്കാം . പക്ഷെ മറ്റിടങ്ങളില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെടും. എന്ത് തമസ്കരിച്ചു എന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടും. ഇവിടെയാണ്‌ വിശ്വാസീയതയുടെ പ്രശ്നം.

(ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്‍ , മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, 2013 ജനുവരി 6)

അതിനിടയില്‍ മാതൃഭൂമിക്ക് എന്തിനാണൊരു ചാനല്‍ എന്ന മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് കവര്‍സ്റ്റോറിയില്‍ പുതിയ ചാനലിന്റെ പ്രസക്തിയേയും നിലപാടിനേയും പറ്റി വാചാലനാകുമ്പോള്‍ ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണ്‌ മുകളില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. തന്റെ ചാനല്‍ പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങി ദിവസങ്ങള്‍ക്കകം ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ ഉണ്ണിക്ക് തന്നെ വിനയായി വന്നു എന്നത് വിധിയാകാം. വി.എസ് അച്യുതാനന്ദന്റെ സ്പോടനാത്മക വെളിപ്പെടുത്തല്‍ ഉള്ള അഭിമുഖം ഉണ്ണി അവതരിപ്പിച്ച് മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക് അകം തങ്ങളുടെ കോമ്പിറ്റേറ്റര്‍ ചാനലില്‍ രാജീവ് ദേവരാജ് ഉണ്ണി തമസ്കരിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തി പറയാതെ വയ്യ എന്ന പ്രോഗ്രാം ചെയ്ത് ഉണ്ണിയുടെ വിശ്വാസ്യതയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തു.

രാജീവ് ദേവരാജ് ഉണ്ണിയെ പേരെടുത്ത് പറഞ്ഞ് ആക്രമിച്ചില്ലെങ്കിലും ഉണ്ണിയുടെ വാര്‍ത്താ തമസ്ക്കരണത്തെ അല്ലെങ്കില്‍ ഉണ്ണി ചോദിക്കാതെ പോയ ചോദ്യങ്ങളെ പ്രേക്ഷക സമൂഹത്തിലേക്ക് കടത്തി വിടുകയായിരുന്നു. രാജീവ് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ണി ചോദിക്കാതെ വിട്ട ചോദ്യങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട് . പ്രേക്ഷകന്‌ അരണയുടെ ബുദ്ധിയാണ്‌ എന്നും അവന്‌ ഇതൊന്നും ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ഇടമില്ല എന്നുമുള്ള ധാര്‍ഷ്ട്യത്തില്‍ നിന്നാണ്‌ ഉണ്ണീ ബാലകൃഷ്ണന്മാര്‍ ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു. ഉണ്ണിയുടെ അഭിമുഖം അത്തരത്തില്‍ ഒരു വിശകലനത്തിനെടുക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്‌

ഇപ്പോള്‍ വിവാദമായ പി.കരുണാകരന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഉണ്ണിയുടെ ചോദ്യത്തിന്‌ മറുപടി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വി.എസ് കടത്തി വിടുന്ന ആദ്യത്തെ കള്ളമാണ്‌ എസ് രാജേന്ദ്രനെ തന്റെ സെക്രട്ടറി ആക്കി അയച്ചത് പിണറായി വിജയനാണെന്ന വാദം. രാജേന്ദ്രന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ഉണ്ടായ പിഴവുകള്‍ മൂലം രാജേന്ദ്രനെ മാറ്റണമെന്ന് വിജയനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു എന്നും വിജയന്റെ സമ്മതത്തോടെ രാജേന്ദ്രനെ ഒഴിവാക്കി എന്നും വി.എസ് കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു. ഇതോടൊപ്പം രാജേന്ദ്രനെതിരെ മുന്‍കാല പ്രാബല്യത്തില്‍ ഒരു ആക്ഷേപവും വി.എസ് ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട് അതിങ്ങനെ:

ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് ഓഫീസിലെ ട്രഷറിയുടെയും ഭരണത്തിന്റെയും സൂക്ഷിപ്പുകാരനായി വെച്ചിരുന്നയാളെ പിന്നീട് വിജയന്‍തന്നെ മാറ്റി. അവന്റെ കൊള്ളുകില്ലായ്മ കൊണ്ട് അവിടന്നും മാറ്റി. ഞാന്‍ മാറ്റിയത് മാത്രമല്ല, പാര്‍ട്ടി സ്റ്റേറ്റ് കമ്മിറ്റി മെമ്പര്‍കൂടിയായിരുന്ന അയാള്, പണത്തിന്റെ വരവുചെലവുകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരുത്തനായിരുന്ന ആളെത്തന്നെ അക്കാര്യത്തിലുള്ള സംശയം മൂലം മാറ്റി. ഞാന്‍ എന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറ്റിയതുപോലെതന്നെ വിജയനും മാറ്റി.

വി.എസ് ഇവിടെ രാജേന്ദ്രനെ ഉന്നം വയ്ക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ എന്റെ സെക്രട്ടറി ആകുന്നതിന്‌ മുന്നെ വിജയന്‍ നടപടി എടുത്തിരുന്നു എന്നതും ഹൈലൈറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ അത്തരത്തില്‍ ഒരുത്തനെ വിജയന്‍ വി.എസിന്റെ സെക്രട്ടറി ആയി അയച്ചു എന്നും വി.എസിവിടെ പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഇതൊക്കെ വി.എസ് പറയുമ്പോഴും ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്‍ ഒരു മറു ചോദ്യവും ചോദിക്കാതിരിക്കുന്നിടത്താണ്‌ രാവീവ് ദേവരാജ് ഉണ്ണിയുടെ തമസ്ക്കരണം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. രാജീവ് വി.എസിന്റെ നുണ ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു:

പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയ വി എസ് അച്യുതാനന്ദനെക്കാണാന്‍ ഒരേ ഒരു പാര്‍ട്ടി നേതാവ് മാത്രമേ അന്ന് ആ സമയം വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അത് സംസ്ഥാന സമിതി അംഗവും വി എസ് അച്യുതാനന്ദന്റെ വിശ്വസ്തനുമായിരുന്ന എസ് രാജേന്ദ്രനായിരുന്നു. ആ രാജേന്ദ്രനാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജയിച്ച് വി എസ് മുഖ്യമന്ത്രിയായപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറിയായത്. പാര്‍ട്ടി ആസ്ഥാനമായ എ കെ ജി സെന്ററില്‍ ചുമതലയില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കപ്പെട്ടതിനെത്തുടര്‍ന്നാണ് രാജേന്ദ്രന്‍ വി എസുമായി കൂടുതല്‍ അടുത്തത്. ആ അടുപ്പമാണ് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി പദത്തില്‍ എത്തിച്ചതും. എന്നിട്ടും വി എസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നു എസ് രാജേന്ദ്രന്‍ പിണറായി വിജയന്റെ ആളായാണ് തന്റെ ഓഫിസില്‍ എത്തിയതെന്ന്.

വി.എസിന്റെ സെക്രട്ടറി ആകുമ്പോള്‍ രാജേന്ദ്രന്‍ പിണറായി വിരുദ്ധനും വി.എസിന്റെ വിശ്വസ്തനുമാണ്‌ എന്ന് അറിയാത്ത ആളല്ല ഉണ്ണി. എന്നാല്‍ അത് ചോദിച്ചാല്‍ തന്റെ സ്ഥാപനം ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഉപജാപത്തിന്റെ ശക്തി ചോര്‍ന്നു പോകുമെന്ന് ഉണ്ണിയിലെ കച്ചവട സമ്മര്‍ദ്ദത്തിന്‌ നന്നായി അറിയാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഉണ്ണി ആ ചോദ്യം തമസ്ക്കരിച്ചു.

പിന്നീട് ഉണ്ണി നീങ്ങുന്നത് ലാവലിന്‍ കേസിലേക്കാണ്‌ പിണറായി വിജയന്‍ സാമ്പത്തിക നേട്ടമുണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന ഉണ്ണിയുടെ ചോദ്യത്തെ വി.എസ് നേരിട്ടത് ഇങ്ങനെ:

അത് ഒരു സാക്ഷിപറഞ്ഞ വസ്തുതയെപ്പറ്റിയാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ വിജയനെ എന്താ പ്രതിപ്പട്ടികയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാതിരുന്നത്? അപ്പോള്‍ കേസ് ശരിക്കും വിചാരണ ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടീട്ടാണ് സി.ബി.ഐ. ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഏതെങ്കിലും ഒരു കേസില്‍ മറ്റ് കുഴപ്പമൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല എന്നുകരുതി, ആസ് എ ഹോള്‍ കേസില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല. അതിലൊരാള്‍ ഉന്നയിച്ച ആക്ഷേപം, ഞാന്‍ പൈസ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞത് അന്വേഷിച്ചിട്ട്, ഇല്ല അതിന് തെളിവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിയെന്നേ ഉള്ളൂ. ആസ് എ ഹോള്‍, ലാവലിന്‍ കേസില്‍ അയാള്‍ എട്ടാം നമ്പര്‍ പ്രതിയാണ്.

ഇവിടെ ഉണ്ണി വീണ്ടും അടുത്ത ചോദ്യം തമസ്ക്കരിക്കുന്നു. എന്താണ്‌ സി.ബി.ഐ കുറ്റപത്രത്തില്‍ വിജയനുണ്ടാക്കിയ നേട്ടം എന്ന ചോദ്യം . കുറ്റപത്രം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആളല്ല ഉണ്ണി. ലാവ്ലിന്‍ കേസില്‍ സി.ബി.ഐ എന്ത് ആക്ഷേപമാണ്‌ വിജനെതിരെ ഉന്നയിച്ചതെന്നോ വ്യക്തിപരമായി എന്തെങ്കിലും നേട്ടം വിജയന്‌ കിട്ടി എന്നോ ആ കുറ്റപത്രത്തില്‍ എവിടെ എങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് ഉണ്ണിക്ക് ചോദിക്കാം. ആ ചോദ്യം വി.എസും തന്റെ സ്ഥാപനവും ലക്ഷ്യമിടുന്ന അജണ്ടക്ക് പുറത്തുള്ളതിനാല്‍ ഉണ്ണി അത് തന്ത്രപൂര്‍വ്വം മുക്കുന്നു.

പിന്നീട് ഉണ്ണി നീങ്ങുന്നത് ജസ്റ്റിസ് ബാലിയുമായ ബന്ധപ്പെട്ട ആക്ഷേപത്തിലേക്കാണ്‌ ഉണ്ണി ചോദിക്കുന്നു രാഷ്ട്രപതിക്ക് താങ്കള്‍ കത്തയച്ചിട്ടില്ല? ബാലിയെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല? ഇതിന്‌ വി.എസ് പറയുന്ന മറുപടി ഇതാണ്‌:

ഇല്ലില്ലില്ല. അതൊക്കെ വസ്തുതാവിരുദ്ധമായ കള്ളക്കഥകളാണ്. അതെല്ലാം തന്നെ ഈ രാജേന്ദ്രന്‍ പിണറായി വിജയന്‍ എന്നുപറയുന്ന സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയെ പ്രീണിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടീട്ട് എഴുതിയിട്ടുള്ള കള്ളക്കഥകളാണ്.

ഇവിടെയും ഉണ്ണി തമസ്ക്കരണം തുടരുന്നു. ബാലിക്ക് വേണ്ടി രാഷ്ട്രപതിക്ക് വി.എസ് കത്തെഴുതി എന്ന കഥ രാജേന്ദ്രന്‍ മെനഞ്ഞതാണോ? ഇത് ഉണ്ണി ആദ്യം കേള്‍ക്കുന്നതാണോ? ഡല്‍ഹിയില്‍ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകനായി ജോലി ചെയ്തിട്ടുള്ള ഉണ്ണിക്ക് ആ കഥകള്‍ അറിവില്ലാത്തതാണോ? നമുക്ക് ഫെബ്രുവരി 6, 2013 ലെ ഇന്ത്യാ ടുഡെയിലെ രാധാകൃഷ്ണന്‍ എം.ജിയുടെ ലേഖനം പരിശോധിക്കാം

സി.പി.എം ശത്രുവായി പ്രഖ്യാപിച്ച ബാലിയെ സുപ്രിം കോടതി ജഡ്ജി ആയി പരിഗണിക്കണമെന്നഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കത്ത് 2006 ഡിസംബറില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ് രാഷ്ടപതിക്ക് അയച്ചത് വന്‍വിവാദമായിരുന്നു... ഇക്കാര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സുപ്രിം കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസിനും വി.എസ് കത്തെഴുതിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ട്രിബ്യൂണല്‍ പത്രം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു.

അപ്പോള്‍ രാജേന്ദ്രന്‍ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ കഥ അല്ല ദ ട്രിബ്യൂണല്‍ എന്ന പത്രത്തില്‍ വന്നതാണ്‌ ഇതെന്ന് വ്യക്തം. അക്കാലത്ത് ഇത് ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നതാണ്‌ എന്നും ഓര്‍മ്മ ശക്തി നശിക്കാത്തവര്‍ക്ക് അറിയുകയും ചെയ്യാം. പക്ഷെ രാജേന്ദ്രന്റെ കള്ളക്കഥയെന്ന് വി.എസ് വ്യാഖ്യാനം മതി ഉണ്ണിക്ക്.

തുടര്‍ന്ന് വി.എസ് ബാലാനന്ദന്‍ കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട് ക്വാട്ട് ചെയ്ത് വീണ്ടും ലാവ്ലിന്‍ കേസ് സജീവമാക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പോയാല്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു പരാമര്‍ശം നടത്തുന്നതായി കാണാം:

കാപട്യം നിറഞ്ഞ കേസെന്ന് സി. ആന്‍ഡ് എ.ജി. റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുള്ള ഒരു കേസില്‍, ലാവലിന്‍ കേസില്‍ അതാണ് ശരിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്ന ബാലാനന്ദനും അതാണ്, ആ പദ്ധതിയെപ്പറ്റിയെല്ലാം വിശദമായി സ്റ്റഡി നടത്തിയശേഷം പറഞ്ഞത്. ഈ പദ്ധതി തെറ്റായ നടപടിയാണ്, അത് തുടരാന്‍ പാടില്ല എന്നാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ് എനിക്കുമുള്ളത്.

അതായത് ബാലാനന്ദന്റെ അഭിപ്രായമാണ്‌ വി.എസിന്‌ ലാവ്ലിന്‍ വിഷയത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നാണ്‌ വിഎസ് ഇവിടെ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ചില ഡേറ്റുകള്‍ ഇവിടെ പ്രസക്തമാകേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാണ്‌ ബാലാനന്ദന്‍ കമ്മിറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട് വന്നത്, അക്കാലത്ത് വി.എസ് എന്ത് നിലപാടാണ്‌ അതില്‍ സ്വീകരിച്ചത്. ബാലാനന്ദന്റെ പരാതിക്ക്‌ അന്ന് ഒരു വിലയും ഉണ്ടായില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല തുടര്‍ന്നു നടന്ന പാലക്കാട്‌ സമ്മേളനത്തില്‍ ബാലനന്ദനും ആ കമ്മിറ്റിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റി അംഗങ്ങള്‍ക്കും എന്താണ്‌ സംഭവിച്ചത്‌ എന്നും ഉണ്ണിക്ക് അറിയാം. അന്ന് എന്തുകൊണ്ട് വി.എസ് ബാലാനന്ദനെ വിശ്വസിച്ചില്ല എന്ന ചോദ്യം ഉണ്ണിക്ക് സ്വാഭാവികമായും ഉന്നയിക്കാം. എന്നാല്‍ അത് ചോദിച്ചാല്‍ ഉണ്ണിയുടെ ലക്ഷ്യം നടക്കില്ല എന്ന് ഉണ്ണിക്കറിയാം. ഞാനും ബാലാനന്ദനും എതിര്‍ത്ത പദ്ധതി എന്ന പൊതുബോധ നിര്‍മ്മിതിക്ക് വി.എസിനൊപ്പം നില്‍ക്കുകയാണ്‌ ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്‍.

വി.എസിനെ റിലയന്‍സിന്റെ ലോബിയിസ്റ്റായി വന്ന് കണ്ടിരുന്നു എന്ന് പറയുന്ന ടി.ജി നന്ദകുമാറിനെപ്പറ്റി വി.എസ് പറയുന്ന മറുപടി നോക്കൂ. ഒരവസരത്തില്‍ ആലുവ ഗസ്റ്റ് ഹൌസില്‍ വച്ച് കണ്ടിരുന്നു അത്രെ? പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് വി.എസിന്റെ മുറിയില്‍ അതിരാവിലെ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് കിട്ടുന്നത് എന്തിന്‌ വേണ്ടിയാണ്‌ എന്നോ നന്ദകുമാര്‍ റിലയന്‍സ് വിഷയത്തില്‍ വി.എസിനെ സമീപിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന വിഷയമോ , നന്ദകുമാര്‍ തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയ ജസ്റ്റിസ് ബാലി ബന്ധമോ ഒന്നും ഉണ്ണിക്ക് കൂട്ടിമുട്ടിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. എന്തിന്‌ കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പോലും നന്ദകുമാര്‍ ഇടപെട്ടിരുന്നു എന്ന വിഷയവും ഉണ്ണി ഓര്‍ക്കുന്നതേ ഇല്ല. അപ്പോഴും ക്രൈം നന്ദകുമാറും കംപ്ലൈന്റ് കുമാറും രാജേന്ദ്രന്‌ മാറിപ്പോയി, അങ്ങനെ പിണറായി വിജയന്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് വി.എസ് തിയറി ഉണ്ണി വിഴുങ്ങുന്നു.

ഉണ്ണിക്ക് പലതും ഓര്‍മ്മയില്ലാത്തതാണോ, അതോ പൊന്‍മുട്ട ഇടുന്ന താറാവിനെ കൊല്ലരുത് എന്ന ചെറുപ്പത്തില്‍ പഠിച്ച പാഠങ്ങളാണോ ഉണ്ണിയെ നയിക്കുന്നതെന്ന് പ്രേക്ഷകര്‍ ചോദിച്ച് പോകുന്ന ഒരു അഭിമുഖ നാടകമാണ്‌ നമ്മള്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ കണ്ടത്. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പില്‍ ഉണ്ണി പറഞ്ഞ മറ്റൊരു കമന്റോടെ നമുക്ക് അവസാനിപ്പിക്കാം:

വിഷ്വല്‍ മീഡിയ വലിയ ആകര്‍ഷണമാണ്‌. ഗ്ലാമറസ് ജോബാണ്‌. പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടും. പക്ഷെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്‌ വിഷയം. ബഹുമാനപൂര്‍വ്വം തിരിച്ചറിയപ്പെടാനാണ്‌ ഓരോ ദൃശ്യമാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകനും പ്രവര്‍ത്തിക്കേണ്ടതും ബോധപൂര്‍വ്വമായി പരിശ്രമിക്കേണ്ടതും...

(ഉണ്ണി ബാലകൃഷ്ണന്‍, മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, 2013 ജനുവരി 6)

കിരണ്‍ തോമസ് തോമ്പില്‍

മീഡിയ സ്കാന്‍

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Kiran Thomas Thompil

ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടി

Jisha Elizabeth — Mon, 28 Jan 2013 07:52:50 +0000

കല്യാണ ദിവസങ്ങളില്‍ കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോഴൊരു പാതിവുണ്ട്. ബാച്ചിലര്‍ പാര്‍ട്ടി. കല്യാണത്തിന് രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പോ തലേന്നോ കല്യാണച്ചെക്കനും കൂട്ടുകാരും കല്യാണ വീടിന്റെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഒഴിഞ്ഞ മുറിയില്‍ ഒത്തു കൂടും. പാട്ടും പറച്ചിലും ഓര്‍മ പുതുക്കലും ആണ് ലക്ഷ്യം. എരിവിന് നുരയുന്ന ലഹരിയോ പുകയുന്ന സിഗററ്റോ ഉണ്ടാകും. രാത്രി വെളുക്കുവോളം ആഘോഷം അരങ്ങു തകര്‍ക്കും. രാവിലെ കൈകൊടുത്തു പിരിഞ്ഞു കല്യാണ തിരക്കുകളിലേക്ക് എല്ലാവരും ഒഴുകി നീങ്ങും. കെട്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ കാലു കെട്ടി എന്ന പഴഞ്ചൊല്ലിനെ കൂട്ടുപിടിച്ചാണ് ഈ ആഘോഷരാവ് ഒരുക്കുന്നത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാല്‍ ഇത് പോലെ ഇനി സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ കൂടാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് ചിലര്‍ കമന്റടിക്കും. കേരളത്തിലെ ബാച്ചലര്‍ പാര്‍ട്ടി വിശേഷങ്ങള്‍ ഇത്രയേ ഉള്ളൂ !

എന്നാല്‍ പുറംരാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കടന്നാല്‍ ഇത് വേറൊന്നാണ്. കള്ളും കഞ്ചാവും പെണ്ണും ആണും ഒക്കെ തലകുത്തി മറയും. അത് തന്നെ കാബറേയും തത്സമയ ലൈംഗികകേളി അവതരണങ്ങളും നടക്കും. കാബറെ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഹിന്ദി സിനിമയില്‍ കാണുന്ന പോലെ അല്‍പവസ്ത്രധാരികളുടെ ഡാന്‍സ് അല്ല.

വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ പോകുന്ന നവവരനെ കൊണ്ടുവന്നിരുത്തി ആഘോഷമാണ്. ആഘോഷം കൊഴുപ്പിക്കാന്‍ സ്ത്രീകളുടെ തുണിയുരിയല്‍ നൃത്തം നടത്തും. താല്പ്പര്യമുള്ളവന് വേദിയില്‍ തന്നെ തല്‍സമയ ലൈംഗിക കേളികളും ആഘോഷിക്കാം.

ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ നേരെ വിപരീതമാണ് ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടി. വധുവും കൂട്ടുകാരികളും വെള്ളമടിച്ചും മെയ്ല്‍ സ്ട്രിപ്പര്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തുണിയുരിയല്‍ നര്‍ത്തകന്റെ അവതരണങ്ങള്‍ക്ക് 'കമന്റ'ടിച്ചും ആഘോഷിക്കും. തത്സമയ ലൈംഗികകേളി അവതരണങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന മെയ്ല്‍ സ്ട്രിപ്പര്‍മാര്‍ ഇത്തരം പാര്‍ട്ടികളിലെ 'ഹോട്ട് ' താരങ്ങളാണ്. ഹെന്‍ പാര്‍ട്ടി അഥവാ പിടക്കോഴികളുടെ ആഘോഷം എന്നും ഇതിന് പേരുണ്ട്.

''പുറം രാജ്യങ്ങളില്‍ , അയ്യേ , ഇനിയെന്തെല്ലാം കേള്‍ക്കണം'' എന്ന ഭാവം വായനക്കാരനില്‍ ഉണര്‍ന്നേക്കാം. പക്ഷെ മനസിലാക്കുക , ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടി നടത്തുന്ന നിരവധി കേന്ദ്രങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിലുമുണ്ട്. കെട്ടുവള്ളങ്ങളിലും അത്യാഡംഭര റിസോര്‍ട്ടുകളിലും ഇത് തന്നെ നടക്കുന്നു.

തുണിയുരിയാന്‍ പോയി നില്‍ക്കുന്നത് മലയാളി യുവാക്കളാണ്. അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി നാട് കാണാനെത്തുന്ന വിദേശ വനിതകളുടെ ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ തയ്യാറുള്ള യുവാക്കളെ തേടിയെത്തിയ തിരച്ചില്‍ അവസാനിച്ചത് ചാര്‍ട്ടേഡ് അക്കൌണ്ടന്റുമാര്‍ ആകാന്‍ പഠിക്കുന്നവരിലാണ്. ആരോഗ്യവും സാമര്‍ത്ഥ്യവും ഉള്ളവരാണോ എന്ന് കണ്ടു മനസിലാക്കിയ ശേഷമേ തെരഞ്ഞെടുക്കൂ എന്ന് അറിയിച്ചപ്പോള്‍ ഇടനിലക്കാരന്‍ പറഞ്ഞത് രണ്ടാളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് നാലാളെ അയക്കുന്നു എന്ന്. എം ബി എ ചെയ്യുന്നവനും മെഡിക്കല്‍ വിദ്യാര്‍ഥിയും ബിസിനസ് എക്‌സിക്യൂട്ടീവും അധ്യാപകനും ഒക്കെ ഇതുപോലെ അന്വേഷണ വലയില്‍ കുരുങ്ങി. അവരുടെ സംഘത്തിലേക്ക് പുതിയ ആളുകളെ റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്നത് പണത്തിന്റെ കണക്കും വിദേശ യാത്ര അവസരവും പറഞ്ഞു പ്രലോഭിപ്പിച്ചാണ്. പക്ഷെ ഉപഭോക്താക്കള്‍ പടിയിറങ്ങി പോകുന്നതു പലപ്പോഴും പണത്തിനൊപ്പം ലൈംഗിക അസുഖങ്ങളും കൈമാറിയാണ്. ചിലപ്പോള്‍ വിദേശ യാത്രക്ക് അവസരം കിട്ടിയേക്കാം. പക്ഷെ സംഭവിക്കുന്നത് ഏറെ പ്രായം ചെന്ന സ്ത്രീയുടെ ഭര്‍ത്താവ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ആയിട്ടാണ്. ഇത്തരക്കാരെ പലപ്പോഴും അനധികൃത മനുഷ്യക്കടത്ത് നടത്തിയാണ് രാജ്യത്ത് നിന്നും കൊണ്ടുപോകുന്നത്. ഫലമോ ആവശ്യക്കാരി കെറുവിച്ചാല്‍ ആവശ്യ രേഖകള്‍ കയ്യിലില്ലെങ്കില്‍ ജയില്‍ വാസവും അനുഭവിക്കാം.

വിദേശികള്‍ക്ക് മാത്രമാണ് മെയില്‍ സ്റ്റ്രിപ്പറിനെ ആവശ്യം എന്നും തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ആവശ്യത്തിനു കാശുള്ള സ്വദേശി നാട്ടുകാരികള്‍ക്കും ഇപ്പോള്‍ ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടി നടത്താന്‍ യുവാക്കളെ വേണം. വിദേശത്തായാലും സ്വദേശത്തു ആയാലും ഉയര്‍ന്ന, ആഷ് പോഷ് ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്നവരാണ് ഉപഭോക്താക്കള്‍. കേരളത്തിലെ മെട്രോ നഗരങ്ങളിലെ നിശാ ക്ലബ്ബുകളില്‍ ഇത്തരം ആഘോഷങ്ങള്‍ രഹസ്യമായിട്ടാണെങ്കിലും നടക്കുന്നുണ്ട്.

ബാച്ചലെറെറ്റ് പാര്‍ട്ടി ഒരുക്കി കൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറെന്ന് ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ പരസ്യം ചെയ്ത ഒരു ടീമിനെ പരിചയപ്പെട്ടു. നോക്കിയപ്പോള്‍ ഇവന്റ് മാനെജ്‌മെന്റ് എന്നാണ് ലേബല്‍. നാട്ടില്‍ ആയതു കൊണ്ട് മസാലകള്‍ ഒന്നും കാണില്ലെന്നത് വെറും തെറ്റിധാരണ ആണെന്നു മനസിലാക്കാന്‍ അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. പറഞ്ഞ തുകക്ക് അവര്‍ മെയില്‍ സ്ട്രിപ്പര്‍മാരെ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്തിക്കും. അവരെ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള സ്ഥലവും സമയവും അറിയിച്ചാല്‍ മതി. കപട സദാചാരവാദികളാണ് പൊതുവെ മലയാളികള്‍. മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റം പറയുന്നതിന് മുന്‍പ് നമുക്ക് മുന്നില്‍ നമ്മുടെ പുതുതലമുറ എവിടെ വരെയെത്തുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നില്ല.

ആഘോഷങ്ങള്‍ അര്‍മാദിക്കാന്‍ ഉള്ളതാണ്. അത്തരം ചില അര്‍മാദങ്ങള്‍ അരങ്ങുതകര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് പലപ്പോഴും മൂല്യവത്തായ ചില സംസ്കാരങ്ങള്‍ കൂടിയാണ്. ചില ആഘോഷങ്ങള്‍ ചിലയിടത്ത് ധാര്‍മികവും മറ്റു ചിലയിടത്ത് അനാശാസ്യവുമായി മാറാം. സമൂഹങ്ങളും നിലപാടുകളും കാഴ്ചപ്പാടുകളും അവയുടെ ശരി തെറ്റുകളെ നിര്‍വചിക്കുന്നു.

ജിഷ എലിസബത്ത്‌

[ലേഖനത്തില്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും ലേഖികയുടേതു്; malayal.amന് ഇക്കാര്യത്തില്‍ വേറെ അഭിപ്രായം ഉണ്ടാകാം. | Opinions and findings expressed herein are of the essayist; malayal.am might have a different opinion wrt the subject - Editor]

for representative purpose only / image provided by the author

വര്‍ത്തമാനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Jisha Elizabeth

ഇടതുവശത്തെ ഇരുട്ടില്‍ ആന ആളെക്കാണുന്ന വിധം

Shahina K K — Mon, 28 Jan 2013 03:26:34 +0000

തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ്‌ രാമചന്ദ്രന്‍. ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പൊക്കം കൂടിയ ആനയാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. മോത്തി പ്രസാദ്‌ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പഴയ പേര്. 18 വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ ബീഹാറില്‍ നിന്നും കൊണ്ട് വന്നതാണ് അവനെ. ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു ചട്ടം പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയില്‍ പാപ്പാന്മാര്‍ ഒരു കണ്ണ് അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു. അവന്റെ ഇടതു കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ടു.

കേരളത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന സമയത്ത് ബോജ്പുരിയോ ഹിന്ദിയോ മാത്രമേ അവനു മനസ്സിലാവുമായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് ആന പ്രേമി സംഘത്തിന്റെ വി കെ വെങ്കിടാചലം പറയുന്നു. മലയാളത്തിലുള്ള കല്പനകള്‍ മനസ്സിലാവാതെ പകച്ചു നിന്നതിനാണ് അവനു ഈ ശിക്ഷ കൊടുത്തത്. തിരുവമ്പാടി ചന്ദ്രശേഖരനെ കുത്തിക്കൊന്നവന്‍ എന്ന ചീത്ത പേരുമുണ്ട് അവനു.

ഇടതുവശത്ത് ഇരുട്ടായതിനാല്‍ മറ്റു ആനകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഈ ആനയ്ക്ക് പേടിയും പരിഭ്രമവും കൂടുതലാണെന്നാണ് തെച്ചിക്കോട്ടു കാവ്‌ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഇവനെ നോക്കുന്നവര്‍ പറയുന്നത്. തിരുവമ്പാടി ചന്ദ്ര ശേഖരന്റെ മരണം അടക്കം പല അപകടങ്ങളും അത് കൊണ്ടുണ്ടായിട്ടുള്ളതാണെന്നും.

[blurb:1:right] അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ആനകള്‍ കൊല്ലുമോ? ഇല്ലെന്നാണ് ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നത്. ഒരിക്കല്‍ അവനെ കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ഇടതുവശത്ത് നില്‍ക്കരുത് എന്ന് അവര്‍ മുന്നറിയിപ്പ് തന്നിരുന്നു. ഇടതുവശത്ത് എന്തെങ്കിലും അനക്കം കേട്ടാല്‍ അവന്‍ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു തുമ്പി വീശിക്കളയും. ഒരു വശം മുഴുവന്‍ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു സദാ ഭയപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്ന ഒരു ആനയുടെ മനോവിചാരങ്ങള്‍ എന്തായിരിക്കാം?

ബീഹാറിലെ സോനപ്പുര്‍ മേളയില്‍ നിന്ന് കെ എന്‍ വെങ്കിടാതിരി എന്ന കോണ്‍ട്രാക്ടര്‍ 1982 ല്‍ വാങ്ങിയതാണ് ഈ ആനയെ. ആദ്യം പേര് മാറ്റി ഗണേശന്‍ എന്നാക്കി. വെങ്കിടാതിരിയുടെ ജീവനക്കാരനായിരുന്ന ശങ്കരന്‍ കുട്ടിയാണ് ബീഹാറില്‍ പോയി ആനയെ കൊണ്ട് വന്നത്. ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നു രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളില്‍ തന്നെ അവനു ഒരു കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ടു. വെങ്കിടാതിരിക്ക് അവന്‍ പിന്നെ ഒരു ഭാരമായി. കഷ്ടിച്ച് ഒരു വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ അവനെ തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ്‌ ക്ഷേത്രത്തിനു കൈമാറി. അവരാണ് രാമചന്ദ്രന്‍ എന്ന് പേരിട്ടത്. പേര് പലവട്ടം മാറിയതു കൊണ്ട് ആനക്കെന്തു ഗുണം? അവന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ക്ക് ഒരു കുറവും ഇല്ല.

ഇപ്പോഴത്തേതും കൂടി ചേര്‍ത്ത് അവന്റെ അക്കൌണ്ടില്‍ മരണം ഏഴായി. (ആറു മനുഷ്യരും ഒരു ആനയും). 2009 ല്‍ പാലക്കാട്ട് ഒരു ഉത്സവത്തിനിടെ ഈ ആന ഇടഞ്ഞു ഒരു 17 വയസ്സുകാരന്‍ മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആരോ പടക്കം പൊട്ടിച്ചു ആനയുടെ കാലിനിടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞതാണത്രെ. സ്വതവേ തന്നെ പരിഭ്രമവും പേടിയുമുള്ള രാമചന്ദ്രന്‍ ഇടഞ്ഞു ഓടിയതാണ് അപകടത്തിനിടയാക്കിയത്. തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷം എറണാകുളത്ത് ഒരു ഉത്സവത്തിനിടെ ഇടഞ്ഞ രാമചന്ദ്രന്‍ പ്രായമായ ഒരു സ്ത്രീയെ തുമ്പി കൊണ്ട് എടുത്തെറിഞ്ഞു.

ഇന്നിപ്പോ ഇതാ വീണ്ടും ഒരു കുട്ടിയടക്കം നാലു ജീവന്‍ കൂടി. ഇത്രയും പേരെ കുത്തി കൊമ്പില്‍ കോര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം അവനെ ഭ്രാന്തനാക്കിയത് എന്തായിരിക്കാം? ഇടതു വശത്തെ ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും അവന്റെ നേരെ നീണ്ടുവന്ന എന്തോ ഒന്ന് അവനെ പേടിപ്പിച്ചുകാണും. നാലുപേര്‍ മരിച്ചു എന്നത് സത്യം. പക്ഷെ കൊന്നതാരാണ്? 18 വയസ്സില്‍ അവന്റെ കണ്ണടിച്ചു പൊട്ടിച്ചവരോ? അന്ധനായ ഒരു ആനയെ കൊണ്ടുനടന്നു പണം ഉണ്ടാക്കുന്നവരോ? നാട് നീളെയുള്ള ഫാന്‍സ്‌ അസോസിയേഷന്‍കാരോ?

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷമാണ് രാമചന്ദ്രനെ കാണാന്‍ തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ്‌ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയത്. ആനപ്രേമം തലക്ക് പിടിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല. ഉത്സവസീസണില്‍, ഒരു ആനയുടെ ജീവിതം എന്താണെന്നും എങ്ങനെയാണെന്നും മനസ്സിലാക്കാനും എഴുതാനും ഉള്ള കൌതുകം കൊണ്ടാണ് രാമചന്ദ്രനെ കാണാന്‍ പോയത്. വഴിയില്‍ ഒരിടത്ത് കരിമ്പ്‌ ജൂസ് വില്‍ക്കുന്ന ഒരാളോട് കുറച്ചു കരിമ്പ്‌ തരുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അയാള്‍ തരാന്‍ തയ്യാറായില്ല. തെച്ചിക്കോട്ടു കാവ്‌ രാമചന്ദ്രനെ കാണാന്‍ പോകുകയാണെന്നും ആനക്ക് കൊടുക്കാനാണ് കരിമ്പ് എന്നും പറയൂ , അയാള്‍ ഉറപ്പായും തരും എന്ന് നാട്ടുകാരനായ ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍ പറഞ്ഞു. സത്യമായിരുന്നു. അത് പറഞ്ഞതോടെ ഒരു കെട്ട് കരിമ്പ്‌ എടുത്തു അയാള്‍ തന്നെ വണ്ടിയില്‍ വച്ച് തന്നു.

[blurb:2:left] ആനയ്ക്ക് വേണ്ടത്ര ഭക്ഷണം ഉണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ , അവനു എന്തെങ്കിലും അസുഖം ഉണ്ടോ എന്ന് തിരക്കാന്‍ പരിസരവാസികള്‍ എന്നും ക്ഷേത്രത്തില്‍ വരുമത്രേ. എത്ര വിചിത്രമാണ് മനുഷ്യരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ വഴികള്‍ ! ആര്‍ക്കു വേണം ഈ സ്നേഹം? അന്ധനായ ആ ആനയുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഈ സ്നേഹം എന്ത് മാറ്റമാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്? വര്‍ഷത്തില്‍ മൂന്നു മുതല്‍ അഞ്ചു മാസം വരെ കൂച്ചുവിലങ്ങിട്ടു നിര്‍ത്തുമ്പോഴും ഉണ്ട്, നാട്ടുകാരുടെ ഈ സ്നേഹം. മദപ്പാടിന്റെ ആ നാളുകളില്‍ അവനു വേണ്ടത് മനുഷ്യന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥത നിറഞ്ഞ ഈ സ്നേഹമല്ല എന്ന് ആര്‍ക്കാണറിയാത്തത്?

ജനുവരിയില്‍ തുടങ്ങി ജൂണില്‍ തീരുന്ന ഉത്സവക്കാലത്തിനിടെ നൂറില്‍ കുറയാത്ത എഴുന്നള്ളിപ്പുകളില്‍ ഈ ആനയെ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ട്. ഓരോ ഉത്സവം കഴിയുമ്പോഴും ഒരു ദിവസം വിശ്രമം കൊടുക്കുമെന്നാണ് ക്ഷേത്ര ഭാരവാഹികള്‍ പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ അവിടെ കണ്ട നാട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞതു ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒറ്റ ദിവസം പോലും വിശ്രമം ഇല്ലാതെ അവനെ ഉത്സവത്തിനു കൊണ്ട് പോകാറുണ്ട് എന്നാണു.

ഏറ്റവും ഉയരം ഉള്ള ആന എന്ന ഖ്യാതി മൂലം പലര്‍ക്കും അവനോടു അസൂയ ആണെന്നും അവന്‍ വിവേചനം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും ആണ് ക്ഷേത്രഭാരവാഹികള്‍ പറയുന്നത്. തൃശ്ശൂര്‍ പൂരം പോലുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ഉത്സവങ്ങളില്‍ നിന്ന് രാമചന്ദ്രന്‍ ഒഴിവാക്കപ്പെടാറാണ് പതിവ്. ഏറ്റവും ഉയരം ഉള്ള ആനയാണല്ലോ തിടമ്പ് എടുക്കേണ്ടത്. രാമചന്ദ്രന്‍ ഉണ്ടായാല്‍ പിന്നെ പാറമേക്കാവിന്റെയോ തിരുവമ്പാടിയുടെയോ 'സ്റ്റാര്‍ ആനകള്‍'ക്ക് തിടമ്പ് എടുക്കാന്‍ പറ്റില്ലത്രേ. പൂരങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും ക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റികളുടെ കിടമത്സരത്തിന്റെയും പൊങ്ങച്ച പ്രകടനത്തിന്റെയും വേദിയാണല്ലോ. വന്‍ പൂരങ്ങളില്‍ തിടമ്പ് ഏറ്റാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ എന്തായാലും ആനക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ല. അത്രയും കഷ്ടപ്പാട് കുറഞ്ഞു കിട്ടുന്നതിന്റെ സമാധാനം ഉണ്ടാകുമായിരിക്കും.

തിരുവമ്പാടി ചന്ദ്രശേഖരനെ കുത്തിക്കൊന്നതിന്റെ പേരില്‍ തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് ക്ഷേത്രത്തിനെതിരെ തിരുവമ്പാടിക്കാര്‍ കേസ് കൊടുത്തിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വ്യവഹാരത്തിന് കൂടി ഇരയായിട്ടുണ്ട് ഈ ആന

തെച്ചിക്കോട്ടു കാവ് ക്ഷേത്രത്തില്‍ അവനുണ്ട്. നിങ്ങളൊന്നു പോയി നോക്കു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ സ്ഥായി ഭാവം പരിഭ്രമമാണ്. എനിക്കുറപ്പാണ്, അവനല്ല കൊന്നത്. ഇടതു വശത്തെ ഇരുട്ടില്‍ അനങ്ങുന്ന ഒരു നിഴലിനെ പോലും പേടിക്കുന്ന ആ ആന എങ്ങനെ കൊല്ലുമെന്നാണ്!

ഷാഹിന കെ കെ

News Quotes

ഒരിക്കല്‍ അവനെ കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ഇടതുവശത്ത് നില്‍ക്കരുത് എന്ന് അവര്‍ മുന്നറിയിപ്പ് തന്നിരുന്നു. ഇടതുവശത്ത് എന്തെങ്കിലും അനക്കം കേട്ടാല്‍ അവന്‍ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു തുമ്പി വീശിക്കളയും. ഒരു വശം മുഴുവന്‍ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു സദാ ഭയപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്ന ഒരു ആനയുടെ മനോവിചാരങ്ങള്‍ എന്തായിരിക്കാം?

തെച്ചിക്കോട്ടുകാവ് രാമചന്ദ്രന്‍ / ചിത്രം: മനോജ് കെ, വിക്കിമീഡിയ കോമണ്‍സ്

വര്‍ത്തമാനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Shahina K K

നരേന്ദ്രമോഡി: ബ്രാഹ്മണ്യ അജണ്ടയുടെ ചാവേർ

പുലരി — Mon, 21 Jan 2013 12:29:35 +0000

ഇന്ത്യൻ ബ്രാഹ്മണ്യ ഫാസിസത്തിനു ചരിത്രപരമായ ചില സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്. ജൂതസയനിസ്റ്റുകൾക്കൊപ്പം തന്നെ അണിയറയിലിരുന്നു കൊണ്ട് സവർണ്ണ ആധിപത്യതാല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ പ്രാഗത്ഭ്യം തെളിയിച്ചവരാണവർ. സ്വന്തം നിലനില്പിന്നു വേണ്ടി ജനിതക എതിരാളികളെ തന്നെ ബലിയാടുകളാക്കി ലക്ഷ്യം നേടാൻ വൈദഗ്ദ്യം ലഭിച്ചവർ.

വർണ്ണാശ്രമവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ശക്തമായ വെല്ലുവിളി ഉയർത്തി ഇന്ത്യയിൽ കടന്നുവന്ന മുഗൾ ഭരണവെല്ലുവിളിയെ അവർ നേരിട്ടത് മുഗൾ ഭരണത്തിലെ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്. മുഗൾ ഭരണാധികാരികളെ മദിരയും മദിരാക്ഷിയും കൊണ്ടു മുക്കിയതിൽ ഈ സ്വാധീനം വലിയ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൈസൂരിലെ ടിപ്പുസുൽത്താന്റെ ഭരണത്തിലും ടിപ്പുവിന്റെ പതനത്തിലും മൈസൂർ ഭരണത്തിൽ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണ്യത്തിനുള്ള പങ്കു നിസ്തർക്കമാണ്. മുഗൾ-മൈസൂർ ഭരണം നാമാവശേഷമാകുകയും ഇന്ത്യ പൂർണ്ണമായും ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിനു കീഴിലകപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരുടെ റോൾ ആയിരുന്നു പിന്നീട് സവർണ്ണർക്കുണ്ടായിരുന്നതു്.

നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട സ്വതന്ത്ര്യസമര പോരാട്ടങ്ങളിൽ നിന്നു പുറംതിരിച്ചുനിന്ന ഈ ശക്തികൾ ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമാകുന്ന ലക്ഷണം കണ്ടതോടെ വീണ്ടും കരുക്കൾ നീക്കിത്തുടങ്ങി. മുൻകാലങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി സംഘടിത രൂപത്തിലാണ് പിന്നെ ബ്രാഹ്മണ അജണ്ടകളെ കാണുന്നത്. ആദ്യം ഹിന്ദു മഹാസഭ എന്ന പേരിലും, പിന്നീട് ആർഎസ്എസ് എന്ന പേരിലും ഈ താല്പര്യങ്ങൾ രൂപാന്തരപ്പെടുകയുണ്ടായി. അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുവാനായി അമേരിക്ക തന്നെ മുൻകൈ എടുത്ത് രൂപീകരിച്ച ആഗോളകൂട്ടായ്മയായ യുഎൻ പോലെ, ബ്രാഹ്മണ്യ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ സവർണ്ണർ തന്നെ മുൻകൈ എടുത്ത് രൂപീകരിച്ച അവർണ്ണരെ കൂടി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സൈനിക ആശയ കൂട്ടായ്മ.

ബ്രാഹ്മണ്യആധിപത്യത്തിൽ നിന്നു രക്ഷനേടി ഇസ്ലാമിലും ക്രൈസ്തവതയിലും ചെന്നെത്തുന്ന അവർണ്ണരെ തടയുവാൻ അവരെ തന്നെ ഉപകരണമാക്കുകയാണ് ആർഎസ്എസിലൂടെ സവർണ്ണർ ചെയ്തതു്. സെമിറ്റിക് മതങ്ങൾ ആണ് യഥാർത്ഥ ശത്രു എന്ന ‘പുതിയ പാഠം’ സംഘപരിവാരത്തിലൂടെ, ഇത്രയും കാലം തങ്ങള്‍ ചവിട്ടിയരച്ച പിന്നാക്ക ജനതയെ സവർണ്ണർ തന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽ തീർത്തും ശോചനീയ സാഹചര്യത്തിൽ ജീവിതം തള്ളിനീക്കേണ്ടിവന്ന പിന്നാക്ക വിഭാഗത്തിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം ഈ സവർണ്ണ അജണ്ടയിലകപ്പെടുകയും പുതിയ ശത്രുവിനെതിരെ സവർണ്ണരേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ യുദ്ധകാഹളം മുഴക്കുകയും ചെയ്തുതുടങ്ങി. ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തിൽ നടന്ന പല ന്യൂനപക്ഷ ധ്വംസനത്തിലും നേർക്കുനേർ അഴിഞ്ഞാടിയത് ഉപകരണമാക്കപ്പെട്ട ഈ പിന്നാക്ക ജനത ആയിരുന്നു.

തുടർച്ചയായ നാലാം തവണയും ഗുജറാത്ത് മുഖ്യമന്ത്രിയായ നരേന്ദ്ര മോഡിക്ക് അനുകൂലമായും പ്രതികൂലമായും പ്രചാരണങ്ങൾ കൊഴുക്കുന്ന വർത്തമാനകാല സാഹചര്യത്തിൽ വിഷയത്തിന്റെ മൌലികമായ വശം എടുത്തുയർത്തി പ്രചാരണം നടത്തുന്നതിൽ മോഡീ വിമർശകരെങ്കിലും പരാജയപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നു് ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രധാനമന്ത്രിപദം ലക്ഷ്യമിട്ടു് ബിജെപി എന്ന പാർട്ടിക്കും സംഘപരിവാരിനും അതീതനായ വികസന നായകനായും, സമാധാനത്തിന്റെ വക്താവായുമൊക്കെ മോഡിയെ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയുള്ള ആസൂത്രിതമായ സ്തുതിപാഠക പ്രചാരണങ്ങൾ ഒരു വശത്ത് നടക്കുന്നു. ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടകളുടെ റോൾ മോഡലായും, കോർപറേറ്റ് വികസനത്തിന്റെ നായകനായും മോഡി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ മറുവശത്ത് ആർഎസ്എസ് അതിക്രമങ്ങളോടുള്ള മതേതര ചേരിയുടെയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും വിമർശനം മോഡി എന്ന വ്യക്തിയിലേക്ക് അമിതമായി കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും കാണാതിരുന്നു കൂടാ. ഈ അമിതവ്യക്തികേന്ദ്രീകരണം നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ തീവ്രഹിന്ദുത്വ പ്രതിച്ഛായക്ക് ഊർജ്ജം പകരുകയാണ് ചെയ്തത്.

മറ്റാരെയും പോലെ തന്നെ നരേന്ദ്ര മോഡി വെറുമൊരു ഹിന്ദുത്വ ഫാക്റ്ററി ഉത്പന്നം മാത്രമാണെന്നത് പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയും, സംഘപരിവാർ ആശയങ്ങൾക്കുമപ്പുറം മോഡിയുടെ വ്യക്തിപരമായ ക്രൂരത മാത്രമായിരുന്നു ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യ എന്ന രീതിയിലേക്ക് മോഡീ വിമർശനം വഴിമാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്നത് നിസ്തർക്കമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ ഹിന്ദുത്വ ആശയങ്ങൾക്കും, അജണ്ടകൾക്കും അനുസൃതമായിട്ടാണ് മോഡിയുടെ നയങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സംഘപരിവാർ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്ന തീവ്രഹിന്ദുത്വ വംശീയതയുടെ വക്താവ് എന്നതിലപ്പുറമുള്ള ഒരു പ്രസക്തിയും മോഡിക്കില്ല. ആർഎസ്എസ് പ്രവർത്തന പദ്ധതികൾക്കതീതമായി മോഡിയുടെ നയങ്ങളോ, പ്രവർത്തനങ്ങളോ വികസിച്ചിട്ടുമില്ല, മോഡി അതിനൊട്ടു ശ്രമിച്ചിട്ടുമില്ല.

സംഘപരിവാരിന്റെ അനുസരണയുള്ള അണിയായി ഇരിക്കാനാണ് മോഡി എല്ലാക്കാലവും ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളതു്. ഗുജറാത്തിൽ നടന്ന ന്യൂനപക്ഷ വംശഹത്യ തന്നെ അടിസ്ഥാനപരമായി മോഡിയുടെ വ്യക്തിപരമായ അജണ്ട അല്ല, മറിച്ച് നരേന്ദ്ര മോഡി വിശ്വസിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹിംസാത്മക ഹിന്ദുത്വ അജണ്ട മാത്രമായിരുന്നു. ഹിന്ദുത്വമുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലക്ക് നരേന്ദ്രമോഡി ഈ വംശഹത്യക്ക് നേതൃത്വം നൽകുവാൻ നിമിത്തമായി എന്നു മാത്രം. മോഡി അല്ല, മറ്റൊരു സംഘപരിവാർ നേതാവായിരുന്നു, ആ സ്ഥാനത്തെങ്കിലും ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യ നടക്കുമായിരുന്നു.

ബിജെപി ഭരിക്കുന്ന ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലും സമാന സ്വഭാവമുള്ള ന്യൂനപക്ഷ ഹത്യകളും പീഡനങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ട്. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ബിജെപി തുരുത്തായ കർണ്ണാടകയിൽ നിന്നും സംഘപരിവാർ അജണ്ടക്കനുസൃതമായി ഭരണകൂടവും ഹിന്ദുത്വ തീവ്രവാദികളും ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ ആക്രമണങ്ങൾ അഴിച്ചുവിടുന്നതിന്റെ വാർത്തകൾ പുറത്തു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഗുജറാത്തിലെ സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യക്ക് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം പകർന്നിരിക്കാം എന്നു മാത്രം. അതിനപ്പുറം, അനുസരണയുള്ള ഹിന്ദുത്വ കേഡർ എന്നതിനപ്പുറം, മോഡി എന്ന വ്യക്തിക്ക് മാത്രമായി ഒരു പങ്കും ഗുജറാത്ത് വംശഹത്യയിൽ ഇല്ല.

മോഡിയുടെ വികസന നയമാണ് മറ്റൊരു വിഷയം. സ്തുതിപാഠകർ മോഡിയെ വികസന നായകൻ എന്നു് അഭിസംബോധന ചെയ്യുമ്പോൾ അടിസ്ഥാന ജനതയെ മറന്ന കോർപറേറ്റ് നായകൻ എന്നുള്ള മറുപടിയാണ് മോഡിയെ വിമർശിക്കുന്നവർ നൽകുന്നത്. ജസ്റ്റിസ് മാർകണ്ഡെയ കട്ജു, മല്ലിക സാരാഭായ്, നന്ദിതാ ദാസ് അടക്കമുള്ള ഗുജറാത്തിലെ സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക രംഗത്തു സജീവമായ നേതാക്കളും ഈ വിമർശനത്തെ അടിവരയിടുന്നവരാണ്. ഗുജറാത്തിലെ സാധാരണക്കാരെ മറന്ന കോര്‍പറേറ്റ് വികസനമാണ് മോഡിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സംസ്ഥാനത്ത് നടക്കുന്ന വികസനനാടകം എന്നു ഇവർ കളിയാക്കുന്നു. കോര്‍പറേറ്റ് ഭീമന്മാർ വൻ തോതിൽ ലാഭം കൊയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഗുജറാത്തിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ കുടിവെള്ളം കിട്ടാതെ സാധാരണ ജനത കഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വിവിധ വാർത്തകൾ വാർത്താമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുറത്തുവരുന്നുമുണ്ട്.

ഇവിടെ പ്രസക്തമായ വിഷയം സംഘപരിവാറിന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളിൽ നിന്നു വിഭിന്നമാണോ നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ എന്നതാണ്. രാജ്യത്ത് ആറു വർഷത്തോളം നീണ്ട സംഘപരിവാര ഭരണകാലയളവിൽ മോഡിയുടെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളിൽ നിന്നു വിഭിന്നമായിരുന്നോ ബിജെപി നടപ്പിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ച സാമ്പത്തിക നയം? നരസിംഹ റാവുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കോൺഗ്രസ് സർക്കാർ രാജ്യത്തെ പരമ്പരാഗത സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാതയിൽ നിന്നു മുതലാളിത്തവൽക്കരണ പാതയിലേക്ക് വഴിമാറ്റിവിട്ടപ്പോൾ കമ്പോളസാമ്പത്തിക നയങ്ങൾക്കനുസൃതമായി രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തിയത് ബിജെപി സർക്കാരായിരുന്നു. സാധാരണക്കാരന്റെ നട്ടെല്ലൊടിക്കുന്ന നിരവധി പരിഷ്കരണ നടപടികളാണ് ബിജെപി സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നടപ്പിലാക്കിയത്. ലാഭത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സർക്കാർ പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഓഹരികൾ സ്വകാര്യ കുത്തകകൾക്ക് വിറ്റൊഴിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായി ബിജെപി മന്ത്രിസഭയിലെ കാബിനറ്റിൽ ‘വിറ്റഴിക്കൽ മന്ത്രി'യെ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് സ്വന്തം മുതലാളിത്തവൽക്കരണ പ്രതിബദ്ധത ബിജെപി പ്രകടിപ്പിച്ചതു്.

ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നത് സംഘപരിവാർ നയങ്ങളിൽ നിന്നും ആശയങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യതിരിക്തമായി നരേന്ദ്ര മോഡിക്ക് ഒരു നയവുമില്ല, പ്രവർത്തനപദ്ധതികളും ഇല്ല എന്നുതന്നെയാണ്. നരേന്ദ്ര മോഡിയെ നയിക്കുന്നത് ആത്യന്തികമായി ആർഎസ്എസ് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ഹിംസാത്മക ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടയും കമ്പോള സാമ്പത്തിക നയവും മാത്രമാണ്. അത്തരം അജണ്ടകൾ നടപ്പിലാക്കുവാനുള്ള നിയോഗം ഇപ്പോൾ മോഡിക്കു കൈവന്നു എന്നു മാത്രം.

ഒരു പക്ഷെ ഈ വിഷയത്തിൽ മറ്റു പലരേക്കാൾ ആത്മാർത്ഥത മോഡി പ്രകടിച്ചിട്ടുമുണ്ടായിരിക്കാം. അതിനപ്പുറം മോഡിക്ക് വ്യക്തിപരമായ ഒരു പ്രസക്തിയും ഇല്ല. ഇവിടെയാണ് മോഡിയെ സ്തുതിപാടുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ മോഡിയെ വേർതിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വിമർശനങ്ങളും നിരർത്ഥകമാകുന്നതു്. വിമർശനം മോഡിയിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പരിക്കേൽക്കാതെ രക്ഷപ്പെടുന്നതു് ഈ ആശയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയായ ബ്രാഹമണ്യഫാസിസം ആണെന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതെല്ലാം ആസൂത്രിതമായ സവർണ്ണ തന്ത്രമാണെന്നതു വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. മറയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സ്വന്തം അജണ്ടകൾ നടപ്പിലാക്കുക. അതിന്റെ ഗുണഫലം അനുഭവിക്കുക. പാപഭാരം സാങ്കേതിക കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വ്യക്തികൾക്കൊ, സംഘടനകൾക്കൊ തന്ത്രപരമായി പതിച്ചു നൽകുക എന്ന തന്ത്രം. നരേന്ദ്ര മോഡിയെ പോലെ ഒരേ സമയം അപകടകരമായ താത്പര്യങ്ങളെ ഉള്ളില്‍ വഹിക്കുന്ന ട്രോജന്‍ കുതിരയായും അതേ സമയം തിരിച്ചടികളേറ്റുവാങ്ങേണ്ട പരിചയായും തരംപോലെ പകര്‍ന്നാടാന്‍ നിന്നുകൊടുക്കുന്ന പൊയ്ക്കാല്‍രൂപങ്ങളെ മുൻനിർത്തിയാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും സംഘപരിവാർ സ്വന്തം അജണ്ടകൾ വിജയിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതു്. വ്യക്തികളെ ബലിദാനികളാക്കേണ്ടിവന്നാല്‍തന്നെയും സംഘടനാശരീരത്തില്‍ പരുക്കേല്‍ക്കാതെ രക്ഷപെടുക എന്നത് ആര്‍എസ്എസിനെ സംബന്ധിച്ചു പ്രധാനമാണ്. അരങ്ങിൽ ആർഎസ്എസിനെ നേർക്കുനേർ കാണുക പ്രയാസം.

ഗാന്ധിവധം തന്നെ ഉദാഹരണം. ഗോഡ്സെയുടെ ഹിന്ദുത്വ ബന്ധം പരസ്യമാണ്. ഗോഡ്സെ ജീവിച്ചതും പ്രവർത്തിച്ചതും കൊല്ലപ്പെട്ടതും ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടയ്ക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഗാന്ധിജി വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മധുരം വിളമ്പി ആഘോഷിച്ചതും മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിൽ ഗാന്ധിജിയെ പോലുള്ള മതേതര ചിന്താഗതിയുള്ള നേതാക്കൾ നിലനിൽക്കുന്നത് ഹിന്ദുത്വ അജണ്ടകളുടെ മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും സംഘപരിവാരം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതേ സമയം സാങ്കേതികമായി നാഥുറാം വിനായക് ഗോഡ്സെ ആർഎസ്എസ് എന്ന സംഘടനയുടെ ഔദ്യോഗിക അംഗം അല്ല എന്നു് ആർഎസ്എസ് വാദിക്കുന്നു. ഈ സാങ്കേതികത്വത്തിൽ പിടിച്ചാണ് ഗാന്ധിവധത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്നു എല്ലാക്കാലവും ആർഎസ്എസ് ഒഴിഞ്ഞു മാറുവാൻ സ്വയം ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇവിടെ നേട്ടം ബ്രാഹ്മണ്യ താല്പര്യങ്ങൾക്ക്. നഷ്ടമായതോ, കരുവാക്കപ്പെട്ട ഗോദ്സെ എന്ന വ്യക്തിയുടെ ജീവിതവും.

ബാബരി മസ്ജിദ് ധ്വംസനവിഷയത്തിലും സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമല്ല. ബാബരി പള്ളി പൊളിക്കുവാൻ അണിയറയിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് ആർഎസ്എസാണ്. വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിനെ ഈ ദൌത്യം എൽ‌പ്പിക്കുന്നതും സംഘനേതൃത്വം തന്നെ. എന്നാൽ ബാബരീ ധ്വംസന വിഷയത്തിൽ ബലിയാടായത് ദലിതനായ ഉത്തർപ്രദേശ് മുഖ്യമന്ത്രി കല്യാണ്‍ സിങ് ആണെന്നു മാത്രം. ബാബരി ധ്വംസനത്തൊടെ ദലിതനായ കല്യാൺ സിംഗിന്റെ രാഷ്ട്രീയഗ്രാഫ് താഴേക്കാണ് പോയത് എന്നും, കല്യാൺ സിംഗ് ആർഎസ്എസിലൊ, ബിജെപിയിലൊ ഇന്നു നിലനിൽക്കുന്നില്ലെന്നും ചേർത്തുവായിക്കുക, ആർഎസ്എസ് തന്ത്രം ബോധ്യപ്പെടും.

രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന സ്ഫോടനങ്ങളിലും സമാനമായ തന്ത്രമാണ് പരിവാർ പയറ്റിയത്. സ്ഫോടനക്കുറ്റം ചുമത്തി പിടിക്കപ്പെട്ടത് ഗുജറാത്ത് മുഖ്യമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോഡി അടക്കമുള്ള ഉന്നത നേതാക്കളുമായി ഉറ്റ സൌഹൃദം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ ആണെന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. എന്നാൽ സ്ഫോടന കുറ്റം അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ ആർഎസ്എസ് ചിത്രത്തിലെവിടെയും ഇല്ല. പകരം താൽക്കാലിക്മായി കെട്ടിപ്പൊക്കിയ അഭിനവ്ഭാരത് അടക്കമുള്ള ചില ഗ്രൂപ്പുകൾ മാത്രം. രാജ്യത്ത് ഇദംപ്രഥമമായി നടന്ന വർഗ്ഗീയ ലഹളകളിൽ, കലാപങ്ങളിൽ ആർഎസ്എസിന്റെ പങ്ക്, കലാപകാരണം അന്വേഷിക്കുവാൻ നിയുക്തരായ പല കമ്മീഷനുകളും എടുത്തു പറഞ്ഞതാണ്. എന്നാൽ കേസുമായി മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ ബലിയാടാകുന്നത് സ്ഫോടന കേസുകളിൽ അഭിനവ് ഭാരത് പോലെ കലാപ ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ചില ഹിന്ദുത്വ വേദികൾ മാത്രം.

പറഞ്ഞുവരുന്നത് ആർഎസ്എസ് എല്ലാകാലവും അരങ്ങിൽ നേരിട്ടിറങ്ങാതെ ഇത്തരം വ്യക്തികളെയും താൽകാലിക കൂട്ടായ്മകളെയും ഉപയോഗിച്ചു് അണിയറയിലിരുന്നു കൊണ്ടാണ് കരുക്കള്‍ നീക്കിയിട്ടുള്ളത്. അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാമുദായിക ലാഭം ബ്രാഹ്മണ്യഫാസിസം കൊയ്യുമ്പോൾ പാപക്കറ മുഴുവൻ മേല്പറഞ്ഞ വ്യക്തികൾക്കും, താൽക്കാലിക സംഘടനകളിലേക്കും വഴിമാറുന്നു. പലരും ഈ വിഷയത്തിൽ ബലിയാടാകുന്നു. കൊല്ലപ്പെടുന്നു. രാഷ്ട്രീയ വനവാസത്തിനു നിർബന്ധിതരാകുന്നു. ആർഎസ്എസ് മാത്രം പരിക്കൊന്നും ഏൽക്കാതെ സുരക്ഷിതമായിരിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ഗുജറാത്ത് കലാപത്തിലും ഗുജറാത്തിലെ കോർപ്പറേറ്റ് സാമ്പത്തിക നയങ്ങളിലുമൊക്കെ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടത് സംഘപരിവാർ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ആശയങ്ങളുമൊക്കെത്തന്നെയാണ്. അതിന്റെ ഗുണഭോക്താവും ആർഎസ്എസ് തന്നെ. എന്നാൽ ആർഎസ്എസ് എന്നത്തെയും പോലെ ഒരു പോറലുമേൽക്കാതെ തിരശ്ശീലയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞ് രക്ഷപെടുന്നു. വിമർശകർ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആർഎസ്എസിനെ നോവിക്കാതെ വെറുമൊരു ഉപകരണമായ നരേന്ദ്ര മോഡിയിൽ ലക്ഷ്യം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു.

ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുത കല്യാൺസിംഗിനെ പോലെതന്നെ സാക്ഷാൽ മോഡിയും സവർണ്ണനല്ല, മറിച്ച് ഒബിസി വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട അവർണ്ണനായ വ്യക്തി ആണെന്നതാണ്. ബ്രാഹ്മണ്യ അജണ്ടകൾ സവർണ്ണരെ കൊണ്ട് നേരിട്ടു നടപ്പിലാക്കാതെ അവർണ്ണരെ കൊണ്ട് തന്നെ ചെയ്യിക്കുകയും എതിരഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും നേർക്കുനേരെ ഇത്തരം വ്യക്തികളിലേക്ക് മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുക എന്ന ബ്രാഹ്മണ്യ ലക്ഷ്യമാണ് ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നത്. ബാബരീ പള്ളി പൊളിക്കാൻ രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു അയോദ്ധ്യയിലേക്ക് റിക്രൂട്ട് ചെയ്തവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗവും ഈ പിന്നാക്ക ജനതയായിരുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഹിംസാത്മക വർഗീയതയുടെ അടിസ്ഥാന അജണ്ടകൾ ചർച്ച ചെയ്യാതെ ഉപകരണങ്ങളിൽ ചാരി ചർച്ചകൾ വികേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഗോഡ്സെയും, അവർണ്ണരായ മോഡിയും, കല്യാൺ സിംഗും, അഭിനവ് ഭാരതുമൊക്കെ വെറും താൽക്കാലിക ഉപകരണങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കെ, ഇത്തരം ഉപകരണങ്ങളെ നിർമ്മിക്കുകയും, നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണ്യതാല്പര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ് ആത്യന്തികമായി വിമർശിക്കപ്പെടേണ്ടത് എന്നത് ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നു.

പി. കെ. നൌഫൽ

നരേന്ദ്ര മോഡി എന്ന മുഖംമൂടി

നിരീക്ഷണം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

പുലരി

പ്രിന്റിലുള്ളതും വെബ്ബിലില്ലാത്തതുമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്രതി

Editor — Sat, 19 Jan 2013 12:14:20 +0000

പ്രിയ വായനക്കാരെ,

മലയാളം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തിനെതിരെ നിയമനടപടി സ്വീകരിക്കുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പോടെ ഇന്നലെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ഫോണ്‍ കോള്‍ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. മാതൃഭൂമി പത്രത്തിന്റെ എച്ച്ആര്‍ വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നാണെന്നു സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണു് ജനുവരി 18, ഉച്ചയ്ക്കു് 14.06നു് ഫോണ്‍ വരുന്നതു്. സ്വകാര്യതയെ മാനിക്കുന്നതിനാല്‍ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

ഈ പോര്‍ട്ടല്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നതു് കളമശ്ശേരി സ്വദേശിയായ രാജ്കുമാറിന്റെ വിലാസത്തിലാണു്. എന്നാല്‍ രജിസ്ട്രേഷനൊപ്പം നല്‍കിയിരിക്കുന്ന കോണ്‍ടാക്റ്റ് നമ്പര്‍ ഈ പോര്‍ട്ടലിന്റെ എഡിറ്ററുടേതാണു്. രാജ്കുമാറിനോടു സംസാരിക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ടായിരുന്നു, ഫോണ്‍. രാജ്കുമാര്‍ യുകെയിലാണെന്നും ഞാനാണു് ഈ ഫോണ്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതു് എന്നും പരിചയപ്പെടുത്തിയതിനെ തുടര്‍ന്നു് എന്നോടു് തുടര്‍ന്നു സംസാരിക്കാന്‍ തയ്യാറായി.

ഉടനീളം ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തില്‍ അത്യധികം ക്ഷോഭത്തോടെയാണു് ഈ മാന്യദേഹം ഫോണില്‍ സംസാരിച്ചതു്. മാതൃഭൂമിക്കെതിരെ അപകീര്‍ത്തികരമായ കാര്യങ്ങളാണു് എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നും ഇതിനെതിരെ സൈബര്‍ നിയമപ്രകാരം കേസുകൊടുക്കാന്‍ പോവുകയാണെന്നും ഇതൊരു 'forewarning' ആണെന്നും പറഞ്ഞാണു് സംസാരം മുറുകിയതു്. അതേ തുടര്‍ന്നു്, പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം എഡിറ്റര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റേതാണെന്നും അതില്‍ ഒബ്ജക്ഷനിളായ എന്താണുള്ളതെന്നു് വ്യക്തമാക്കണമെന്നും ഞാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പേരുപോലും വയ്ക്കാതെയാണു് ഇങ്ങനെയൊരു ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതു് എന്നും ഞങ്ങളെ ചിലര്‍ ടൂളായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കയാണു് എന്നറിയാമെന്നും ഇദ്ദേഹം ആരോപിച്ചു. രാജ്കുമാറും ഞാനും കൂടി അദ്ദേഹത്തെയും ഒപ്പം അവരുടെ എംഡിയേയും കോഴിക്കോടു് ഓഫീസിലെത്തി കാണണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു.

എന്തിനാണു് കാണുന്നതു് എന്നു വ്യക്തമാക്കിയില്ലെങ്കിലും, കോഴിക്കോടെത്തി കാണാനാവില്ല എന്നും ആവശ്യമെങ്കില്‍ തിരുവനന്തപുരത്തു വന്നാല്‍ കാണാന്‍ വൈമനസ്യമൊന്നുമില്ലെന്നും ഞാന്‍ അറിയിച്ചു. രാജ്കുമാറിന്റെ അഡ്രസ് നല്‍കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും എനിക്കു് വിലാസം മനഃപാഠമല്ലാത്തതിനാല്‍ നിര്‍വ്വാഹമില്ല എന്ന നിലപാടാണു് ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചതു്. എങ്കില്‍ വിലാസം എടുത്തുവയ്ക്കണമെന്നും അതിനായി വീണ്ടും വിളിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞെങ്കിലും അങ്ങനെ ചെയ്യുകയുണ്ടായില്ല.

അതിനുശേഷം ഉച്ചതിരിഞ്ഞു് 15.38നു് എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ഒരു നമ്പറില്‍ നിന്നു് മറ്റൊരു കോള്‍ കൂടി എത്തി. മീഡിയ സ്റ്റാര്‍ എന്ന പരസ്യക്കമ്പനിയില്‍ നിന്നാണു് വിളിക്കുന്നതെന്നും നിങ്ങള്‍ക്കു് പരസ്യം തരാനായി നിങ്ങളെ എവിടെ ബന്ധപ്പെടണമെന്നറിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞാണു്, രാജ്കുമാറിനെ തിരക്കി ഈ ഫോണും എത്തുന്നതു്. ഡൊമെയ്ന്‍ രജിസ്ട്രിയുടെ lookup സേവനമുപയോഗിച്ചു് ഇതിനോടകം രാജ്കുമാറിന്റെ വിലാസം ഇവര്‍ എടുത്തിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുശേഷം എന്റെ വിലാസവും തിരക്കി. പരസ്യത്തിനാണെങ്കില്‍ മെയില്‍ അയച്ചാല്‍ മതിയെന്നും സൈറ്റിന്റെ about us പേജില്‍ മെയില്‍ ഐഡി ഉണ്ടെന്നും പറഞ്ഞതിനെ തുടര്‍ന്നു് ഇവര്‍ ഫോണ്‍ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഈ നമ്പര്‍ ഗൂഗിള്‍ ചെയ്തുനോക്കിയപ്പോള്‍ പേറ്റന്റ് കേസുകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കൊച്ചിയിലെ ഒരു അഭിഭാഷകസ്ഥാപനത്തിന്റെ പേരിലാണു രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നതു് എന്നും കാണുന്നു.

ഞങ്ങള്‍ക്കു് ഇതേവരെ നോട്ടീസ് സര്‍വ് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നോട്ടീസ് വരുമോ എന്നുതന്നെ ഉറപ്പില്ല. ഒരു പക്ഷെ ഒരു ചെറുകിട മാദ്ധ്യമസ്ഥാപനം എന്ന നിലയില്‍ ഞങ്ങളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി നിശബ്ദരാക്കുകയാവാം ഉദ്ദേശ്യം. ഇവിടെ ഈ പ്രതികരണം വിളിച്ചുവരുത്തിയ ലേഖനം, മാതൃഭൂമിയില്‍ വേജ് ബോര്‍ഡ് നടപ്പാക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടു പത്രപ്രവര്‍ത്തകയൂണിയന്‍ നടത്തിയ ധര്‍ണയില്‍ പങ്കെടുത്തതിനു സ്ഥലംമാറ്റപ്പെട്ട പത്രലേഖകരില്‍ ചിലര്‍ എഴുതിയതാണു്. അതാരൊക്കെയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി അവര്‍ക്കെതിരെ പിരിച്ചുവിടലടക്കമുള്ള നടപടികളെടുക്കുകയും ലക്ഷ്യമാവാം. ഒരു പക്ഷെ മാതൃഭൂമിയുടെ പേരുപയോഗിച്ചു മറ്റാരെങ്കിലും കളിക്കുന്നതാവാനും മതി.

കേസു കൊടുക്കുന്നതിനു മുമ്പേ വിളിച്ചു മുന്നറിയിപ്പു തരണമെന്നോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തണമെന്നോ ഐടി നിയമം അനുശാസിക്കുന്നില്ല. കേസുകൊടുക്കുക മാത്രമല്ല, ഭീഷണിപ്പെടുത്തുക കൂടിയായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം എന്നതിനാലാണ് ഫോണ്‍ വിളിച്ചതു്. ചെറിയ അലോസരങ്ങളുടെ പേരില്‍ ക്ലാസ് ടീച്ചറെ സമീപിക്കുന്ന നഴ്സറി കുട്ടിയുടെ മാനസികാവസ്ഥ ഏതായാലും ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഭീഷണിയുടെ പേരില്‍ നടപടികള്‍ക്കു് ഞങ്ങള്‍ മുതിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കെതിരെ കേസുവന്നാല്‍ ആരും ചെയ്യുന്നതുപോലെ അതു നേരിടാന്‍ തയ്യാറാണുതാനും.

നോട്ടീസ് ലഭിക്കുന്ന പക്ഷം അതിനുള്ള മറുപടി നല്‍കാമെന്നു തന്നെയാണു് ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നതു്. എന്നാല്‍ ആദ്യ സംഭാഷണത്തില്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു് മുഴക്കിയ ഒരു ഭീഷണി പ്രസക്തമാണു്. മാനനഷ്ടത്തിനു് (libel/slander) കേസുകൊടുക്കുമെന്നല്ല, ഐടി നിയപ്രകാരം കേസുകൊടുക്കുമെന്നാണു് ഭീഷണി. പത്രങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ധാരാളം മാനനഷ്ടക്കേസുകളുണ്ടാവാറുള്ളതാണു്. പലപ്പോഴും ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്നു് ഉറപ്പാകുമ്പോള്‍ മാപ്പെഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു രക്ഷപ്പെടുകയാണു് പതിവു്. കോഴിക്കോടു മുന്‍മേയര്‍ക്കെതിരെ മാതൃഭൂമി ദിനപ്പത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാര്‍ത്ത അപകീര്‍ത്തികരമാണെന്നു കാട്ടി അവര്‍ കോടതിയെ സമീപിച്ചതിനെ തുടര്‍ന്നു് മാതൃഭൂമി തന്നെയും ഇതാണു് ചെയ്തതു്. എസ്എഫ്ഐ മുന്‍ സംസ്ഥാനപ്രസിഡന്റ് സിന്ധു ജോയിക്കെതിരെ മാതൃഭൂമിയുടെ ഓപ്പെഡ് പേജിലെ സ്വകാര്യം എന്ന ഗോസിപ്പ് കോളത്തില്‍ പേരുവയ്ക്കാതെഴുതിയ ആക്ഷേപത്തെ ദ്യോതിപ്പിച്ച് പിതൃശൂന്യപത്രപ്രവര്‍ത്തനം എന്നു് അന്നു് എസ്എഫ്ഐ നേതാവായിരുന്ന എം സ്വരാജ് വിശേഷിപ്പിച്ചതുമോര്‍ക്കുന്നു. അതായതു്, അച്ചടിമാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കു് പേരുവച്ചോ വയ്ക്കാതെയോ എന്തും പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇന്നാട്ടിലുണ്ടു്. എന്നാല്‍ സൈബര്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കാവട്ടെ, ഈ പ്രത്യേക അവകാശം ഇല്ലതാനും. ഐടി ആക്റ്റ് എത്രമാത്രം എതിര്‍ക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു തുറന്നുകാട്ടുന്നതാണു്, ഈ അവസ്ഥ.

ഞങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം വസ്തുതാപരമാണോ എന്നതാണു് ഒന്നാമത്തെ ചോദ്യം. സ്ഥലംമാറ്റം സംബന്ധിച്ചു് അതിലെഴുതിയിരിക്കുന്നതത്രയും വസ്തുതകളാണു്. ഈ സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചു് കേരള പത്രപ്രവര്‍ത്തക യൂണിയന്‍ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി മനോഹരന്‍ മോറായി തന്നെ ലേബര്‍ കമ്മിഷണറും ഇന്‍സ്പെക്റ്റര്‍ ഓഫ് ന്യൂസ് പേപ്പേഴ്സുമായ ശ്രീ ടി ടി ആന്റണിക്കു പരാതി നല്‍കിയിട്ടുള്ളതും എല്ലാ മാദ്ധ്യമസ്ഥാപനങ്ങളിലും വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശ പ്രകാരമുള്ള ശമ്പളപരിഷ്കരണം നടപ്പാക്കണമെന്നു് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതുമാണു്. ഇക്കാര്യം മാതൃഭൂമിയോ അവരുടെ അഭ്യുദയകാംക്ഷികളോ നിഷേധിക്കുകയില്ല എന്നു കരുതട്ടെ.

രണ്ടാമത്തെ വിഷയം, ഈ വസ്തുത പറയുമ്പോള്‍ ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയാണു്. നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ അച്ചടിമാദ്ധ്യമത്തിലാണെങ്കില്‍ യാതൊരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാക്കാനിടയില്ലാത്ത ഭാഷയാണതു്. ഇടതുപക്ഷത്തും വലതുപക്ഷത്തുമുള്ള നിരവധി രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചു് ഇവിടുത്തെ മുഖ്യധാരാ വര്‍ത്തമാനപ്പത്രങ്ങള്‍ മുതല്‍ ക്രൈമും ഫയറും പോലെയുള്ള വാരികകള്‍ വരെ എഴുതുന്ന കളവിന്റെയും വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയുടെയും അടുത്തൊന്നും എത്തുന്നില്ല, ആ ലേഖനത്തിലെ ഭാഷ.

എന്നാല്‍ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്ന വൈകാരികവാചകങ്ങള്‍ അതില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവ എന്തുകൊണ്ടു് ഒഴിവാക്കിയില്ല എന്ന ചോദ്യത്തിനു മറുപടി നല്‍കാന്‍ എഡിറ്റര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഞാന്‍ ബാധ്യസ്ഥനാണു്. ഈ പോര്‍ട്ടല്‍ ഒരു വാര്‍ത്താ വെബ്സൈറ്റല്ല എന്നതാണു് ഒന്നാമത്തെ കാരണം. തുടക്കത്തില്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും വളരെ വേഗം തന്നെ, അതവസാനിപ്പിച്ചു പൂര്‍ണ്ണമായും opinion based news analysis portal എന്ന നിലയിലേക്കു് ഞങ്ങള്‍ മാറിയിരുന്നു. ആ നിലയ്ക്കു് daily magazinised portal എന്നും ഞങ്ങളെ വിശേഷിക്കാം. വാര്‍ത്താവലോകനങ്ങള്‍, നിരീക്ഷണങ്ങള്‍, രാഷ്ട്രീയ ലേഖനങ്ങള്‍, ശാസ്ത്രലേഖനങ്ങള്‍, മാദ്ധ്യമപഠനങ്ങള്‍, ചലച്ചിത്ര നിരൂപണങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയാണു് ഞങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാറു്. അവ പലപ്പോഴും പൊതുബോധ്യങ്ങള്‍ക്കു് വിരുദ്ധവും ചിന്തയ്ക്കു് ഭക്ഷണവും ആയിരുന്നു എന്നു് അഭിമാനത്തോടെ പറയട്ടെ.

സ്വാഭാവികമായും മാതൃഭൂമിയില്‍ വേജ്ബോര്‍ഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു വിഷയമുണ്ടായപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ ചിലര്‍, തങ്ങളുടെ വികാരം പുറത്തെത്തിക്കാനായി ഞങ്ങളെ സമീപിക്കുകയായിരുന്നു. ഫോണ്‍ സംഭാഷണത്തില്‍ ആരോപിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഒരു ടൂള്‍ ആകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ നിന്നുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു.

ഉപകരണമാവുക എന്നതു് മോശം കാര്യമായി ഞങ്ങള്‍ക്കു തോന്നുന്നില്ല. യന്ത്രത്തിനും തൊഴിലാളിക്കുമിടയിലെ മാദ്ധ്യമമാണു് ഉപകരണം. യന്ത്രമുണ്ടായിരിക്കയും അതിനെ ചലിപ്പിക്കാനോ കേടുപരിഹരിക്കാനോ ഉള്ള ഉപകരണമില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതു് ഒടുവില്‍ യന്ത്രത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്ന അവസ്ഥയിലേക്കെ എത്തിക്കുകയുള്ളൂ. ആ നിലയ്ക്കു് ടൂള്‍ ഉണ്ടാവുക എന്നതു് ഭൌതിക ആവശ്യമാണു്.

ഒരു സ്ഥാപനത്തിലെ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നത്തില്‍ ആ തൊഴിലാളികള്‍ക്കൊപ്പം നില്‍ക്കുക, അവരുടെ ശബ്ദത്തിനു് ഇടംകൊടുക്കുക, എന്ന രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തിയിലാണു്, ഞങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടതു്. അവരുടെ വികാരമാണു് ആ ലേഖനത്തിലുള്ളതു്. ആ വികാരം എടുത്തുമാറ്റുന്നതിലൂടെ മാനേജ്മെന്റിനെതിരെ ആ സ്ഥാപനത്തിലെ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്കിടയില്‍ പുകഞ്ഞുകത്തുന്ന അമര്‍ഷത്തെയാവും ഞങ്ങള്‍ വെട്ടിമാറ്റുക. സ്ഥലംമാറ്റത്തിന്റെ നാള്‍വഴിക്കണക്കു നല്‍കാനല്ല, തങ്ങളുടെ അമര്‍ഷം മാനേജ്മെന്റിനെ അറിയിക്കാന്‍ ഒരു വഴി എന്ന നിലയില്‍ മാത്രമാണു് അവര്‍ ഈ ലേഖനവുമായി ഞങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നതു്. ആ നിലയ്ക്കു് വികാരമൊട്ടും ചോര്‍ന്നുപോകാതെ അതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതു് ആവശ്യമായിരുന്നു.

ഇനി ആ വൈകാരിക വാചകങ്ങളില്‍ അപകീര്‍ത്തികരമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു. ഒരു വിവാദവ്യവസായിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു വാചകം അനാവശ്യമായിരുന്നു എന്നു ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ വാചകം ലേഖനത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടുപോയതില്‍ ഞങ്ങള്‍ നിര്‍വ്യാജം ഖേദിക്കുന്നു. ഈ പരാമര്‍ശം പിന്‍വലിക്കുന്നു. പക്ഷെ അപകീര്‍ത്തി എന്നതു് ഒരു വ്യക്തിക്കു് ഉണ്ടാകുന്നതാണു് എന്നിരിക്കെ പ്രസ്തുതവാചകത്തില്‍ ആരെയും പേരെടുത്തുപറഞ്ഞു് വിമര്‍ശിക്കാത്തിടത്തോളം അതില്‍ defamation ആരോപിക്കാന്‍ പഴുതില്ല എന്നുതന്നെയാണു് ഞങ്ങളുടെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.

അതൊഴികെ ലേഖനത്തില്‍ ഏറെക്കുറെ ആവര്‍ത്തിക്കുന്ന ആക്ഷേപങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയമായ ആക്ഷേപങ്ങളാണു്. കേരളസംസ്ഥാനത്തെ ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടിയുടെ അനിഷേധ്യനായ നേതാവുകൂടിയായ മാതൃഭൂമിയുടെ എംഡിയോടു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തിലെ ജീവനക്കാരായ ചിലര്‍ ചോദിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യങ്ങളോ പ്രസ്താവനകളോ എന്ന നിലയില്‍ വേണം അവയെ കാണാന്‍ എന്നു ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നു. അവയ്ക്കു് രാഷ്ട്രീയമായ മറപടി നല്‍കാനോ പൂര്‍ണ്ണമായി അവഗണിക്കാനോ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തീര്‍ച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടു്. അതേ സമയം ഇത്തരം പരാമര്‍ശങ്ങളുടെ പേരില്‍ അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഞങ്ങള്‍ക്കെതിരെ നിയമനടപടികള്‍ കൈക്കൊള്ളുന്നതു് ഉചിതമാണോ എന്നു് അദ്ദേഹം തീരുമാനിക്കട്ടെ. Shoot the message, not the messenger എന്നു മാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ക്കു പറയുവാനുള്ളൂ.

അങ്ങേയറ്റം ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും എതിര്‍ശബ്ദങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന്‍ ബംഗാളില്‍ മമതയും ബോംബെയില്‍ ശിവസേനയും അടക്കം ഉപയോഗിച്ചതുമായ ഐടി നിയമത്തിലെ കാടന്‍വകുപ്പുകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകരും ബിസിനസ് സ്ഥാപനങ്ങളും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതും അതിനു് ദിനംപ്രതി പുതിയപുതിയ ഇരകള്‍ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതും സങ്കടകരവും പ്രതിഷേധാര്‍ഹവുമാണു്. അതു് ഞങ്ങള്‍ക്കെതിരെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, അതിനെതിരെ പൊരുതുകയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനില്ല. ചെറുശബ്ദങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാന്‍ എളുപ്പമായതുകൊണ്ടു് ഞങ്ങള്‍ easy target ആകുന്നു എന്നു് തിരിച്ചറിയുന്നു. മാതൃഭൂമി എന്ന വലിയ ഗോല്യാത്തിനെ മലര്‍ത്തിയടിക്കാന്‍ പോന്ന ഇത്തിരിക്കുഞ്ഞന്‍ ദാവീദായി ചരിത്രത്തില്‍ ഇടംകണ്ടെത്തുക, ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമേയല്ല. അതു് ഞങ്ങളെ സ്വയം കുറയ്ക്കുന്നതിനു തുല്യമാവും. വ്യക്തികളോടോ സ്ഥാപനങ്ങളോടോ അല്ല, ആശയങ്ങളോടും നിലപാടുകളോടുമാണു് ഞങ്ങള്‍ സംവദിക്കുന്നതു്.

ഞങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, മറ്റുമൂന്നു് ഓണ്‍ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ കൂടി ഇതേ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. മലയാളവും ഡൂള്‍ന്യൂസും ബോധി കോമണ്‍സും ലേഖനം മാറ്റമൊന്നും വരുത്താതെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോള്‍ മറുനാടന്‍ മലയാളി ലേഖനത്തെ രണ്ടാക്കി വിഭജിക്കയും രണ്ടു് വാര്‍ത്തകളായി നല്‍കുകയുമാണുണ്ടായതു്. ഐടി ആക്റ്റ് അനുസരിച്ചു് ലിങ്കുകള്‍ നല്‍കുന്നതുപോലും കുറ്റകരമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാനാവുമെന്നതിനാല്‍ അതിനു ഞങ്ങള്‍ മുതിരുന്നില്ല. നാലു സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ ഞങ്ങളെ മാത്രം തിരഞ്ഞുപിടിച്ചു് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതു് ഞങ്ങള്‍ പിന്തുടരുന്ന നിലപാടിന്റെയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും പേരിലാണെങ്കില്‍ അതു് ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള അംഗീകാരമായി കാണുന്നു.

നിയമനടപടിക്കു് വിധേയമാകുന്ന പക്ഷം അതിനെ സര്‍വ്വാത്മനാ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണു്. ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഓരോ വരിയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വം എഡിറ്റര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എനിക്കുണ്ടു്. ആ ഉത്തരവാദിത്വത്തില്‍ നിന്നു് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനില്ല. തൊഴിലാളികള്‍ക്കു് ശബ്ദിക്കാന്‍ ഇടം നല്‍കിയതിന്റെ പേരില്‍ ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അതിലെ നീതിനിഷേധത്തെ എടുത്തുകാട്ടിക്കൊണ്ടു്, ആ ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരുക്കമാണു്.

അതേ സമയം, മേല്‍സൂചിപ്പിച്ച വൈകാരിക ഉള്ളടക്കം, മാതൃഭൂമി എന്ന സ്ഥാപനത്തിനു് വിഷമമുണ്ടാക്കി എന്ന വസ്തുത ഞങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ആരെയും വിഷമിപ്പിക്കുക എന്നതു് ഞങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യമല്ല. ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ, in goodfaith, പ്രസ്തുതലേഖനത്തില്‍ നിന്നു് അത്തരം വാചകങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും വെട്ടിനീക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രുപാല്‍ എന്ന കണ്ടന്റ് മാനേജ്മെന്റ് സിസ്റ്റം, വേര്‍ഷനുകകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നതാണു്. ലേഖനത്തിന്റെ പഴയ രൂപം ആവശ്യമെങ്കില്‍ സൈബര്‍ കുറ്റാന്വേഷകര്‍ക്കു് ഞങ്ങള്‍ തന്നെ കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നതാണു്. ആ വാചകങ്ങള്‍ വ്യക്തിപരമായി വേദനയുളവാക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട സ്ഥിതിക്കു് അതവിടെ ഇനിയും കിടക്കുന്നതു് ശരിയല്ല എന്ന ഉത്തമബോധ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രമാണു്, ഈ നീക്കം ചെയ്യല്‍. ലേഖനത്തിന്റെ പുതിയ രൂപം ഇവിടെക്കാണാം.

ഓണ്‍ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കു് ഓരോ വാചകമെഴുതുമ്പോഴുമുള്ള കൂച്ചുവിലങ്ങ് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും എതിര്‍ശബ്ദങ്ങളെ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതുമാണെന്നു് ഞങ്ങള്‍ ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്നു. ഏകപക്ഷീയമായ ഇത്തരം ഒരു നിയമമുള്ളതുകൊണ്ടുമാത്രമാണു്, ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്തു ഭീഷണിപ്പെടുത്താന്‍ വരെ ചിലര്‍ ധൈര്യം കാട്ടുന്നതു്. മാതൃഭൂമിക്കു് ഈ വിഷയത്തില്‍ പറയാനുള്ളതു് എന്തായിരുന്നാലും അതും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരുക്കമാണു്. അതാണു് പത്രപ്രവര്‍ത്തക മര്യാദ എന്നതിനാല്‍ പ്രത്യേകിച്ചും. എന്നാല്‍ നിയമനടപടികള്‍ ഒഴിവാക്കാനുള്ള പരിദേവനമായി ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതില്ല. കരിനിയമത്തെ ഭയന്നു് ഒളിക്കാന്‍ ഞങ്ങളില്ല. പ്രിന്റില്‍ ലഭ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യം വെബ്ബിലും ഉണ്ടാവണമെന്നു് ഞങ്ങള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഇതില്‍ പിന്തുണയുടെയോ ഐക്യദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെയോ സാധ്യതകളില്ല. കേസ് നേരിടാന്‍ ഞങ്ങള്‍ സജ്ജരാണു്. അതു് പത്രത്തിനുള്ളതും വെബ് പോര്‍ട്ടലിനില്ലാത്തതുമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്രതിയാകുന്നതിലൂടെ ഞങ്ങളും ഒരു പോരാട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നു.

സെബിന്‍ ഏബ്രഹാം ജേക്കബ്
എഡിറ്റര്‍

content censured

വര്‍ത്തമാനം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Editor

മാതൃഭൂമിയിലെ നാടുകടത്തലും മാദ്ധ്യമങ്ങളിലെ സ്വാതന്ത്ര്യവും

Special Arrangement — Wed, 16 Jan 2013 19:00:00 +0000

ഇന്ത്യന്‍ പാര്‍ലമെന്റ് അംഗീകരിച്ച് നിയമത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കിയ മജീദിയ വേജ്ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശകള്‍ നടപ്പാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ധര്‍ണ നടത്തിയവര്‍ക്കെതിരെ മാതൃഭൂമി ദിനപ്പത്രത്തില്‍ നടപടികള്‍ തുടരുകയാണ്. ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഒരു പത്രം അതിലെ ജീവനക്കാര്‍ക്ക് പ്രതികരിക്കാനുള്ള കുറഞ്ഞ അവകാശം പോലും നിഷേധിക്കുന്നു.

ശമ്പളപരിഷ്കരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു സമരമെന്നതിനപ്പുറം - പണിമുടക്കിയും പത്രമിറക്കാതെയുമുള്ള സമരത്തെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചിട്ടു കൂടിയില്ല - മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം എന്ന തലത്തിലേക്ക് ഈ പ്രതികരണം വളരേണ്ടതുണ്ട്. സ്വന്തം വീട്ടില്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ ശേഷിയില്ലാത്തവര്‍ നാട്ടുകാരുടെ പ്രതികരണത്തിന്റെ വാളാവേണ്ടതില്ല.

[blurb:1:right] കഴിഞ്ഞ മെയ് 1 ന് ചേര്‍ന്ന മാതൃഭൂമി ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് യൂണിയന്‍ സമ്മേളനമാണ് തുടക്കം. വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശകളെക്കുറിച്ച് മാനേജ്മെന്റ് നടത്തിവന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ പെട്ടെന്ന് അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നു. പത്രമുടമകളുടെ സംഘടനയായ ഐ.എന്‍.എസ് വേജ് ബോര്‍ഡ് നടപ്പാക്കുന്നതിനെതിരെ കോടതിയില്‍ പോകാനും ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് ആക്റ്റ് തന്നെ ഭേദഗതി ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ച സാഹചര്യത്തിലാണത്. ഉടമകളുടെ സംഘടന പറയുന്നതിന് അനുസരിച്ചേ പോകാനാകൂയെന്ന് മാതൃഭൂമി മാനേജ്മെന്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്വാഭാവികമായി സമ്മേളനത്തില്‍ രൂക്ഷമായ വിമര്‍ശം ഉയര്‍ന്നു. മാത്രമല്ല, മാനേജ്മെന്റ് പ്രതിനിധികളെ യൂണിയന്‍ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുപ്പിക്കുന്ന പതിവും നിര്‍ത്തി. ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റുവിന്റെ കാലം മുതല്‍ അനുഭവിച്ചു പോന്ന അവകാശങ്ങളും 12 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ ശമ്പളപരിഷ്കാരവും നിഷേധിക്കുമ്പോള്‍ എവിടെയും ഉണ്ടാകേണ്ട ചര്‍ച്ചകള്‍ മാത്രമാണ് അവിടെയുണ്ടായത്. വേജ് ബോര്‍ഡിന് പകരം ഏകപക്ഷീയമായി പ്രഖ്യാപിച്ച അലവന്‍സ് നിഷേധിക്കണമെന്ന തീരുമാനവും ഉണ്ടായി.

സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് മാനേജ്മെന്റ് പ്രതികരിച്ചത്. യോഗത്തില്‍ പ്രസംഗിച്ചവരായിരുന്നു ഇരകള്‍. കൊല്ലം ചീഫ് സബ് എഡിറ്റര്‍ ടി എസ് കാര്‍ത്തികേയനെ മുംബൈക്കും തൊഴില്‍വാര്‍ത്ത സബ് എഡിറ്റര്‍ അബൂബക്കറിനെ ചെന്നൈക്കും തൃശൂര്‍ സീനിയര്‍ സബ് എഡിറ്റര്‍ കെ ആര്‍ ബൈജുവിനെ ബാംഗ്ളൂര്‍ക്കും സ്ഥലം മാറ്റി. മുംബൈയില്‍ എത്തിയ കാര്‍ത്തികേയനെ പ്രസ് ക്ലബ്ബില്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ കുറ്റത്തിന് അവിടെ നിന്നും സി കെ സന്തോഷിനെ കൊല്‍ക്കത്തക്ക് തട്ടി. പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ മാതൃസംഘടനയായ കെയുഡബ്ല്യുജെ മാദ്ധ്യസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ധര്‍ണ പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍ മാനേജ്മെന്റ് ഒന്നയഞ്ഞു. പ്രക്ഷോഭപരിപാടികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ ചര്‍ച്ച തുടങ്ങാമെന്നായി. അതിന് മാതൃഭൂമി ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് യൂണിയന്‍ തയ്യാറായി. എന്നാല്‍ ചര്‍ച്ചകളില്‍ അവര്‍ നിലപാട് മാറ്റിയില്ല. പത്ര ഉടമാ സംഘത്തിന്റെ തീരുമാനത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു നിലപാടുമില്ലെന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചു. മാത്രമല്ല, സ്ഥലംമാറ്റങ്ങള്‍ തടര്‍ന്നു. കണ്ണൂരില്‍ നിന്ന് വി വി വിജുവിനെയും തൃശൂരില്‍ നിന്ന് വില്‍സന്‍ വര്‍ഗീസിനെയും ഡല്‍ഹിക്ക് മാറ്റി. ഇരുവരും അതാത് യൂണിറ്റുകളിലെ യൂണിയന്‍ സെക്രട്ടറിമാരായിരുന്നു.

മാതൃഭൂമിക്കു മുന്നില്‍ ധര്‍ണയിരുന്നാല്‍ ...

വേജ് ബോര്‍ഡ് മുഖ്യപ്രശ്നമായി ഉയര്‍ത്തി ധര്‍ണ നടത്തുവാന്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തക യൂണിയനും നോണ്‍ ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് യൂണിയനും തീരുമാനിച്ചു. നോണ്‍ ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് യൂണിയന്റെ നേതാക്കള്‍ പെട്ടെന്ന് ധര്‍ണ ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്നാല്‍ എല്ലാ പത്രങ്ങളിലെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും മാതൃഭൂമിയൊഴികെയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിലെ നോണ്‍ ജേര്‍ണലിസ്റ്റുകളും പങ്കെടുത്തു. മനോരമ, മാതൃഭൂമി, കൌമുദി എന്നീ പത്രസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നടത്തിയ പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുത്ത പത്രപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം മാതൃഭൂമിയില്‍ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു - 110 പേര്‍. ഒരു വിധത്തിലും പത്രങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തെ തടസപ്പെടുത്താത്ത വിധമായിരുന്നു പരിപാടി. ബ്യൂറോകളില്‍ നിന്ന് കുറച്ചാളുകളെ മാത്രമേ പങ്കെടുപ്പിച്ചുള്ളു. ഡെസ്കില്‍ നിന്നുള്ളവരാകട്ടെ തിരിച്ച് ചെന്ന് വൈകിട്ട് ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. എഴുതിത്തയ്യാറാക്കിയ മുദ്രാവാക്യങ്ങളാണ് വിളിച്ചത്. പ്രാസംഗികര്‍ പത്രജീവനക്കാര്‍ മാത്രമായിരുന്നു.

[blurb:2:left] അതില്‍ പങ്കെടുത്ത രണ്ട് ന്യൂസ് എഡിറ്റര്‍മാരില്‍ കോഴിക്കോട്ടെ പരമേശ്വരനെ മുംബൈക്കും തൃശൂരിലെ വിപിനചന്ദ്രനെ ബാംഗ്ളൂര്‍ക്കും നാടുകടത്തി. ലൈബ്രേറിയന്‍മാരായ സന്തോഷിനെയും സജീഷിനെയും ഡല്‍ഹിക്ക് വിട്ടു. ഓണ്‍ ലൈന്‍ ലൈബ്രറിയുടെ കാലത്ത് അവര്‍ക്ക് അവിടെ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാനില്ലെങ്കിലും ഒരു പാഠം പഠിക്കട്ടെ എന്നാണ് മാനേജ്മെന്റിന്റെ ഭാവം. കോഴിക്കോട് ഘടകത്തിന്റെ സെക്രട്ടറി വി എസ് സനോജിന് കണ്ടുവെച്ചത് കൊല്‍ക്കത്തയാണ്. സനോജ് വെബ് പോര്‍ട്ടലിലെ സബ് എഡിറ്ററാണ്. കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ അങ്ങനെയൊരാളുടെ ആവശ്യം ഇല്ല. അവിടെ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഓഫീസിലെ ഒരു മുറിയില്‍ ചുമ്മാ ഇരിക്കുകയാണ് സനോജിന്റെ ജോലി.

മലപ്പുറത്ത് നിന്ന് റിംജു എന്ന സബ് എഡിറ്ററെ സെക്കന്തറാബാദിലേക്കാണ് പറപ്പിച്ചത്. ഇദ്ദേഹത്തിന് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാനായി ഹൈദരാബാദിലെ പ്രാദേശിക ലേഖകനെ സ്റ്റാഫ് കറസ്പോണ്ടന്റാക്കി. താമസം ഉള്‍പ്പെടെ ഒരു സഹായവും ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി. പ്രതികൂല സാഹചര്യത്തിലും അയാള്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ കണ്ടെത്തി അയച്ചു. അപ്പോള്‍ ബൈലൈന്‍ നല്‍കരുതെന്നായി.

കോയമ്പത്തൂരില്‍ മാതൃഭൂമിയുടെ സര്‍ക്കുലേഷന്‍ വര്‍ധിക്കും വിധം വാര്‍ത്തകള്‍ തയ്യാറാക്കിയിരുന്ന ശ്രീകുമാറിനെ കൊല്ലത്തേക്കും അവിടെനിന്ന് ജി ബിജുവിനെ കോയമ്പത്തൂര്‍ക്കും മാറ്റി. കോട്ടക്കലിലെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ വിമലിന് നല്‍കിയത് മംഗലാപുരം ബ്യൂറോ. കോട്ടയത്തെ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ഇ വി രാഗേഷിന് ബാംഗ്ളൂര്‍ വിധിച്ചു.

ആറ് ട്രെയിനികളുടെ പ്രൊബേഷന്‍ ദീര്‍ഘിപ്പിച്ചു. അവരില്‍ പത്ത് വര്‍ഷം വരെ കരാര്‍ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ജോലി ചെയ്ത് ഒടുവില്‍ സ്ഥിരനിയമനം കിട്ടിയവരുണ്ട് . അര്‍ഹതയുള്ള പലരുടെയും സ്ഥാനക്കയറ്റങ്ങള്‍ തടഞ്ഞ് വച്ചിരിക്കുകയാണ്.

വന്‍നഗരങ്ങളില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്ക് യഥാസമയം മെട്രോ അലവന്‍സ് നല്‍കില്ല.

പക്ഷേ സ്ഥലം മാറിപ്പോയവരാരും ഖേദപ്രകടനം നടത്തുകയോ നിലപാട് മാറ്റുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. മാനേജ്മെന്റിന്റെ ക്കാള്‍ എത്രയോ ഉയരെയാണ് അവരുടെ ധാര്‍മികത.

[blurb:3:right] ധര്‍ണയിരുന്നവരെ ഒരു വിധത്തിലും മുഖ്യധാരയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമമുണ്ട്. മലപ്പുറത്ത് നടക്കാനിരിക്കുന്ന സംസ്ഥാന സ്കൂള്‍ കലോത്സവത്തിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരെയും ഫോട്ടോഗ്രഫര്‍മാരെയും എല്ലാ യൂണിറ്റുകളില്‍ നിന്നും തിരഞ്ഞെടുത്ത് എഡിറ്ററുടെ പ്രാഥമിക മീറ്റിങ്ങും കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് അവരില്‍ ചിലര്‍ ധര്‍ണയില്‍ സംബന്ധിച്ചിരുന്നവരാണെന്ന് മാനേജ്മെന്റ് മനസിലാക്കിയത്. അവരുടെ പേര് വെട്ടിമാറ്റിയാണ് പക കാട്ടിയത്.

ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ പാലക്കാട് സ്റ്റാഫ് റിപ്പോര്‍ട്ടറായ പി സുരേഷ്ബാബുവിനെ സ്ഥലം മാറ്റിയാണ് നിര്‍വൃതിയടഞ്ഞത്. മലബാര്‍ സിമന്റ്സ് അഴിമതിക്കെതിരെ നിരന്തരം എഴുതി സിബിഐ അന്വേഷണം വരെ എത്തിച്ചതിന്റെ ക്രെഡിറ്റുള്ള ലേഖകനാണിദ്ദേഹം. മാറ്റിയ സ്ഥലമാകട്ടെ മൂന്നാറടുത്ത് മാങ്കുളത്തേക്കും. അതൊരു പഞ്ചായത്ത് ആസ്ഥാനം മാത്രമാണ്. സാധാരണ സ്റ്റാഫ് റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരെ യൂണിറ്റുകളിലേക്കോ ജില്ലാ ആസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കോ മാത്രമേ നിയോഗിക്കാറുള്ളു. മികച്ച ജോലിസാമര്‍ത്ഥ്യമുള്ള ധാരാളം അവാര്‍ഡുകള്‍ നേടിയിട്ടുള്ള ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടറെ മൂലയ്ക്കിരുത്താന്‍ മാനേജ്മെന്റിന്റെ തന്ത്രം നോക്കൂ.

ഈ കുറിപ്പ് എഴുതിയ ശേഷം വന്ന വാര്‍ത്ത തൃശ്ശൂരില്‍ നിന്നാണ്. മാതൃഭൂമി ജേര്‍ണലിസ്റ്റ് യൂണിയന്റെ തൃശൂര്‍ ഘടകം സെക്രട്ടറി ഇ ജി രതീഷ് എന്ന തൃശൂര്‍ സീനിയര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടറെ കൊല്ലം ജില്ലയുടെ മലയോര പ്രദേശമായ അച്ചന്‍കോവിലിലേയ്ക്കാണ് മാതൃഭൂമി മാനേജ്മെന്റ് സ്ഥലം മാറ്റിയത്. രാപ്പകല്‍ ബ്യൂറോ ജോലികള്‍ ചെയ്യുന്നതിന് യാതൊരു മടിയും പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത, സമര്‍പ്പിത-നിര്‍ഭയ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന് മാതൃകയായ യുവാവാണ് രതീഷ്.

മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥാപത്തിനാണെങ്കില്‍ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമായി മാറേണ്ട പ്രതിഭയ്ക്ക് ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ച് ഒന്‍പതാം വര്‍ഷം നല്‍കുന്ന ആദ്യപ്രമോഷന്‍ മരവിപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാണ്. അഥവാ കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷത്തിലേറെയായി അദ്ദേഹം സീനിയര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ ഓണ്‍ പ്രൊബേഷനാണ്. ആറുമാസം കൊണ്ട് അവസാനിക്കേണ്ട പ്രൊബേഷന്‍ അവസാനിക്കാത്തതിന് ഒരു ന്യായീകരണവുമില്ല.

മാതൃഭൂമി ജേര്‍ണലിസ്റ്റ് യൂണിയന്റെ സംസ്ഥാന ട്രഷറര്‍ ആയ സുമേഷിനെ കോട്ടയത്ത്‌ നിന്നും തൃശ്ശൂരിലേക്ക് മാറ്റിയതാണ് കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും പുതിയ നടപടി.

പിരിച്ചുവിടലും...

[blurb:4:left] കോട്ടക്കല്‍ യൂണിറ്റിലെ സബ് എഡിറ്റര്‍ ബിനു ഫല്‍ഗുനന്‍ രാത്രി 8 മണിക്കുള്ള ജോലി സമയത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ മാനേജര്‍ ഒരു കത്ത് നല്‍കി. ജോലിയില്‍ നിന്ന് പിരിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ടുള്ള കടലാസായിരുന്നു അത്. ട്രെയിനിങ് വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തീകരിച്ച് പ്രൊബേഷനിലുള്ള ഒരാളെ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും പിരിച്ചുവിടാമെന്നതിനാലാണ് ഈ പ്രവൃത്തി. ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടറായിരുന്ന ബിനു അവിടം വിട്ട് മാതൃഭൂമിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ വന്ന ഒരാള്‍കൂടിയാണ്. മെയ് 1ന്റെ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുത്തുവെന്നതു മാത്രമാണ് അയാളില്‍ ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന കുറ്റം. അതില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു അഭിപ്രായപ്രകടനവും നടത്തിയിരുന്നില്ല. ആ സമ്മേളനം മാനേജ്മെന്റ് വിരുദ്ധമാകുമെന്ന് ഒരു സൂചനയും ഉണ്ടായിരുന്നതുമില്ല. ജോലിയിലെ മികവ് സംബന്ധിച്ച് ഒരു എതിരഭിപ്രായവും ന്യൂസ് എഡിറ്ററോ ഡെപ്യൂട്ടി എഡിറ്ററോ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും ഒരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ലാതെ പിരിച്ചുവിട്ടു.

വേജ് ബോര്‍ഡ് ഒരു നിമിത്തം മാത്രം

വേജ് ബോര്‍ഡ് ശുപാര്‍ശ നിഷേധം ഒരു നിമിത്തമായെന്നു മാത്രം.

വേജ് ബോര്‍ഡ് പത്രവ്യവസായത്തിന് അനാവശ്യമാണെന്നും ഓരോ പത്രസ്ഥാപനവും സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് ശമ്പളം തീരുമാനിച്ചാല്‍ മതിയെന്നുമാണ് സുപ്രീംകോടതിയില്‍ മുതലാളിമാര്‍ കൂട്ടത്തോടെ വാദിക്കുന്നത്. അതാണ് പുതിയ വാണിജ്യസംസ്കാരത്തിന് ഉത്തമം. എന്നാല്‍ പത്രക്കടലാസിന് മുതല്‍ തീവണ്ടിയില്‍ കയറ്റിയയക്കുന്നതിനു വരെ സബ്സിഡി വേണമെന്ന് അവര്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമുണ്ട്. പൊതുജനത്തിന്റെ അറിയാനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കുന്ന ആനുകൂല്യം തങ്ങളുടെ ലാഭം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നതിന് മാത്രമായുള്ളതാണെന്നും അതിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളായ ജീവനക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടെന്നും ഈ മുതലാളിമാര്‍ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചാല്‍ മതിയോ?

[blurb:5:right] ഫോര്‍ത്ത് എസ്റ്റേറ്റിന്റെ എല്ലാ സൌജന്യങ്ങളും പറ്റുന്നതോടൊപ്പം പത്രവ്യവസായത്തെ പരസ്യവരുമാനവും ലാഭവും വര്‍ധിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയാക്കി മാറ്റുകയെന്നതും മാതൃഭൂമിയുള്‍പ്പെടെയുള്ള മാനേജ്മെന്റുകളുടെ ഉള്ളിലിരുപ്പാണ്. പണ്ട് എതിര്‍ത്തോടിച്ച ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയാണ് അതിനുള്ള വഴി കാട്ടുന്നത്.

മാതൃഭൂമിയെന്ന ബ്രാന്റിന്റെ രൂപവല്‍ക്കരണത്തില്‍ സാമൂഹ്യമൂലധനത്തിന്റെ അളവ് എത്രയെന്ന് വ്യക്തം.

മനോരമയിലെ 15 ഓളം പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും ധര്‍ണയില്‍ പങ്കെടുത്തവരാണ്. എന്നാല്‍ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. എല്ലാ പത്ര ഉടമകളുടെയും അഖിലേന്ത്യാ കൂട്ടായ്മയാണ് കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്. പത്രമേഖലയിലെ ജീവനക്കാരും സര്‍ക്കാരുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ പൊക്കിള്‍ക്കൊടിയാണ് ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റു കൊണ്ടുവന്ന വേജ് ബോര്‍ഡ് നിയമം. കേരളത്തിലെ അധ്യാപകരെ മാനേജ്മെന്റിന്റെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു പരിധി വരെ മോചിപ്പിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ ബില്ല് പോലെ സാമൂഹ്യപ്രാധാന്യം അതിനുണ്ട്. ആ ബന്ധം മുറിച്ചു കളഞ്ഞാല്‍ വേജ് ബോര്‍ഡിനെക്കാളും കൂടുതല്‍ ശമ്പളം നല്‍കാമെന്നു പോലും ഇവര്‍ പറഞ്ഞുകളയും. പക്ഷേ വാര്‍ത്തകളില്‍ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ നിയന്ത്രണം, പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ മേല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായ ആധിപത്യം എന്നിവയാണ് നിഗൂഡമായ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍.

കാണുന്നില്ലേ ഈ കാപട്യം?

പുഴയും വെള്ളവും വായുവും ധാതുക്കളും മനുഷ്യരുടെ പൊതുസ്വത്താണെന്ന് അവര്‍ നമ്മോട് പറയും. അത് വാണിജ്യവല്‍ക്കരിക്കരുതെന്ന് പുസ്തകമെഴുതും. പതിപ്പുകള്‍ പ്രസവിക്കും. സ്ഥാപനത്തില്‍ കയറിയാല്‍ ന്യൂസ് പേപ്പര്‍ ഒരു പ്രോഡക്റ്റും സെല്ലിങ് ഒബ്ജക്റ്റുമായി പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെ പഠിപ്പിക്കും.

[blurb:6:left] അഭിപ്രായപ്രകടനത്തിനും ആവിഷ്കാരത്തിനുമുള്ള മൌലികാവകാശത്തിന്റെ ബലത്തിലാണ് മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ പത്രത്തിനുള്ളില്‍ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉടമയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു പ്രകടനത്തിന്റെ വാര്‍ത്ത പോലും തമസ്കരിക്കപ്പെടും. നഴ്സുമാരുടെ സമരം മുതല്‍ പങ്കാളിത്ത പെന്‍ഷനിലെ കുഴപ്പങ്ങള്‍ വരെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് മിണ്ടാന്‍ പാടില്ല. അവര്‍ക്ക് എവിടെ നിന്നും പിന്തുണയില്ല. പത്രസ്വാതന്ത്ര്യമെന്നാല്‍ പത്ര ഉടമയുടെ മാത്രം സ്വാതന്ത്ര്യമാകുന്നു.

മാതൃഭൂമിയുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പത്രത്തിന്റെ ഒന്നാം ലക്കത്തിലുള്ള സ്വന്തം പ്രസ്താവന ആവര്‍ത്തിച്ചൊന്ന് വായിച്ചു നോക്കൂ-

'മനുഷ്യജീവിതം മഹത്തായൊരു ബാധ്യതയാണ്. ആ ബാധ്യത നിറവേറ്റുന്നതിനുള്ള പൂര്‍ണ്ണസ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും ഉണ്ടായിരിക്കണം. അവരവരുടെ ബുദ്ധിക്കും പ്രാപ്തിക്കും അധ്വാനത്തിനും അനുസരിച്ചുള്ള ഫലം യാതോരു തടസവും കൂടാതെ ആര്‍ക്കും അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയണം. അതിനെ കുറയ്ക്കുവാനോ, ഇല്ലാതാക്കുവാനോ, മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭിമാനത്തെ ക്ഷയിപ്പിക്കാനോ നശിപ്പിക്കാനോ ഉള്ള ആചാരസമ്പ്രദായങ്ങളോ നിബന്ധനകളോ മനുഷ്യവര്‍ഗത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്ക് പറ്റാത്തതാകകൊണ്ട് അവയെ തീരെ അകറ്റണം. എന്നാല്‍ മാത്രമേ ലോകത്തില്‍ സൌഖ്യവും സ്വാതന്ത്ര്യവും സമാധാനവും പൂര്‍ണ്ണമായി ഉണ്ടാകാന്‍ തരമുള്ളു എന്ന നയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഞങ്ങള്‍ മറ്റെല്ലാ വിഷയങ്ങളെയും പരിശോധിക്കുന്നതാകുന്നു'.

ഒരു സംഘം പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍

News Quotes

സ്വന്തം വീട്ടില്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ ശേഷിയില്ലാത്തവര്‍ നാട്ടുകാരുടെ പ്രതികരണത്തിന്റെ വാളാവേണ്ടതില്ല.

മാതൃഭൂമിയിലെ നോണ്‍ ജേര്‍ണലിസ്റ്റ്സ് യൂണിയന്റെ നേതാക്കള്‍ പെട്ടെന്ന് ധര്‍ണ ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്നാല്‍ എല്ലാ പത്രങ്ങളിലെയും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും മാതൃഭൂമിയൊഴികെയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിലെ നോണ്‍ ജേര്‍ണലിസ്റ്റുകളും പങ്കെടുത്തു.

ആറ് ട്രെയിനികളുടെ പ്രൊബേഷന്‍ ദീര്‍ഘിപ്പിച്ചു. അവരില്‍ പത്ത് വര്‍ഷം വരെ കരാര്‍ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ജോലി ചെയ്ത് ഒടുവില്‍ സ്ഥിര നിയമനം കിട്ടിയവരുണ്ട്.

വന്‍നഗരങ്ങളില്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്ക് യഥാസമയം മെട്രോ അലവന്‍സ് നല്‍കില്ല.

മാതൃഭൂമി സ്ഥാപകനായ കെ പി കേശവമേനോന്‍

മീഡിയ സ്കാന്‍

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Special Arrangement

ഡെൽഹി കൂട്ടമാനഭംഗവും പുതിയ നിയമനിർമ്മാണവും

പുലരി — Tue, 15 Jan 2013 11:05:41 +0000

പാക്കിസ്ഥാനിലെ മൌലികവാദികളുടെ വധശ്രമത്തിന്ന് ഇരയാകേണ്ടി വന്ന മലാല എന്ന യുവതിയുടെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ അന്താരാഷ്ട്ര മാദ്ധ്യമങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇന്ത്യൻ മാദ്ധ്യമങ്ങളിലും, സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക് സൈറ്റുകളിലും കൊണ്ടുപിടിച്ച പ്രചാരണം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ, രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ നടന്ന കൂട്ടബലാത്സംഗവും, ക്രൂരമായ കൊലപാതകവും ആഗോളതലത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രതിച്ഛായക്കുണ്ടാക്കിയ നാണക്കേട് ചെറുതല്ല. മലാല എന്ന യുവതിക്ക് നേരെ നടന്ന അക്രമങ്ങളെ മുൻ നിർത്തിക്കൊണ്ട് പാക്കിസ്ഥാനിലെ സ്ത്രീകൾ തീരെ സുരക്ഷിതരല്ല എന്ന നിലയ്ക്കുള്ള പ്രചാരണങ്ങൾ അഴിച്ചുവിടാൻ ഇന്ത്യൻ മാദ്ധ്യമങ്ങൾ കാണിച്ച അത്യുത്സാഹത്തിന്റെ മഷി ഉണങ്ങും മുൻപാണ് ഇന്ത്യക്ക് വൻനാണക്കേടുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് തലസ്ഥാന നഗരിയായ ഡെൽഹിയിൽ കൂട്ടമാനഭംഗവും, കൊലപാതകവും അരങ്ങേറുന്നത്.

ഡെൽഹിയിലെ അതിശക്തമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളെ നോക്കുകുത്തിയാക്കി കുറ്റവാളികൾ സ്വൈരവിഹാരം നടത്തുന്നു എന്നതും, സ്ത്രീകൾ പൊതുനിരത്തിൽ പോലും സുരക്ഷിതരല്ല എന്നതും രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വസനീയതയെയും, പൌരനു ഭരണകൂടം നൽകേണ്ട സുരക്ഷാബാധ്യതയെയുമാണ് പ്രാഥമികമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതു. ഡെൽഹി പോലുള്ള അതീവ സുരക്ഷാ മേഖലയിൽ പോലും സ്ത്രീകൾ നിരന്തരം അക്രമിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും, തലസ്ഥാന നഗരി സ്ത്രീകളെ സമ്പന്ധിച്ചിടത്തോളം അരക്ഷിത മേഖലയാണെന്നുമുള്ള വാർത്തകൾ കഴിഞ്ഞ കുറെ വർഷങ്ങളായി പുറത്തുവന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രാജ്യത്തെ സ്ത്രീകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അക്രമിക്കപ്പെടുന്നതു ഇന്ത്യയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ ആണെന്നാണ് സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളിൽ നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നത്. എന്നിട്ടും ഇതിനെതിരെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നു പ്രായോഗിക നടപടികൾ ഉണ്ടായില്ല എന്നു മാത്രമല്ല തലസ്ഥാന നഗരിയിലെ സ്ത്രീകളുടെ മാനം പിച്ചിചീന്തും വിധം ആഭ്യന്തരവകുപ്പ് അക്ഷന്തവ്യമായ കെടുകാര്യസ്ഥതയും, കൃത്യവിലോപവും തുടരുകയാണ് ചെയ്തതു.

ഡെൽഹി ദുരന്തം തടയാൻ ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത ഭരണകൂടം ദുരന്തത്തിനു ശേഷമുള്ള വൈകാരിക അന്തരീക്ഷം മുതലെടുത്തു കൊണ്ട് കരിനിയമങ്ങൾ ചുട്ടെടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതു. വാസ്തവത്തിൽ നിയമങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തയാണോ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ പെരുകുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണമാകുന്നതു അതോ കുറ്റവാളികൾ രൂപപ്പെടുന്നതു തടയുന്നതിൽ ഭരണരംഗത്തുണ്ടായ വീഴ്ചയാണോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ഏതു ദുരന്തം ഉണ്ടായാലും മാദ്ധ്യമങ്ങളിലും തെരുവുകളിലും സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക് സൈറ്റുകളിലും രൂപപ്പെടുന്ന പ്രതികരണത്തിന്റെയും, പ്രതിഷേധത്തിന്റെയും മുനയൊടിക്കാൻ പെട്ടെന്നു ചുട്ടെടുക്കുന്ന നിയമങ്ങൾക്കും നടപടികൾക്കുമപ്പുറം എന്തെല്ലാം തരത്തിലുള്ള പ്രായോഗിക സമീപനങ്ങളും, പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളുമാണ് ഭരണകൂടം സ്വീകരിക്കുന്നതെന്ന് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ നടന്ന കുറെ ദുരന്തങ്ങൾ, അവയോട് ഭരണകൂടം സ്വീകരിച്ച നടപടികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരം തേടുമ്പോൾ ആദ്യം കടന്നുവരിക തട്ടേക്കാട് ബോട്ടു ദുരന്തമാണ്. ഇരുപതോളം പിഞ്ചുകുട്ടികളുടെ ജീവൻ അപഹരിച്ച തട്ടേക്കാട് ബോട്ടു ദുരന്തത്തിനു ശേഷം ഉണ്ടായ പ്രതിഷേധങ്ങളെ തണുപ്പിക്കാൻ നിരവധി പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ഭരണകൂടം നടത്തി. ഈ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ എന്തെങ്കിലും നടപടികൾ പിന്നീട് ഉണ്ടായോ? ദുരന്തത്തിനു ശേഷം ബോട്ട് യാത്രക്ക് മിനിമം സുരക്ഷ ഉറപ്പു വരുത്തും വിധമുള്ള സർക്കാർ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ ഒന്നു പോലും നടപ്പിലായില്ല എന്നു മാത്രമല്ല കേരളത്തിലെ വിനോദ സഞ്ചാര മേഖലയിൽ ഒട്ടും സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത തീർത്തും പ്രാകൃതമായ സൌകര്യങ്ങളാണ് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നതു എന്ന് കണ്ടെത്തേണ്ടി വരുന്നു.

വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപെ കേരളത്തിൽ തന്നെ, ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബസിനു തീപിടിച്ച് അനേകം യാത്രക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ട സംഭവം ഇവിടെ സ്മരണീയമാണ്. ബസിനു തീ പിടിച്ചതറിഞ്ഞിട്ടും പുറത്തു കടക്കാനാകാതെ ബസിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങി നിരവധി പേരാണ് അപകടത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടത്. സ്വാഭാവികമായും ബസിലെ സുരക്ഷാ സംവിധാനത്തെ കുറിച്ച തുറന്ന ചർച്ചകളും ആശങ്കകളും കണക്കിലെടുത്തു കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ യാത്രാ ബസുകളിൽ പുറകുവശത്തു എമർജൻസി ഡോർ ഘടിപ്പിക്കണമെന്ന പ്രഖ്യാപനം മന്ത്രിതലത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകുകയുണ്ടായി. ഇന്നും ഈ പ്രഖ്യാപനം പൂർണ്ണമായും നടപ്പിലായിട്ടില്ല. സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉള്ള കെ എസ് ആർ ടി സി ബസുകളിൽ മാത്രമാണ് ഈ സംവിധാനം നടപ്പിലായതു. എൺപതു ശതമാനത്തൊളം ജനങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്യുന്ന സ്വകാര്യ ബസുകളിൽ ഈ പ്രഖ്യാപനം നടപ്പിലാക്കുവാൻ ഇന്നും ഭരണകൂടത്തിനു സാധിച്ചിട്ടില്ല.

കേരളത്തിൽ തന്നെ സമീപകാലത്തുണ്ടായ ടാങ്കർ ലോറി ദുരന്തവും കൂട്ടമരണങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചതും, സ്വീകരിച്ചതുമായ നടപടികൾ എന്തൊക്കെ എന്ന ചോദ്യവും പ്രസക്തമാണ്. വീണ്ടും ഒരു ദുരന്തം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ പാകത്തിൽ എന്ത് നടപടികളാണ് ഈ വിഷയത്തിൽ സർക്കാർ സ്വീകരിച്ചതു? സമാനമായ ദുരന്തം ആവർത്തിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും പഴയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ ഓർമ്മയിൽ വീണ്ടും വരിക. ദുരന്തങ്ങൾ വൻ വാർത്തകള്‍ക്കും പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കും വഴിമാറുമ്പോൾ, ജനവികാരം ശമിപ്പിക്കാൻ ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന ചില പൊടിക്കൈകൾ മാത്രമായി ദുരന്താനന്തര നടപടികൾ മാറുന്നു എന്നതു ആശാസ്യമല്ല. മാത്രമല്ല പല നടപടികളും പ്രഹസനമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇതിനേക്കാൾ അപകടകരമാണ് ഏതൊരു ദുരന്തത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ അതിവേഗം ചുട്ടെടുക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ. പലപ്പോഴും അതിവൈകാരിക അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉദ്യോഗതലത്തിൽ ചുട്ടെടുക്കുന്ന നിയമങ്ങളിലെ അപകടം പൊതുജനം കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കേണ്ടി വരികയും, രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ നിയമത്തിനു വേണ്ടി കൈപൊക്കാൻ മത്സരിക്കുകയും ചെയ്യുകയും, മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ അപകടകരമായ വശങ്ങള്‍ ചർച്ച ചെയ്യാതെ പോകുമ്പൊഴുമൊക്കെ അണിയറയിൽ രൂപപ്പെടുന്നത് വാസ്തവത്തിൽ കരിനിയമങ്ങങ്ങൾ ആണെന്ന വസ്തുത അപകടകരവും ഗൌരവതരവുമാണ്.

ദുരന്തങ്ങൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ഇല്ലാതാക്കുവാനോ, അതിനെ നേരിടുവാനോ പരാജയപ്പെടുന്ന ഭരണകൂടം പക്ഷെ ഇത്തരം അടിയന്തിര നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾക്കു അത്യാവേശം കാണിക്കുന്നു. മുംബൈ ഭീകരാക്രമണം തന്നെ ഉദാഹരണം. രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക തലസ്ഥാനത്തു നടന്ന ഭീകര അക്രമണങ്ങളെ മുൻ കൂട്ടി കണ്ട് പ്രതിരോധിക്കുവാനോ, അവിടെ നടന്ന കൂട്ടക്കൊലകൾ തടയുവാനോ സാധിക്കാത്ത ഭരണകൂടം പിന്നീട് ചെയ്തത് ഈ ദുരന്ത പശ്ചാത്തലത്തിൽ തീർത്തും ദുരുപയോഗിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള, രണ്ട് തവണയെങ്കിലും പാർലമെന്റിലൂടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ടാഡ, പോട്ട എന്നീ കരിനിയമങ്ങളെക്കാൾ മാരകമായ നിയമം അതിവേഗം പാർലമെന്റിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. രാജ്യം ഒന്നടങ്കം മുംബൈ ഭീകരാക്രമണത്തിനെതിരെ പ്രതിഷേധം നടത്തുന്ന അവസരം മുതലെടുത്തു കൊണ്ടാണ് വൈദേശിക ഭീകരർക്കെതിരെ എന്ന പേരിൽ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ തന്നെ കള്ളക്കേസിൽ കുടുക്കി തുറുങ്കിൽ അടയ്ക്കാൻ പാകത്തിൽ ഒട്ടെരെ പഴുതുകളുള്ള യു എ പി എ എന്ന കരിനിയമം പടച്ചുവിടുന്നതു.

മുംബൈ ഭീകരാക്രമണ പശ്ചാത്തലമായതു കൊണ്ട് ഭരണകൂടം ആഗ്രഹിച്ചതു പോലെ തന്നെ സ്വാഭാവികമായും രാജ്യത്തെ മാദ്ധ്യമങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും നിയമത്തിലെ അപകടകരമായ വ്യവസ്ഥകൾക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തിയില്ല എന്നു മാത്രമല്ല ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ കർശന നിയമം വേണമെന്നതിൽ ഇവർക്കാർക്കും എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങള്‍ പിന്നിടുമ്പോൾ ഭീകരതയ്ക്കെതിരെ എന്ന പേരിൽ പാർലമെന്റ് പാസ്സാക്കിയ യു ഏ പി എ എന്ന കരിനിയമം അതിന്റെ മുൻഗാമികളായ ടാഡ, പോട്ട എന്നിവയെ പോലെ തന്നെ രാജ്യത്തെ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെയും ആദിവാസികൾക്കെതിരെയും ഭരണകൂടങ്ങൾക്കു ദുരുപയോഗം ചെയ്യാൻ പാകത്തിൽ വഴിമാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ടാഡ, പോട്ട എന്നീ കരിനിയമങ്ങൾക്കെതിരെ രാജ്യത്തു ഏറ്റവുമധികം പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കും, സമരങ്ങൾക്കും നേതൃത്വം നൽകിയ ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികൾ പോലും ഈ നിയമത്തിലെ ദുരുപയോഗ സാധ്യതയ്ക്കു നേരെ കണ്ണടച്ചു എന്നു മാത്രമല്ല, ഇടതുപക്ഷം സ്വയം തന്നെ ഈ നിയമം കേരളത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കെതിരെ ഉപയോഗിച്ചു ‘മാതൃക’ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഡെൽഹി മാനഭംഗത്തെ തുടർന്നുള്ള പുതിയ നിയമ നിർമ്മാണ ചർച്ചകളെയും നോക്കിക്കാണേണ്ടതു. ദുരന്തങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ അതിവേഗം ചുട്ടെടുക്കേണ്ടവയല്ല രാജ്യത്തെ നിയമങ്ങൾ. തീർത്തും ആരോഗ്യകരമായ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് രാജ്യത്ത് നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കേണ്ടതു. നിയമനിർമ്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിശദമായ പഠനങ്ങളും ചർച്ചകളും ആവശ്യമാണ്. ദുരന്തങ്ങൾ തടയുന്നതിൽ നിരന്തരം പരാജയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭരണകൂടം മുഖംമിനുക്കുവാനും ജനകീയ പ്രതിഷേധങ്ങളെ വഴിമാറ്റിവിടാനും പുതിയ നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ നടത്തുകയാണ് ഇവിടെ ചെയ്യുന്നതു. രാജ്യത്ത് ഓരോ ദുരന്തം നടക്കുമ്പോഴും പുതിയ നിയമങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു പരിഹാരം കാണുക എന്ന ഭരണകൂട നയവും, പൊതുജന സമീപനങ്ങളും ആശാസ്യവും യുക്തിഭദ്രവുമല്ല. അതു അനാരോഗ്യകരമായ കീഴ്‌വഴക്കവുമാണ് സൃഷ്ടിക്കുക. ബലാത്സംഗത്തിനെതിരെ വധശിക്ഷയോ ലൈംഗിക ശേഷി ഇല്ലാതാക്കുകയോ അടക്കമുള്ള പുതിയ നിയമം കൊണ്ടുവന്നതു കൊണ്ട്മാത്രം സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങൽ ഇല്ലാതാകുമെന്ന നിരീക്ഷണവും തീർത്തും മൌഢ്യമാണ്. ഇന്നുള്ള നിയമങ്ങൾ തന്നെ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഈ വിഷയത്തിൽ മാനഭംഗത്തിനിരയായി കൊല്ലപ്പെട്ട യുവതിയുടെ കൂട്ടുകാരന്റെ പുതിയ വെളിപ്പെടുത്തൽ കുറ്റവാളികള്‍ക്കൊപ്പം തന്നെ ക്രമസമാധാനം പരിപാലിക്കേണ്ട ഡെൽഹി പോലീസിനെയും വിമർശിക്കുന്നതാണ്. അക്രമത്തിന്നിരയായി ഡെൽഹിയിലെ തെരുവിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട യുവതിക്ക് അടിയന്തിര ചികിത്സ ലഭ്യമാക്കാൻ ഡെൽഹി പൊലീസ് സാങ്കേതിക കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു വൈകിപ്പിച്ചതാണ് യുവതിയുടെ ആരോഗ്യനില കൂടുതൽ വഷളാകാൻ കാരണമെന്ന് സുഹൃത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ അന്താരാഷ്ട്ര മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ വരെ വലിയ വാർത്തയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പൌരന്റെ ജീവനും സുരക്ഷ നൽകേണ്ട പൊലീസ് കുറ്റവാളികളെ തടയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നു മാത്രമല്ല, മൃതപ്രായമായി വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട യുവതിക്ക് യഥാസമയം ചികിത്സ നൽകുന്നതിൽ മനഃപൂർവമായ വീഴ്ചവരുത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ കെടുകാര്യസ്ഥത ആവർത്തിക്കുന്നതിനെതിരെ എന്തു നിലപാടാണ്, സർക്കാർ കൈക്കൊള്ളുക? ഇവിടെ ബലാത്സംഗം ചെയ്ത ക്രിമിനലുകൾക്കൊപ്പം തന്നെ ഈ നരഹത്യയിൽ ഡെൽഹി പൊലീസിനും പങ്കുണ്ടെന്നു വ്യക്തം. ദുരന്തത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് പുതിയ നിയമനിർമ്മാനത്തിന്നൊരുങ്ങുന്ന ഭരണകൂടം, ആഭ്യന്തര വകുപ്പിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടാകുന്ന നിരന്തര വീഴ്ചകൾക്കെതിരെയും, കെടുകാര്യസ്ഥതയ്ക്കെതിരെയും എന്തു നിയമനിർമ്മാണമാണ് നടത്തുവാൻ തയ്യാറാവുക എന്ന സ്വാഭാവിക ചോദ്യവും ഉയർന്നു വരാം.

രാജ്യത്ത് പൌരനു സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ ഇന്നുള്ള നിയമങ്ങൾ തന്നെ ധാരാളമാണ്. അതേ സമയം അപാകതകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു നികത്തുക തന്നെ വേണം. എന്നാൽ പുതിയ നിയമങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ വ്യാപനങ്ങൾക്ക് കാരണം. അതിനു വിശാലമായ അർത്ഥത്തിലുള്ള കാര്യകാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. ലഹരി ഉത്പന്നങ്ങളുടെയും, മദ്യത്തിന്റെയും കുത്തൊഴുക്കു്, കമ്പോള മുതലാളിത്തവൽക്കരണം, വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ നിന്നു നന്മയുടെ അംശം ഇല്ലാതാകൽ, അതിക്രമങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ സ്വാധീനം, അക്രമാസക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ശൈലികൾ, സർവോപരി സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങള്‍ പൊതുജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത നേടുന്നതിൽ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരാജയം എന്നിവയൊക്കെ കൂടിയും കുറഞ്ഞും കുറ്റവാസനകൾക്ക് പ്രേരണയാകുന്നു. ഇവിടെ മേല്പറഞ്ഞ ഏതു കാരണമെടുത്താലും അതിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം ചെന്നെത്തുക ഭരണകൂട നയങ്ങളിലേക്ക് തന്നെയാണ്. ഇവിടെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പോരായ്മകളെ പുതിയ നിയമനിർമ്മാണത്തിലൂടെ മറികടക്കാമെന്ന സർക്കാർ തന്ത്രം വിജയിക്കുമ്പോൾ പരാജയപ്പെടുന്നത് പൊതുജനങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു നിയമം കൂടെ സ്വന്തം തലക്കു മീതെ ആടിക്കളിക്കുന്നതു ഈ ആർപ്പുവിളികൾക്കിടയിൽ പൊതുജനം അറിയുന്നില്ല.

പി.കെ. നൌഫൽ

(ചിത്രങ്ങള്‍ ദീപിക ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ജോണ്‍ മാത്യുവിന്റെ സ്വകാര്യശേഖരത്തില്‍ നിന്ന്)

ഡല്‍ഹി കൂട്ടബലാത്സംഗത്തിനെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധത്തിനു നേരെ പൊലീസ് കണ്ണീര്‍വാതകഷെല്ല് പ്രയോഗിക്കുന്നു.

നിരീക്ഷണം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

പുലരി

ജ്യോതിമാര്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്...

Special Arrangement — Tue, 15 Jan 2013 09:51:40 +0000

'എനിക്ക് ജീവിക്കണം. ഞാന്‍ തിരികെ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തും. ജീവിക്കാനുള്ള സമരം ഞാന്‍ തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും. ' ഈ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമ ഇനി വിങ്ങുന്ന ഓര്‍മ്മയാണ്. ശതകോടീശ്വരന്മാരുള്ള രാജ്യം, 120 കോടിയുള്ള മാനവ ശേഷി. ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ, ശക്തമായ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങള്‍ ഇവിടെ തകര്‍ന്നു വീഴുന്നു. കൂട്ടമാനബംഗത്തിന് ശേഷം ജീവനു വേണ്ടി യാചിച്ച 23 വയസുകാരി ഡല്‍ഹി പെണ്‍കുട്ടി ഇന്ന് നമുക്കൊപ്പമില്ല. പക്ഷെ അവള്‍ കൊളുത്തിയ ജ്യോതി ഓരോ മനുഷ്യമനസിലും ജ്വാലാമുഖിപോലെ ആളിപ്പടരുകയാണ്.

ഡിസംബര്‍ 16 രാത്രി സുഹൃത്തിനൊപ്പം സിനിമ കണ്ട് മടങ്ങിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ കാത്തിരുന്ന ദുര്‍വിധി ഇനി ലോകത്ത് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്കും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. പാലം വില്ലേജിലേക്കുള്ള ചാര്‍ട്ടേഡ് സ്വകാര്യ ബസില്‍ കയറിയ ആ സാധു പെണ്‍കുട്ടി കരുതിയില്ല ഈ ലോകത്തു നിന്നും തന്നെ താന്‍ യാത്രയാകുന്നുവെന്ന്. ഏറ്റവും ക്രൂരമായി കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തിരിയായി അവള്‍. 7 പേര്‍ അടങ്ങുന്ന ബസ് ജീവനക്കാര്‍ അവളെ മാറി മാറി പീഡിപ്പിച്ചു.

ബസ് സ്ഥിരം പോകുന്ന റോഡില്‍ നിന്നും മാറി ഓടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ പെണ്‍കുട്ടിക്കും സുഹൃത്തിനും അപകടം മനസിലായി. സംസാരം സഭ്യതയുടെ അതിരുകള്‍ ലംഘിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ സുഹൃത്ത് എതിര്‍ത്തു. 7 പേരോട് എതിര്‍ക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. കൈക്ക് പകരം ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകള്‍ ശരീരത്തിലേറ്റപ്പോള്‍ അയാളുടെ ബോധം മറഞ്ഞു.

ക്രൂരമായ കൂട്ട ബലാല്‍സംഗത്തിനുശേഷം ആ പെണ്‍കുട്ടിയോട് ചെയ്ത ക്രൂരതകളാണ് മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ പോലും പറ്റാത്തത്. മരണത്തോടടുത്ത അബോധാവസ്ഥയില്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ജനനേന്ദ്രിയത്തില്‍ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് കുത്തിയിറക്കി. ഇനി ഈ മൃഗീയ കൃത്യത്തെ വിവരിക്കുന്നത് മനുഷ്യത്വം മരിക്കാത്തവരോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയാണ്. 'ശരീരം എന്ന് വിശേഷിപ്പാകുന്ന ഒന്ന് അവള്‍ക്കില്ലായിരുന്നു,' അവളെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകളാണിത്.

ജീവന് ഇനിയും അധികം നാളുകളില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ജീവിക്കാനുള്ള അസാധാരണ ധൈര്യം കാട്ടിയ ആ സഹോദരിയെ മരണം കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ബലാല്‍സംഗത്തിന് ഇരയായവള്‍ക്ക് ശിഷ്ടജീവിതം മരണത്തേക്കാള്‍ ഭീകരമായതിനാലാകാം, മരണം അവള്‍ക്ക് നിത്യശാന്തി നല്‍കിയത്. ധാമിനി, ജ്യോതി, നിര്‍ഭയ എന്നീ പേരികളിലാണ് മരണ ശേഷം ഈ പെണ്‍കുട്ടി അറിയപ്പെട്ടത്. ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് പത്രത്തിനു നല്‍കിയ അഭിമുഖത്തില്‍ ജ്യോതി എന്ന പേര് പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പിതാവ് സ്ഥിരീകരിക്കുകയുമുണ്ടായി. പേര് എന്തുമാകട്ടെ ഈ പെണ്‍കുട്ടി നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ വീട്ടിലും പുറത്തും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയാണ്.

'ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി,' (സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യം അര്‍ഹിക്കുന്നില്ല)! മനുസ്മൃതിയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനാഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ നാട്ടില്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടുക്കളയ്ക്കപ്പുറം വനിതകള്‍ക്ക് സ്ഥാനമില്ല. വീടിന്റെ നാലു ചുമരുകള്‍ക്കപ്പുറമുള്ള ലോകത്തെ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഹീനമായ പീഡനങ്ങളും അവളെ തേടിയെത്തി. ഡല്‍ഹിയിലെ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ സംഭവം വെളിയില്‍ വന്നശേഷം രാജ്യ തലസ്ഥാനത്ത് 42 കാരിയായ വനിതയ്ക്കും സമാനമായ അനുഭവം ഉണ്ടായി. അവര്‍ക്ക് ജീവന്‍ തിരിച്ചുകിട്ടി എന്നു മാത്രം.

തമിഴ്‌നാട്ടിലും, ആന്ധ്രയിലും സമാന സംഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പെണ്‍കുട്ടിയെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്തവന്‍ തന്നെ കഴുത്തുഞെരിച്ച് കൊന്നു.

ഡല്‍ഹി കൂട്ടബലാല്‍സംഗത്തിനെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ പൊതുജന പ്രക്ഷോഭം ഇന്ത്യ കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ചെറുപ്പക്കാരായ യുവജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തവും രോഷവും കൊണ്ട് മൌനിയായ പ്രധാമന്ത്രിക്കും, ഭരണ സിരാകേന്ദ്രത്തിനും പ്രതികരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഇന്ത്യ പോലുള്ള അതിബൃഹത്തായ രാജ്യത്ത് കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളും, കൂട്ടക്കൊലപാതകങ്ങളും ഒന്നും നമ്മുടെ സമീപഭാവിയില്‍ രാഷ്ട്രീയ ചലനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. ആ നിലയ്ക്ക് ഇത് രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ ഒന്നാകെ ഒരേ വേദിയിലെത്തി പ്രതിഷേധിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു ഡല്‍ഹിയിലെ സംഭവം എന്നത് സത്യമാണ്.

എന്നാല്‍ ഇന്ത്യന്‍ സാമൂഹ്യ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ നാം വിസ്മരിച്ചുകൂട. ഡല്‍ഹി പെണ്‍കുട്ടിക്ക് മുമ്പ് എത്രയോ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇതുപോലെ ഭീകരമായ ആക്രമണത്തിന് ഇരയായി. 3-വര്‍ഷം മുമ്പ് കേരളത്തിലെ വയനാട്ടിലെ ആദിവാസി കോളനിയിലെ 40 കഴിഞ്ഞ വനിതക്ക് സമാനമായ അനുഭവം ഉണ്ടായി. കൂട്ടബലാല്‍ക്കാരത്തിനും കൊലപാതകത്തിനും ശേഷം വലിയൊരു മരക്കുറ്റി ആ സ്ത്രീയുടെ ജനനേന്ദ്രിയത്തില്‍ കുത്തികയറ്റി. ശവത്തോടു പോലും ക്രൂരത കാട്ടിയിട്ടും പത്രത്താളുകളിലെ ചരമം അച്ചടിക്കുന്ന പേജിലെ ഒരു കോളത്തിലാണ് നാം വായിച്ചത്.

ഇനിയും പറയാം ഝാര്‍ഖണ്ഡിലെ സോണി സോറിയെന്ന സ്കൂള്‍ ടീച്ചറെ മാവോയിസ്റ്റ് ബന്ധം ആരോപിച്ച് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു. പുരുഷ പൊലീസുകാര്‍ 'പൊലീസ് മുറയില്‍' തന്നെ ദിവസങ്ങളോളം അവളെ ചോദ്യം ചെയ്തു. മരണത്തോട് അടുത്ത ഘട്ടത്തില്‍ കോടതിവിധി വേണ്ടിവന്നു, വൈദ്യ സഹായം ലഭ്യമാക്കാന്‍. ഡോക്ടര്‍മാര്‍ അവളുടെ ഗുഹ്യാവയവത്തില്‍ നിന്നും സര്‍ജറിയിലൂടെ കരിങ്കല്‍ കഷണം പുറത്തെടുത്തു. അതു കുത്തിക്കയറ്റാന്‍ ഉത്തരവ് നല്‍കിയത് ഒരു ഐപിഎസ് കാരന്‍, ഇയാള്‍ക്ക് പിന്നീട് രാഷ്ട്രപതിയുടെ വിശിഷ്ടസേവാ മെഡല്‍ കിട്ടി.

സത്രീകളെ പീഡിപ്പിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരും പൊലീസും പട്ടാളവും ഒന്നും പിന്നോട്ടല്ല എന്നുള്ളതിന് എത്രയോ ഉദാഹരണം നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. ജമ്മുകാശ്മീരില്‍ സൈന്യവും പോലീസും ചേര്‍ന്ന് നടത്തുന്ന സേര്‍ച്ചില്‍ പെണ്ണിന്റെ മാനം കവരുന്നതും പിന്നീട് ഒരു വെടിയൊച്ചയില്‍ അവള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നതും നാം എത്രയോ കേട്ടു.

'പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് പെണ്‍കുട്ടിയാണ്, വീടിനും നാടിനും മാനം വേണോ, മിണ്ടാതിരുന്നോണം'. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന ഉപദേശം ഇതാണ്. പെണ്ണ് ബലാല്‍ക്കാരത്തിനിരയായി; ഇനി വീട്ടുകാരുടെയും മാനവും പോകണോ? മിണ്ടരുത്! ഇതാണ് ശരാശരി ഇന്ത്യക്കാരന്റെ മനോഭാവം.

പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിലും പിന്നീട് കോടതി മുറിയിലും നേരിടുന്ന ക്രോസ് വിസ്താരം സ്ത്രീത്വത്തോട് ചെയ്യുന്നത് റേപ്പിനെക്കാള്‍ കഷ്ടമാണ്. ബലാല്‍സംഗത്തിന്റെ വിവരണം അംഗ പ്രത്യംഗ-ഭാവാദികളോടെ ഏമാന്മാര്‍ക്ക് കേള്‍ക്കണം. എന്നാലേ കേസിന് ഉശിര് വരൂ. ഒടുവില്‍ 'ബലാല്‍സംഗവും നീ ആസ്വദിച്ചില്ലേ' എന്ന ചോദ്യം. ഒരു സാധു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് ഇത് താങ്ങാന്‍ കഴിയുമോ? മനോരോഗം, അല്ലാതെന്ത് പറയണം.

പൊലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ പുരുഷന്മാരോടുപോലും മാനംമര്യാദക്ക് സംസാരിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാത്ത ഏമാന്മാര്‍ പാവം പെണ്‍കുട്ടികളെ വെറുതെ വിടുമോ? പലരും പൊലീസില്‍ പരാതിപ്പെടുകയില്ല. കുറ്റവാളിക്ക് വേറെന്തു വേണം? അഥവാ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല്‍ തന്നെ അയാളുടെ വക്കീല്‍ മിടുക്കനാണെങ്കില്‍ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ശിക്ഷയായിരിക്കും കിട്ടുന്നത്. അതിനകം ഒരു സ്ത്രീയെ സംബന്ധിച്ച് ക്രൂരമായ ബലാല്‍ക്കാരം നടന്നു കഴിഞ്ഞു, വാക്കിലും നോക്കിലുമെന്നു മാത്രം. ഇവിടെയും തീരുന്നില്ല, അയല്‍വക്കക്കാര്‍, സമുദായക്കാര്‍ എല്ലാവരും വരും. നാടു വിട്ടു പൊയ്ക്കൊള്ളുക, ഞങ്ങളുടെ മാനം പോയി, പൊതു കിണറ്റില്‍ നിന്നും വെള്ളം എടുക്കരുത് എന്നെല്ലാം തിട്ടൂരങ്ങള്‍.

ഡല്‍ഹി കേസില്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ കേസ് ലോകം അറിയില്ല. ഇനി പ്രതികള്‍ സമ്പന്നരുടെ മക്കളോ, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ മക്കളോ ഉള്‍പ്പെട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ അവളുടെ ശവം പോലും ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് കിട്ടില്ല. ഇവിടെ പ്രതികളെല്ലാം നഗര പ്രാന്തത്തിലെ ചേരി നിവാസികളായതിനാല്‍ പിടിക്കപ്പെട്ടു. പെണ്‍കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പ്രകടനം നടത്താനും ആളെകൂട്ടാനും സന്നദ്ധ സംഘടനകളെത്തി. എല്ലാം രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ആയതുകൊണ്ട് നടന്നു. ഗ്രാമവാസികളായ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം വീട്ടുകാര്‍ പോലും ഉണ്ടാകില്ല, എന്നതാണ് നമ്മുടെ അനുഭവം.

കൊളോണിയല്‍ കാലവും, ജനാധിപത്യവും, ആധുനിക സൈബര്‍ യുഗമെത്തിയിട്ടും ഫ്യൂഡല്‍ പാരമ്പര്യവും അതിന്റെ തനതായ പുരുഷ മേധാവിത്വ പ്രവണതകളാണ് നാം ഇന്നും പിന്തുടരുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ രാജസ്ഥാന്‍, ഉത്തര്‍ പ്രദേശ് സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ദളിത് വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളെ രജപുത്രര്‍ പോലുള്ള ഉയര്‍ന്ന ജാതിക്കാരന്‍ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്താല്‍ കേസുകൊടുക്കാന്‍ ആരും മുതിരില്ല. പോയാല്‍ ഒരു പെണ്‍ കൂടുംബം മൊത്തമായി ചുട്ടെരിക്കണോ എന്നാണ് അവര്‍ ചിന്തിക്കുന്നത്.

ബന്‍വാരി ദേവി കൂട്ടബലാല്‍സംഗ കേസ് ഓര്‍ക്കുക. ദളിത് വിഭാഗക്കാരിയാണ് ബന്‍വാരി, കുറ്റാരോപിതരാകട്ടെ രജപുത്രര്‍. "അയിത്തമുള്ളവളെ ആരെങ്കിലും ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുമോ?" ന്യായാസനത്തിലിരിക്കുന്നയാളുടെ വിലപ്പെട്ട അഭിപ്രായം! മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ അനാട്ടമി, അതു ആഫ്രിക്കന്‍ നീഗ്രോ ആയാലും, മര്‍ലിന്‍ മണ്‍റോ, ആയാലും നമ്മുടെ മറിയാമ്മ ചേടത്തി ആയാലും സംഗതികളെല്ലാം ഒന്നു തന്നെയല്ലേ? ന്യായാസത്തിലിരിക്കുന്ന തമ്പുരാന്‍, ഭട്ടതിരി, നമ്പൂതിരി, പിഷാരടികള്‍ക്ക് (സലീംകൂമാര്‍ ഫലിതം) ഇതുപോലുമറിയില്ലേ?

കേരളത്തിലും, ദളിതന്റെയും ആദിവാസിയുടെയും പെണ്ണുങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് തന്റെ ജന്മാവകാശമായി കാണുന്നവര്‍ ഉണ്ട്. ഫ്യൂഡല്‍ മനസ് ഇന്നും നാം താലോലിക്കുന്നു. ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ പേരില്‍ പട്ടാളക്കാരന്റെയും പൊലീസിന്റെയും പീഡനം പൊറുക്കാന്‍ നാം നമ്മുടെ പെണ്‍മക്കളോട് പറയുന്നു.

ഫേസ് ബുക്കില്ലാത്ത, ഇന്റര്‍ നെറ്റും സെല്‍ഫോണും ഇല്ലാത്ത ഗ്രാമീണ പെണ്ണിനെ പെഴപ്പിച്ചാല്‍ കൊന്നാല്‍ എത്ര പേര്‍ ഡല്‍ഹിയിലെത്തി പ്രകടനം നടത്തും?

ഡല്‍ഹിയിലെ ദേശീയ പത്രത്തില്‍ വായിച്ച ഒരു കോളം വാര്‍ത്ത ഇങ്ങനെ 'ഝാര്‍ഖണ്ഡിലെ ആസിവാസി ഊരിലാണ് സംഭവം, പൊലീസ് എഫ്.ഐ.ആര്‍ എഴുതാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു ദളിത് സ്ത്രീ പൊലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ തീകൊളുത്തി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു'. കേസെടുക്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചാല്‍ ഉടനെ ജീവനൊടുക്കുമോ ? പൊലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ പോകുന്ന സ്ത്രീകളെല്ലാം മണ്ണെണ്ണയും കൈയില്‍ കരുതി പോകുമോ? ഈ വിധം വിഡ്ഢിച്ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ആധുനിക യുഗത്തിലെ മാദ്ധ്യമവീരന്മാര്‍ ചോദിക്കാറില്ല, പൊലീസ് ഭാഷ്യം അവര്‍ വാര്‍ത്തയാക്കി.

ഡല്‍ഹി സംഭവത്തെത്തുടര്‍ന്നുള്ള വാദപ്രതിവാദങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണ്, റേപ്പിസ്റ്റുകളായ പുരുഷന്മാരുടെ ലിഗം ഛേദിക്കണം, വരിയെടുക്കണം, (നപുംസകമാക്കുക എന്നതിന്റെ കോട്ടയം മലയാളമാണേ, സദാചാര പുലികളേ വാളെടുക്കരുത്.) ഇതൊക്കെ സ്വാഭാവികമായ വികാര പ്രകടനമാണ്. പ്രശ്നത്തിന്റെ ഗൌരവം ഉള്‍ക്കൊണ്ടാല്‍ ആരും കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല. എന്നാല്‍ പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന് ഇതൊന്നും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. മധ്യകാലഘട്ടത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്ന ചിന്താഗതികളാണ് ഇവ. അഥവാ ലിഗം ഛേദിക്കാമെന്നു വച്ചാല്‍ എത്രപേരുടെ ഛേദിക്കണം? കേരളത്തിലെ കേസുകള്‍ തന്നെ ഉദാഹരണം. ലിംഗമല്ല ഇവിടെ ശത്രു, മനുഷ്യത്വം മരവിച്ച മനസുകളെയാണ് ചികിത്സിക്കേണ്ടത്. സ്വന്തം മകളെപ്പോലും തിരിച്ചറിയാനാവാത്തതിന് ശരീരത്തിലെ ഒരവയവം എന്തു പിഴച്ചു.

തീര്‍ത്തും അപകടകാരികളെ ആജീവനാന്തം ജയിലിലടയ്ക്കാം. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളില്‍ ഈ ശിക്ഷാവിധി പ്രബല്യത്തിലുണ്ട്.

കടുത്ത സ്ത്രീ പക്ഷപാതികള്‍ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം വളരെ പ്രസക്തമാണ്, സ്ത്രീയെന്നാല്‍ രണ്ടു മുലകളും, യോനിയും മാത്രമുള്ള 50 കിലോ മാംസമല്ല. പുരുഷനെപ്പോലെ മനസും ആത്മാവുമുള്ള വ്യക്തിത്വമാണ്. സ്ത്രൈണതയുടെ ഭാവങ്ങളും ശാരീരിക പ്രത്യേകതകളും പുരുഷനോട് ചേര്‍ന്ന് ഈ ലോകവും സൃഷ്ടിയും നിലനില്‍ക്കാന്‍ പ്രകൃതി ഒരുക്കിയ സവിശേഷതകളാണ്. പുരുഷനില്ലാതെ സ്ത്രീക്കും, സ്ത്രീ ഇല്ലാതെ പുരുഷനും നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല. പരസ്പരപൂരകങ്ങളായ സൃഷ്ടിയുടെ മഹത്വത്തെ മാനിക്കാനും പരസ്പരം സഹായിക്കാനും തയ്യാറാക്കുന്ന ബോധവല്‍കരണവും, പാഠ്യ പദ്ധതികളും വേണം. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസം എന്ന പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രചരിപ്പിച്ച പുസ്തകം വാത്സ്യായനന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും വലിയ വ്യത്യാസമില്ലാത്തതായിപ്പോയി.

പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടി ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമത്തിലെ സാധു കര്‍ഷകന്റെ മകളോ, ദളിത് -ആദിവാസി വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നുള്ളവളോ ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍ എത്രപേര്‍ സമരം നയിക്കുമായിരുന്നു. എത്രപേര്‍ ടിവിയിലും ഇന്റര്‍ നെറ്റിലും ഈ സമരം ഏറ്റെടുക്കുമായിരുന്നു. ഇവിടെ സമരക്കാരുടെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെ സംശയിക്കുകയല്ല, ഹീനമായ ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തോട് സമൂഹം കാട്ടുന്ന ഇരട്ടത്താപ്പ് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു എന്നുമാത്രം.

ഗുജറാത്ത് കലാപകാലത്ത് പൂര്‍ണ ഗര്‍ഭിണിയായ മുസ്ളീം സ്ത്രീയുടെ നിറവയര്‍ വാളുകൊണ്ട് കീറി ഗര്‍ഭസ്ഥ ശിശുവിനെ ശൂലത്തില്‍ കോര്‍ത്ത് ആഴിയിലെറിഞ്ഞ നരാധമന്‍ തന്റെ കൃത്യം വിവരിക്കുന്നത് തെഹല്‍ക്കയുടെ രഹസ്യ ക്യാമറയില്‍ നാം കണ്ടു. രാജ്യം വാഴുന്ന സിഖ്കാരന്‍ തന്റെ കൃപാണ്‍ (വാള്‍) വലിച്ചൂരി, തലേക്കെട്ടഴിച്ച് 'ആരവിടെ' എന്നാക്രോശിക്കും എന്നൊക്കൊയാണ് തെഹല്‍ക ചീഫ് എഡിറ്റര്‍ തരുണ്‍ തേജ്പാല്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചത്. പാവം സര്‍ദാര്‍ അത് അറിഞ്ഞു പോലുമില്ല. ഇതാണ് നമ്മുടെ ജനാധിപത്യം. രാജ്യത്ത് വലിയ കോളിളക്കം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചവര്‍ക്ക് തെറ്റി.

കേരളത്തില്‍ എത്രയോ പ്രമാദമായ ലൈംഗിക പീഡന കേസുകളുണ്ടായി, എത്രപേര്‍ തെരുവിലിറങ്ങി. കുറ്റക്കാരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനുപകരം ഇരകളെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കി മാതൃക കാട്ടി ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്.

പീഡിപ്പിക്കുന്നവന്റെ ജനനേന്ദിയം ഛേദിക്കണം, നപുംസകമാക്കണം, പൊതുവഴിയില്‍ തൂക്കികൊല്ലണം, ഇങ്ങനെ പോകുന്നു പൊതുജനങ്ങളുടെ പ്രതികരണം. വൈകാരികമായ പ്രതികരണമാണിത്. അത് സ്വാഭാവികം മാത്രം. പക്ഷെ ഇവയൊന്നും യഥാര്‍ത്ഥ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമല്ല. മാത്രമല്ല അതെല്ലാം കൂടുതല്‍ അക്രമങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കും. തീകൊണ്ട് തീയണയ്ക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലെന്ന് നാം ഓര്‍ക്കണം.

നമ്മുടെ ഭരണകൂടം തന്നെ സ്ത്രീകളെ മൃഗീയമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ നമുക്ക് മുന്നില്‍ എത്രയോ ഉണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ വടക്കു കുഴക്കന്‍ സംസഥാനങ്ങളിലും, ജമ്മു-കാശ്മീരിലും നില നില്‍ക്കുന്ന ആംഡ് ഫോഴ്സസ് സ്പെഷ്യന്‍ പ്രൊട്ടക്ഷന്‍ ആക്റ്റ് എന്ന നിയമത്തിന്‍ കീഴില്‍ പൊലീസ്, പട്ടാള അതിക്രമങ്ങള്‍ നിര്‍ബാധം ഇന്നും നടക്കുന്നു. മണിപ്പൂരില്‍ വനിതകള്‍ നഗ്നരായി പട്ടാള ക്യാമ്പിന് മുന്നില്‍ നടത്തിയ പ്രതിഷേധ സമരം ഓര്‍ക്കുക. നാണംകെട്ടെങ്കിലും നടപടിയുണ്ടാകുമെന്ന് ഓര്‍ത്തവര്‍ക്ക് നിരാശമാത്രം.

ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച കമ്മീഷന്‍ ആംഡ് ഫോഴ്സ് സ്പെഷ്യല്‍ ആക്റ്റ് പിന്‍വലിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട നിര്‍ദ്ദേശം പാലിക്കപ്പെട്ടില്ല. ജമ്മു-കാശ്മീരില്‍ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊല്ലുന്നവര്‍ക്ക് തീവ്രവാദിയെന്ന പേരു കൂടി നല്‍കിയാല്‍ മതി. മാവോയിസ്റ്റ് ബന്ധം ആരോപിച്ച് കസ്റഡിയിലെടുക്കുന്ന ആദിവാസി ദളിത് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും നേരിടുന്ന വിധി സമാനമാണ്. ഇരകളുടെ നാവടക്കാന്‍ ഒരു വെടിയുണ്ട മതി പൊലീസിന്. പത്രക്കാര്‍ കാടും മേടും താണ്ടി സത്യം തെരയാന്‍ പോകാറില്ല, മൊബൈല്‍ ഫോണിലും, ഇന്റര്‍നെറ്റിലും കിട്ടുന്ന വാര്‍ത്തകളും പൊലീസ് ഭാഷ്യവും വാര്‍ത്തകളാക്കി പത്രക്കാരും ജോലി പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നു. ഇവിടെ പൌരന്റെ ജീവന് സംരക്ഷണം നല്‍കേണ്ട ഭരണകൂടം കൊലചെയ്യുന്നു. മധ്യവര്‍ഗത്തിലോ സമ്പന്ന വര്‍ഗത്തിലോ പെട്ട പെണ്‍കുട്ടി കൊല്ലപ്പെട്ടാല്‍ മാത്രമെ ഇന്ത്യന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ പ്രതികരിക്കുകയുള്ളു.

ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ മനോഭാവത്തിലാണ് മാറ്റം വരേണ്ടതെന്ന അഭിപ്രായം തീര്‍ത്തും ശരിയാണ്. മനുസ്മൃതിയെ ഇന്നും ആദരിക്കുന്നവരുണ്ട് നമ്മുടെ ഇടയില്‍. ഫ്യൂഡല്‍ കാലത്ത് സ്ത്രീകളെ പുരുഷന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായി കണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് ബ്രീട്ടീഷ് രാജ് കാലത്തും ഇന്ത്യക്കാരന്റെ മനോഭാവം മാറിയില്ല. പല സമുദായങ്ങളിലും സ്ത്രീകളെ രണ്ടാംകിടക്കാരായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. കുടുംബകാര്യങ്ങളില്‍ അവര്‍ക്ക് അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉള്ളത് അടുക്കളക്കാര്യത്തില്‍ മാത്രം. സ്ത്രീകളെ അടിച്ചമര്‍ത്തി ഭരിക്കുന്നവരെ ബഹുമാനത്തോടെ കാണുന്ന പ്രവണതയും നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ട്.

കേരളത്തിന്റെ കാര്യം ഇവിടെ പ്രത്യേകം പരാമര്‍ശം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ഏറ്റവും വിദ്യാസമ്പന്നരായവരുടെ നാട്ടിലാണ് സ്ത്രീകള്‍ക്കും കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും ഏറ്റവുമധികം പീഡനം നേരിട്ടത്. സന്ധ്യമയങ്ങിയാല്‍ കേരളത്തില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ആങ്ങളയോ, അഛനോ അകമ്പടി പോകണം.

ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ സ്വന്തം വീട്ടില്‍പ്പോലും സുരക്ഷിതരല്ല. അടുത്ത കാലത്തെ പീഡനങ്ങള്‍ കേട്ടാല്‍ ഞെട്ടിപ്പോകും, പ്രതിസ്ഥാനത്ത് സ്വന്തം പിതാവ്, സഹോദരന്‍, അമ്മാവന്‍, ബന്ധുക്കള്‍. പെണ്‍കുട്ടിയെ തുഛമായ തുകക്ക് വിറ്റു ഒരു പെറ്റമ്മ.

പലതും പുറത്തു വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളു. പുറത്തു വന്ന കേസുകളെല്ലാം പവപ്പെട്ടവരുടെ കഥകളാണ്, അതിനര്‍ത്ഥം സമ്പന്ന ഗൃഹങ്ങളില്‍ ഇതൊന്നും നടക്കുന്നില്ലെന്നല്ല, കുടുംബ മഹിമയുടെ പേരില്‍ ആഭിജാത്യത്തിന്റെ പേരില്‍ മൂടിവെക്കപ്പെടുന്നു.

കത്തോലിക്കാ സഭയിലും പുഴുക്കുത്തുകളുണ്ട്, ലൈംഗിക ആക്രമണത്തിന് വിധേയയായ കന്യാസ്ത്രീക്ക് സഭാ വസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ഏതെങ്കിലും കോണ്‍വെന്റിലെ അടുക്കളയില്‍ ജീവിക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍, അതിനുത്തരവാദിയായ വൈദികന്‍, സഭയില്‍ ഉയര്‍ന്ന പദവികളിലെത്തുന്നു.

ലൈംഗികതയെ സംബന്ധിച്ച പൊയ്‌മുഖം ഇന്ത്യയിലെ പുരുഷന്മാരുടെ ശാപമാണ്. സ്വന്തം അമ്മയും സഹോദരിയും ഭാര്യയും പതിവ്രതാരത്നനങ്ങളായിരിക്കണം എന്നു ശഠിക്കുന്ന പുരുഷന് മറ്റ് സ്ത്രീകളുടെയെല്ലാം ലൈംഗികത തനിക്ക് ആസ്വദിക്കാം എന്നാണ് മനോഭാവം. ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വികലമായ മനോഭാവം ഉള്ളത് മലയാളിക്കാണ്. അതില്‍ തന്നെ കേരള സ്ത്രീ പീഡനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായി.

സാമൂഹ്യ നിതീക്കും വികസനത്തിനും സ്ത്രീകളോടുള്ള സമീപനം മാറേണ്ടതുണ്ട്. അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭ പാത്രത്തില്‍ ഉരുവാകുന്നതു മുതല്‍ക്കേ പെണ്ണിനോടുള്ള വിവേചനം ആരംഭിക്കുന്നു. പെണ്ണാണെന്നറിയുന്നതോടെ മാതാപിതാക്കളുടെ മുഖം വാടുന്നു. പിന്നെ അവളെ ജീവിക്കാന്‍ അനുവദിക്കുന്നത് തന്നെ വലിയ കാര്യമാണ്. നിയമത്തെപ്പോടിച്ച് പലരും അബോര്‍ഷന്‍ നടത്തിയില്ലെങ്കിലും വീട്ടുകാര്‍ക്ക് അവള്‍ വിളിക്കാതെ വന്ന വിരുന്നുകാരിയാണ്. വിലക്കുകള്‍ ഒരുപാട് അനുഭവിക്കണം അവള്‍ക്ക്. കുടുംബത്തിലും നീ പെണ്ണാണെന്ന പല്ലവി കേട്ടു വളരുന്നു അവള്‍.

എന്‍ പ്രിയ നാടേ കേഴുക, ജ്യോതിമാര്‍ ഇനിയും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന്‍ ജാഗ്രതയോടെയിരിക്കാം. സ്ത്രീകളെ ആദരിക്കാന്‍ , ബഹുമാനിച്ചില്ലെങ്കിലും അപമാനിക്കില്ലെന്ന് ഒരോ പുരുഷനും ഈ പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കട്ടെ. കുറ്റം ചെയ്തവനെ ശിക്ഷിക്കാന്‍ പൊലീസും കോടതിയും ജാഗ്രത പാലിക്കട്ടെ, പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ ഇത്രയെങ്കിലും നമുക്കാശിക്കാം.

ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്നൊരു കോട്ടയംകാരന്‍

(ചിത്രങ്ങള്‍ ദീപിക ഡല്‍ഹി ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ജോണ്‍ മാത്യുവിന്റെ സ്വകാര്യശേഖരത്തില്‍ നിന്ന്)

നിരീക്ഷണം

Country:

Default Home Page

UK Home Page

Authors:

Special Arrangement